Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

3/25/2009

ΠΩΣ ΜΙΑ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΡΗΣΙΜΗ

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΕπί της αρχής είμαι κατά των παρελάσεων. Όμως δεν είναι της παρούσης να μπούμε σε τέτοια συζήτηση. Σημασία έχει πως παρελάσεις γίνονται ‘’καθ’ άπασαν την επικράτειαν’’, κόσμος αμέτρητος συμμετέχει και κανείς δεν νοιάζεται για το τι νομίζω και τι όχι.
Παρέλαση γίνεται και στην πόλη μας τον Κορυδαλλό. Μερικές χιλιάδες άνθρωποι στήνονται κατά μήκος της οδού Αγίου Γεωργίου για να δουν και να φωτογραφίσουν τα παιδιά τους που παρελαύνουν εκπροσωπώντας περισσότερα από 40 σχολεία (δημοτικά γυμνάσια και λύκεια).
Παλιότερα έπαιρνε μέρος στην παρέλαση και η Προοδευτική. Στα χρόνια του 60 ‘’πίστα’’ της παρέλασης ήταν η οδός Ρούσβελτ και η εξέδρα των επισήμων στηνότανε απέναντι από τον Άγιο Γεώργιο πάνω στην πλατεία.
Σαν τώρα θυμάμαι εκείνες τις σκηνές όταν παράλληλα με την ταρατατζούμ μουσική υπόκρουση των ‘’εθνοφελών’’ εμβατηρίων, ο ‘’κομφεριασιέ’’ εκφωνητής βροντοφώναζε: Και τώρα παρελαύνουν οι χρυσοπόδαροι ποδοσφαιριστές της Προοδευτικής.
Οι παρελαύνοντες δεν ήτανε ‘’τσικό’’ αλλά ενήλικοι κανονικοί ποδοσφαιριστές που δεν τραβάγανε κανένα απολύτως ζόρι να παρελάσουν εκπροσωπώντας την μεγάλη ομάδα της πόλης αναδεικνύοντας μ’ αυτό τον τρόπο το κοινωνικό της πρόσωπο και την άρρηκτη σχέση που συνέδεε την ομάδα με τον κόσμο της περιοχής.
Για να καταλάβετε τι εννοούμε κόσμος της Προοδευτικής εκείνα τα χρόνια, να πούμε ότι στο πρώτο παιχνίδι που διεξήχθη στο πλαίσιο της Α εθνικής στις 25 Οκτωβρίου του 1959 (50 χρόνια πριν) στο στάδιο Καραϊσκάκη στις 10 το πρωί παρακαλώ, (Προοδευτική-Καλαμαριά 1-0) κόπηκαν 1.432 εισιτήρια και εισπράχθηκαν 25.330 δραχμές!
Το παιχνίδι διεξήχθη σε τόσο ‘’άγρια’’ ώρα γιατί την εποχή εκείνη το Καραϊσκάκη το χρησιμοποιούσαν σαν έδρα και οι τέσσερεις ομάδες του Πειραιά που συμμετείχαν στο πρώτο πρωτάθλημα. Ολυμπιακός, Εθνικός, Προοδευτική, και Α.Ε. Νίκαιας. Εδώ πρέπει να ληφθεί υπόψη πως την εποχή εκείνη δεν υπήρχανε στη διάθεση των φιλάθλων ευκολίες με ι.χ. μηχανάκια και μέσα μεταφοράς όπως τα εννοούμε σήμερα.
Πέντε χρόνια μετά, όταν το 1964 η Προοδευτική έφθασε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, μετά από την μεγάλη νίκη που σημείωσε επί του Ολυμπιακού με 3-0, στην οδό Αθηνάς του Κορυδαλλού στο παλιό τέρμα οργανώθηκε ‘’κηδεία’’ των ερυθρολεύκων με συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων, γεγονός που φαντάζει αδύνατο να επαναληφθεί στις μέρες μας.
Παρακολουθώντας κάποιες φορές την παρέλαση παρέα με την κόρη μου, σκεφτόμουνα, να πάρει η ευχή πόσο δύσκολο είναι ν’ αρχίσουμε να ξαναπαίρνουμε μέρος στην παρέλαση. Δώδεκα μικρά αγόρια και δώδεκα μικρά κορίτσια φθάνουν για να περάσουμε την εικόνα που θέλουμε στους χιλιάδες ανθρώπους που παρευρίσκονται σ’ αυτήν χωρίς το παραμικρό κόστος.
Έξι αγόρια με βυσσινί φόρμα κρατώντας μια μπάλα ποδοσφαίρου, άλλα έξι με μια μπάλα του μπάσκετ, έξι κορίτσια με μπάλα του βόλεϋ και άλλα έξι με μπάλα του μπάσκετ.
Κι όταν περάσουνε μπροστά στην εξέδρα των επισήμων κι όσων παριστάνουν τους επίσημους να βροντοφωνάξουν κι ένα Προοδευτική που ν’ ακουστεί μέχρι τη Μέμου.
Θα μου πείτε τι ψάχνεις να βρεις όταν είναι αμφίβολο αν έχουμε στα γραφεία του συλλόγου επίσημη σημαία με τα σύμβολα της Προοδευτικής. Δεν πειράζει και η ελληνική καλή είναι. Το ζητούμενο είναι εδώ και τώρα ν’ αρχίσουμε ν’ ανοικοδομούμε την εικόνα μας.
Αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους η Προοδευτική είναι ο παλιότερος αθλητικός κοινωνικός θεσμός στην πόλη και την περιοχή μας και είναι 20 χρόνια αρχαιότερη από τον δήμο Κορυδαλλού.
‘’Δει δει χρημάτων ω άνδρες Αθηναίοι και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων’’ έλεγε ο γερό Λυσίας στους δικανικούς του λόγους αλλά υπάρχουν και μερικά πράγματα απολύτως σημαντικά που για να γίνουν δεν απαιτούνται χρήματα παρά λίγη τρέλα, μερικές καλές ιδέες και πολύ μεράκι.
Όπως το να δείχνεις στην κοινωνία που σ’ ανέδειξε και σ’ έκανε αυτό που είσαι, πως παραμένεις σύλλογος με ειδικό βάρος, που δηλώνει μέσω των μικρών παιδιών, πως η Προοδευτική δεν έχει μόνο σπουδαίο παρελθόν και αβέβαιο παρόν, αλλά κυρίως λαμπρό μέλλον που το διαμορφώνουν τα εκατοντάδες παιδιά που αθλούνται στις ακαδημίες της. (Δ.Β.)

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η κατάθεση στεφάνου δεν είναι απαραίτητη μόνο στις εθνικές επετείους (σε Κορυδαλλό και Νίκαια αν είναι δυνατόν) αλλά και στις επετείους των μεγάλων γεγονότων που έδωσε το παρόν η Προοδευτική, (μάχη της Κοκκινιάς, επέτειο του Μπλόκου και μάχη της Ηλεκτρικής), ‘’για να σκάνε απ’ το κακό τους’’ οι κάθε λογής ανιστόρητοι που εξακολουθούν να πιστεύουν πως η Προοδευτική σύμφωνα με την άγονη γραμμή’’ του μυαλού τους είναι ομάδα (μόνο) του Κορυδαλλού και κατά την γνώμη τους δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί ούτε καν το γήπεδο Νικαίας και πως πρέπει άμεσα να μετακομίσει στο ΕΑΚ Κορυδαλλού.
Κακοπροαίρετα αδέρφια μας όταν η Προοδευτική βρισκότανε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων διεκδικώντας σπίτια για τους ξεκληρισμένους πρόσφυγες, διέθετε μορφωτικό τμήμα, διοργάνωνε συναυλίες και κινηματογραφικές προβολές, και πολεμούσε με τ’ όπλο στο χέρι τον κατακτητή, κάποιοι από σας σκαρφαλώνανε στα δέντρα σαν τις μαϊμούδες … γυρεύοντας τροφή.
Όσο για μας, έστω κι αν αυτό που θα πω ξεβολεύει κάποιους ‘’καλοπροαίρετους’’ αδερφούς μας, οφείλουμε σε κάθε περίσταση να τονίζουμε αυτό που ακριβώς είμαστε. Ένα από τα μεγαλύτερα προσφυγικά σωματεία της χώρας, ισότιμοι με τον Πανιώνιο την ΑΕΚ τον ΠΑΟΚ και τον Απόλλωνα.
Και σ’ όσους δεν αρέσει αυτή η εκδοχή, κάποια στιγμή όχι μόνο θα την χωνέψουν, αλλά θα πουν κι ένα τραγούδι (40 και βάλε χρόνων) που λέει:

Σαν δεύτερη θρησκεία τους
όλοι σε προσκυνούνε
Κορυδαλλός και Κοκκινιά
το όνομα σου υμνούνε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων