Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

5/14/2009

ΕΠΙ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΤΩΝ ΗΛΩΝ

Σήμερα μου τηλεφώνησε ο φίλος ο μου Γιώργος Λαουτάρης ζητώντας μου να κάνουμε μια επανόρθωση σε κάτι που γράφτηκε χθεσινό κείμενο μας. Όπως με διαβεβαίωσε στην εκδήλωση για το ντόπινγκ που οργάνωσε πρόσφατα ο δήμος Κορυδαλλού, ήταν όχι μόνο ο ίδιος παρών αλλά και 20 περίπου μικροί αθλητές με την συνοδεία της προπονήτριας τους.
Ειλικρινά χαίρομαι που τ’ ακούω. Κι επειδή όπως έχω ξαναπεί ελέγχουμε πάντα τις πηγές πληροφόρησης μας, δεν έχουμε το παραμικρό πρόβλημα να αναθεωρήσουμε τη θέση μας όταν μας δίνονται διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου.
Η κουβέντα που κάναμε ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα και μου δίνει την ευκαιρία να πω και κάποια άλλα πράγματα που δεν αφορούν ντε και καλά το Γιώργο που είναι ένας πραγματικά αφανής εργάτης όλων των τμημάτων μπάσκετ του συλλόγου εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ανεξάρτητα λοιπόν από την συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη εκδήλωση, ο δήμος Κορυδαλλού έδωσε πέρυσι στην Προοδευτική 75.000 ευρώ επιχορήγηση. 25.000 για την ανακατασκευή του κατεστραμμένου χλοοτάπητα του γηπέδου Νικαίας και άλλες 50.000 για την ενίσχυση του αθλητικού έργου του συλλόγου.
Ήμασταν τουλάχιστον τρεις άνθρωποι όταν ο ίδιος ο δήμαρχος ανέφερε νούμερα πριν από μερικούς μήνες στην παρουσίαση του αθλητικού προγράμματος του δήμου. Αν κάποιος μας πει πως κάναμε όσα έπρεπε σαν αναγνώριση αυτής της χειρονομίας είμαι πρόθυμος … να το δεχθώ. Αν πάλι κάποιος δεν συμφωνεί με τα νούμερα ας προσκομίσει στοιχεία περί του αντιθέτου.
Ο Γιώργος έβαλε κι άλλο ένα μεγάλο ζήτημα. Της επιλεκτικής συμμετοχής των φιλάθλων μας στους αγώνες μπάσκετ (μόνο αν παίζουμε με αντίπαλο τον Ιωνικό, ή αν παίζουμε όλη τη χρονιά σ’ ένα παιχνίδι) κι έχει δίκιο όταν μάλιστα η παρουσία αυτή συνοδεύεται από συμπεριφορές που δεν είναι οι καλύτερες δυνατές.
Όμως δεν συμφωνώ φίλε μου Γιώργο πως αυτό αποτελεί επαρκή λόγο για να μην έρχονται οι αθλητές των τμημάτων υποδομής στους αγώνες της πρώτης ομάδας, κι αυτό δυστυχώς δεν είναι κάτι που αφορά μόνο το τμήμα μπάσκετ.
Μήπως έρχονται στο ποδόσφαιρο που είναι κι η βιτρίνα μας κι εγώ δεν τους βλέπω; Με βάση το μέγεθος μας τουλάχιστον 100 παιδιά γονείς και συνοδοί θα έπρεπε να παρευρίσκονται σε κάθε εντός έδρας ποδοσφαιρικό μας παιχνίδι βιώνοντας την αίσθηση του τι σημαίνει να είσαι και να νοιώθεις Προοδευτικάνος.
Έχοντας ασχοληθεί για χρόνια με τα τμήματα υποδομής γνωρίζω και την μάστιγα που αφορά τις ‘’μάνα-τζερ’’ και τους ‘’πατέρα-τζερ’’, τα μαρτύρια που τραβάνε οι άνθρωποι που στηρίζουν αυτά τα τμήματα από κάθε είδους παράλογες απαιτήσεις που κατατίθενται ως αιτήματα, και πως πολλά νέα παιδιά ‘’δεμένα’’ με τον σύλλογο ασφαλώς και προτιμούν να δουν από μια οθόνη plasma το ισπανικό el classico, η να παίξουν on line το αγαπημένο τους βιντεοπαιχνίδι, από το να ξοδέψουν ένα κυριακάτικο μεσημέρι με την ομάδα της ‘’καρδιάς ‘’ τους.
Τα υπόλοιπα προσωπικά τα θεωρώ προφάσεις εν αμαρτίαις. Είτε για ποδόσφαιρο μιλάμε είτε για μπάσκετ, ο κενός διαθέσιμος χώρος που προσφέρεται στα ‘’γήπεδα’’ μας είναι τόσο πολύς που δεν υποχρεούσαι ούτε κατά διάνοια να κάθεσαι κοντά στους θορυβοποιούς και τους κάθε λογής ακατοίκητους, και σε τελική ανάλυση τα παιχνίδια που κινούνται στο ‘’κόκκινο’’ μπορούν στην διάρκεια μιας χρονιάς να μετρηθούν στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Εξ άλλου τα ομαδικά παιχνίδια στην χώρα μας (που διεξάγονται με παρουσία κοινού) μόνο με συνάξεις αγίων δεν μοιάζουν και τα έκτακτα μέτρα που πήρε η γερμανική αστυνομία προκειμένου να προλάβει τα χειρότερα στο πρόσφατο παιχνίδι Ολυμπιακού Παναθηναϊκού γνωρίζοντας τι σημαίνει ‘’ Έλληνας φίλαθλος’’ είναι αψευδής μάρτυρας των όσων λέω.
Η κίνηση μας να βαφτίσουμε τον μορφωτικό σύλλογο ‘’Οι Προοδευτικάνοι’’ μόνο τυχαία δεν είναι. Επειδή το κοινωνικό μας πρόσωπο είναι σήμερα σχεδόν ανύπαρκτο σ’ αυτό ακριβώς στοχεύουμε. Όχι μόνο να ξαναφτιάξουμε αθλητές και οπαδούς αλλά ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑΝΟΥΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία.
Εξ άλλου σαν blog έχουμε πάρει σαφείς αποστάσεις από την υποκουλτούρα της παράλογης βιαιότητας, προσωπικά έχω χρησιμοποιήσει σκληρούς χαρακτηρισμούς για ακατανόητες συμπεριφορές σαν αυτές που είδαμε στο κρίσιμο παιχνίδι μπάσκετ με την Κηφισιά, κι ενώ γνωρίζαμε ημέρα ώρα και γήπεδο στα παιχνίδια των κορασίδων του μπάσκετ με τον Ιωνικό, δεν τα δώσαμε στη δημοσιότητα προκειμένου να προφυλάξουμε τις αθλήτριες και των δύο συλλόγων από νοοτροπίες και συμπεριφορές ανεγκέφαλων.
Κι όχι μόνο αυτό. Στηρίξαμε με πραγματική χαρά την πρωτοβουλία της φιλοξενίας από δικούς μας αθλητές και τις οικογένειές τους ολόκληρης εφηβικής ομάδας μπάσκετ από την Θεσσαλονίκη, γιατί πιστεύουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας πως ο αθλητισμός είναι πρώτα πολιτισμός και μετά budget.
Δεν θα φοβηθούμε σε καμιά περίπτωση να βάλουμε το δάχτυλο στην πληγή (επί τον τύπο των ήλων) προκειμένου να διευρύνουμε την οπτική που ο καθένας μας μπορεί να βλέπει τα πράγματα.
Όμως επειδή η πολυλογία με πήρε αμπάριζα και το θέμα που άνοιξε μεγάλο, συνεχίζουμε αύριο. (Δ.Β.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων