Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

5/01/2009

Σε κρισιμο σημειο...

Μετα τη παραιτηση ολου του διοικητικου συμβουλιου τον περασμενο Δεκεμβριο
χωρις καμμια πλεον αρμοδιοτητα επιστρατευθηκα για άλλη μια φορα να μαζεψω
τα αμαζευτα και να πληρωσω τα απληρωτα.

Καταφερα η αγαπημενη μου ομαδα να σωθει από τον διασυρμο αλλα και τον υπο-
βιβασμο. Ενας Β Γυρος με μονο μια ηττα και αξιοπρεπεστατα ,δεν χαριστηκα σε
κανενα αντιπαλο.Δεκαδες χιλιαδες ευρω για ολους τους αθλητες ολων των τμη-
ματων της ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ προπονητες και υπαλληλους.

ΕΛΕΟΣ πια ημουν και ειμαι μονος μου.
Πρωτα η υγεια μου η οικογενεια μου, η εργασια μου και μετα η ομαδα.

Δυο χρονια τωρα οι γνωστοι αγνωστοι [παραγοντισκοι] με σταυρωσανε πολλες
φορες.Δεν είναι ωρα μπορω να πω πολλα και για πολλους…..
Ισως το κανω όταν πρεπει...

Παναγιωτης Μπαταγιαννης.

Σχολιο απο την ομαδα του blog.

Λαβαμε το παραπανω κειμενο του κ. Μπαταγιαννη και το ανεβαζουμε αυτουσιο και αυτολεξη.
Οι σκεψεις πολλες... Το τελμα μεγαλο. Σε πολλους φανταζει απροσπελαστο.
Τι να πεις οταν βλεπεις κατι που αγαπας να αργοπεθαινει..
Ερωτηση ..και τωρα τι??? 
Ειπαμε και ξανα ειπαμε. ΑΝΟΙΧΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. 
Στην πρωτη πανπροοδευτικανικη που εμεις παλι ζητησαμε λυσεις βρεθηκαν. Μπορουν να βρεθουν και τωρα. Ο Βασιλης εχει γραψει πολυ σκληρα λογια παλιοτερα. Βγηκε σωστος. Τα χειροτερα ηρθαν, τα λαμογια αλωνιζουν, τα πραγματα χειροτερεψαν. Ο Δ.Βεντουρης γκαριζει για χαραξη νεας ροτας στο καραβι που κοντευει να μπαταρει...Τα υπολοιπα παιδια καλουσαν εδω και καιρο τον κοσμο να μεινει διπλα στην ομαδα στα δυσκολα..
Ειστε ετοιμοι να μιλησετε και να ακουσετε?? 

Ο κυβος ερρίφθη... Ηρθαν τα χειροτερα... Αν οχι τωρα, ποτε ...θα ξυπνησετε??

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΤΟΥ ΡΙΤΣΟΥ.

Με νωπές ακόμη τις εντυπώσεις από τον φετινό πασχαλινό επιτάφιο αξίζει να θυμηθούμε με αφορμή το μπάσιμο του Μάη και τον γιορτασμό της πρωτομαγιάς, ένα ανεκτίμητο δείγμα από τον Επιτάφιο του μεγάλου Γιάννη Ρίτσου που φέτος γιορτάζουμε τα 100 χρόνια από την γέννηση του, παρουσιάζοντας τους στίχους ενός συγκλονιστικού τραγουδιού που μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη, απέκτησε μαγική υπόσταση παιγμένο από τα μαγικά χέρια του Μανώλη Χιώτη, και αξιώθηκε να ερμηνευτεί από ημίθεους τραγουδιστές σαν τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, την Νάνα Μούσχουρη, και την Μαίρη Λίντα. (Δ.Β.)
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιε που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκιά ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου 'λεγες πως ολ' αυτά
τα ωραία θα ‘ναι δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η πρωτομαγιά δεν είναι αργία είναι απεργία. Μια παγκόσμια γιορτή συνάμα κι επέτειος που υπογραμμίζει το απαράγραπτο δικαίωμα των εργαζομένων ν’ αγωνίζονται για τα εργασιακά τους δικαιώματα.
Στην πατρίδα μας όμως δεν είναι μόνο αυτό. Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ταυτόχρονα και σαν γιορτή της άνοιξης και των λουλουδιών.
Ένα αντάμωμα του ανθρώπου της πόλης μ’ αυτό το άγνωστο που λέγεται φύση.
Εδώ και δεκαετίες οι εγχώριες κυβερνήσεις εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός τονίζοντας τον εαρινό χαρακτήρα της γιορτής με προφανή σκοπό ν’ αποδυναμώσουν τον διεκδικητικό χαρακτήρα της πρώτης εκδοχής, και σίγουρα το πέτυχαν.
Ο καταπιεσμένος σύγχρονος άνθρωπος εκμεταλλεύεται τα μικρά ή … λίγο μεγαλύτερα τριήμερα της πρωτομαγιάς και την ‘’κάνει’’ κανονικά και με τον νόμο, αφήνοντας το αγωνιστικό μέρος να πραγματοποιείται με πολύ μικρή συμμετοχή.
Όμως όπως λέει κι η παροιμία ‘’καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια’’. Και να που το περιβάλλον κι η διάσωση του εξελίχθηκε σε κορυφαίο πολιτικό πρόβλημα στον καιρό που ζούμε.
Είτε το προσδιορίζει κανείς σαν υπερθέρμανση του πλανήτη και λιώσιμο των πάγων, είτε σαν ακραία καιρικά φαινόμενα κι ερημοποίηση εδαφών, είτε σαν καταστροφή των δασών και παραγωγή μεταλλαγμένων προϊόντων σε τεράστιες μονοκαλλιέργειες, λειψυδρία και διατροφική κρίση, καταστροφή ανεπίστρεπτων φυσικών πόρων και μείωση της βιοποικιλότητας, χρήση πηγών ενέργειας που προκαλούν ρύπανση κι απόβλητα, (ορυκτά καύσιμα, πυρηνική ενέργεια), και άλλα πολλά, το ζήτημα είναι πως το περιβάλλον εκπέμπει SOS.
Ως εκ τούτου δίπλα στο αίτημα του καταρτισμού ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου που να περιγράφει μεταξύ άλλων τα απαράγραπτα εργασιακά δικαιώματα και να δεσμεύει τις κυβερνήσεις όχι μόνο στον σεβασμό αλλά και την τήρηση τους από τους πάσης φύσεως εργοδότες, η κατάρτιση ενός περιβαλλοντικού συμφώνου που θα προσδιορίζει τη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον και θα οριοθετεί τα όρια της ανθρωπογενούς παρέμβασης χωρίς να έχει την τύχη του συμφώνου του Κυότο, κρίνεται πραγματικά επιτακτική.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Αξίζει στο σημείο αυτό να μιλήσουμε για μια εξαιρετικά σημαντική πρόταση που παρουσιάστηκε πριν μια βδομάδα και αφορά την διαχείριση του συνόλου των απορριμάτων.
Η πρόταση που κατατέθηκε υποστηρίζεται από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας. WWF GREENPEACE, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, και Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης και προτείνει ένα ‘’εθνικό’’ σχέδιο διαχείρισης των τεράστιων ποσοτήτων σκουπιδιών που παράγουμε.
Με ετήσιο κόστος 275 εκατομμύρια ευρώ (ποσό ελάχιστο μπροστά στο ιλιγγιώδες χρέος που προκάλεσε η συνετή δημοσιονομική διαχείριση του), σε 5 χρόνια η χώρα μας μπορεί ν’ απαλλαγεί οριστικά από τις 1500 ανεξέλεγκτες χωματερές, τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις συγκρούσεις με τις τοπικές κοινωνίες που εναντιώνονται στην κατασκευή γιγαντιαίων ΧΥΤΑ για το θάψιμο των σκουπιδιών, συντελώντας ταυτόχρονα στην δημιουργία 11.000 μόνιμων θέσεων εργασίας, και την διαμόρφωση μιας βασικής περιβαλλοντικής συνείδησης στον κάθε πολίτη, κάτι άγνωστο μέχρι σήμερα.
Μου έκανε εντύπωση η περιφρόνηση με την οποία υποδέχθηκαν την πρόταση τόσο τα πολιτικά κόμματα που σε ρόλο φωτεινού παντογνώστη έχουν άποψη για το κάθε τι, όσο και οι πάσης φύσεως διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Δεν δηλώνω ειδικός επί του θέματος αλλά είμαι σίγουρος πως αυτοί που την παρουσίασαν κάτι παραπάνω ξέρουν, και σε τελική ανάλυση για διάλογο την κατέθεσαν.
Όμως όπως λένε και στο νησί μου … ‘’παλιός γάδαρος καινούργια περπατησιά εν κάμει’’, κι ο νοών νοείτο.
Έτσι περιορίζομαι κάτω από το μάλλον αφελές τραγουδάκι της πρωτομαγιάς:
Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή,
Να καταθέσω το σύνθημα κάλεσμα:
Το περιβάλλον εκπέμπει SOS
προστατεύοντας το σώνουμε ζωές. (Δ.Β.)

Η μουσικη απαιτει συνειδηση

Εχουμε γραψει πολλα αρθα περι μουσικης. Εχουμε μιλησει για τον Μαρκο, τον Στελαρα, το ρεμπετικο, θα κανουμε συναυλια. Εχτες ο V.E. ανεβασε τον νεο δισκο του Βασιλη Παπακωνσταντινου. 
Σιγουρα ολοι εχετε δει την προπαγανδα περι ''πειρατειας'' και για το παρανομο download μουσικης και ταινιων Διαβαστε το αρθο που ψαρεψαμε απο καποιο μπλογκ. Ο ποδοσφαιρικος κοσμος αγαπει την μουσικη και ξερει τι παιζει..

H βιομηχανία της μουσικής και ο ρόλος των δισκογραφικών εταιρειών

 

 

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που ξεκίνησε στις Ακυβέρνητες Πολιτείες

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Αφορά τη Μουσική και μια σειρά από θέματα που ξεκινούν από την εμπορική της εκμετάλλευση (δισκογραφική βιομηχανία, πνευματικά δικαιώματα κλπ). Ακολουθεί το κείμενο του yiannis63:

«Θα ξεκινήσω ανάποδα. Οχι από την αρχή, αλλά από το τέλος της διαδρομής για την μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα με την μορφή που την ξέραμε εως τώρα. Κάθε «τέλος εποχής» αυτοπροσδιορίζεται κατά έναν περίεργο τρόπο από έναν πρακτικό «συμβολισμό». Για την χώρα μας ένας τέτοιος συμβολισμός αποτελεί η στιγμή της κατεδάφισης των studio ηχογράφησης της Columbia…»

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

To ποιοί πήραν την απόφαση για την συγκεκριμένη ενέργεια αποκτά τεράστια σημασία. Είναι οι σημερινοί ιδιοκτήτες -οι απόγονοι του ΜΙΝΩΣ ΜΑΤΣΑ- του χώρου που έγινε η κατεδάφιση, όπου στεγαζόντουσαν γραφεία, αποθήκες και τα studio της Ελληνικής μουσικής αυτοκρατορίας που «έχτισε» ο ίδιος. Για ποιόν λόγο έγινε αυτό; Μά φυσικά για να φτιαχθεί ένα μεγάλο συγκρότημα πολυτελέστατων κατοικιών. Το να γκρεμιστεί μέσα σε μία νύχτα, με ευθύνη του υπουργείου πολιτισμού που δεν «ήξερε» και δεν «κατάλαβε» ότι χάνεται στην κυριολεξία ένα μουσείο τέχνης το οποίο «μεγάλωσε» μουσικά γενιές και γενιές και το οποίο φιλοξένησε συνθέτες και μουσικούς που σφράγισαν με την παρουσία τους την ιστορική διαδρομή της νεώτερης Ελλάδας, αποτελεί την οπτική γωνία με την οποία χρόνια τώρα βλέπουν οι δισκογραφικές εταιρείες και το Ελληνικό κράτος το «βιομηχανικό προιόν» που ακούει στο όνομα μουσική.

Υπηρετώντας αυτόν τον χώρο τα τελευταία είκοσι χρόνια σχεδόν, από την πλευρά των «συνεργατών» όπως αποκαλούσαν οι δισκογραφικές εταιρείες τους ιδιοκτήτες δισκοπωλείων και το απασχολούμενο προσωπικό τους, είχα την τύχη να αποκτήσω εμπειρία για το πώς σκέφτονται και λειτουργούν τα μονοπώλια, πώς ρυθμίζονται οι νόμοι της «ελεύθερης αγοράς» του συγκεκριμένου προιόντος. Είχα την τύχη να συνειδητοποιήσω από πολύ «πρώτο χέρι» το παντελώς ηλίθιο της σημασίας του όρου «υγιής ανταγωνισμός». 
Το εκπληκτικό με τον συγκεκριμένο χώρο είναι, ότι κάθε πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία αποτελεί από μόνη της ένα μονοπώλιο ! Ολα αυτά τα μονοπώλια συγκροτούν ένα καρτέλ που διαμορφώνει απόλυτα και εντελώς αυθαίρετα όχι μόνο την τιμή του προιόντος - πράγμα παράνομο απο την Ευρωπαική νομοθεσία- αλλά και την διαχρονική εξέλιξη σε καθαρά πολιτιστικό επίπεδο της μουσικής κουλτούρας και διαπαιδαγώγησης του ευρύτερου παγκόσμιου μουσικού κοινού. Με λίγα λόγια οι δισκογραφικές εταιρείες προσπαθουν να «επιβάλλουν» μέσω συγκεκριμένων τρόπων προώθησης, το είδος της μουσικής που θα ακούει ο ακροατής και εν δυνάμει καταναλωτής.

Πόσοι από εμάς έχουν συνειδητοποιήσει ότι στην ουσία δεν υπάρχει -παρά στο ελάχιστο- ανταγωνισμός μεταξύ αυτών των εταιρειών; Στα σούπερ μάρκετ μπορείς να βρείς και να συγκρίνεις τιμές μεταξύ βασικών αγαθών. Συγκρίνεις τις τιμές στο αλεύρι λόγου χάρη, συγκρίνεις τις τιμές στο γάλα, στα γιαούρτια, σε όλα τα είδη. 
Στην μουσική βιομηχανία δεν υπάρχουν τέτοιοι νόμοι. Γιατί ο κάθε καλλιτέχνης, μουσικός, ερμηνευτής, συνθέτης μπορεί να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας μόνο σε μια εταιρεία, και η δουλειά του μπορεί να εκδωθεί μόνο από την εταιρεία που έχει τα δικαιώματα του για όσο χρόνο διαρκεί το συνήθως αποικιοκρατικό συμβολαιο που καλείται να υπογράψει κυρίως ο νεοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης. Με λίγα λογια η κάθε εταιρεία κατέχει στην κυριότητα της ένα μοναδικό προιόν που αποκλείεται να το βρείς από κάπου αλλού για να μπορείς να συγκρίνεις τιμές.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Δανειζομαι στην τύχη ένα όνομα. Γιάννη Πάριος. Γνωστός και μη εξαιρετέος. Εκατομμύρια πωλήσεις στην καριέρα του σε δίσκους, κασσέτες, CD και τώρα DVD. Εαν θέλεις να ακούσεις την νέα μουσική δουλεία του συγκεκριμένου καλιτέχνη μπορείς να την προμηθευτείς μόνο από την MINOS-EMI. Από πουθενά αλλού. Καμία άλλη εταιρεία δεν έχει τα δικαιώματα του. Εαν θέλεις να ακούσεις τον Παχάλη Τερζή, μόνο από την SONY-BMG. Από πουθενά αλλού. Εαν γουστάρει το παιδί σου να ακούσει το τραγούδι του Ρουβά, που θα μας εκποσωπήσει στην EUROVISION, μπορεί να το αγοράσει ο καταναλωτής αλλά και η επιχείρηση που θα του το προσφέρει μόνο από την UNIVERSAL. Απο πουθενά αλλού! Μια ωραία πρωία λοιπόν συνεδριάζει το Διοικητικό συμβούλιο του I.F.P.I. που αποτελείται από τους διευθυντές των Εν Ελλάδι δισκογραφικών εταιρειών και μεταξύ άλλων, συζητάνε και το θέμα των τιμών. Πρώτη τον χορό των αυξήσεων ξεκινάει η MINOS-EMI. Η ναυαρχίδα της Ελληνικής μουσικής βιομηχανίας είτε στο Ελληνικό, είτε στο διεθνές ρεπερτόριο γιατί καλύπτει το 60% περίπου της παραγωγής στην Ελληνική μουσική βιομηχανία. Είναι ο λεγόμενος «καινούργιος τιμοκατάλογος» που έν ήδοι κυβερνητικού διατάγματος αποστέλεται σε όλους τους «συνεργάτες». Σε λιγότερο από μια εβδομάδα ακολουθούν «νέοι τιμοκατάλογοι» από σχεδόν όλες τις υπόλοιπες δισκογραφικές εταιρείες. Με αυτόν τον τρόπο το cd το βρήκα σαν εμπόρευμα στα εννέα ευρώ( 2.700 δρχ. τότε…) περίπου -οι νέες κυκλοφορίες- το 1989, και τα 

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

άφησα στα είκοσι δύο ευρώ !!! το 2008. Μια αδικαιολόγητη αύξηση του 150% περίπου. Και να σκεφτεί κανείς ότι η τιμή του cd, στις νέες κυκλοφορίες σταθεροποιήθηκε στα δεκαοχτώ με είκοσι ευρώ από το 2.000 !!!. Εαν δεν είναι αυτός ο ορισμός του καρτέλ, τότε ποιός είναι ;

Μεταφερόμαστε Χριστούγεννα του 1995(;). Συνήθως στις εορταστικές περιόδους της αγοράς, στην δισκογραφία κυκλοφορούν όλες οι νέες μουσικές δουλειές των γνωστών ονομάτων. Τότε βέβαια δεν υπήρχε κρίση. Θα σας καταθέσω μια μαρτυρία για το πώς οι ίδιες οι εταιρείες δημιούργησαν με την πολιτική τους την κρίση στην δισκογραφική αγορά, πρίν καν αυτή επεκταθεί σε όλους τους τομείς. Τότε είμαι μέλος του Δ.Σ. του Πανελληνίου συλλόγου δισκοπολών, που αντιπροσωπεύει περίπου 200 μικρομεσαία δισκοπωλεία από τον Εβρο εώς την Κρήτη. Εννοείται πως η τότε αλυσίδα δισκοπωλείων «METROPOLIS» αλλά και τα μεγάλα δισκοπωλεία της Θεσσαλονίκης «ΠΑΤΣΗΣ» αρνούνται να γίνουν μέλη στον σύλλογο μας γιατί θέλουν να έχουν «μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας στις κατ’ ιδία διαπραγματεύσεις με τις εταιρείες» όπως μας δηλώθηκε. Κατανοητό αυτό. Εκείνη την εποχή λοιπόν το cd με βάση τους νέους τιμοκαταλόγους που μας έστειλαν, παρουσίαζε μια αύξηση μέσα σε πέντε χρόνια 100%. Αρχίζουμε να διαμαρτυρόμαστε σαν σύλλογος πιά. Παίρνω τηλέφωνο τον οικονομικό διευθυντή της ΜΙΝΟΣ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος :

Kύριε τάδε μου (σημ. συντάκτη…που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα σου ρε κερατά…) δεν καταλαβαίνετε ότι η συγκεκριμένη οικονομικη πολιτική που ακολουθείτε με τις συνεχόμενες αυξήσεις θα επιφέρει μεγάλο πρόβλημα στην αγορά; Δεν καταλαβαίνετε ότι το συγκεκριμένο προιόν έχει ανάγκη από μια διαφορετική αντιμετώπιση ;

- Και τι θέλετε να κάνουμε. Οταν πέφτουν οι πωλήσεις εμείς αυξάνουμε τις τιμές για να ισοσκελίσουμε τον ισολογισμό της εταιρείας. Σε ένα μήνα είμαστε υποχρεωμένοι να παρουσιάσουμε το ισολογισμό βάσειτων οικονομικών στόχων που μας έβαλαν οι απ’ έξω. ( Οπου οι «απ’ έξω» στην συγκεκριμένη περίπτωση βάζεται τον οικονομικό διευθυντή της EMI στην Αγγλία που μοιράζει τους οικονομικούς στόχους της κάθε χρονιάς στους εδώ διευθυντές των θυγατρικών. Η ΕΜΙ έχει ήδη εξαγοράσει την ΜΙΝΩΣ στην εποχή που αναφέρομαι.)

Μα είναι λογική αυτή που μου λέτε; Πως εμείς θα δώσουμε στον καταναλωτή ένα cd στην τιμή των 16 και 17 ευρώ ; Δεν καταλαβένεται ότι εμείς τα μαγαζιά θα πληρώσουμε την πολιτική σας και οι καταναλωτές θα γυρίσουν την πλάτη σε όλους μας ;

- Τι να σου κάνω εγώ; Οποιο μαγαζί θέλει ας μην αγοράσει τον Πάριο. Ο καταναλωτής που θέλει να τον αγοράσει, θα τον βρεί στο επόμενο μαγαζί, αλλά και συλογικά να μου πείς ότι δεν θα τον αγοράσετε θα το δώσουμε στα μεγάλα μαγαζιά και στις «αλυσίδες». Εσείς θα χάσετε. Πάριο έχουμε μόνο εμείς, και εμείς καθορίζουμε τις τιμές.

Τέλος διαλόγου. Εκβιασμός είπατε; Εχει και συνέχεια !

Kατα αρχάς να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά, δεν θυμάμαι εάν όλα αυτά έγιναν το 94, το 95, ή το 96. Οπως θα δείτε έχει μικρή σημασία. Τα πρώτα σημάδια λοιπόν της πτώσης στις πωλήσεις ηχογραφημάτων δεν άργησαν να φανούν. Λογικό, εάν σκεφθεί κανείς ότι ακόμη και σήμερα χρειάζεται ενα ημερομίσθιο του βασικού μισθού για να αγοράσει κανείς ένα cd!. Αμέσως μετά από εκείνον τον διάλογο και το τέλος της εορταστικής περιόδου, πραγματοποιούμε γενική συνέλευση σαν σύλλογος και αποφασίζουμε να αντιδράσουμε. Κανονίζουμε να δούμε όσους διευθυντές μπορούμε ξεχωριστά τον καθένα στην αρχή, να επισκεφθούμε το σωματείο των Ελλήνων Τραγουδιστών, να επισκεφθούμε τον τότε υφυπουργό εμπορίου Κ. Χρυσοχοίδη, να διοργανώσουμε μια κεντρική εκδήλωση στο Θέατρο ΠΑΛΛΑΣ για να ενημερώσουμε τον κόσμο για την πολιτική των εταιρειών και τέλος να παραστούμε στην επόμενη συνεδρίαση του I.F.P.I. και να συζητήσουμε τα προβλήματα της μουσικής βιομηχανίας παρουσία όλων των διευθυντών των δισκογραφικών εταιρειών. Και ήρθε η ώρα να μιλήσω με ονόματα. Προσωπικά συμμετέχω σε δύο συναντήσεις στην αρχή. Με τον κ. ΜΙΛΤΟ ΚΑΡΑΤΖΑ τότε διευθυντή της BMG ο οποίος ήταν και ο πρόεδρος του Δ.Σ. του τότε I.F.P.I. και στην συνέχεια με τον κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΠΟ ο οποίος ήταν διευθυντής της Ελληνικής MUSIC-BOX που τότε πρόσφατα είχε συγχωνευτεί με την ΛΥΡΑ, μια από τις ιστορικότερες Ελληνικές εταιρείες της μουσικής βιομηχανίας που αποτελούσε το αντίπαλο δέος για τις πολυεθνικές εταιρείες στην εγχώρια μουσική αγορά. Υποσχέσεις και από τους δύο, κυρίως όμως από τον κ. ΚΑΠΠΟ για υποστήριξη των αιτημάτων μας, στο επερχόμενη κρίσιμη συνεδρίαση. Συνάντηση με τον Χρυσοχοίδη και δευσμεσή του ότι θα εξετάσει το αίτημα μας για μείωση του ΦΠΑ στα μουσικά είδη από 18% σε 8%. Αυτομάτως θα είχαμε μια μείωση τιμής της τάξης του 10%. Υποσχόμαστε και εμείς σαν σύλλογος να πιέσουμε τις εταιρείες και τα μέλης μας για περαιτέρω μείωση των τιμών. Συναντάμε εκπροσώπους από τους τραγουδιστές, όπως ΚΩΣΤΑ ΤΟΥΡΝΑ και ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ. Πλήρης ταύτιση απόψεων, ενώ μας διαβεβαιώνουν ότι και εκείνοι αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα με την μη καταβολή των πνευματικών δικαιωμάτων από τις δουλειές τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα λογιστήρια των εταιρειών δεν τους επιτρέπουν να δουν στοιχεία πωλήσεων από τους δίσκους τους !!! Διοργανώνουμε με την υποστήριξη τους, μια καταπληκτική συζήτηση-μουσική εκδήλωση σε ένα ασφυκτικά γεμάτο θέατρο ΠΑΛΛΑΣ που την ονομάζουμε «για την χαμένη “τιμή” του Ελληνικού τραγουδιού». Το μουσικό μέρος της εκδήλωσης απ’ ότι θυμάμαι καλύπτει η ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ και ο ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Ενημερώνουμε τον κόσμο για τις ενέργειες μας και για τα προβλήματα της Ελληνικής δισκογραφίας, προσπαθώντας να αναδείξουμε την πολιτιστική διάσταση του προβλήματος και ότι σαν προιόν καλλιτεχνικής έμπνευσης διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα άψυχα εμπορικά προιόντα, απαιτώντας παράλληλα την δραστική μείωση των τιμών έτσι ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμο σε κάθε σπίτι και κοινωνική τάξη.

Μετά από όλα αυτά έρχεται η μέρα της κρίσης. Μια πενταμελής επιτροπή του συλλόγου μας, μεταξύ αυτών και εγώ, συμμετέχουμε στην συνεδρίαση του ΔΣ του IFPI. Συμμετέχουν οι κ.κ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ, ΚΑΠΠΟΣ, ΙΩΑΝΝΟΥ από την UNIVERSAL και ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ - ο γνωστός μουσικός παραγωγός- τότε διευθυντής της VIRGIN. 
Toυς διευθυντές της MINOS - EMI και της SONY δεν τους θυμάμαι. Η ατμόσφαιρα είναι από εχθρική εώς πολεμική. Μας δηλώνουν απερίφραστα, ότι εαν μειωθεί το ΦΠΑ σε 8% την άλλη μέρα θα βγούν όλες οι εταιρείες μαζί και θα ανακοινώσουν νέες αυξήσεις των προιόντων τους της τάξης του 10% !!!. Αρνούνται οποιαδήποτε μείωση τιμών, ενώ θυμάμαι τον κ. ΙΩΑΝΝΟΥ σηκωμένο όρθιο, να φωνάζει και να λέει «δεν θα κάνετε εσείς ότι θέλετε, εμείς θα καθορίσουμε τις τιμές, είναι δικά μας τα προιόντα και όποιος γουστάρει ας αγοράζει». Αυτός ήταν ο ρόλος του σκληρού «μπάτσου». Δείτε τώρα και τον ρόλο του καλού «μπάτσου». Απο τον διευθυντή της ΜΙΝΩΣ ή της SONY (δυστυχώς αυτή την λεπτομέρεια δεν την θυμάμαι καλά…) να μας λέει… «ελάτε ρε παιδιά ας βρούμε μια λύση, αφού έτσι και αλλιώς το σίγουρο είναι ότι τουλάχιστον τα μισά σας μέλη θα ακολουθήσουν την πολιτική μας, με κάποιες “παροχές” επιπλέον που θα τους δώσουμε, ενώ άμεσος στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τις μεγάλες λιανικές αλυσίδες του προιόντος μας, να ανοίξουν και άλλα σημεία πώλησης σε μεγάλους δήμους. Είναι κρίμα εσείς να “πεταχτέιτε έξω” από την αγορά». Ωμός εκβιασμός είπατε ;

Οσοι είχαν πεί ότι θα μας υποστηρίξουν είχαν πιεί το αμίλητο νερό, ενώ ακόμα θυμάμαι τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΤΡΙΔΗ επί τρείς ώρες που κράτησε η κουβέντα, να έχει σκύψει το κεφάλι του, να μην καταφέρνει να αρθρώσει μία λέξη και να μην συμμετέχει καθόλου στην συζήτηση. Προφανώς διαφωνούσε απόλυτα με αυτά που έλεγαν οι συνάδελφοι του, αλλά που θάρρος να διαφωνήσει ανοικτά μαζί τους. Μεγάλη υπόθεση η καρέκλα του Διευθυντή σε δισκογραφική εταιρεία.

Ουτε καταλάβαμε πώς πέρασε ο χρόνος της συνάντησης. Φύγαμε εντελώς απογοητευμένοι από αυτά που ακούσαμε. Μετά από έναν μήνα περίπου, κάναμε γενική συνέλευση στο κτήριο της ΓΕΣΕΒΕ με πάνω από 100 μέλη από όλη την Ελλάδα. Εκεί, σε αυτήν την συνέλευση απλά επικυρώθηκε ο «θάνατος του εμποράκου». Κοινώς «όσο αντέξει ο καθένας μας». Προφανώς είχαν προηγηθεί τηλεφωνήματα από ανθρώπους των εταιρειών σε συγκεκριμένα μαγαζιά, στους πιό «παλιούς» του χώρου και άρχισαν οι τοποθετήσεις του στύλ «έχω οικογένεια να ζήσω, δεν μπορώ στα πενήντα μου να τα βάλω με τις εταιρείες»…«κοιτάχτε να συμβιβάσετε τα πράγματα»….«να πάρουμε τις εκπτώσεις που μας δίνουν»…χωρίς η πλειοψηφία των μελών να έχει την διάθεση να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό έκπτωσης ή μια παράταση πληρωμής κατά ένα μήνα, αλλά γενικότερα πρόβλημα της οικονομικής πολιτικής των εταιρειών και ότι σύντομα θα το βρίσκαμε μπροστά μας. Μια πρόταση που έγινε για την διερεύνηση δυνατοτήτων μήπως σαν σύλλογος φτιάξουμε έναν δικό μας συναιτερισμό στο πλαίσιο της κοινής αγοράς του προιόντος από τις εταιρείες, μαζικά από όλα τα μέλη του συλλόγου, διεκδικώντας έτσι καλύτερες τιμές, αποδοκιμάστηκε εν τη γενέσει του.

Ουσιαστικά από τα τέλη της δεκαετίας του 90 αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα των βραχυπρόθεσμων οικονομικών πολιτικών των δισκογραφικών εταιρειών που ενδιαφέρονται μόνο για άμεσα αποτελέσματα στα «κλεισίματα» των ισολογισμών χωρίς επί της ουσίας να υπάρχει μακροπρόθεσμη πολιτική για την προστασία του προιόντος. Τότε βέβαια ξεκινάει και η τεχνολογική έκρηξη του «κατεβάσματος» μουσικής από το internet, αλλά σας πληροφορώ ότι οι εταιρείες απλά παρακολουθούν χωρίς να μπορούν να επέμβουν στο συγκεκριμένο φαινόμενο. Η αντίδραση τους στην κρίση είναι σπασμωδική. Αρχίζουν να πουλάνε σε εξευτελιστικές τιμές με τον σορό, μουσικά προιόντα σε εφημερίδες και περιοδικά. Οσο η αγορά των cd γονατίζει και τα μικρομεσαία μαγαζία κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο, αρχίζουν να αναζητούν νέα σημεία πώλησης. Τα βρίσκουν στα σουπερμάρκετ, χρηματοδοτούν νέες αλυσίδες πολυκαταστημάτων, μοιράζουν αφιδώς τα προιόντα τους στα περίπτερα, αρχίζει η πώληση μουσικών κομματιών σε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Η πτώση όμως συνεχίζεται. Αρχίζουν οι απολύσεις προσωπικού, περικοπές μισθών, υπερωρίες δεν πληρώνονται πουθενά, μειώνουν τα κόστη της παραγωγής του προιόντος, πνευματικά δικαιώματα μόνο στα «πρώτα» ονόματα αποδίδονται, κλείνουν τις αποθήκες τους στις οποίες δούλευαν εκατοντάδες άνθρωποι, πουλάνε περιουσιακά τους στοιχεία μέχρι και τα αυτοκίνητα διανομής, διαλύουν τα δίκτυα διανομής τους, ξενοικιάζουν γραφεία μετακομίζοντας σε μικρότερα και τέλος συγχωνεύονται μεταξύ τους. Η ζημιά όμως έχει γίνει και είναι ανεπανόρθωτη. Το προιόν έχει ευτελιστεί, έχει χάσει την «μαγεία» του, ενώ οι καλές μουσικές δουλειές είναι πλέον ελάχιστες. Και εδώ αναρωτιέται κανείς : Που πήγαν όλα αυτά τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων σε καθαρά κέρδη που την περίοδο 1970-1990 συσώρευσε η Ελληνική μουσική βιομηχανία; 
Αλήστου μνήμης, η προσωπική μαρτυρία πρώην διευθυντή Ελληνικου Ρεπερτορίου της ΜΙΝΩΣ να μου λέει ότι «όταν έπεσε η χούντα και μπορούσαμε να ακούμε ελεύθερα ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΜΑΝΟ ΛΟΙΖΟ, ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ, πήγαμε και ανοίξαμε τις κλειδωμένες αποθήκες της εταιρείας. Χιλιάδες δίσκοι και κασσέτες βρέθηκαν εκεί. Είχαν φτιαχθεί πριν από το πραξικόπημα. Τα καθαρίσαμε και τα πουλήσαμε με τιμές του 75 και του 76 ενώ αυτά είχαν φτιαχθεί δέκα χρόνια πρίν. Μιλάμε για τεράστιο κέρδος. Το πολιτικό τραγούδι μέχρι το 85 μας άφησε τεράστια ποσά». Είπατε κάτι;

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Για να σας «φτιάξω» λίγο περισσότερο ακόμα, να σας πώ ότι οι δισκογραφικές πληρώνουν μειωμένη φορολογία. Πώς γίνεται αυτό ; Το κράτος παρέχει το δικαίωμα κάθε χρόνο να φτιάχνεται ένα πρωτόκολο καταστροφής «άχρηστων εμπορευμάτων». Το λεγόμενο stock. Οι εταιρείες λοιπόν καταστρέφουν ότι «σαβούρα» τους έχει μείνει από παλαιότερες αποτυχημένες εμπορικά κυκλοφορίες, και το ποσό που αντιστοιχεί στο κατεστραμένο υλικό, αφαιρείται αμέσως από το ποσό που καλούνται να πληρώσουν κάθε χρόνο στην Εφορία. Καλό;

Την δεκαετία του 60 υπήρχαν καταγεγραμμένα γύρω στα 700 καταστήματα δίσκων σε όλη την Ελλάδα. Αυτήν την στιγμή δεν γνωρίζω εάν έχουν μείνει πάνω από 100 μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε όλη την χώρα. Ακόμα και οι «μεγάλες αλυσίδες » αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. Οι παλιοί τους σύμμαχοι, τους έχουν εγκαταλείψει. Ομηρικοί καυγάδες ξεσπούν μεταξύ τους, γιατί οι εταιρείες προσπαθούν να πάρουν πίσω τις παροχές που τους έδωσαν, σε εκπτώσεις, παρατάσεις πληρωμών και παρακαταθήκες εμπορευμάτων

Τα Virgin Megastore κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Τα Virgin Megastore κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Η λογική της απληστίας του κέρδους κατά την περίοδο της «χρυσής εποχής» της Ελληνικής Δισκογραφίας και οι τακτικές των τελευταίων ετών κατά την περίοδο της κρίσης είχαν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Με ποιά λογική ένας δίσκος cd του Μάνου Χατζιδάκη - Το χαμόγελο της τζοκόντας ας πούμε - μετά από περίπου σαράντα χρόνια από την αρχική του έκδοση και έχοντας πουλήσει παγκοσμίως πάνω από 3.000.000 αντίτυπα !!!…συνεχίζει να βρίσκεται στην κατηγορία Top Price της ξεφτιλισμένης MINOS-EMI και να πωλείται σήμερα στην τιμή των 17 ευρώ περίπου; Μιλάμε για μια από τις μεγαλύτερες «απάτες» στην ιστορία της βιομηχανίας. Είναι τα αποτελέσματα της αυτορρύθμισης της αγοράς από τα μονοπώλια των δισκογραφικών εταιρειών.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Και οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι ( καλλιτέχνες - δισκοπώλες ) που είναι ; Πουθενά !!! Ο καθένας στο μαγαζάκι του να περισσώσει ότι μπορεί. Οι μαγαζάτορες να προσπαθούν να ελειχθούν «κατά μόνας», ενώ η πλειοψηφία των καλλιτεχνών να κυνηγάει ένα καλό συμβόλαιο, με καλούς συνθέτες που θα τους δώσει μια πρόσκαιρη επιτυχία ανεβάζοντας έτσι έστω και προσωρινά τα νυχτοκάματα τους στις βραδυνές πίστες. Ολοι τους καταλαβαίνουν ότι είναι αναλώσιμα προιόντα και προσπαθούν να εκμεταλευτούν το γεγονός αυτό, για όσο ακόμα τα φώτα της διασημότητας θα «πέφτουν» επάνω τους. Ακόμα και νέοι καλλιτέχνες, νέα συγκροτήματα δίνουν γή και ύδωρ στις δισκογραφικές για λίγο glamour, λίγη φήμη, λίγη δημοσιότητα. Τα παλιά «βαριά» ονόματα έχουν αποσυρθεί και κάνουν μάλλον περιοδικές εμφανίσεις στην μουσική σκηνή του τόπου. Ετσι και αλλιώς δεν έχουν ανάγκη. Οι ίδιες οι εταιρείες δεν έχουν ανάγκη πιά. Υπάρχει όπως λένε «χρονικός ορίζοντας ανάκαμψης». Και μην σας φαίνεται περίεργο. Στήνουν τα δικά τους μαγαζιά στο internet. Αυτό σημαίνει δραστική μείωση του κόστου παραγωγής, 
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
λόγω μη κατασκευής φυσικού προιόντος. Σημαίνει βέβαια περισσότερες απολύσεις και νέα αποικιοκρατικά συμβόλαια προς τους καλλιτέχνες. Αλλά ποιός νοιάζεται ; Μήπως το κράτος ; Αυτό παρακολουθεί απλά την αυτορρύθμιση της αγοράς. Η ιστορία θα επαναλειφθεί. Μοναδική διέξοδος σε όλα αυτά φαντάζει να είναι η διακίνηση του μουσικού προιόντος από τους ίδιους τους δημιουργούς του στο internet. Χωρίς μεσάζοντες, χωρίς νταβάδες στην έμπνευση και στην δημιουργία. Για τον καταναλωτή καλό θα ήταν να στηρίξει τέτοιες προσπάθειες και κυρίως να στηρίξει μικρά επιλεγμένα δισκοπωλεία που έχουν εξειδίκευση στο ρεπερτόριο τους, σε ποιοτική μουσική από τον Ελληνικό και διεθνή χώρο. Για τους υπόλοιπους κατεβάστε άφοβα ότι θέλετε από το internet, χωρίς να δίνεται σημασία στο ηλίθιο σλόγκαν «η πειρατεία σκοτώνει την μουσική». Οι εταιρείες την δολοφόνησαν πολύ πριν εμφανισθεί η «πειρατεία». 

1η Μαιου...

1η Μάη: Απεργία! Να γίνουμε η κρίση τους!

Το σύστημα αυτό είναι άδικο, παράλογο και καταστροφικό. Άρα εκείνοι που υποφέρουν κάτω απ΄ αυτό το σύστημα και δεν θέλουν να είναι υπεύθυνοι για τη συνέχισή του πρέπει να πολεμήσουν για την καταστροφή του με όλα τα μέσα και με όλες τους τις δυνάμεις.

Ο αγώνας για την καταστροφή της υπάρχουσας οικονομικής και πολιτικής τάξης, ο αγώνας ενάντια στην τρομοκρατία και τις δολοφονίες της εργοδοσίας, είναι η απάντηση των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση του κράτους και των αφεντικών.

Είναι αγώνας για την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς,  για να αυτοοργανώσουμε τις ανάγκες μας, για την εργατική αυτοδιεύθυνση στα μέσα παραγωγής.

Να οργανώσουμε την αντίσταση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Να γκρεμίσουμε τον παλιό κόσμο που φεύγει, να πλάσουμε σχέσεις αλληλεγγύης για μια κοινωνία χωρίς τάξεις, χωρίς ιεραρχικές δομές, μια κοινωνία που τα μέσα παραγωγής θα ελέγχονται απο εμάς τους ίδιους και τα παραγωγικά αγαθά θα υπάρχουν με γνώμονα τις συλλογικές ανάγκες μας.

4/30/2009

ΓΗΠΕΔΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σε συνέχεια του χθεσινού κειμένου για το τεράστιο πρόβλημα εγκαταστάσεων που αντιμετωπίζουμε σαν σύλλογος νομίζω πως αξίζει να πούμε μερικά πράγματα και σήμερα χωρίς ν’ αγγίξουμε για την ώρα το μεγάλο αγκάθι που λέγεται γήπεδο Νίκαιας.
Λέγαμε για το γηπεδάκι του Ασύλου που καταστρέφεται δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα στην προπόνηση των ‘’μίνι’’ τμημάτων.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΗ δημοτική αρχή δεσμεύτηκε να το ανακατασκευάσει μέχρι το φθινόπωρο αλλάζοντας την φορά του, προκειμένου να εξυπηρετηθεί όχι μόνο η Προοδευτική αλλά και τα υπόλοιπα ποδοσφαιρικά σωματεία της πόλης. Μακάρι να γίνει έτσι γιατί αλλιώς το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί θα ‘ναι τεράστιο.
Λίγο πιο κάτω στο γηπεδάκι του Σκρα που εδώ και δεκαετίες φιλοξενεί τις ακαδημίες μπάσκετ του συλλόγου τα πράγματα παραμένουν όπως και πριν 20 τουλάχιστον χρόνια. Ένα γήπεδο παιδική χαρά.
Το λιγότερο που θα μπορούσε να γίνει είναι να τοποθετηθεί ένα στέγαστρο (τέντα ίδια μ’ αυτή που τοποθετείται τα μπαλκόνια των γειτονικών σπιτιών) προσφέροντας στους αθλούμενους σκίαση και προστασία από την βροχή.
Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο κάποιος πρέπει να το σκεφτεί, κάποιοι να το υιοθετήσουν και να το δρομολογήσουν σαν διεκδίκηση, δηλαδή χαίρετε.
Η γυναικεία ομάδα βόλλεϋ για να προπονηθεί ψάχνει γήπεδα σε γειτονικούς δήμους. Οι μικρές του μπάσκετ γυμνάζονται κι αυτές στο ύπαιθρο προκειμένου να παίρνουν καθαρό αέρα.
Το μικρό κλειστό γυμναστήριο που κατασκευάζεται στο ΤΕΕ Κορυδαλλού στο Σχιστό και αναμένεται να δοθεί σύντομα σε χρήση κάποιοι το ορέγονται για την πάρτη τους γιατί απλά δεν θεωρούν την Προοδευτική υπολογίσιμο μέγεθος.
Με τις υπό ‘’ανέγερση’’ αθλητικές εγκαταστάσεις στα λατομεία κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει ένα καταληκτικό χρονοδιάγραμμα κατασκευής τους, όμως αυτό δεν είναι το χειρότερο. Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΤο τραγικό είναι πως κανείς δεν πιέζει προκειμένου να γίνει κάτι.
Πριν 83 χρόνια οι δημιουργοί της Προοδευτικής πάλευαν για ν’ αποκτήσουν σπίτια οι πρόσφυγες. Σ’ όλη αυτή την διαδρομή πέτρα πέτρα χτίσαμε Κορυδαλλό και Κοκκινιά, ξοδέψαμε δισεκατομμύρια για μεταγραφές που δεν άφησαν τίποτα πίσω τους, και σήμερα δεν έχουμε ‘’σπίτι’’ για να καλύψουμε τις αθλητικές μας ανάγκες.
Δεν θα ρίξω τον λίθο του αναθέματος στο κεφάλι κανενός γιατί εδώ μιλάμε για κουσούρια δεκαετιών. Ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά τα τμήματα υποδομής και το έργο που επιτελούν. Τα υπόλοιπα τμήματα τα θεωρούσαμε απλά πάρεργο στο σίριαλ της ποδοσφαιρικής μας έπαρσης. Ποτέ δεν βάλαμε κάτω τα πράγματα προκειμένου να χαράξουμε ένα πλαίσιο διεκδίκησης ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε στους αθλητές μας το αυτονόητο. Χώρους να γυμνάζονται με αξιοπρέπεια.
Τον απογαλακτισμό της Προοδευτικής από την κοινωνία που μας εξέθρεψε εμείς τον προκαλέσαμε. Τον περιορισμό του ενδιαφέροντος του κόσμου δεν τον ανεχθήκαμε απλώς, σε κάποιες περιπτώσεις σνομπάραμε κιόλας.
Σ’ αυτή την χρονική συγκυρία ακριβώς αυτό πληρώνουμε. Μοιάζουμε σαν το βοσκόπουλο που ζητάει βοήθεια όταν ο λύκος του τρώει τα πρόβατα και κανείς δεν τον ακούει, γιατί τις προηγούμενες φορές κορόιδευε.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΗ ανατροπή αυτής της κατάστασης χρειάζεται εκτός από υπομονή κι επιμονή κι ένα θαύμα, κι εδώ είναι το ζητούμενο. Σωτήρες κι από μηχανής θεοί δεν υπάρχουν. Μόνο όσοι αγαπάμε την Προοδευτική μπορούμε ν’ αλλάξουμε την μοίρα της, με μία και μοναδική προϋπόθεση.
Να ξεπεράσουμε το χθες και τις πρακτικές του 70 και του 80 και να κουβεντιάσουμε επιτέλους σοβαρά και συγκροτημένα (αν είναι εφικτό κάτι τέτοιο) τι θέλουμε και πως θέλουμε να ‘ναι και να λειτουργεί η Προοδευτική. Συνεχίζουμε. (Δ.Β.)

Εφυγε απο την ζωη ο αδερφος του Σουλη Παπαδοπουλου

Σκοτωθηκε σε τροχαιο ο αδερφος του Σουλη Παπαδοπουλου. Αφησε πισω του ενα μικρο παιδι και μεγαλη θλιψη. Η μοιρα ειναι σκληρη. 
Εκφραζουμε την λυπη μας για το χαμο του. Κουραγιο στην οικογενεια του και στον κ. Σουλη Παπαδοπουλο. Ηταν ενας απο μας και θα τον θυμομαστε παντα

4/29/2009

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Περνώντας πριν από μερικές μέρες από το Άσυλο είδα και το τελευταίο κτίριο της παλιάς εγκατάστασης που φιλοξενούσε κάποτε τις φυλακές ανηλίκων γκρεμισμένο. Στη θέση του πρόκειται ν’ αναγερθεί το νέο δημαρχείο του Κορυδαλλού.
Αυτή η διαδικασία σηματοδοτεί για την Προοδευτική ένα ακόμα πρόβλημα, καθώς στον συγκεκριμένο χώρο μας είχε παραχωρηθεί από την προηγούμενη δημοτική αρχή μια ευρύχωρη αίθουσα που λειτουργούσε όχι μόνο σαν γραφείο των ποδοσφαιρικών ακαδημιών, αλλά προτού νοικιαστούν πέρυσι τα νέα γραφεία στο Περιβολάκι φιλοξενούσε για σειρά ετών τα γραφεία του ολόκληρου του συλλόγου.
Πέρα από τον συγκεκριμένο χώρο είχαν παραχωρηθεί και βοηθητικές αίθουσες που λειτουργούσαν σαν αποδυτήρια (όταν γινόταν χρήση είτε του γηπέδου 5χ5 που βρίσκεται δίπλα στο τέως κτίριο, είτε των βοηθητικών γηπέδων που χρησιμοποιούνται από τους λιλιπούτειους ποδοσφαιριστές των ‘’μικρών’’ τμημάτων), ενώ σε μια άλλη λειτούργησε κάποτε ακόμα και γυμναστήριο με βάρη, χάρη σε μια σειρά οργάνων που είχε προσφέρει ο αθεράπευτος Προοδευτικάνος Γιώργος Αλεξιάδης.
Σε αντικατάσταση των παραπάνω προσφέρθηκε (ουδέν μονιμότερο του προσωρινού) μια αίθουσα κοντέϊνερ για να καλύψει όσο γίνεται το κενό που δημιουργήθηκε.
Όμως ούτε αυτό είναι το πιο σοβαρό. Προκειμένου να γίνει η θεμελίωση του νέου κτιρίου θα καταστραφεί και το βοηθητικό (μισό) γήπεδο διαστάσεων 35χ50 περίπου, που από πέρσι το φθινόπωρο διέθετε και συνθετικό τάπητα, από κομμάτια που περίσσεψαν μετά την ανακαίνιση του χλοοτάπητα στο μεγάλο γήπεδο.
Κι αν όλο αυτό σας φαίνεται ακόμα μικρό σαν πρόβλημα ας το κάνουμε να μεγαλώσει λίγο. Αν στο γήπεδο Νικαίας ξεκινήσουν φέτος έργα για την εγκατάσταση τεχνητού χόρτου, παίρνοντας σαν μέτρο τι συνέβη στο γήπεδο του Κορυδαλλού, (διάρκεια εργασιών ένα εξάμηνο από χέρι) αυτό σημαίνει πως η ‘’μεγάλη’’ ομάδα μετακομίζοντας για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα στο δημοτικό γήπεδο Κορυδαλλού θα ‘’πάρει’’ τον προπονητικό χρόνο των τμημάτων υποδομής συμπιέζοντας ασφυκτικά τις δικές τους δυνατότητες να λειτουργήσουν.
Επειδή βάλαμε πολλά ζητήματα μαζί ας μην τα λύσουμε όλα σήμερα. Εκείνα που πρέπει να κρατήσουμε για την ώρα είναι δύο.

Α) Με την ίδια γενναιοδωρία που ο δήμος Κορυδαλλού παραχώρησε τα γραφεία του Ασύλου λύνοντας για κάποια χρόνια ένα από κάθε άποψη σοβαρό πρόβλημα για τον σύλλογο, (τα σημερινά γραφεία κοστίζουν ετησίως αρκετές χιλιάδες ευρώ-ποσό δυσβάστακτο στην παρούσα συγκυρία) πιστεύω πως η δημοτική αρχή δεν θα πει όχι στο αίτημα μας να παραχωρηθεί για χρήση γραφείων η ευρύχωρη αίθουσα που βρίσκεται στον χώρο του κλειστού γυμναστηρίου της πόλης, δίνοντας μακρόπνοη λύση σ’ ένα καυτό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος.
Β) Κανείς δεν παραγνωρίζει την μεγάλη συνεισφορά του Παναγιώτη Μπαταγιάννη την τελευταία κρίσιμη διετία ειδικά στο οικονομικό κομμάτι. Όμως δεν φτάνει μόνο αυτό.
Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα χρειαζόμαστε εθελοντισμό και διαθεσιμότητα πολλών, καλές σκέψεις που να οδηγούν σε έξυπνες λύσεις, και ποινικοποίηση της γκρίνιας και της μιζέριας.
Άντε να δούμε θα πάμε ένα βήμα παρακάτω, ή θα μείνουμε εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα μας. (Δ.Β.)

ΕΞΥΠΝΟΣ ΟΠΑΔΟΣ – ΕΞΥΠΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Νέο CD του Βασίλη Παπακωνσταντίνου ανέβηκε πριν από λίγες μέρες στα ράφια, και ήρθε για να ταράξει τα νερά!!! Λέγεται «ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟΞΑ ΚΥΝΗΓΩ» και τώρα που είναι άνοιξη είναι ότι πρέπει!

http://rapidshare.com/files/218914640/Basilhs_Papakwnstnatinou_-_Ourania_toxa_kynhgw__EXCLUSIVE_By_KastoriaFc_Team_.rar

Καλή ακρόαση μάγκες!!!

VISSINI  ULTRAS  ARE BACK Κουφάλες!..

V.E.

ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΙΛΑΘΛΕ…

Έφτασε η άνοιξη! Αααααααααχ…  Λουλουδάκια, πολύχρωμες πεταλουδίτσες, μελισσούλες να τριγυρνούν γύρω από τα κεφάλια μας , όμορφα αρώματα,  και … η ΠΡΟΟ για ακόμη μια χρονιά σταθερά στη Δ'!!!

Ξέρω, ξέρω… Βρίζεις τώρα τους πάντες… Καρράδες, Σούληδες, Προέδρους, δήθεν υποψήφιους Προέδρους, Διοικητικά Συμβούλια, παίχτες, εμένα, ΟΛΟΥΣ!

Δεν λέω, έχεις δίκιο που αγανακτείς… Από την άλλη όμως, έρχομαι και εγώ σαν ταπεινός, αλλά πολύ ενοχλητικός, συντάκτης και σε ρωταώ: Εσύ αγαπητέ φίλαθλε που κατηγορείς τους πάντες, πού ήσουν τον χειμώνα που η ομάδα έκανε την προσπάθειά της? Αυτά που θα έπρεπε να προσφέρεις στην ομάδα σαν φίλαθλος, τα προσέφερες? Στο γήπεδο ήρθες? Φώναξες? Βασικά πώς λένε έστω τον τερματοφύλακά μας ξέρεις?..

ΟΧΙ αγαπητέ φίλαθλε… Η ομάδα σου, η ομάδα με την οποία μεγάλωσες, η ομάδα για την οποία έπαιζες ξύλο με τη μισή Νίκαια όταν ήσουν πιτσιρικάς, περνάει μια άσχημη περίοδο και χρειάζεται την βοήθειά σου. Όχι άλλον έναν τυπάκο, που κατηγορεί τους πάντες και δεν ξέρει ούτε πόσο έκανε το εισιτήριο στη NO GATE φέτος…

Ελπίζω αυτά που σου είπα να τα σκεφτείς.

Καλή σου Άνοιξη αγαπητέ μου… Καλή σου Άνοιξη…

V.E.

4/28/2009

Το πρωτο γκρουπ της συναυλιας εκλεισε!!

Ανύποπτοι Διαβάτες
Συντομο βιογραφικο

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΟι Ανύποπτοι Διαβάτες πρωτοεμφανίστηκαν το 1994 στο κινηματοθέατρο ΕΦΗ του Περιστερίου.Ακολούθησαν πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε μουσικά στέκια διαφόρων περιοχών της Αττικής και ιδιαίτερα των Δυτικών προαστείων όπου τα μέλη του συγκροτήματος ζουν και μεγάλωσαν.Το 1996 κυκλοφόρησε το CD "Ταξίδι στο Βυθό" παραγωγή της Μουσικής Τράπεζας στο οποίο τα πέντε κομμάτια είναι δικά τους και το 2001 το CD "To Rock" μία συμπαραγωγή της Alpha Records και της Μουσικής σκηνής 'Στον Αέρα' και περιέχει δύο δικά τους κομμάτια.Τα υπόλοιπα κομμάτια είναι του Χρήστου Ζεϊμπέκογλου ,μέλος του συγκροτήματος απο το 1999.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΤα μέλη του συκγροτήματος είναι:
Μπάσο-Τραγούδι:Αντώνης Ασημακόπουλος,
Ακουστική κιθάρα-Τραγούδι: Χρήστος Ζεϊμπέκογλου,
Ηλεκτρική Κιθάρα: Νίκος Μανιάτης,
Πλήκτρα: Γιώργος Χατζής,
Τύμπανα: Νίκος Πασχαλίδης
Μαζί τους απο το 2008 στο τραγούδι είναι και η Ιωάννα Ζεϊμπέκογλου...

ΜΙΑ ΑΔΙΚΑ ΧΑΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Στο άκουσμα της ισοπαλίας στο Λαύριο μάλλον θλίψη ένιωσα παρά ικανοποίηση. Ξεκούραστη ισοπαλία σε μια από τις δυσκολότερες έδρες του ομίλου, αμέσως μετά την ισοπαλία στο Μαρκόπουλο (μέσα σ’ έντονα εχθρικό κλίμα) και την επιβλητική νίκη επί του πρωτοπόρου Σαρωνικού.
Μια μόνο ήττα (κι αυτή με αυτογκόλ) σε 15 παιχνίδια δεν είναι καθόλου μικρή υπόθεση απέναντι σ’ αντιπάλους που θεωρούν μεγάλη επιτυχία ένα θετικό αποτέλεσμα απέναντι στην ιστορική Προοδευτική.
Σκέφτομαι πως η χρονιά που τελειώνει σε λίγο χάθηκε τελείως άδικα. Αν στην αρχή της χρονιάς λειτουργούσαμε με λιγότερο ενθουσιασμό και περισσότερη λογική ίσως να κάναμε άλλου είδους προγραμματισμό αυτή την εποχή ενόψει της νέας χρονιάς.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΌμως δεν πρέπει να κοιτάμε πίσω. Το θετικό που πρέπει να κρατήσουμε από την εντυπωσιακή πορεία του δεύτερου γύρου (πέρα από την πλασματική 5η θέση που βρισκόμαστε στον βαθμολογικό πίνακα) είναι πως έχουμε σχεδόν έτοιμη την ομάδα που μπορεί του χρόνου να πετύχει ότι δεν κατάφερε φέτος.
Με λίγες στον αριθμό, καλά επιλεγμένες, και απόλυτα συγκεκριμένες (ως προς τις θέσεις κλειδιά που πρέπει να καλυφθούν μεταγραφές), η ομάδα μπορεί να πάει ‘’τραίνο’’ του χρόνου ανεξάρτητα από το πώς θα διαμορφωθεί ο όμιλος.
Δεν θα βαρεθώ να το λέω. Σ’ αυτό το ποδοσφαιρικό επίπεδο η Προοδευτική δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανένα. Το ζητούμενο είναι να ξεφύγουμε το ταχύτερο δυνατό απ’ αυτή τη μιζέρια γιατί (πώς να το κάνουμε) η θέση μας είναι για πολύ ψηλότερα.
Μόνο αγκάθι κι αχίλλειος πτέρνα σ’ αυτή την προσπάθεια το χρόνιο διοικητικό πρόβλημα στο οποίο δεν μπορούμε μια σταθερή λύση διαρκείας, κι εκεί πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας το επόμενο διάστημα. (Δ.Β.)

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ

Πριν πω οτιδήποτε άλλο καταθέτω την τελική βαθμολογία του ομίλου που συμμετείχαμε για το πρωτάθλημα της Γ εθνικής κατηγορίας.
Βαθμολογία (τελική): Πανελευσινιακός 47, Ιεράπετρα 46, Λιβαδειά 43, Κηφισιά 42, Κρόνος Αγ. Δημητρίου 42, Ψυχικό 42, Ιωνικός Ν. Φιλαδέλφειας 39, Μίλωνας 39, Ιωνικός Ν. 38, Προοδευτική 38, ΠΑΟ Δειλινών 35, Ιπποκράτης 33, Ζωγράφου 32, Φιλαθλητικός 30.
Ανάμεσα σε 14 ομάδες που συμμετείχαν καταλάβαμε την 9η θέση ισοβαθμώντας με τον 8ο Ιωνικό, ένα μόλις βαθμό από τις δυο ομάδες που κατέλαβαν την 6η και την 7η θέση!
Με βάση αγωνιστικά και βαθμολογικά κριτήρια δεν υποβιβαστήκαμε, κι αξίζει ένας καλός λόγος στα παιδιά το προπονητικό τιμ και τα διοικητικά στελέχη που υποστήριξαν την προσπάθεια τους όλη τη χρονιά.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΑν ‘’πέσαμε’’ κατηγορία αυτό οφείλεται στον άθλιο τρόπο διοργάνωσης του συγκεκριμένου πρωταθλήματος που υπάρχει απλά και μόνο για να ικανοποιεί τα καμώματα κάποιων κυρίων στην ομοσπονδία μπάσκετ που παριστάνουν τους παράγοντες.
Πρώτοι απ’ όλους θέσαμε από το blog το ζήτημα της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών (έχουμε έτοιμη και σχετική πρόταση) τονίζοντας πως η Προοδευτική μπορεί και πρέπει να πρωταγωνιστήσει σ’ αυτή την υπόθεση, γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο όσους πέσουν αλλά κι όλους εκείνους τους ‘’κερατάδες και δαρμένους’’ που τη γλύτωσαν παρά τρίχα αλλά του χρόνου θ’ αντιμετωπίσουν ίδια και χειρότερα μέσα σε συνθήκες τεράστιας οικονομικής κρίσης.
Κλειδί κι εδώ η επίλυση πάνω και πριν απ’ όλα του δικού μας διοικητικού προβλήματος. Επί του θέματος πάντως θα επανέλθουμε. (Δ.Β.)

Μηδέν εις το πηλίκο στο Λαύριο


Χωρίς κανένα βαθμολογικό κίνητρο και με λίγες καλές φάσεις πραγματοποιήθηκε το παιχνίδι του Λαυρίου ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την Προοδευτική. Το τελικό 0-0 φανερώνει ότι έγινε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι με ελάχιστες φάσεις για τις δύο ομάδες. Να σημειωθεί ότι στις καθυστερήσεις του αγώνα αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη ο Τσιαούσης. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Δημόπουλος (ΣΔ Αττικής).
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Δημητρόπουλος, Μάρκου, Τσιώλης, Κούλιμπης, Μαζαράκης, Μπεριάνης, Μούργος (66’ Δράμης), Τσαούσης, Γιαχάεφ Α., Πάλλης (46’ Παπαδόπουλος Μ.), Λυμπερόπουλος (57’ Θεοδωρακόπουλος).
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ: Θωμόπουλος, Πεσιμιτζής, Χατζηγεωργαλής, Βασιλείου, Μπαλής, Παντελίδης, Τσιώλης, Θέος, Κουβάτσος (46’ Δρούζας), Μαλισιώβας (46’ Τουμάσης), Σπέρτος (71’ Πέρρος).

4/27/2009

Ο Μορφωτικος ξεκιναει !!

Τα νεα απο τον Μορφωτικο Συλλογο δεν αργησαν καθολου. 
Τον Ιουνιο ο Μορφωτικος Συλλογος και το Ανεξαρτητο Blog με την βοηθεια του Δημου Κορυδαλλου διοργανωνει μεγαλη rock συναυλια στο Θεατρο Θανασης Βεγγος. To ονομα του ARISE FEST!!!! (arise σημαινει ανεβαινω, αναδύομαι οπως ο φοινικας απο τις σταχτες του)
Πριν καποιες μερες μιλησαμε με το κ. Βρακα (υπευθηνος της δημοτικης επειχηρησης του Δημου) και σημερα με τον ιδιο τον δημαρχο κ. Κασσιματη και πηραμε το ΟΚ. Ευχαριστουμε θερμα και τους δυο για την συμπαρασταση τους. Ακομα μιλησαμε και για την εκδοση ενος βιβλιο για την ιστορια της Προοδευτικης και συντομα θα εχουμε και απο κει καλα νεα.
Ξεκιναμε δυναμικα λοιπον και δεν θα σταματησουμε!!
Η συναυλια θα γινει μαλλον στης 6/6/2009 ημερα Σαββατο. Μιλαμε ηδη με συγκροτηματα και σε λιγες μερες θα ξερουμε σιγουρα την ημερομηνια.
Μεινετε συντονισμενοι στο μπλογκ. Βοηθηστε τις προσπαθειες μας, οργανωθητε μαζι μας.

Και μην ξεχνατε..ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΣΤΙΓΜΗ ..ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΤΟ VISSINI!!

4/26/2009

Τι εγινε σημερα??

Βαθμολογία
Θέση Ομάδα Αγ Βαθμοί Σύνολο Εντός Εκτός
N-I-H Γκολ N-I-H Γκολ N-I-H Γκολ
1
Σαρωνικός Αίγινας
25
60
19-3-3
45-19
12-0-0
26-6
7-3-3
19-13
2
Αήττητος Σπάτων
25
54
16-6-3
45-14
8-3-2
27-9
8-3-1
18-5
3
Αχαρναϊκός
25
52
16-4-5
46-26
9-2-1
27-10
7-2-4
19-16
4
Ολυμπιακός Λαυρίου
26
52
16-4-6
40-22
9-2-2
21-5
7-2-4
19-17
5
Προοδευτική Νεολαία
25
42
11-9-5
36-26
7-4-1
19-8
4-5-4
17-18
6
Αμφιάλη
25
37
10-7-8
30-25
6-5-2
21-12
4-2-6
9-13
7
Αφάντου ΑΕΡ
25
37
11-4-10
45-41
8-1-4
31-17
3-3-6
14-24
8
Κερατσίνι
25
34
10-4-11
33-29
7-2-3
23-10
3-2-8
10-19
9
Περάματος Α.Ε.
26
34
9-7-10
29-26
5-4-3
16-8
4-3-7
13-18
10
Μαρκό
25
34
9-7-9
31-30
7-2-3
16-11
2-5-6
15-19
11
Μοσχάτο
25
30
9-3-13
27-33
5-1-7
16-14
4-2-6
11-19
12
Α.Ε. Χίου-Βροντάδου
26
23
5-8-13
23-41
3-6-4
14-16
2-2-9
9-25
13
Διαγόρας Βατίου
25
21
5-6-14
15-35
3-3-7
9-14
2-3-7
6-21
14
Περαμαϊκός
25
14
3-5-17
22-46
2-3-8
13-21
1-2-9
9-25
15
Ομηρος Καλλιμασιας
25
4
1-1-23
13-67
0-1-12
9-31
1-0-11
4-36
Αποτελέσματα
Αμφιάλη-Σαρωνικός Αίγινας
1-1
Περάματος Α.Ε.-Α.Ε. Χίου-Βροντάδου
4-1
Αήττητος Σπάτων-Περαμαϊκός
3-0
Αφάντου ΑΕΡ-Μαρκό
1-3
Μοσχάτο-Διαγόρας Βατίου
0-1
Ολυμπιακός Λαυρίου-Προοδευτική Νεολαία
0-0
Ομηρος Καλλιμασιας-Αχαρναϊκός
0-2

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων