Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

5/07/2009

ΣΑΝΤΑ ΤΣΙΚΙΤΑ ΣΩΣΕ ΜΑΣ

Αρχές της δεκαετίας του 50 κι ο αγαπημένος του blog Αλέκος Σακελάριος κάνει το ντεμπούτο του στα κινηματογραφικά πλατό με την κλασική ταινία Σάντα Τσικίτα που γυρίστηκε στην Αίγυπτο γιατί τότε ακόμα δεν υπήρχαν κινηματογραφικά στούντιο στη χώρα μας.
Στην πλοκή της ταινίας (που δεν έχει καμιά σχέση με γεγονότα που συμβαίνουν στις μέρες μας) ο ένας και μοναδικός Βασίλης Λογοθετίδης υποδυόμενος την απόλυτη εκδοχή του φουκαρά αναζητά εναγωνίως χρήματα για να εγχειριστεί η γριά μάνα του.
Σ’ αυτή του την προσπάθεια καταφεύγει στον ξάδερφο του (Στέφανο Στρατηγό) ιδιοκτήτη νυκτερινών κέντρων. Το αντάλλαγμα που του ζητάει εκείνος για να τον εξυπηρετήσει είναι να παντρευτεί με λευκό γάμο μια αλλοδαπή χορεύτρια που την υποδύεται η Ίλια Λυβικού προκειμένου μ’ αυτό τον τρόπο η όμορφη ‘’καλλιτέχνιδα’’ να αποκτήσει νόμιμα χαρτιά και άδεια παραμονής στην χώρα μας.

Αν υπήρχε μουσείο σουρεαλισμού στη χώρα μας η εικόνα που βλέπετε θα ήταν αναρτημένη σε περίοπτη θέση. Ο Λογοθετίδης που δεν είχε δεύτερο βρακί να φορέσει με ‘’επίσημο ένδυμα’’ και με τη συνοδεία μιας φλογερής καλλονής ευρισκόμενος σε πολυτελές νυχτερινό κέντρο της εποχής χειροκροτεί.
Ο επίσης αξέχαστος Τώνης Μαρούδας τον ρωτάει, σας άρεσε; Πιθανολογώντας ότι το χειροκρότημα απευθύνεται στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του κέντρου, κι ο ξελιγωμένος από την πείνα Λογοθετίδης του λέει άλλο ένα εννοώντας … πιλαφάκι.
Όταν την άλλη μέρα ο εύπορος συγγενής (Στρατηγός) τον ρωτάει πέρασες καλά ξάδερφε; ο Λογοθετίδης απαντάει χωρίς ενδοιασμό: Ναι μόνο που έφαγα έξι πιλαφάκια κολλητά και στούμπωσα !!! ξεστομίζοντας μ’ αυτό τον τρόπο μια από τις φοβερότερες ατάκες στην ιστορία του Ελληνικού σινεμά.
Αυτή η ταινία μου θυμίζει την κατάσταση της Προοδευτικής όπως είναι σήμερα. Με δανεικό φράκο σαν λόρδοι αλλά και λόρδα ξεγυρισμένη. Παντρεμένοι με χυμώδη καλλονή που όμως τα βράδια κοιμάται μ’ άλλον. Σε διαρκή αναζήτηση ‘’φραγκάτου’’ χρηματοδότη που αν είναι και λίγο λαμόγιο δεν χάλασε ο κόσμος. Ο πρώτος θα ‘ναι η ο τελευταίος;
Η φράση ‘’περασμένα μεγαλεία διηγώντας να κλαις’’ δεν περιγράφει με ακρίβεια την περίπτωση μας. Θα ‘λεγα πως αποτελούμε την απόλυτη ταυτοποίηση του ορισμού ‘’μικρομανής μεγαλοϊδεατισμός’’.
Ζούμε συνεχώς σε μια διαρκή αντίφαση όπου το τι νομίζουμε διαδέχεται με απίστευτη ευκολία το τι είμαστε πραγματικά και τι πρέπει να κάνουμε για να βελτιώσουμε την δυσμενή μας θέση.
Η ταινία τελειώνει με happy end. O Λογοθετίδης εξασφαλίζει εκείνο το ποσόν που του επιτρέπει όχι μόνο να χειρουργηθεί η μάνα του αλλά και να παντρευτεί την καλή του που ήταν έτοιμος ν’ απαρνηθεί για ένα ‘’μουσαντένιο’’ γάμο με ισχυρό όμως αντάλλαγμα.
Πιστεύω πως και στην περίπτωση μας κάπως έτσι θα γίνει. Και λεφτά για τους γιατρούς θα βρεθούνε (πριν πεθάνουμε) και ξαδέρφια πρόθυμα να βοηθήσουν και φράγκα για να βάλουμε στεφάνι στην αρραβωνιάρα που ζητάει επιτέλους νομιμότητα στην εκτέλεση του … συζυγικού καθήκοντος ...
Τέτοια όνειρα σαν αυτό που περιγράφει η ταινία είναι πολύ ωραίο να τα βλέπουμε ξανά και ξανά και να γελάμε. Όχι όμως και να τα ζούμε. Άσε που οι ταινίες δεν έχουν πάντα ευτυχισμένο τέλος.
Οι εποχές αλλάξανε αδέρφια κι ήρθε η ώρα να προσαρμοστούμε στο σήμερα προκειμένου να εξασφαλίσουμε ότι θα υπάρχει κι αύριο. Τ’ αλλάζουμε όλα εδώ και τώρα αρχίζοντας από τον εαυτό μας και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.
Αν το κάνουμε να ‘στε σίγουροι πως κι η Σάντα Τσικίτα θα βάλει κι αυτή ένα χεράκι για να γίνει το θαύμα. (Δ.Β.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων