Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/29/2009

ΔΗΜΑΡΧΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ


Ήταν ένα στοίχημα με τα όρια και τις δυνατότητες μας που το ‘’φέραμε βόλτα’’ Η διοργάνωση μιας ζωντανής συναυλίας και μάλιστα rock ούτε εύκολη, ούτε μικρή υπόθεση είναι.
Και δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με κανένα τρόπο χωρίς την αποφασιστική συμβολή του Δήμου Κορυδαλλού και ιδιαίτερα του πρώτου δημότη της πόλης Σταύρου Κασιμάτη.
Η δική του εκφρασμένη βούληση και η απλόχερη στήριξη της ΔΕΠΑΠΕΚ μας οδήγησαν στην υλοποίηση της πρώτης μας καλλιτεχνικής εκδήλωσης. Γι’ αυτό θέλω στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω και τον πρόεδρο της ΔΕΠΑΠΕΚ Κώστα Βράκα που ήταν μαζί μας σε κάθε βήμα μέχρι το στήσιμό της στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο Θανάσης Βέγγος.
Η παρουσία του Θανάση Λαζαρίδη από το NOVA SPORT-FM και εκπροσώπου από την εφημερίδα ΕΞΕΔΡΑ που θα καλύψει δημοσιογραφικά την εκδήλωση δείχνουν την απήχηση που έχουν οι πρωτοβουλίες μας στην προσπάθεια μας να ξαναγεννήσουμε μια άλλη αντίληψη για το τι σημαίνει οπαδός.
Το άγγελμα της ‘’αναχώρησης’’ την ίδια μέρα του Προοδευτικάνου Σπύρου Καλογήρου φανερώνει την ιδιαίτερη χημεία που διαθέτει αυτή η ομάδα με ανθρώπους αλλά και το χώρο της τέχνης συνολικά.
Η πρώτη εκδήλωση του μορφωτικού τμήματος της Προοδευτικής πριν 83 χρόνια ήταν ουσιαστικά ένα μικρό φεστιβάλ καθώς περιείχε συναυλία, απαγγελίες, κινηματογραφική προβολή αλλά και κινητοποίηση του κόσμου στην κατεύθυνση της κατασκευής του πρώτου προσφυγικού οικισμού, κι εμείς το μόνο που μπορούμε να πούμε στην προσπάθεια μας να ξεκινήσουμε κάτι παρόμοιο σήμερα είναι συγνώμη γιατί αργήσαμε τόσο πολύ.
Έχω ξαναπεί πως η Προοδευτική έχει γονείς. Μάνα της είναι η Κοκκινιά και πατέρας της ο Κορυδαλλός. Η εμβέλεια της Προοδευτικής δεν εξαντλείται (και δεν πρέπει να εξαντλείται) μόνο στην μεγάλη ποδοσφαιρική της υπόσταση.
Θέλουμε να ξαναχτίσουμε τη σχέση της ομάδας της καρδιάς μας με την κοινωνία την γέννησε και την ανέδειξε με τρόπο άρρηκτο και διαρκή. Σ’ αυτή την κατεύθυνση δεν μπορώ να μην χαιρετήσω με το χέρι στην καρδιά το γεγονός πως ο δήμος και ο δήμαρχος της πόλης είναι απλόχερα και ανοιχτόκαρδα στο πλάι μας.
Ότι ξεκίνησε θα συνεχιστεί, θα απλωθεί, και θα μεγαλώσει με διαρκείς πρωτοβουλίες και σε πολλά επίπεδα. Θέλουμε και μπορούμε με τη στήριξη του δήμου να το μετατρέψουμε σε διαρκή θεσμό.
Η Προοδευτική από τη μέρα που δημιουργήθηκε διδάσκει πολιτισμό. Η διοίκηση εκείνης της εποχής κινητοποιούσε ένα κόσμο που δεν είχε ψωμί να φάει, νερό να πλυθεί και ταβάνι να κοιμηθεί, όχι μόνο στο να διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο με μια στάση ζωής μαχητική και αισιόδοξη, αλλά κάνοντας τον να πιστεύει στις αξίες του πολιτισμού και να τις κάνει κομμάτι της καθημερινότητας του.
Με τι άλλο θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από μια rock συναυλία. Τόσο rock όσο κι η ομάδα που έχτιζε πέτρα πέτρα τα πρώτα προσφυγόσπιτα. Τόσο rock όσο μια ομάδα που πήρε μέρος στην αντίσταση. Τόσο rock όσο κι η πρώτη ομάδα της Κοκκινιάς που διάλεξε για χρώμα της όχι απλά το κόκκινο της επανάστασης και της ανατροπής αλλά την πιο βαθειά του απόχρωση το βυσσινί και έμβλημα τον μυθικό φοίνικα που ξαναγεννιέται από τη στάχτη του.
Οι δεσμοί αίματος έχουν κι αυτοί βαθυκόκκινο χρώμα. Αυτούς τους δεσμούς θέλουμε να ξαναχτίσουμε και χαιρόμαστε που έχουμε το δήμο πλάι μας όχι μόνο χθες αλλά και στα επόμενα βήματα μας.
YOU’ LL NEVER WALK ALONE
Μ’ αυτές τις σκέψεις κύριε δήμαρχε επίτρεψε μας να σου αφιερώσουμε τους στίχους του πιο διάσημου τραγουδιού που ακούστηκε ποτέ από τα χείλη οπαδών. You’ ll never walk alone.
Ένα τραγούδι που παίρνοντας το από τα μιούζικαλ του Μπροντγουέι το τραγούδησε όλη η Αμερική στα χρόνια του πολέμου προς τιμήν αυτών που πολεμούσαν στα μέτωπα. Που το απέδωσαν τραγουδιστές θρύλοι σαν τον μεγάλο τενόρο Μάριο Λάντσα τον Φρανκ Σινάτρα και τον Έλβις Πρίσλεϋ.
Που αργότερα περνώντας τον Ατλαντικό έγινε νούμερο ένα για τέσσερεις βδομάδες στα βρετανικά charts το 63 ερμηνευμένο από ένα συγκρότημα του Λίβερπουλ πριν γίνει σύμβολο στα χείλη των λιμενεργατών οπαδών της διάσημης ομάδας της πόλης στην περίφημη Shankly Gate.
Κλείνω με τους στίχους του διάσημου τραγουδιού ευχαριστώντας για μια ακόμα φορά και θυμίζοντας πως αυτό ακριβώς ισχύει και για την δική μας ομάδα, και μ’ αυτό το σύνθημα θα πορευτούμε όλοι μαζί μέχρι να κάνουμε αυτό που μοιάζει αδύνατο εφικτό. (Δ.Β.)
Οι στοίχοι του θρυλικού «You'll never walk alone»

When you walk through a storm, hold your head up high
And don't be afraid of the dark.
At the end of the Storm there's a golden sky
And the sweet, silver song of a lark.
Walk on through the wind, walk on through the rain,
Though your dreams be tossed and blown.
Walk on, walk on with hope in your heart,
And you'll never walk alone.
You'll never walk alone.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων