Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

1/24/2009

Λυστε μου μια απορια..μπορει και παραπανω...

http://specialedandme.files.wordpress.com/2007/08/question-marks.jpg
Περνοντας απο το γηπεδο πριν καποιες μερες ειδα μια αφισσα που ελεγε για τον χορο των παλαιμαχων σε μεγαλη πιστα τις Αθηναικης νυχτας. Πριν απο αυτο εμαθα οτι εβγαλαν και ενα ημερολογιο. Οσοι το πηραν λενε οτι ειναι πολυ καλο.

Η απορια μου ειναι μια. Η ομαδα εχει τοσα προβληματα, τοσα εξοδα. Ο συλλογος παλαιμαχων που κανει αυτες τις κινησεις και εκδηλωσεις, βοηθαει?? Περιμενουμε απαντηση γραπτη...
Ο συλλογος παλαιμαχων πιστευει οτι την παρουσα στιγμη ειναι καιρος για εκδηλωσεις ατομικες και οχι συλλογικες?? Τα τμηματα εκτος ποδοσφαιρου τα εχουμε βαλει στην σκοτεινη γωνια της ληθης ?? Απο δω διαβασατε την εκληση του μπασκετ και του βολλευ για βοηθεια. Και αυτη φοραν μπλουζα της Προο. Δεν ειναι λεπροι. Εκει θα βοηθησετε κανεις επιτελους.??

Μακαρι να κανω λαθος. Διαψευστε με. Το εχω αναγκη, και γω και η Προο..

ΒΚ

Παρακληση απο την ομαδα


Τις τελευταιες 4 μερες μιλαμε με ανθρωπους τις ομαδας (διοικηση, παγκο και παιχτες). Ολοι λενε πως επεστρεψε μια καποια ηρεμια στην ομαδα αλλα τα προβληματα ειναι πολλα ακομα. Μεσα στην μαυριλα φαινετε το φως. Προπονητης και παιχτες κανουν οτι μπορουν για να τελειωσει αναιμακτα η χρονια και χωρις αλλα προβληματα. Το πως θα ειναι η ομαδα μεχρι το τελος της χρονιας δεν μπορει να το προβλεψει κανεις ομως. Τα λεφτα μειώθηκαν, τα ονειρα πηραν αναβολη. Οι προσδοκιες συρρικνώθηκαν αισθητα.

Αυτο που δεν αλλαζει ειναι η ΕΠΟ. Τα προστιμα και η πολιτικη ''βγαζω απο την μυγα ξυγκι'' συνεχιζεται. Προστιμα πανε και ερχονται. Για συνθηματα, για αντικείμενα, για επεισοδια, καρτες, συμπεριφορες κτλ..

Η ομαδα εχει παει για απολογια στην ΕΠΟ πολλες φορες. Και εχει πληρωσει πολλα λεφτα. Μεχρι στιγμης γυρω στα 3,000 ευρω μονο για τα τελευταια 3 παιχνιδια, και καμποσα πριν. Και ερχονται και αλλες απολογιες αρα και αλλα προστιμα.

Η ομαδα ζηταει απο ολους ψυχραιμια, αυτοσυγκρατηση και ηρεμια. Ξερουν βεβαια οτι τα παραπονα ειναι πολλα. Διαιτητες και εποπτες και ομαδουλες ,κανουν την δουλεια τους. Αλλα μην τους δινουμε πατημα να βγουν και απο πανω. Το ταμειο ειναι συνεχως μειον και αυτο εχει αντικτυπο στην ομαδα που ταλανιζεται απο πολλα προβληματα. Μην επιφερουμε και αλλα χτυπηματα στην ομαδα που προσπαθει να σηκωσει κεφαλι..

Αδερφια ας σταθουμε διπλα στην ομαδα. Κοιταξτε τον διπλανο σας, τους εαυτους σας πρωτα και αν νομιζεται οτι καποιος κανει μαλακια βαλτε του χερι. Λεμε πολλες φορες πως ο οπαδος ειναι ασπιδα τις ομαδας. Ας το κανουμε πραξη.

ΒΚ

1/23/2009

ELEOS

‘’Poly wraia ayta gia thn Proo, grapse kai kati gia to buzantio ton Sofokli ton Aristofani kai ton Preka eleos’’.
Αυτά τα λόγια αναρτήθηκαν στο chat room των Προοδευτικάνων, και ομολογώ πως αισθάνομαι βαθύτατα ικανοποιημένος για αρκετούς λόγους,
Αφ’ ενός γιατί υπάρχουνε Προδευτικάνοι που με διαβάζουνε συστηματικά, αφ’ ετέρου γιατί θεωρούνε το blog πηγή πληροφόρησης για όλο το σύλλογο, και τέλος γιατί χαίρομαι ειλικρινά όταν διαβάζω σχόλια με ανατρεπτική διάθεση, ακόμα κι αν με κριτικάρουν ή με αμφισβητούν.
Γι’ αυτό λοιπόν δε θα χαλάσω το χατίρι του φίλου μας που τα έγραψε και σήμερα θα μιλήσω για την Προοδευτική.
Την Κυριακή ήμουν στο παιχνίδι της ομάδας μπάσκετ. Άντε να ‘τανε 100 άνθρωποι όλοι κι όλοι στο παιχνίδι. Οι 40 ήτανε παίχτες διαιτητές και γραμματεία.
Άλλους 30 σχημάτιζαν οι αποστολές των δυο ομάδων βόλλεϋ που περίμεναν να παίξουν μετά από μας.
Τους υπόλοιπους μπορούμε να τους αποκαλέσουμε φιλάθλους (οι περισσότεροι των φιλοξενούμενων) που είχανε έρθει για να δουν το παιχνίδι.
Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι (είτε μείνουμε, είτε πέσουμε) να ξαναβρούμε ανθρώπους διατεθειμένους να επενδύσουν στην ομάδα ένα ποσό αντίστοιχο με το φετινό για να παρακολουθήσουν ένα πρωτάθλημα που δεν διεξάγεται ούτε καν μεταξύ συγγενών και φίλων.
Κάποιος μου είπε χαρακτηριστικά ‘’ Εδώ ρε δεν έρχονται ούτε οι γκόμενες των παιχτών’’! Να πω ότι δεν τόνισε το blog την κρισιμότητα του παιχνιδιού δυο μέρες πριν μπας και αποφύγουμε την εικόνα ντροπής; Την τόνισε και την παρατόνισε.
Τη Δευτέρα δώσαμε αναλυτική περιγραφή του χειρουργείου που ζήσαμε, όπου ειδικά στο τελευταίο τρίλεπτο αυτό που βλέπαμε έμοιαζε με κάτι ανάμεσα σε 5χ5 και hand ball, με τους διαιτητές απλά να μην αφήνουν να εκδηλώνονται επιθέσεις.
.Το μόνο που είπα στον κο Κόντο για την ωραία ανάλυση που μας έκανε περί επεισοδίων για λογαριασμό του αριστερού δημάρχου Ν. Φιλαδέλφειας (και αδελφού του) ήταν, πως εκείνος μάλλον δεν έπαιξε ποτέ μπάσκετ στον ‘’τάφο του Ινδού’’, και το έμαθε κατ’ ευθείαν στα σύγχρονα παλαί που … ευτυχώς δεν γίνονται πλέον τέτοια πράγματα.

Συνεπείς με ότι λέμε εδώ και μήνες στο blog στηρίξαμε και στηρίζουμε την προσπάθεια της ομάδας μπάσκετ με τρόπο που ποτέ στο παρελθόν δεν ξανάγινε (από Προδευτικάνους), και αυτό είναι κάτι που φαίνεται.
Αρχείο:John F Kennedy1963.jpg

Από κει πέρα συνεπής με το αλκολίκι μου στις ιστορικές αναφορές θυμίζω στον καθένα τη φράση του δολοφονημένου το 63 προέδρου Τζων Κέννεντι, ‘’Αντί να ρωτάς τι κάνει η Αμερική για σένα, αναρωτήσου τι κάνεις εσύ για την Αμερική’’, και ο νοών νοείτο.
Η ανταπόκριση που έχει το blog στους Προδευτικάνους είναι αποδεικτική της επιμονής μας να διεκδικούμε την μετατροπή μας σε σύλλογο μελών, κι αυτό δεν είναι απλά εφικτό αλλά και ξεκάθαρα αναγκαίο και κρίσιμο.
<<ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ SITE ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΠΟΨΕΙΣ, ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΤΟΜΩΝ (GROUP) ΟΠΑΔΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ. Τα κείμενα της σελίδας δεν εκπροσωπούν το σύνδεσμο και την ευθύνη φέρουν μόνο οι συγγραφείς τους. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνο όταν αναφέρεται το blog. Στο blog εκφράζονται πολιτικές απόψεις και κοινωνικά θέματα.. Στο τέλος της σελίδας θα βρείτε το chat room του blog, και το on-line radio!>>
Η παραπάνω μπροσούρα που είναι αναρτημένη στην προμετωπίδα του blog δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης για τις θέσεις που εκφράζουμε. Δεν είναι όμως και άλλοθι. Η καθημερινότητα είναι εκείνη που μας διαμορφώνει και δίνει υπόσταση σε ότι ισχυριζόμαστε.
Πιστεύω ακράδαντα πως απευθυνόμαστε σε πολίτες και σκεπτόμενους ανθρώπους με δική τους γνώμη (έστω και διαφορετική από την δική μας), και δεν έχουμε την παραμικρή σχέση με εκπομπές και συμπεριφορές ‘’επαγγελματιών’’ φιλάθλων που κανείς δεν δικαιούται να πει πως δεν γνωρίζει.
ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Ο ‘’μαύρος’’ πρόεδρος των Η.Π.Α. αναλαμβάνει την προεδρία σε μια περίοδο που δηλώνεται σαν η χειρότερη από την κρίση του 29 μέχρι σήμερα.
40 χρόνια πριν είχαν δολοφονηθεί ο Τσε Γκεβάρα το 67, ο Μάρτιν Λόυθερ Κινγκ και ο Κέννεντι το 68, και λίγο αργότερα ο Λένον. Όλοι από ‘’γνωστούς αγνώστους’’.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΣήμερα μόνο στη χώρα μας και μέσα σε λίγες μόνο μέρες, με την ίδια ευκολία δολοφονείται ένα δεκαπεντάχρονο παιδί από ένα ειδικό φρουρό που στράβωσε και τα ‘’πήρε’’ με τα κωλόπαιδα, μια ‘’βουλγάρα καθαρίστρια’’ ακρωτηριάζεται με βιτριόλι στο πρόσωπο γιατί τόλμησε να συνδικαλιστεί (μάθημα και για τους υπόλοιπους φτωχοδιάβολους που μου θέλουνε και δικαιώματα), ένας άνδρας βυθίζεται και πεθαίνει ζωντανός στη θάλασσα με μπαταρία δεμένη στα πόδια μέσα στο λιμάνι του Πειραιά, κι ένας μεγαλοεφοπλιστής που απήχθη με μαφιόζικο τρόπο ελευθερώνεται με λίτρα διπλάσια από το πρωτοχρονιάτικο ΤΖΟΚΕΡ.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΣτη θέση των Βιετναμέζων σήμερα είναι η Παλαιστίνιοι. Αντί για άνοιξη της Πράγας ζούμε την άνοιξη της Μόσχας που δεν δίστασε ν’ αφήσει την Ευρώπη να ξεπαγιάσει για μέρες προκειμένου να επιβάλλει τους κανόνες της στην παροχή του φυσικού αερίου κάνοντας επίδειξη ισχύος, στη θέση του Ντε Γκωλ βλέπουμε τον Σαρκοζί, και αντί για Μάη του 68 ζήσαμε την εξέγερση των γαλλικών (και όχι μόνο) προαστίων Ποιος λέει πως ο πολιτικός μας πολιτισμός αντί να πάει 40 χρόνια μπροστά γύρισε 40 χρόνια πίσω, κι πως αυτό το γεγονός αξίζει σχολιασμό.
Πιπέρι στο στόμα σ’ όποιον λέει πως στις μέρες μας υπάρχει και … παρακράτος. Ευτυχώς πάντως που για σκάνδαλα δεν ακούστηκε τίποτα. Άλλο Watergate, άλλο Βατοgate, κι άλλο Νogate.
Συμφωνώ πως το ζητούμενο είναι ν’ αφήσουμε την αστυνομία να κάνει το έργο της, κι εμείς ν’ ασχοληθούμε με το πραγματικά κρίσιμο ζήτημα της απόκτησης (τουλάχιστον) τερματοφύλακα στην μεταγραφική περίοδο που διανύουμε, γιατί τα γκολ που τρώμε είναι πραγματικά τα καλύτερα για high light στο youtube.
Καταλαβαίνω όχι μόνο το φίλο αλλά και τον κάθε Προδευτικάνο με το ζόρι που τραβάμε αυτό τον καιρό και κυριολεκτικά δεν πάει άλλο
. Δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι που ανέλαβαν πέρυσι την ομάδα είναι λαμόγια. Και λεφτά ξοδέψανε και ειλικρινείς προθέσεις πιστεύω πως είχανε (τουλάχιστον στην αρχή).
Αλλά παθαίνεις πραγματικά παράκρουση όταν ανοίγεις την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου και διαβάζεις στη σειρά: Ισοπαλία εντός, ήττα εκτός, ήττα εντός, βαριά ήττα.
Η παράκρουση γίνεται στη συνέχεια μανιοκατάθλιψη όταν σκέφτεσαι πως μέχρι το καλοκαίρι γι’ αυτή την κατηγορία που οι ποδοσφαιριστές αγωνίζονται με ερασιτεχνικά δελτία, πρέπει να ξοδευτούν ένα περίδρομο λεφτά ακόμα, προκειμένου να αποφύγουμε τα χειρότερα.
Το ζητούμενο αδέρφια δεν είναι γιατί δεν θ’ ανέβουμε φέτος κατηγορία. Άλλο είναι το επίδικο.
Αν ένας κύκλος επιχειρηματιών και δημοσίων προσώπων που θεωρούνται κορυφαίοι (και διεθνώς) στο αντικείμενο που δραστηριοποιούνται δεν μπορούνε να εγγυηθούνε την εύρυθμη λειτουργία μιας ομάδας Δ εθνικής, τότε τον πιτσιρικά που πετάει πέτρες σπάει καίει και κατακρίνεται απ’ όλους εμάς τους κατασταλαγμένους και αξιοπρεπείς, σε ποιες αξίες πρέπει να τον κάνουμε να πιστέψει όταν μέσα στη μέγγενη των προβλημάτων που αντιμετωπίζει, του γαμάνε ακόμη και την ψευδαίσθηση πως μπορεί όχι ο ίδιος αλλά η ομάδα του βρε αδερφέ να δει μια μέρα θεού πρόσωπο.
Κλείνοντας θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου σ’ όλους τους Προδευτικάνους που στηρίζουνε το blog φωνάζοντας πως: Είμαστε ακόμα ζωντανοί σαν ροκ συγκρότημα, (και η Προοδευτική πολύ πιο δυνατή απ’ όσο φαίνεται τώρα που είναι πεσμένη ανάσκελα), και να κάνω έκκληση σε μέτοχους και αμέτοχους να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και ακόμα και τώρα (ειδικά τώρα που μας πνίγει η κρίση) να έρθουν κοντά ώστε όλοι μαζί να κάνουμε τον φοίνικα να φτερουγίσει ξανά.
Γιατί ζωή χωρίς όνειρα αδέρφια, οδηγεί στην κατάθλιψη και την ψυχασθένεια.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Για να τη ‘’βγω’’ στο φίλο που ζητάει έλεος αγχωμένος κι αυτός από την τραγική κατάσταση που έχουμε περιέλθει, κλείνω με μια μάλλον γνωστή φράση από τον επιτάφιο του Περικλέους που την εκφώνησε μετά από μια πανωλεθρία των Αθηναίων στην διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου, και την διασώζει ο Θουκυδίδης.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθους


Φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας. Που σημαίνει: Πως αγαπάμε το ωραίο με απλότητα και χωρίς να κάνουμε τη μαλακία … σημαία, όπως έγινε φέτος.
Για τον μεγάλο Ηλία Ηλιού ο Θουκυδίδης ήτανε ο μεγαλύτερος πολιτικός αναλυτής της αρχαιότητας γι’ αυτό και του αφιέρωσε ολόκληρο δοκίμιο με τίτλο ‘’ Το μήνυμα του Θουκυδίδη’’ εκδόσεις Κέδρος 1980.
Ο δε Ελευθέριος Βενιζέλος ο αποκαλούμενος και εθνάρχης τον είχε σε τόσο μεγάλη υπόληψη που τον μετέφρασε ολόκληρο!
Ας μας γίνονται μαθήματα τα παθήματα της ζωής, μπας και στο τέλος … ανέβουμε κατηγορία. Δ.Β.

Μεταγραφη ουσιας!!!

Στο δρόμο που βάδισαν οι Χωριανόπουλος και Ντόβας αναμένεται να πορευτεί και ο Μανώλης ΘωμόπουλοςΜανώλης Θωμόπουλος
Ο έμπειρος τερματοφύλακας Μανώλης Θωμόπουλος


ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ: 22-10-1976



Το νεο αποκτημα της Προοδευτικης. Τερματοφυλακας μεχρι χτες του Χαιδαριου. Αξιζει να πουμε οτι εχει διατελεσει αρχηγος στον Εθνικο, και ηταν στοχος προς αποκτηση απο την Παναχαικη και αλλες ομαδες τις Β Εθνικης.
O Θωμόπουλος εκτός από τον Εθνικό έχει αγωνιστεί στο παρελθόν και για τρία χρόνια στην ομάδα του Ατρομήτου Αθηνών. Την περυσινή χρονιά είχε 25 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής και μία στο Κύπελλο Ελλάδος.

Η μεγαλη αυτη μεταγραφη ειναι δωρο του κ. Μπαταγιαννη στο συλλογο.

1/22/2009

Οποιος γυριζει μυριζει..


Τις τελευταιες μερες δεχομαι μυνηματα απο φιλους μου, φιλους του μπλογκ, γνωστους και αγνωστους. Τα λογια ολων αρχιζουν και τελειωνουν σε ενα θεμα. Τι κανουμε σαν οπαδοι για την ομαδα? Τωρα που πεσαμε σε λουμπα πως θα βγουμε? Πως μπορουμε να βοηθησουμε και μεις?
Το αρθρο του φιλου μου του Αλεκου και φυσικα τα πολλα δικα μας, εχουν φερει αποτελεσμα. Βαλαμε την σκεψη μας στο τραπεζι και ισως στο χαρτι και προσπαθουμε να φτιαξουμε ενα καποιο πλανο για επομενες ενεργειες. Καλουμε και αλλους να πραξουν το ιδιο με τα αδερφια τους. Μιληστε με τον διπλανο σας, με το φιλο σας τον γειτονα σας. Μπορει να εχετε ιδεες που δεν ειπωθηκαν ποτε.
Τα καλυτερα ερχονται. Ειμαστε παντα στις επαλξεις και ας μην φαινετε τοσο. Ασχολουμαστε με πολλα πραγματα ο καθενας στην ζωη του, και μερικες φορες δεν περισσεύει ο χρονος.

Και επειδη για ολα υπαρχει χρονος αρκει να να προσπαθουμε, σκεφτομαστε να κανουμε μια μεγαλη συναντηση οπαδων. Την 2η Πανπροοδευτικανικη συνελευση!!!
Εκει να μαζευτουμε να τα πουμε. Οργανωμενα και ομορφα. Με προτασεις και σκεψεις. Ιδεες που θα σωσουν το οπαδικο μας κινημα και την ομαδα. Γνωμη μου ειναι να επιγκεντρωθουμε στην ομαδα και οχι σε ''συνδεσμιακα'' αμιγως πραγματα.

Να βγουμε στο δρομο για την ομαδα. Με οικονομικες εξορμησεις, εκδηλωσεις διαφορων ειδων. Ειμαι σιγουρος οτι ο κ. Μπαταγιαννης που μας διαβαζει θα βοηθησει και θα μας δωσει και καποιες στρατηγικες γραμμες και συμβουλες. Δεν εμεινε και κανενας αλλος να μιλησουμε....

Εμεις σαν μπλογκ εχουμε καποια πραγματα στο μυαλο μας αλλα δεν μπορουμε να δρασουμε αυτονομα και να καπελωσουμε κανεναν. Δεν ειμαστε εμεις η nogate. H no gate ειμαστε ολοι.

Κοιταζα και το forum του φιλου του Σταυρου. Και εκει τα αδερφια μας λενε πολλα. Ονειρευονται και αναπολουν. Θα τους πω το εξης. Στειλτε και δω ιδεες, μιληστε!! Ειναι καιρος για πραξεις και δρασεις. Μην αναπολειτε αλλο. Με παιδια απο το Προολεταριατο ειμαστε σε συχνη επαφη και αυτοι ειναι σε τετοια πορεια μεταξυ τους.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ, ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΓΝΩΜΗ...ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΗ.!!!!

1/21/2009

FRENCH FRIES MCCAIN

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Δεν θα μπορούσα ν’ αφήσω έξω απ’ όλη αυτή την αναφορά τον μεγάλο χαμένο των πρόσφατων εκλογών John Mccain γνήσιο συνεχιστή των ‘’μεγάλων’’ ημερών του προκατόχου του, και αυθεντικό εκφραστή του νεοφιλελεύθερου, παραθρησκευτικού, υπερσυντηρητικού think tank που οδήγησε την ανθρωπότητα στο μαύρο χάλι που βρίσκεται σήμερα.
Τις πολιτικές του απόψεις του συγκεκριμένου κυρίου, μπορείτε από ‘δω και πέρα να τις απολαύσετε όπως εσείς νομίζετε. Βραστές, ψητές, τηγανιτές, ακόμα και οφτές στη χόβολη.
Μόνο που πριν γυρίσουμε σελίδα πρέπει να τελειώσουμε μια και καλή με το παραμύθι πως οι βετεράνοι του Βιετνάμ τον ψηφίσανε.
Obama ψηφίσανε οι βετεράνοι του πολέμου, σας το λέω και θα ‘πω … κι ένα τραγούδι.Δ.Β.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Στίχοι Γιάννης Νεγρεπόντης, Μουσική Μάνος Λοίζος
Από τη συλλογή τραγουδιών τα νέγρικα

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Στον πόλεμο ο Τζο

Στον πόλεμο ο Τζο περνάει καλά
τον έχουν όπα όπα
τον νέγρο το λοχία
τον παλικαρά

Και πού 'χει μαύρη πέτσα καθένας το ξεχνά
κατώτεροι κι ανώτεροι τον λεν παλικαρά
Και πού 'χει μαύρη πέτσα καθένας το ξεχνά
κατώτεροι κι ανώτεροι τον λεν παλικαρά
τον νέγρο το λοχία τον Τζο τον φουκαρά

Στον πόλεμο ο Τζο περνάει καλά
ώσπου κακιά μια σφαίρα
και το δεξί πιο πέρα
χέρι του πετά

Και πού 'χει μαύρη μάνα κανένας δε νογά
κατώτεροι κι ανώτεροι τον λεν παλικαρά
Και πού 'χε μαύρη μάνα κανένας δε νογά
κατώτεροι κι ανώτεροι τον λεν παλικαρά
του δίνουν και βραβείο του Τζο του φουκαρά

Μονόχειρας ο Τζο ζητάει δουλειά
μα τι δουλειά να κάνει
που το δεξί έχει χάσει
πέρα στο Βιετνάμ

Και πού 'χει μαύρη πέτσα θυμήθηκαν ξανά
τον νέγρο-Τζο τον ήρωα τον λεν αληταρά
Και πού 'χει μαύρη πέτσα θυμήθηκαν ξανά
τον νέγρο-Τζο τον ήρωα τον λεν αληταρά
τις πόρτες δεν ανοίγουν στον Τζο τον φουκαρά

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ OBAMA


Να είναι ανθεκτικός και πρωτοπόρος σαν τον συμπατριώτη του Kip Keino.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Γρήγορος και γενναίος σαν τους ολυμπιονίκες του Μεξικού John Smith και John Carlos.

Οραματιστής και επαναστάτης σαν τον Martin Luther King
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Μοναδικός, αέρινος και με καρδιά νικητή σαν τον μεγάλο air Michael Jordan.



Ικανός να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα, γιατί ο κόσμος πάει κατά διαόλου όπως και οι BULLS. (από τότε που έφυγε ο ‘’τεράστιος’’ δεν έχουνε δει άσπρη μέρα.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Να είναι ξεκάθαρος απέναντι στις πολιτικές που έχει δεσμευθεί να υλοποιήσει, (χωρίς ανακολουθίες και πισωγυρίσματα), ώστε να ξέρει ο κόσμος … τι καπνό φουμάρει.
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Να μην ακολουθεί πολιτικές αντάξιες του προκατόχου του που φέρανε την ανθρωπότητα στο σημείο που βλέπετε.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Να μην ξεχνάει τις βασικές του δεσμεύσεις.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Ελπίζω ότι αυτός τουλάχιστον (σαν καπνιστής που είναι ακόμη) να κατανοεί πως η πολιτική εκτός από (πραγματισμό-εμένα μου λες) χρειάζεται καρδιά και συναίσθημα.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Τον θέλουμε προσγειωμένο όπως στην δεξιά φωτογραφία, αντί να τον δούμε να ίπταται είτε σε μαγικό χαλί είτε … πυραυλοκίνητο.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Τον προτιμάμε με χαλαρή πολιτική διάθεση που να παραπέμπει σε rhythm n’ blues (το μουσικό ρεύμα που έχει πατρίδα την πόλη που μεγάλωσε το Σικάγο) από το να προπονείται για Σούπερμαν!

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους





Εύχομαι να καταφέρει να διώξει όλη αυτή την καταχνιά που έχει πλακώσει τον κόσμο, οδηγώντας μας σε μια ατμόσφαιρα ‘’Summertme’’ σαν αυτή που μας ταξιδεύει η μία και μοναδική Mahalia Jackson με την ασύλληπτη ερμηνεία της, σ’ ένα τραγούδι σταθμό. Δ.Β.

1/20/2009

0 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ 1969 δεύτερο μέρος


Ο Μπαράκ Ομπάμα μπορεί να εξελέγη το 2008, αλλά προεδρία αναλαμβάνει το 2009. Ως εκ τούτου δεν γίνεται να παραληφθεί η αναφορά στην συγκεκριμένη χρονιά έτσι ώστε να καταστεί προφανές πως τα χρόνια εκείνα όλη η ανθρωπότητα βίωνε μια εποχή μετάβασης από μια κατάσταση των πραγμάτων σε μια άλλη, μεταβάλλοντας κάθε μορφή ανθρώπινης δράσης και δραστηριότητας.
Στην οικονομία και την τέχνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την πολιτική χειραφέτηση, την τεχνολογία και την επιστήμη, μέχρι και τις διαπροσωπικές κοινωνικές σχέσεις, με την δύναμη παλιρροϊκού κύματος οι μεγάλες αλλαγές εισβάλουν κυριολεκτικά στη ζωή των ανθρώπων, κι όταν δεν υπάρχει (τις περισσότερες φορές) το πολιτικό πλαίσιο για να τις διαχειριστεί, αυτό σε πολλές περιπτώσεις συμβαίνει μ’ ένα τρόπο βίαιο και σαρωτικό.
Πριν όμως μπούμε για τα καλά στο 69 υπάρχει μια αναφορά που χρειάζεται να γίνει. 2χ40 μας κάνει ογδόντα. Και ογδόντα χρόνια πριν το 1929 ήταν η χρονιά του μεγάλου κραχ. Της κατάρρευσης των αγορών αλλά και της πραγματικής οικονομίας με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Μέρες που ζούμε δεν μπόρεσα να ξεφύγω από τον πειρασμό της συγκεκριμένης αναφοράς, στο βαθμό που η διαχείριση μιας παρόμοιας κατάστασης είναι το κύριο πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί ο νέος πρόεδρος (κι όχι μόνο αυτός), και η ανάγκη καθορισμού ενός new deal σαν αυτό που επεξεργάσθηκε ο πρόεδρος Ρούσβελτ για να ξεπεράσει εκείνη την κρίση, είναι και κρίσιμη, αλλά και επείγουσα .
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ



Η κατάκτηση του διαστήματος που συνέβη το καλοκαίρι του 69 αποτελεί ένα σταθμό στην ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης. Οι τρεις αστροναύτες (Άμστρονγκ, Όλντριτς, και Κόλινς) που προσεδαφίστηκαν στη σελήνη, πέρα από το καθαυτό επίτευγμα πυροδότησαν μια πραγματική έκρηξη στις επιστήμες που σχετίζονται με την διαστημική τεχνολογία, την ίδια ώρα που ο ‘’πανίσχυρος’’ αμερικάνικος στρατός τα έβρισκε μπαστούνια στα δάση του Βιετνάμ από την πολιτικά απρόβλεπτη και μη καταμετρημένη αντίσταση, που προβάλλανε εκατομμύρια Βιετναμέζοι.

ΗΓΕΣΙΕΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ



Τη χρονιά εκείνη ο πρόεδρος των Η.Π.Α. εξαγγέλλει το δόγμα Νίξον. Σύμφωνα μ’ αυτήν ο θρίαμβος των αμερικάνικων όπλων στον πόλεμο του Βιετνάμ έπρεπε να θεωρείται απλά δεδομένος.
Τελικά οι αμερικανοί χάσανε τον πόλεμο, και ο ίδιος έγινε ο πρώτος πρόεδρος που τρία χρόνια μετά παραιτήθηκε κάτω από το βάρος του σκανδάλου Watergate.
Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ που χειρίσθηκε τις τύχες της Σοβιετικής Ένωσης από το 64 μέχρι το 82 ήτανε μάλλον ο πιο ακατάλληλος για να χειριστεί τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να γίνουν, σ’ ένα κόσμο που άλλαζε ραγδαία.
Ο τρόπος που χειρίσθηκε την ‘’άνοιξη της Πράγας’’ είναι χαρακτηριστικός. Η αποτυχημένη εισβολή στο Αφγανιστάν το 79 (που ενεργοποίησε ότι ακολούθησε τα επόμενα χρόνια) επίσης.
Ο αρτηριοσκληρωτικός τρόπος χειρισμού των μεγάλων πολιτικών ζητημάτων προκαλούσε στους συνομιλητές του μια αντιμετώπιση που ξεκινούσε από την δυσπιστία φθάνοντας μέχρι την ανοιχτή απόρριψη, με κορύφωση το μποϋκοτάζ της ολυμπιάδας της Μόσχας το 80, από πενήντα χώρες.
Αποτέλεσμα η κατάρρευση όχι μόνο του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά και της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης στα χρόνια της περεστρόικα, σαν αποτέλεσμα της πάγιας τακτικής του να λύνεις προβλήματα, είτε κρύβοντας τα κάτω από το χαλάκι, είτε αναθέτοντας την διαχείριση τους στα άρματα μάχης.
Ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Μάη του 68 ο στρατηγός και πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ παραιτείται. Θεωρητικά η κρίση είχε τελειώσει αλλά τα πολιτικά ζητήματα που είχε θέσει μόλις είχαν ανοίξει.
Οι πολιτικές λογικές του υπερήλικα ντε Γκώλ ήταν προφανώς ακατάλληλες για να αναμετρηθούν με την νέα γενιά προβλημάτων που είχαν τεθεί.
Η ατζέντα των ανοιχτών ζητημάτων της χρονιάς εκείνης είναι πραγματικά τεράστια.
Η εξεγερμένη Βόρεια Ιρλανδία μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί.
Το παγκόσμιο φοιτητικό κίνημα γίνεται μπροστάρης στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, βάζοντας ταυτόχρονα το ζήτημα του ίδιου του περιεχομένου της εκπαίδευσης.
Από την μακρινή Ιαπωνία μέχρι το διάσημο Harvard τα πανεπιστήμια όλου του κόσμου παίρνουνε φωτιά.
Γι’ αυτό οι τηλεοπτικοί ‘’θεωρητικοί’’ της ‘’καθ’ ημάς πατρίδος’’ που περιορίζουν την ανάλυση τους για τα γεγονότα που ζήσαμε πρόσφατα, από το ‘’συνεργάσιμο’’ Κ.Κ.Ε. και τον ‘’ατακτούλη’’ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μέχρι τον ΛΑ.Ο.Σ. που υπερασπίζεται την αστυνομία, ας ξαναρίξουν μια ματιά στα γεγονότα της εποχής εκείνης.
Την ίδια περίοδο οι πολυάριθμες χώρες του ‘’τρίτου κόσμου’’ βρίσκονται σε κατάσταση γενικευμένης κινητικότητας.
Είτε διεκδικώντας την ανεξαρτησία τους από τις αποικιοκρατικές χώρες της Ευρώπης κατά κύριο λόγο, είτε αναζητώντας βηματισμό μετά την ανεξαρτησία τους, είτε προσπαθώντας να απαλλαγούν από τα αιμοσταγή δικτατορικά καθεστώτα και την αντιμετώπιση τους από τις ‘’μεγάλες δυνάμεις’’ σαν μπανανίες.

Satisfaction: ακτιβισμός μετά μουσικής




Όταν οι πολιτικές ηγεσίες αδυνατούν να δώσουν πολιτικό περιεχόμενο στα νεολαιϊστικα αιτήματα, τότε τη σκυτάλη παίρνουν οι άνθρωποι της τέχνης.
Το 69 είναι μια μαγική χρονιά για την παγκόσμια μουσική σκηνή και ιδιαίτερα για τους εκπροσώπους του rock en roll που γίνονται σημαιοφόροι ενός πολιτικού ακτιβισμού με ηλεκτρικό ήχο.
Το satisfaction (ικανοποίηση) των Roling Stones λειτουργεί περισσότερο σαν απωθημένο συναίσθημα παρά σαν πολιτικό αίτημα των νέων όλου του κόσμου που νοιώθουνε σαν … πέτρες έτοιμες να κυλήσουν.
Ο δίσκος Let it bleed (αφήστε το να αιμορραγήσει) που κυκλοφορούν το 69 σαν απάντηση στο Let it be (αφήστε το να υπάρχει) την τεράστια pop επιτυχία των Beatles είναι ενδεικτικός του δικού τους καλλιτεχνικού στίγματος.
Την τιμή των σκαθαριών αναλαμβάνει να σώσει ο John Lennon που μετά την διάλυση του δημοφιλέστερου συγκροτήματος στην ιστορία της μουσικής γίνεται ο κορυφαίος αυτού του ιδιότυπου μουσικού ακτιβισμού.
Στις αρχές του 69 οι Beatles κάνουν την τελευταία τους κοινή εμφάνιση και μετά καταδύονται από το μουσικό προσκήνιο επιβαίνοντας σ’ ένα κίτρινο υποβρύχιο yellow submarine.
Το Give peace a chance του Lennon λίγο αργότερα, γίνεται ο θούριος αυτού του γιγαντωμένου αντιπολεμικού κινήματος κι ο ίδιος σε ρόλο πραγματικού αντιστάρ δεν διστάζει ακόμα και να φωτογραφηθεί γυμνός πάνω στο κρεβάτι του με την Yoko Ono.
Παίζει τόσο πολύ με τα νεύρα των αμερικάνων, που δεν διστάζουν 3 χρόνια αργότερα ακόμα και να τον απελάσουν.
Γιγαντιαίες συναυλίες οργανώνονται σ’ όλο τον κόσμο, όμως το γεγονός της χρονιάς δεν είναι άλλο από το Woodstock.
Εκτός από τους 500.000 ανθρώπους κι όλα τα μεγάλα αστέρια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής που συγκεντρώνονται στην τριήμερη φιέστα, δεν πιστεύω πως έχει ξαναγίνει τέτοια συνεύρεση μουσικοκοινωνικών ρευμάτων.
Hippies και παιδιά των λουλουδιών, sex drags end rock an roll, hard rock αλλά και rock μπαλάντες, αντιπολεμικό κλίμα και αιτήματα για παγκόσμια ειρήνη.
Σήμερα που οι ‘’επαναστατημένοι’’ ρυθμοί των street fighters είναι πλέον hiphop αξίζει να ‘’ξαναδιαβάσουμε’’ την εποχή εκείνη μπας και καταλάβουμε τι συμβαίνει σήμερα.

Κάθε πόλη και στάδιο.



Κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο. Έτσι έλεγε ο επί των αθλητικών υπεύθυνος της χούντας Ασλανίδης.
Η κατάκτηση του κυπέλλου κυπελλούχων στο μπάσκετ ένα χρόνο πριν, (από την Α.Ε.Κ. του Τρόντζου και του Αμερικάνου, μ’ ένα ακάταρριπτο ρεκορ προσέλευσης θεατών στο Καλλιμάρμαρο) , έβαλε για καλά τους δικτάτορες στο τριπάκι … δώσε στο λαό … άρτο και θεάματα.
Έτσι η χούντα το 69 διοργανώνει στο ανακαινισμένο Καραϊσκάκη το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου προσπαθώντας να κερδίσει την πολυπόθητη διεθνή νομιμοποίηση.
Λίγο αργότερα στηρίζει με κάθε τρόπο την πορεία του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϊ (βλέπε Δέσποινα Παπαδοπούλου) ενθαρρύνει την είσοδο οικονομικών κροίσων στο ποδόσφαιρο, (Γουλανδρής) και καταφέρνει στην διάρκεια της επταετίας να διοργανώσει και δύο ποδοσφαιρικούς τελικούς για το κυπέλλο κυπελλούχων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Οι ‘’ερασιτέχνες’’ εκπρόσωποι των μεγάλων διεθνών ομοσπονδιών ήταν ανέκαθεν βαθύτατα δημοκρατικοί όπως βλέπετε.
Αλλά και καλλιτεχνικά δεν τα πάει άσχημα. Το δικό της satisfaction θεμελιώνεται με ταινίες σαν το ΟΧΙ του Τζέιμς Πάρις με πρωταγωνιστή τον Πρέκα, και τη δασκάλα με τα χρυσά μάτια με τη Βουγιουκλάκη, (και οι δυο ταινίες του 69) δίνοντας την δική της εκδοχή στο φοβερό φράουλες και αίμα, που όμως θα το ζήσει live στα γεγονότα της νομικής και του πολυτεχνείου.
Απέναντι στον ριζοσπαστισμό των ρόκερς που αυξάνουν με γεωμετρικό τρόπο την επιρροή τους και στο ελληνικό νεανικό κοινό, αντιπαραβάλλει σε διαρκείς αναμεταδώσεις από την Υ.ΕΝ.Ε.Δ, τα τσάμικα του φουστανελοφόρου Καμπαφλή, ανάλαφρες ελαφρολαϊκές επιτυχίες σαν τον ‘’επιπόλαιο’’ των Κατσαρού Πυθαγόρα (από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Γίαννη. Καλατζή), και οργανώνει τα δικά της ‘’Woodstock’’ με απίστευτες καρακατσουλέ φιέστες στο Παναθηναϊκό στάδιο.
Παρηγοριά ο πρώτος δίσκος του νέου κύματος που γίνεται χρυσός. Μιλάμε βέβαια για τον περιβόητο Δρόμο με συντελεστές Πλέσσα Παπαδόπουλο και ερμηνευτές Πουλόπουλο, Αστεριάδη, Κουμιώτη.
Η Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει



Πίσω από το φτιασιδωμένο χουντικό μπερντέ και την παράλυση κάθε πολιτικής δραστηριότητας η προοδευτική και δημοκρατική Ελλάδα αρνείται να ρίξει λευκή πετσέτα.
Ήδη από το 68 λειτουργεί με έδρα την Στοκχόλμη το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Σε πολλές μεγαλουπόλεις της δυτικής Ευρώπης οργανώνονται αντιστασιακοί πυρήνες, με το Παρίσι που συσπειρώνει πάρα πολλούς εξόριστους και αυτοεξόριστους να παίζει το ρόλο του μαέστρου.
Οι φυλακές της Γυάρου είναι γεμάτες από δημοκράτες αγωνιστές, ο Μίκης Θεοδωράκης βρίσκεται εκτοπισμένος στην ορεινή Ζάτουνα, και στα κολαστήρια του ΕΑΤ ΕΣΑ με μοχλό τα βασανιστήρια γίνεται η προσπάθεια ‘’επανένταξης’’ όσων επιμένουν να αντιστέκονται.

Αντισταθείτε


Στον επίλογο αυτής της αναφοράς που επιχειρεί να συγκρίνει τον σημερινό κόσμο της ολιστικής κρίσης που τα περιλαμβάνει όλα, (ενεργειακή και διατροφική κρίση, χρηματαγορές και φαινόμενο του θερμοκηπίου, στρατούς νεόπτωχων και καταπάτηση κοινωνικών δικαιωμάτων) με ότι γινότανε 40 χρόνια πριν, εύκολα οδηγούμαστε σε μια θεμελιώδη παρατήρηση.
Βρισκόμαστε σε εποχή μετάβασης. Ένας ιστορικός κύκλος τελειώνει και στην αυριανή μέρα είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε εντελώςνέες λύσεις σε παλιά προβλήματα, γιατί στον κόσμο της ασύμμετρης τεχνολογικής επέκτασης τα παλιά εργαλεία δεν εφαρμόζουν πλέον.
Σ’ αυτό λοιπόν τον κόσμο που ο Ομπάμα καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, εκτός από τους Golden boys, έχουν και οφείλουν να έχουν λόγο και οι πολίτες.
Σ’ αυτούς λοιπόν κλείνοντας αφιερώνω το κλασσικό πλέον ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού. Δ.Β.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει : Δόξα σοι ο θεός
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα
ώρες ατέλειωτες στις παρελάσεις
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τα ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουν το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων