Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

2/09/2009

Δ.Α.Κ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

Τέτοιες μέρες πριν από 37 χρόνια έφυγε από την ζωή ο ‘’πατριάρχης’’ του λαϊκού μας τραγουδιού Μάρκος Βαμβακάρης.
Όπως μας πληροφορεί η συριανή εφημερίδα ΠΥΞΙΔΑ της οποίας το μικρό αφιέρωμα παρουσιάζουμε κι εμείς, ο γεννημένος στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων Μάρκος αποχαιρέτησε τα εγκόσμια σαν δημότης Κορυδαλλού. Κι ενώ η Σύρος έχει τον Μάρκο κορώνα στα κεφάλι της, ο Κορυδαλλός η πόλη που έζησε όχι μόνο ο Μάρκος, αλλά ζήσανε και μεγαλώσανε τα παιδιά και τα εγγόνια του, δεν έχει κάνει την παραμικρή αναφορά μέχρι σήμερα για ένα από τους επιφανέστερους ανθρώπους που ζήσανε σ’ αυτή την πόλη.
Ας δούμε όμως το μικρό αφιέρωμα της ΠΥΞΙΔΑΣ και πάμε στο παρακάτω.



Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΑφιέρωμα--20 χρόνια από το θάνατό του (τελευταίο).

« Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά » (Χασάπικο 1937)
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά εμένα μ’ αγαπούνε,
Μόλις θα μ’ αντικρίσουνε θυσία θα γινούνε,
Όσοι δεν με γνωρίζουνε, τώρα θα με γνωρίσουν,
Εγώ κάνω τη τσάρκα μου κι ας με καλαμπουρίσουν,
Κι εγώ φτωχός γεννήθηκα, στο κόσμο έχω γυρίσει,
Μεσ’ απ’ τα φύλλα της καρδιάς κι εγώ ‘χω μαρτυρήσει,
Όλοι οι κουτσαβάκηδες που ζούνε στο κουρμπέτι
Κι αυτοί μεσ’ στη καρδούλα τους έχουν μεγάλο ντέρτι.


Ο Μάρκος σμίγει με τους φίλους του Στράτο Παγιουμτζή τραγούδι, Ανέστη Δελιά μπουζούκι και Γιώργο Μπάτη μπαγλαμά και δημιουργείται η «Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς». Η αγάπη του Μάρκου για το μπουζούκι, το πηγαίο ταλέντο του, τον οδηγούν στη σύνθεση και αναπόφευκτα στην ηχογράφηση. Έτσι το Φθινόπωρο του 1932 μετά από πολλές προσπάθειες ηχογραφεί τα πρώτα τραγούδια του και ανοίγει το δρόμο για την είσοδο του κυνηγημένου μπουζουκιού στη δισκογραφία. Σημειώνουμε ότι προηγήθηκε λίγο ο φίλος του Γιώργος Μπάτης. Ο Μάρκος συνεχίζει να ηχογρα-φεί με μεγάλη πυκνότητα στην ODEON και PARLOPHON του Μίνωα Μάτσα και γνωρίζεται με τον μεγάλο Σμυρνιό συνθέτη Σπύρο Περιστέρη, καλλιτεχνικό διευθυντή των εταιρειών και με τη συμπαράσταση του Μάτσα επιβάλλουν το Ρεμπέτικο ως το πλέον λαϊκό είδος τραγουδιού στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1934 στη μάντρα του Σαραντόπουλου στην Ανάσταση του Πειραιά, η τετράς η ξακουστή ανεβαίνει στο πάλκο και κάνει πάταγο και η φήμη του Μάρκου απλώνεται σε όλη την Ελλάδα. «Ήμουν είπαμε μουσικός. Αν δε δούλευα σε μαγαζί, θα γύριζα σε διάφορες επαρχίες….» Πράγματι ο Μάρκος γύρισε σχεδόν όλη την Ελλάδα τραγουδώντας τα τραγούδια του, πότε μόνος, πότε με άλλους μεγάλους του Ρεμπέτικου, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην εξάπλωση του Ρεμπέτικου. Ο Μάρκος, σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κουνάδη, πέρασε στη δισκογραφία 300 περίπου τραγούδια, τα 185 στις 78 στροφές, αλλά και τραγούδησε σε δίσκους και τραγούδια άλλων συνθετών. Ανεπανάληπτες είναι οι διφωνίες και τριφωνίες με τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Απόστολο Χατζηχρήστο. Στη δεκαετία του ’50 αρρώστησε και από πρώτος, εξαφανίζεται. Επανεμφανίζεται μετά το 1959, που ο Βασίλης Τσιτσάνης, καλλιτεχνικός διευθυντής στην COLUMBIA, ηχογράφησε νέα και παλιά τραγούδια του, με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Αρχίζει νέα μεγάλη περίοδος, τον ανακαλύπτουν οι φοιτητές, γράφεται η αυτοβιογραφία του, δίνει συναυλία στο θέατρο «Κεντρικό» και τα τραγούδια του τα τραγουδάει όλη η Ελλάδα. Μόνο η «Φραγκοσυριανή» έχει πάνω από 500 εκτελέσεις, επαναφορές και επανατυπώσεις. Ο Μάρκος πρώτος άνοιξε τον δρόμο στους μετέπειτα, αλλά και παρέσυρε τους παλιούς να ακολουθήσουν το ύφος του και καθιέρωσε το μπουζούκι πρώτο όργανο στη λαϊκή ορχήστρα. Δημιούργησε εκείνο που λέμε «Σχολή». Τα τραγούδια του, που αντιπροσωπεύουν το «Δωρικό» στοιχείο του Ρεμπέτικου, τα αγάπησε πάρα πολύ ο κόσμος και τα τραγουδάει μέχρι και σήμερα. Δίκαια του δόθηκε ο τίτλος «Πατριάρχης του Ρεμπέτικου» και δίκαια συγκαταλέγεται στην κορυφαία τριάδα του. Σαν άνθρωπος ήταν «μάγκας», και μέχρι τα τελευταία του παρέμεινε ένα μεγάλο παιδί. Άκακος μπεσαλής. Ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ο ένας, ο ανεπανάληπτος. Το λαϊκό τραγούδι του χρωστάει πάρα πολλά. Πολλά του χρωστάνε και κάποιοι που απ’ τα τραγούδια του θησαύρισαν και δεν του είπαν ούτε ένα ευχαριστώ.

«Θα ‘ρθω να σε ξυπνήσω» (1935)
Χαράματα η ώρα τρεις- θα ‘ρθω να σε ξυπνήσω
Κρυφά από τη μάνα σου, να σε χαρώ-να βγεις να σου μιλήσω.
Δε θα μας δει άλλος κανείς-μόνο το φεγγαράκι
Έβγα στο παραθύρι σου, να σε χαρώ-και δωσ’ μου ένα φιλάκι.
Τη μυστική αγάπη μας-κρυφά να την κρατήσεις,
Χίλια που να σου κάνουνε, να σε χαρώ-να μη τη μαρτυρήσεις.

Τα στοιχεία αντλήθηκαν από τα βιβλία: Αυτοβιογραφία του Μ.Βαμβακάρη,
Ρεμπέτικη Ανθολογία του Τάσου Σχορέλη, «Εις ανάμνησιν στιγμών ελκυστικών» του Παναγιώτη Κουνάδη, προσωπικό αρχείο.
Να θυμίσω πως το 2005 όταν γιορταζόντουσαν τα 100 χρόνια από την γέννηση του, με εκδηλώσεις στη μνήμη του που πρωτοστάτησε ο Γιώργος Νταλάρας ο δήμος παραχωρούσε το πνευματικό κέντρο της πόλης σε ‘’κάτι θιάσους’’ με τον Μπίγαλη;


Θα με πείτε πικρόχολο και δεν είναι εκεί το θέμα μας. Το ζήτημα είναι αλλού. Επειδή ποτέ δεν είναι αργά για να διορθώσουμε αυτή την ‘’ασέβεια’’, προτείνω εκ μέρους της ομάδας του blog την μετονομασία του ποδοσφαιρικού γηπέδου της πόλης, από ΕΑΚ όπως αποκαλείται μέχρι σήμερα σε δημοτικό γήπεδο Κορυδαλλού Μάρκος Βαμβακάρης.
Ο συμβολισμός είναι πάρα πολύ έντονος, γιατί το ρεμπέτικο και λαϊκό μας τραγούδι συνδέθηκε όχι μόνο με τις γειτονιές του Πειραιά, αλλά και με το χώρο των φυλακών που εφάπτεται με το γήπεδο, αλλά και με τον κόσμο των γηπέδων που κυριολεκτικά το λάτρεψε.
Μ’ αυτό το σκεπτικό δεν μένουμε μονάχα εδώ. Προτείνουμε σ’ ένα από τα κτίρια των φυλακών (αν και όταν αυτές κάποτε απομακρυνθούν) να δημιουργηθεί ένα κέντρο όχι απλά έρευνας και καταγραφής αλλά κυριολεκτικά διάσωσης και διάδοσης του ρεμπέτικου τραγουδιού και του μεγάλου πολιτισμού που αυτό περικλείει.

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΜην ξεχνάμε πως ο Μάρκος εκτός από αυτοτελής δημιουργός υπήρξε και ο επικεφαλής του μοναδικού μουσικού σχήματος που ονομάστηκε ‘’τετράς η ξακουστή του Πειραιώς’’ και δημιούργησε ένα ολόκληρο μουσικό ρεύμα που επηρέασε την εξέλιξη του λαϊκού μας τραγουδιού συνολικά.
Πάνω σ’ αυτό το πλαίσιο μπορούν να στηθούν πολλές και σημαντικές εκδηλώσεις θεσμοί από τις οποίες θα βγει κερδισμένος όχι μόνο ο δήμος αλλά και η πόλη συνολικά.
Από την πλευρά μας πολύ θα γουστάρουμε αν κάποτε αξιωθούμε να φτιάξουμε το γήπεδο μας σ’ αυτό ακριβώς το χώρο (όπως χωρίς περιστροφές έχουμε προτείνει), και η έδρα μας να έχει ένα τόσο τεράστιο όνομα, όπου θα τραγουδάμε όλοι μαζί το: Φοράς φουστάνι βυσσινί μανίτσα μου. Το σκέφτομαι και τρελαίνομαι αδέρφια και ζητάω και την δική σας γνώμη πάνω σ’ αυτό. (Δ.Β.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων