Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

1/12/2009

Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ


Σ’ ένα εικονικό διαγωνισμό τοξοβολίας, φτάνουνε στην τελική φάση ο Ρομπέν των δασών, ο Γουλιέλμος Τέλλος, κι ένας έλληνας.
Προκειμένου να βγει ο τελικός νικητής δοκιμάζουν το δυσκολότερο. Στήνουνε ένα παιδάκι στο δέντρο, του βάζουνε στο κεφάλι το μήλο, σημαδεύουνε και βαράνε.
Πρώτος ρίχνει ο Ρομπέν πετυχαίνει το μήλο, και περιχαρής στρέφεται στο κοινό που τον μπιζάρει, και αναφωνεί: I am Robin Hood.
Δεύτερος ρίχνει ο Γουλιέλμος Τέλλος. Ίδιο αποτέλεσμα. Γυρίζει στο πλήθος και αναφωνεί. I am William Tell.
Τρίτος ρίχνει ο έλληνας. Χάνει για κάτι το στόχο, και πετυχαίνει το παιδάκι στο δόξα πατρί. Τέζα το παιδάκι βουβαμάρα στο πλήθος.
Την κρίσιμη εκείνη ώρα, σηκώνει ο αθλητής μας το χέρι και αναφωνεί. Ι am sorry!!!

ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟ ΣΗΜΕΙΟ
Η αντιστοιχία της παραπάνω ιστορίας με την κατάσταση που επικρατεί στην Προοδευτική είναι απόλυτη.
Το μήλο είναι ο στόχος της ανόδου. Ο Ρομπέν με τον Γουλιέλμο, είναι οι αντίπαλοι που προφανώς είναι καλύτεροι από μας, το παιδάκι είναι η Προοδευτική, και ο ατζαμής τοξότης δυστυχώς η διοίκηση.
Όλο το blog ήτανε χθες στο γήπεδο. Κανείς μας δεν βρήκε το κουράγιο να περιγράψει το παιχνίδι. Να μεταφέρει σ’ όσους δεν ήτανε την ανυπόφορη εικόνα μιας τραγικής ομάδας, χωρίς αρχή μέση και τέλος.
Είναι πραγματικά απίστευτο. Μια διοίκηση που γέννησε το μεγαλύτερο όνειρο στην ιστορία του συλλόγου να φτάνει λίγους μήνες μετά σ’ αυτό το σημείο.
Να ζητάμε από την πλευρά μας μεταφορά τεχνογνωσίας για να νοικοκυρέψουμε τον σύλλογο, και αντί γι’ αυτό να φθάνουμε στη μη διοίκηση.
Αυτό δεν είναι απλά απαξίωση, είναι ταινία τρόμου.




ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
Δεν νομίζω πως έχει κάποιο νόημα να ξαναγυρίσουμε πίσω, αναπαράγοντας το τι έγινε μέχρι σήμερα. Σημασία έχει τι κάνουμε τώρα, αυτή ακριβώς την στιγμή, γιατί το αύριο δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Πάνω από διακόσιοι προδευτικάνοι που βρέθηκαν χθες στο παγωμένο γήπεδο, δεν είχανε το κουράγιο ούτε καν να διαμαρτυρηθούν.
Η φράση ιστορικού στελέχους που δεν θέλω να αποκαλύψω το όνομα του, είναι χαρακτηριστική. Καλύτερα να το κλείσουμε και ν’ ασχοληθούμε με την αναπόληση των περασμένων μεγαλείων.
Αρνούμαι να κάνω κριτική σε παίχτες και πάγκο, όχι γιατί είναι άμοιροι ευθυνών, αλλά γιατί στην παρούσα στιγμή μοιάζει σαν να φταίει ο γάϊδαρος και να χτυπάς το σαμάρι.
Όταν φτάνουμε στο σημείο ν’ αναρωτιούνται οι φίλαθλοι στο τέλος του παιχνιδιού αν υπάρχουν χρήματα για να πάμε την άλλη βδομάδα στην Χίο, πιο κάτω δεν υπάρχει πλέον.
Παρακαλώ τα μέλη του Δ.Σ. να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και ν’ αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα.
Από την τακτική που ακολουθούμε το τελευταίο δίμηνο, χάνουν όλοι. Η ομάδα σε αποτελέσματα, ο σύλλογος σε εικόνα, τα μέλη του Δ.Σ. σε προσωπικό κύρος.
Λύσεις αν θέλουμε να τις αναζητήσουμε, υπάρχουν. Αν σκέπτονται να μείνουν, ο κόσμος θα τους στηρίξει αρκεί να διαπιστώσει πως υπάρχει κατεύθυνση και σχέδιο δράσης που να αφορά όλο τον σύλλογο.
Αν σκέπτονται να φύγουν, ας το κάνουν για να δούμε επιτέλους που βρισκόμαστε πριν την επόμενη μέρα. Μην ξεχάσουν μόνο πως υπάρχουν και κάποιες οικονομικές εκκρεμότητες που πρέπει να εκπληρωθούν μέχρι το τέλος Μαϊου, που τελειώνει αγωνιστικά η χρονιά.

Από την πλευρά μας, εμείς δεν περιμένουμε πλέον. Απλά διεκδικούμε λύση εδώ και τώρα. Μακάρι ο Γόρδιος δεσμός να λυθεί δίνοντας λύση επιθυμητή απ’ όλους. Όσο ο κόμπος παραμένει στο χτένι, αντί για λύση κάθε μέρα θα οδηγούμαστε όλο και πιο κοντά στη διάλυση. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων