Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

2/06/2009

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΨΟΦΙΟΥΣ ΓΑΪΔΑΡΟΥΣ

Είναι γεγονός πως την απερχόμενη διοίκηση την στηρίξαμε δημόσια και ειλικρινά. Και σε προσωπικό επίπεδο δεν σας κρύβω πως δεν θα δίσταζα να πάρω παρόμοια θέση αν παρουσιαζόταν περίπτωση ‘’επενδυτή’’ που θα πληρούσε τα κριτήρια της επιχειρηματικής επάρκειας, της προσωπικής σοβαρότητας και της παραδοχής πως ότι κάνει το αντιμετωπίζει πρώτα και πάνω απ’ όλα με βάση ένα κοινά αποδεκτό κοινωνικό υπόβαθρο.
Γι’ αυτό εκείνο που ζητήσαμε πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι μεταφορά τεχνογνωσίας από την επαγγελματική τους δραστηριότητα προκειμένου κάποτε κι ο ίδιος ο σύλλογος να μάθει να ζει στηριγμένος στις δικές του δυνάμεις.
Αν το όλο εγχείρημα δεν ευδοκίμησε μόνο το blog δεν ευθύνεται.
Η συμμετοχή του κόσμου στην καθημερινή ζωή και δράση του συλλόγου (και στο blog) είναι κυριολεκτικά η τροφή μας.
Γι’ αυτό και έχει βγάλει αράχνες η μόνιμη ανάρτηση μας (εδώ και μήνες) που παρουσιάζει την απαίτηση των Προδευτικάνων να μην κάνουμε γενικές συνελεύσεις μονάχα όταν φτάνουμε να είμαστε έτοιμοι να πηδήξουμε στον γκρεμό χωρίς αλεξίπτωτο.
Όμως επειδή στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδα παρά μόνο στα μυαλά των ανθρώπων, διαβάστε την ιστορία που ακολουθεί, προτού πάμε στο παρακάτω.






Ο ΨΟΦΙΟΣ ΓΑΙΔΑΡΟΣ
Μια φορά κι ένα καιρό ένας εβραίος συμφώνησε να αγοράσει ένα γάιδαρο
από έναν χωριάτη.
Όμως ο χωριάτης του είπε πως θέλει πρώτα τα λεφτά και θα του έδινε το γάιδαρο την άλλη μέρα.
Έτσι κι έγινε. Ο εβραίος πλήρωσε το χωριάτη, και πήγανε κι οι δυο στα σπίτια τους.
Την άλλη μέρα, χτυπάει ο χωριάτης την πόρτα του εβραίου και του λέει:
Ξέρεις, έχω άσχημα νέα... Ο γάιδαρος ψόφησε!
Ψόφησε; Δεν πειράζει, δώσ’ μου τα λεφτά μου πίσω κι είμαστε πάτσι.
Δε γίνεται! Τα ξόδεψα όλα χτες!
Βρε τα ‘φαγες μέσα σε μια νύχτα λέει ο εβραίος, κι αφού κάθεται για λίγο σκεπτικός λέει στο χωριάτη. Καλά, φέρε μου το γάιδαρο έστω και ψόφιο.
Ψόφιο; Τι να τον κάνεις;
Θα τον κληρώσω σε λοταρία.
Λοταρία; Ψόφιο γάιδαρο;
Φέρε και θα δεις!
Πράγματι ο χωριάτης του πάει τον γάιδαρο, και ο εβραίος αρχίζει να πουλάει λαχνούς σ’ όλα τα χωριά της περιοχής , 5 ευρώ ο κάθε λαχνός.

Μετά από 2-3 μήνες ξαναβλέπει ο χωριάτης τον εβραίο και τον ρωτάει:
Τελικά, τι έγινε με εκείνη τη λοταρία με το γάιδαρο;
Έβγαλα καλά λεφτά! Πολύς κόσμος αγόρασε λαχνούς.
Και, δε διαμαρτυρήθηκε κανείς;
Κανείς εκτός απ’ αυτόν που κέρδισε.
Και τι έγινε
Απλά του έδωσα ένα ποσό για να πάρει ένα άλλο γάιδαρο, και κράτησα τα υπόλοιπα!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αμφιβάλλει κανείς πως ο κρατικοδίαιτος ελληνικός αθλητισμός (που είναι σαν τα μούτρα της ‘’μουράτης’’ Ε.Ο.Ε. που τα ‘’έργα και ημέρες’’ της παρουσιάζουμε στην έρευνα που τρέχουμε στο blog) λειτουργεί με βάση το μοντέλο του ψόφιου γαϊδάρου που πιθανόν να ψόφησε από υπερβολική δόση αναβολικών, πάνω στην προσπάθεια να μοιάζει το μουλάρι με Ferrari στηριγμένο σε αποκλειστικά νεοελληνικές πατέντες;
ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους

Πίσω από την σκαμπρόζικη διάσταση της εύθυμης ιστορίας που προηγήθηκε υπάρχει κι ένα μοντέλο εναλλακτικής επιχειρηματικότητας που μόνο αστείο δεν είναι.
Αρκεί να θυμηθούμε πως ομάδες (παγκόσμιοι κολοσσοί) σαν την Ρεάλ τη Μπαρτσελόνα αλλά και την αγαπημένη μου Ατλέτικο Μπιλμπάο γιγαντώθηκαν στηριγμένες αποκλειστικά και μόνο στον οβολό των εκατοντάδων χιλιάδων μελών τους, γεγονός που τους επέτρεψε να λειτουργούν για δεκαετίες με γιγαντιαίους προϋπολογισμούς, χωρίς καν χορηγό στη φανέλα τους.
Θα ήταν αφέλεια να υποστηρίξουμε πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό εκ μέρους μας στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο τίποτα δεν μας εμποδίζει να ξεκινήσουμε κάποτε την προσπάθεια να ανακτήσουμε τη χαμένη μας συλλογικότητα και τη εξαφανισμένη Προδευτικάνικη περηφάνια μας, λαμβάνοντας υπ’ όψη, πως ακόμα και το ελάχιστο (όταν προσφέρεται ανοιχτόκαρδα) απέχει παρασάγγας από το καθόλου. Γι’ αυτό και οι ενέργειες μας στο αμέσως επόμενο διάστημα θα εστιάζονται σ’ αυτό ακριβώς το πεδίο. Να αναστήσουμε τον ψόφιο γάιδαρο.
Στον αρχαιοελληνικό θεσμό της χορηγίας δεν πρόκειται να πούμε όχι. Γιατί σύμφωνα με την αρχική ιδέα, χορηγία σημαίνει πρώτα και πάνω απ’ όλα πολιτισμική κατάκτηση.
Είτε αφορά αυτούς που χορηγούν σε μια κατεύθυνση κοινωνικής αναδιανομής εξασφαλίζοντας πρόσβαση και ευκαιρία στους στερημένους από αυτονόητα για άλλους δικαιώματα, είτε φορά την ευθύνη των δεύτερων έτσι ώστε ότι γίνεται να παραμένει φρέσκο ζωντανό και υγειές λειτουργώντας σαν κοινό κτήμα χωρίς μιζέριες και θνησιγενείς περιχαρακώσεις. (Δ.Β.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων