Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

1/13/2009

ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/5/55/1383.jpg

Το 1955 προβάλλεται στους κινηματογράφους μια ταινία που έμελε να περιληφθεί στις πιο κλασσικές στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Μιλάω για την περιβόητη ‘’Στέλλα’’ σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και μουσική Μάνου Χατζηδάκη.
Στην ταινία αυτή κάνει την πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση η μία και μοναδική Μελίνα Μερκούρη, που έχοντας σαν αφετηρία την ομώνυμη ταινία αρχίζει να ξετυλίγει το κουβάρι αξεπέραστου προσωπικού της μύθου.
Η ταινία γίνεται δεκτή με κινηματογραφικά βραβεία αλλά και έντονες επικρίσεις. Όπως μας πληροφορεί η γνωστή Βικιπαίδεια:
<<Στέλλα είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1955. Βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», ενώ δραματουργικά είναι εμπνευσμένη από το μύθο της Κάρμεν. Διακρίθηκε με το βραβείο καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας στο Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας του1956, καθώς και με το βραβείο ερμηνείας Isa Miranda, για τη Μελίνα Μερκούρη, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κιμηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1955. Ήταν επιπλέον η επίσημη ελληνική υποβολή για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας του 1956. Υπήρξε η τελευταία ταινία της Μήλας Φιλμ, σημειώνοντας αξιοσημείωτη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (134.142 εισιτήρια). Σε αυτή πραγματοποίησαν την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση τους, η Μελίνα Μερκούρη και ο Κώστας Κακκαβάς. Η ηρωίδα, που διαλέγει το δικό της δρόμο αντιμετώπισης των αντιλήψεών της ενόχλησε τα αριστερά έντυπα ‘’Αυγή’’ και ‘’Επιθεώρηση Τέχνης’’, με αποτέλεσμα να επιτεθούν σκληρά κατά της ταινίας. Αντίθετα τα σχόλια του ξένου Τύπου στις Κάννες ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά για την ηρωίδα, πρότυπο της γυναικείας απελευθέρωσης.>>
Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθουςΠροβολή εικόνας πλήρους μεγέθους
Στην ταινία εκτός από το πασίγνωστο ‘’Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι’’ ακούγεται σε πρώτη εκτέλεση από την μεγάλη Σοφία Βέμπο, και το χαρακτηριστικά συμβολικό ‘’Ο μήνας έχει δεκατρείς’’ σε στίχους του ίδιου του Κακογιάννη.
Μέρα που ‘ναι με τον ψυχισμό μας στο ‘’roll dawn’’ όπως λένε και στους εφοπλιστικούς κύκλους, αναπαράγω τους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού που γνώρισε σημαντικές επανεκτελέσεις, από την ίδια τη Μελίνα, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, και την Αλεξάνδρα, περιλαμβάνοντας και μια ακόμη στροφή που ακούγεται μόνο στην πρώτη εκτέλεση.

Ο μήνας έχει δεκατρείς

Ο μήνας έχει δεκατρείς
καταραμένη μέρα
δεν θέλω ν’ ανταμώσω άνθρωπο
ούτε για κα ούτε για καλημέρα

Κάθε φορά που ξημερώνει δεκατρείς
δεν βγαίνω απ’ το κρεβάτι
κλειδώνω πόρτες και παράθυρα
μα που να κλείσω μάτι

Με λένε για με λένε για προληπτική
μα το ‘φερε η μοίρα
στις δεκατρείς να μείνω ορφανή
στις δεκατρείς και χήρα


Άτιμη μέρα, μ' έφαγες
μου ‘κοψες τα φτερά μου
στον έρωτα με κάνεις διαρκώς
να χάνω τα νερά μου


Προβολή εικόνας πλήρους μεγέθους


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Το μόνο πράγμα που με παρηγορεί είναι η διαχρονική ατάκα που έχει καταγραφεί για τον Πειραιώτη συμπρωταγωνιστή της Μελίνας: Μασάει ο Φούντας; Έλα ντε. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων