Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

1/20/2009

0 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ 1969 δεύτερο μέρος


Ο Μπαράκ Ομπάμα μπορεί να εξελέγη το 2008, αλλά προεδρία αναλαμβάνει το 2009. Ως εκ τούτου δεν γίνεται να παραληφθεί η αναφορά στην συγκεκριμένη χρονιά έτσι ώστε να καταστεί προφανές πως τα χρόνια εκείνα όλη η ανθρωπότητα βίωνε μια εποχή μετάβασης από μια κατάσταση των πραγμάτων σε μια άλλη, μεταβάλλοντας κάθε μορφή ανθρώπινης δράσης και δραστηριότητας.
Στην οικονομία και την τέχνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την πολιτική χειραφέτηση, την τεχνολογία και την επιστήμη, μέχρι και τις διαπροσωπικές κοινωνικές σχέσεις, με την δύναμη παλιρροϊκού κύματος οι μεγάλες αλλαγές εισβάλουν κυριολεκτικά στη ζωή των ανθρώπων, κι όταν δεν υπάρχει (τις περισσότερες φορές) το πολιτικό πλαίσιο για να τις διαχειριστεί, αυτό σε πολλές περιπτώσεις συμβαίνει μ’ ένα τρόπο βίαιο και σαρωτικό.
Πριν όμως μπούμε για τα καλά στο 69 υπάρχει μια αναφορά που χρειάζεται να γίνει. 2χ40 μας κάνει ογδόντα. Και ογδόντα χρόνια πριν το 1929 ήταν η χρονιά του μεγάλου κραχ. Της κατάρρευσης των αγορών αλλά και της πραγματικής οικονομίας με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Μέρες που ζούμε δεν μπόρεσα να ξεφύγω από τον πειρασμό της συγκεκριμένης αναφοράς, στο βαθμό που η διαχείριση μιας παρόμοιας κατάστασης είναι το κύριο πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί ο νέος πρόεδρος (κι όχι μόνο αυτός), και η ανάγκη καθορισμού ενός new deal σαν αυτό που επεξεργάσθηκε ο πρόεδρος Ρούσβελτ για να ξεπεράσει εκείνη την κρίση, είναι και κρίσιμη, αλλά και επείγουσα .
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ



Η κατάκτηση του διαστήματος που συνέβη το καλοκαίρι του 69 αποτελεί ένα σταθμό στην ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης. Οι τρεις αστροναύτες (Άμστρονγκ, Όλντριτς, και Κόλινς) που προσεδαφίστηκαν στη σελήνη, πέρα από το καθαυτό επίτευγμα πυροδότησαν μια πραγματική έκρηξη στις επιστήμες που σχετίζονται με την διαστημική τεχνολογία, την ίδια ώρα που ο ‘’πανίσχυρος’’ αμερικάνικος στρατός τα έβρισκε μπαστούνια στα δάση του Βιετνάμ από την πολιτικά απρόβλεπτη και μη καταμετρημένη αντίσταση, που προβάλλανε εκατομμύρια Βιετναμέζοι.

ΗΓΕΣΙΕΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ



Τη χρονιά εκείνη ο πρόεδρος των Η.Π.Α. εξαγγέλλει το δόγμα Νίξον. Σύμφωνα μ’ αυτήν ο θρίαμβος των αμερικάνικων όπλων στον πόλεμο του Βιετνάμ έπρεπε να θεωρείται απλά δεδομένος.
Τελικά οι αμερικανοί χάσανε τον πόλεμο, και ο ίδιος έγινε ο πρώτος πρόεδρος που τρία χρόνια μετά παραιτήθηκε κάτω από το βάρος του σκανδάλου Watergate.
Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ που χειρίσθηκε τις τύχες της Σοβιετικής Ένωσης από το 64 μέχρι το 82 ήτανε μάλλον ο πιο ακατάλληλος για να χειριστεί τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να γίνουν, σ’ ένα κόσμο που άλλαζε ραγδαία.
Ο τρόπος που χειρίσθηκε την ‘’άνοιξη της Πράγας’’ είναι χαρακτηριστικός. Η αποτυχημένη εισβολή στο Αφγανιστάν το 79 (που ενεργοποίησε ότι ακολούθησε τα επόμενα χρόνια) επίσης.
Ο αρτηριοσκληρωτικός τρόπος χειρισμού των μεγάλων πολιτικών ζητημάτων προκαλούσε στους συνομιλητές του μια αντιμετώπιση που ξεκινούσε από την δυσπιστία φθάνοντας μέχρι την ανοιχτή απόρριψη, με κορύφωση το μποϋκοτάζ της ολυμπιάδας της Μόσχας το 80, από πενήντα χώρες.
Αποτέλεσμα η κατάρρευση όχι μόνο του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά και της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης στα χρόνια της περεστρόικα, σαν αποτέλεσμα της πάγιας τακτικής του να λύνεις προβλήματα, είτε κρύβοντας τα κάτω από το χαλάκι, είτε αναθέτοντας την διαχείριση τους στα άρματα μάχης.
Ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Μάη του 68 ο στρατηγός και πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ παραιτείται. Θεωρητικά η κρίση είχε τελειώσει αλλά τα πολιτικά ζητήματα που είχε θέσει μόλις είχαν ανοίξει.
Οι πολιτικές λογικές του υπερήλικα ντε Γκώλ ήταν προφανώς ακατάλληλες για να αναμετρηθούν με την νέα γενιά προβλημάτων που είχαν τεθεί.
Η ατζέντα των ανοιχτών ζητημάτων της χρονιάς εκείνης είναι πραγματικά τεράστια.
Η εξεγερμένη Βόρεια Ιρλανδία μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί.
Το παγκόσμιο φοιτητικό κίνημα γίνεται μπροστάρης στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, βάζοντας ταυτόχρονα το ζήτημα του ίδιου του περιεχομένου της εκπαίδευσης.
Από την μακρινή Ιαπωνία μέχρι το διάσημο Harvard τα πανεπιστήμια όλου του κόσμου παίρνουνε φωτιά.
Γι’ αυτό οι τηλεοπτικοί ‘’θεωρητικοί’’ της ‘’καθ’ ημάς πατρίδος’’ που περιορίζουν την ανάλυση τους για τα γεγονότα που ζήσαμε πρόσφατα, από το ‘’συνεργάσιμο’’ Κ.Κ.Ε. και τον ‘’ατακτούλη’’ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μέχρι τον ΛΑ.Ο.Σ. που υπερασπίζεται την αστυνομία, ας ξαναρίξουν μια ματιά στα γεγονότα της εποχής εκείνης.
Την ίδια περίοδο οι πολυάριθμες χώρες του ‘’τρίτου κόσμου’’ βρίσκονται σε κατάσταση γενικευμένης κινητικότητας.
Είτε διεκδικώντας την ανεξαρτησία τους από τις αποικιοκρατικές χώρες της Ευρώπης κατά κύριο λόγο, είτε αναζητώντας βηματισμό μετά την ανεξαρτησία τους, είτε προσπαθώντας να απαλλαγούν από τα αιμοσταγή δικτατορικά καθεστώτα και την αντιμετώπιση τους από τις ‘’μεγάλες δυνάμεις’’ σαν μπανανίες.

Satisfaction: ακτιβισμός μετά μουσικής




Όταν οι πολιτικές ηγεσίες αδυνατούν να δώσουν πολιτικό περιεχόμενο στα νεολαιϊστικα αιτήματα, τότε τη σκυτάλη παίρνουν οι άνθρωποι της τέχνης.
Το 69 είναι μια μαγική χρονιά για την παγκόσμια μουσική σκηνή και ιδιαίτερα για τους εκπροσώπους του rock en roll που γίνονται σημαιοφόροι ενός πολιτικού ακτιβισμού με ηλεκτρικό ήχο.
Το satisfaction (ικανοποίηση) των Roling Stones λειτουργεί περισσότερο σαν απωθημένο συναίσθημα παρά σαν πολιτικό αίτημα των νέων όλου του κόσμου που νοιώθουνε σαν … πέτρες έτοιμες να κυλήσουν.
Ο δίσκος Let it bleed (αφήστε το να αιμορραγήσει) που κυκλοφορούν το 69 σαν απάντηση στο Let it be (αφήστε το να υπάρχει) την τεράστια pop επιτυχία των Beatles είναι ενδεικτικός του δικού τους καλλιτεχνικού στίγματος.
Την τιμή των σκαθαριών αναλαμβάνει να σώσει ο John Lennon που μετά την διάλυση του δημοφιλέστερου συγκροτήματος στην ιστορία της μουσικής γίνεται ο κορυφαίος αυτού του ιδιότυπου μουσικού ακτιβισμού.
Στις αρχές του 69 οι Beatles κάνουν την τελευταία τους κοινή εμφάνιση και μετά καταδύονται από το μουσικό προσκήνιο επιβαίνοντας σ’ ένα κίτρινο υποβρύχιο yellow submarine.
Το Give peace a chance του Lennon λίγο αργότερα, γίνεται ο θούριος αυτού του γιγαντωμένου αντιπολεμικού κινήματος κι ο ίδιος σε ρόλο πραγματικού αντιστάρ δεν διστάζει ακόμα και να φωτογραφηθεί γυμνός πάνω στο κρεβάτι του με την Yoko Ono.
Παίζει τόσο πολύ με τα νεύρα των αμερικάνων, που δεν διστάζουν 3 χρόνια αργότερα ακόμα και να τον απελάσουν.
Γιγαντιαίες συναυλίες οργανώνονται σ’ όλο τον κόσμο, όμως το γεγονός της χρονιάς δεν είναι άλλο από το Woodstock.
Εκτός από τους 500.000 ανθρώπους κι όλα τα μεγάλα αστέρια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής που συγκεντρώνονται στην τριήμερη φιέστα, δεν πιστεύω πως έχει ξαναγίνει τέτοια συνεύρεση μουσικοκοινωνικών ρευμάτων.
Hippies και παιδιά των λουλουδιών, sex drags end rock an roll, hard rock αλλά και rock μπαλάντες, αντιπολεμικό κλίμα και αιτήματα για παγκόσμια ειρήνη.
Σήμερα που οι ‘’επαναστατημένοι’’ ρυθμοί των street fighters είναι πλέον hiphop αξίζει να ‘’ξαναδιαβάσουμε’’ την εποχή εκείνη μπας και καταλάβουμε τι συμβαίνει σήμερα.

Κάθε πόλη και στάδιο.



Κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο. Έτσι έλεγε ο επί των αθλητικών υπεύθυνος της χούντας Ασλανίδης.
Η κατάκτηση του κυπέλλου κυπελλούχων στο μπάσκετ ένα χρόνο πριν, (από την Α.Ε.Κ. του Τρόντζου και του Αμερικάνου, μ’ ένα ακάταρριπτο ρεκορ προσέλευσης θεατών στο Καλλιμάρμαρο) , έβαλε για καλά τους δικτάτορες στο τριπάκι … δώσε στο λαό … άρτο και θεάματα.
Έτσι η χούντα το 69 διοργανώνει στο ανακαινισμένο Καραϊσκάκη το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου προσπαθώντας να κερδίσει την πολυπόθητη διεθνή νομιμοποίηση.
Λίγο αργότερα στηρίζει με κάθε τρόπο την πορεία του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϊ (βλέπε Δέσποινα Παπαδοπούλου) ενθαρρύνει την είσοδο οικονομικών κροίσων στο ποδόσφαιρο, (Γουλανδρής) και καταφέρνει στην διάρκεια της επταετίας να διοργανώσει και δύο ποδοσφαιρικούς τελικούς για το κυπέλλο κυπελλούχων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Οι ‘’ερασιτέχνες’’ εκπρόσωποι των μεγάλων διεθνών ομοσπονδιών ήταν ανέκαθεν βαθύτατα δημοκρατικοί όπως βλέπετε.
Αλλά και καλλιτεχνικά δεν τα πάει άσχημα. Το δικό της satisfaction θεμελιώνεται με ταινίες σαν το ΟΧΙ του Τζέιμς Πάρις με πρωταγωνιστή τον Πρέκα, και τη δασκάλα με τα χρυσά μάτια με τη Βουγιουκλάκη, (και οι δυο ταινίες του 69) δίνοντας την δική της εκδοχή στο φοβερό φράουλες και αίμα, που όμως θα το ζήσει live στα γεγονότα της νομικής και του πολυτεχνείου.
Απέναντι στον ριζοσπαστισμό των ρόκερς που αυξάνουν με γεωμετρικό τρόπο την επιρροή τους και στο ελληνικό νεανικό κοινό, αντιπαραβάλλει σε διαρκείς αναμεταδώσεις από την Υ.ΕΝ.Ε.Δ, τα τσάμικα του φουστανελοφόρου Καμπαφλή, ανάλαφρες ελαφρολαϊκές επιτυχίες σαν τον ‘’επιπόλαιο’’ των Κατσαρού Πυθαγόρα (από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Γίαννη. Καλατζή), και οργανώνει τα δικά της ‘’Woodstock’’ με απίστευτες καρακατσουλέ φιέστες στο Παναθηναϊκό στάδιο.
Παρηγοριά ο πρώτος δίσκος του νέου κύματος που γίνεται χρυσός. Μιλάμε βέβαια για τον περιβόητο Δρόμο με συντελεστές Πλέσσα Παπαδόπουλο και ερμηνευτές Πουλόπουλο, Αστεριάδη, Κουμιώτη.
Η Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει



Πίσω από το φτιασιδωμένο χουντικό μπερντέ και την παράλυση κάθε πολιτικής δραστηριότητας η προοδευτική και δημοκρατική Ελλάδα αρνείται να ρίξει λευκή πετσέτα.
Ήδη από το 68 λειτουργεί με έδρα την Στοκχόλμη το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Σε πολλές μεγαλουπόλεις της δυτικής Ευρώπης οργανώνονται αντιστασιακοί πυρήνες, με το Παρίσι που συσπειρώνει πάρα πολλούς εξόριστους και αυτοεξόριστους να παίζει το ρόλο του μαέστρου.
Οι φυλακές της Γυάρου είναι γεμάτες από δημοκράτες αγωνιστές, ο Μίκης Θεοδωράκης βρίσκεται εκτοπισμένος στην ορεινή Ζάτουνα, και στα κολαστήρια του ΕΑΤ ΕΣΑ με μοχλό τα βασανιστήρια γίνεται η προσπάθεια ‘’επανένταξης’’ όσων επιμένουν να αντιστέκονται.

Αντισταθείτε


Στον επίλογο αυτής της αναφοράς που επιχειρεί να συγκρίνει τον σημερινό κόσμο της ολιστικής κρίσης που τα περιλαμβάνει όλα, (ενεργειακή και διατροφική κρίση, χρηματαγορές και φαινόμενο του θερμοκηπίου, στρατούς νεόπτωχων και καταπάτηση κοινωνικών δικαιωμάτων) με ότι γινότανε 40 χρόνια πριν, εύκολα οδηγούμαστε σε μια θεμελιώδη παρατήρηση.
Βρισκόμαστε σε εποχή μετάβασης. Ένας ιστορικός κύκλος τελειώνει και στην αυριανή μέρα είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε εντελώςνέες λύσεις σε παλιά προβλήματα, γιατί στον κόσμο της ασύμμετρης τεχνολογικής επέκτασης τα παλιά εργαλεία δεν εφαρμόζουν πλέον.
Σ’ αυτό λοιπόν τον κόσμο που ο Ομπάμα καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, εκτός από τους Golden boys, έχουν και οφείλουν να έχουν λόγο και οι πολίτες.
Σ’ αυτούς λοιπόν κλείνοντας αφιερώνω το κλασσικό πλέον ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού. Δ.Β.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει : Δόξα σοι ο θεός
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα
ώρες ατέλειωτες στις παρελάσεις
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τα ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουν το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.

1 σχόλιο:

  1. Αυτά είναι άρθρα όλα μέσα στο Mixer.
    Απλά ο αρθρογράφος να έχει κατα νού ότι εκτός απο αντιεπιστημονικές αναφορές καλό είναι να γνωρίζει ότι ο σοσιαλισμός δεν κατάρρευσε, αλλά ανατράπηκε. Επίσης εκτός από τους σικ επαναστάτες του ΠΑΚ που «ήταν εξόριστοι στο εξωτερτικό» υπήρχαν και πολλοί πυ βασανίστηκαν εδώ και δεν την έκαναν. Πολλοί από αυτούς ακόμα και σήμερα τους συναντάς στις κερκίδες της ΠΡΟΟ. Ούτε λόγος να γίνεται για το ΚΚΕ που σε κάθε σημαντική στιγμή για την πατρίδα μας έχει σηκώσει το ανάστημα του ελληνικού λαού. Φτου κακά στην πένα του μεγάλου ιστοριοδύφη αρθρογράφου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων