Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/14/2008

Νεα της ομαδας!!

Η Προοδευτικη πηρε νεο προπονητή ,τον κ. Βερουτη. Πρωην μελος του προπονητικου team της Δοξας Βυρωνα. Και στις ταξεις μας επανηλθε ο Μακης Σιδηρόπουλος που γυρναει στην ενεργο δραση μονο για την Προο. Ετσι για να βλεπουν μερικοι ποιοι ειναι αυτοι που αγαπουν την ομαδα στα δυσκολα...

Τεραστια επιτυχια του μπλογκ μας!!!

Το παρακατω κειμενο ειναι ενα απο τα εξι που διεκδικούν το βραβειο καλυτερου αρθρου σε αθλητικο μπλογκ για το 2008. Ανηκει σε εναν απο μας. Τον Δ. Βεντουρη!! Καντε κλικ στον τιτλο κατω για του λογου το αληθες. Πιστευω οτι ειναι μεγαλη επιτυχία για το μπλογκ μας να εχουμε ενα τετοιο ανθρωπο μαζι μας, στο μεγαλο ταξιδι μας μεσα στον κοσμο της Προο!Και η Προο ειναι τυχερη που εχει ενα τετοιο οπαδο και εργατη στο πλαι της. Διαβαστε το κειμενο και στειλτε την γνωμη σας. Προσωπικα πιστευω οτι ειναι φαβορι για να κερδισει!!


Ειναι τεραστια τιμη για μενα που ξεκινησα αυτο το μπλογκ να συνεργαζομαι με ανθρωπους σαν τον Δημητρη και με ολους εσας. Το μπλογκ αυτο δειχνει ενα δρομο, ενα οπαδικο προσωπο που λιγοι εχουν. ... Αντε να κερδισει ο Δημητρης να το εχουμε καμαρι!!

Sport management a la Grece (καντε κλικ εδω)

Στη χώρα που έχει βγάλει από Ελ Γκρέκο μέχρι Γκρέκα Φιλμ, που έχει τραγουδήσει από το γραικό λοστρόμο, μέχρι το μάνα η τούρκα η μάνα η γκρέκα, που καυχιέται για τα greek island και τους greek lovers, δεν θα μπορούσε να λείπει η νεοελληνική εκδοχή, του sport management, ‘’πατεντιάρικη’’ αυτοδίδακτη και εντελώς original.

Η οργάνωση της αθλητικής ζωής στη χώρα μας είναι σαν σουβλάκι με απ’ όλα. Εδώ θα δεις να παίζονται αγώνες της ‘’Σούπερ Λίγκας’’ από το ΟΑΚΑ του Καλατράβα, μέχρι την αναπαλαιωμένη Λεωφόρο που ποτέ δεν πεθαίνει, και το μοναδικό ‘’κλουβί’’ της Νίκαιας.

Εδώ στην χώρα των φεστιβάλ που μεγάλωσε με το ευτυχείτε, του αείμνηστου Άλκη Στέα, κι έτσι χωρίς πρόγραμμα όπως έλεγε η Μαρία Ρεζάν, η πατρίδα ‘’ολοκλήρωσε’’ στο EYRO 2004 σηκώνοντας το τιμημένο, με το πατριωτικό αλά Βέμπο τραγούδι στα χείλη, είναι βαριά η … φούντα …του τσολιά, χάρη τις κεφαλιές του Χαρι-στέα που όταν δεν τζανάει το τόπι, ρίχνει τις πενιές του στο μπουζουκάκι.

Είμαστε μια χώρα ιπτάμενη. Μια χώρα που δεν πετάει η ίδια, αλλά πετάει στους άλλους. Μπουκάλια στους διαιτητές όταν το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενώμενο, λουλούδια στις τραγουδίστριες στα μπουζουκομάγαζα όταν το αποτέλεσμα είναι ευτυχές. Πετάει η ομάδα στις μεταγραφές για να πουλήσουν φύλλα οι αθλητικές εφημερίδες, και μετά πετάει ο γάιδαρος.

Στη χώρα που μεγάλωσε με την παράγκα του εθνικού αντιστάρ καραγκιόζη και έκανε μεταπτυχιακά στην παράγκα του Θωμά, οι αυτοσχέδιες κατασκευές μιας χρήσεως, θεωρούνται κάτι σαν Παρθενώνας του σήμερα. Έτσι δουλεύει το σύστημα, στην χώρα της τέντας με μηχανισμό, και της πατέντας χωρίς μηχανισμό.

Καμιά άλλη χώρα δεν φτιάχνεται τόσο πολύ με τις κούπες. Παίζει με τις κούπες της τράπουλας, πίνει κούπες, ηδονίζεται να σηκώνει κούπες και τελικά την κάνει από κούπες. Το πεπρωμένο της φυλής στηρίζεται στον άξονα ντάμα κούπα.

Δεν υπήρχε περίπτωση στη χώρα που γεννήθηκε το όπα να μην ανακαλύψουμε την ντόπα. Απορήσαμε που βρέθηκαν οι αρσιβαρίστες μας ντοπαρισμένοι, και ξεχάσαμε ότι το 2004 πιάστηκαν ντοπέ μέχρι κι αθλητές της Εθνικής Μπέιζμπολ λες και πηγαίνανε για το χρυσό.

Και βέβαια στον τόπο που ξέρει από χράμια και κιλίμια, θα ήταν περίεργο να μην ανακαλύψουμε τον κο η την κα Τσου-Λι. Πάντως όπως μαθαίνω χιλιάδες Έλληνες ψάχνουν να βρουν το ελιξήριο που θα τους επιτρέπει να κάθονται κάτω από την μπάρα της ακρίβειας, κι όπως λένε ας έρθουν μετά να τους πάρουν ούρα.

Η πιο αστεία λέξη στο δικό μας sport management είναι η λέξη επενδυτής. Όταν δεν μας προκύπτει δεν χαλιόμαστε καθόλου. Φοράμε τον διαχρονικότατο ελληνικό ‘’επενδύτη’’ χειμώνα καλοκαίρι σαν φτωχοπρόδρομοι κι ας καούν τα κάρβουνα. Έτσι κι αλλιώς κάρβουνα ήτανε, κάρβουνα θα μείνουνε.

Οδηγιες προς ναυτιλομενους

Ας μιλησουμε παλι για το περιοδικο…

Η συντακτικη ομαδα θελει να σας βαλει εργασια για το σπιτι, το καλοκαιρι και την παραλια.

Παρτε μολυβι και χαρτι, laptop, pda…οτι εχετε τελος παντων.

Ενα περιοδικο πρεπει να εχει στηλες. Μονιμες και μη. Και ανθρωπους που τις γραφουν. Οι στηλες που θα εχουμε θα ειναι:

· Αγωνιστηκη κινηση ολων των τμηματων

· Αφειερωματα στην ομαδα (χρονικα , παιχτες, προσωπα, οπαδους κτλ)

· Ιστορικα

· Αλλοι οπαδοι (αφειερωματα σε συνδεσμους ξενων ομαδων στην ελλαδα κτλ)

· Εξωαθλητικα (μουσικη, βιβλια, κοινωνικα ζητηματα)

· Τα δικα σας αρθα (αποψεις, λογια, προτασεις γνωμες κτλ)

· Χιουμορ!!

· Ιντερνετ

Και οτι αλλο εσεις μπορειτε να προτεινετε.. Αν θελετε να παρετε μια στηλη μονιμα μπορειτε να το δηλωσετε. Περιμενουμε να δουμε την δουλεια σας..Ολα τα κειμενα θα μπαινουν και στο blog!! Ετσι γινεσται συνεργατες του blog και του περιοδικου παραλληλα

Οτι θελετε να προσθεσετε και να πειτε..στα σχολια και στο e-mail kalamvokas@yahoo.com

6/13/2008

ΕΚΚΛΗΣΗ

Πολλοί οπαδοί της Προοδευτικής και φίλοι του blog μας ζητούν πληροφορίες για τον σχεδιασμό της νέας χρονιάς από την καινούργια διοίκηση. Πληροφορίες που σχετίζονται είτε με την ομάδα ποδοσφαίρου, είτε με την ομάδα μπάσκετ, είτε με το γηπεδικό, ακόμη και με τον μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό, που όπως δηλώθηκε θα μας οδηγήσει μας στα σαλόνια της Α Εθνικής, στον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Από την πλευρά μας, επειδή ούτε διοίκηση είμαστε, ούτε την διοίκηση επιθυμούμε να υποκαταστήσουμε, αδυνατούμε να δώσουμε τέτοιες πληροφορίες, και περιμένουμε κι εμείς σαν οπαδοί της ομάδας, επίσημες ανακοινώσεις.

Καταλαβαίνουμε ότι ο χρόνος που μεσολάβησε από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας διοίκησης μέχρι τώρα, είναι ελάχιστος. Δεδομένου όμως ότι η συγκρότηση του νέου Δ.Σ. με σπουδαίες προσωπικότητες, έχει προκαλέσει απίστευτη δυναμική στις τάξεις των απλών φιλάθλων, και έχει δημιουργήσει τεράστιες προσδοκίες, αισθανόμαστε πως η επίσημη ενημέρωση είναι πολύτιμη όσο και το νερό που πίνουμε.

Από την στιγμή που ευτυχώς η δυστυχώς ζούμε στην συγκεκριμένη χώρα, και γνωρίζουμε τι γίνεται, είναι βέβαιο πως αν δεν υπάρξει επίσημη ενημέρωση, η υποκατάσταση της θα γίνει από το ράδιο αρβύλα και τους πάσης φύσεως ‘’γνωρίζοντες’’, που κατά δήλωση τους έχουν ‘’κονέ’’ με την διοίκηση, με αποτελέσματα εκ των προτέρων γνωστά.

Επειδή όπως κάθε βέρος Προδευτικάνος στηρίζουμε κι εμείς από την πλευρά μας την τεράστια προσπάθεια που ξεκίνησε, με σκοπό να κάνει τον Φοίνικα να πετάξει σ’ ανεξερεύνητους ουρανούς, παρακαλούμε στο επόμενο Δ.Σ. που θα συγκληθεί, να οριστεί εκπρόσωπος τύπου, που με επίσημες ανακοινώσεις θα ενημερώνει κάθε ενδιαφερόμενο για τις ενέργειες της διοίκησης. Εμείς από την πλευρά μας μέχρι να ενεργοποιηθεί η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου, οπότε κι εμείς από εκεί θ’ αντλούμε πληροφόρηση, θα ανεβάζουμε στο blog κάθε ανακοίνωση που θα μας αποστέλλεται.

Επίσης μέχρι την ενεργοποίηση των γραφείων στο Περιβολάκι στη Νίκαια απέναντι από την εκκλησία της Παναγίτσας, καλό θα είναι να υπάρξει κι ένας επίσημος αριθμός τηλεφώνου με γραμματειακή υποστήριξη, για όποιον επιθυμεί να έρθει σε επαφή με την διοίκηση της ομάδας. Η καταγραφή του κάθε τηλεφωνήματος, και η αξιολόγηση του, αφορά καθαρά την διοίκηση. Ο τρόπος όμως μιας κατ’ αρχήν επικοινωνίας με τον σύλλογο, πρέπει να είναι γνωστός για πολλούς και διάφορους λόγους.

Δεν υποστηρίζουμε απλά, στηρίζουμε με όλη μας τη δύναμη την προσπάθεια που ανέλαβαν για το καλό του συλλόγου πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποί χωρίς καμιά υποχρέωση. Κι αυτή η δυναμική δεν πρέπει με τίποτα να εκτονωθεί και να ξεφουσκώσει, αλλά να γίνει ούριος άνεμος που θα δώσει προωθητική δύναμη στα πανιά μας. Άνθρωποι της θάλασσας αυτοί που ηγούνται στο μεγάλο εγχείρημα, είμαστε σίγουροι πως μας καταλαβαίνουν απόλυτα. Εμείς από τη μεριά μας, είμασταν, παραμένουμε, και θα βρισκόμαστε πάντα εδώ.

Απο την ομαδα του Blog

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΟΡΦΥΡΑ, ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΙ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ








Έχω ξαναπεί πως παίρνοντας αφορμή από την απόφαση της ΑΕΚ πριν μερικά χρόνια να επιλέξει το βυσσινί σαν χρώμα της δεύτερης εμφάνισης της, με κριτήριο ότι το χρώμα της βαθυκόκκινης βυζαντινής πορφύρας ήταν το χρώμα του βυζαντινού στρατού, άρχισα το ψάξιμο. Η ιδέα με εξιτάριζε. Και χάρη στο διαδίκτυο ‘’έβγαλα λαγό’’. Το να ισχυριζόμαστε, ότι ο βυζαντινός στρατός στην χιλιόχρονη ιστορία του βυζαντίου είχε ένα τύπο στολής είναι μάλλον αυθαιρεσία και χοντροκοπιά. Ότι η απόχρωση όμως της περίφιμης βυζαντινής πορφύρας ήταν μάλλον κοντά στο βυσσινί, υπάρχουν τουλάχιστον αποχρώσες ενδείξεις που συγκλίνουν προς εκεί

Τι ήταν η βυζαντινή πορφύρα.

Η πορφύρα είναι χρωστκή ουσία που παράγεται με την επεξεργασία του οστράκου Haustellum brandaris και η οποία δίνει ανεξίτηλο βαθυκόκκινο χρώμα. Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμη λόγω της δυσκολίας παρασκευής και της σπανιότητας των οστράκων από τα οποία παράγεται, οπότε η χρήση ενδυμάτων βαμμένων με πορφύρα ήταν από την κλασσική αρχαιότητα ένδειξη πλούτου και εξουσίας. Έτσι, με το χρώμα της πορφύρας βάφονταν μεταξύ άλλων ορισμένα ενδύματα βασιλιάδων και αυτοκρατόρων.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν που εκτός από χρώμα επίσημης ενδυμασίας ευγενών και αυτοκρατόρων, η βαθυκόκκινη βυζαντινή πορφύρα επελέγη στην αγιογραφία, σαν απόχρωση του χιτώνα της Θεοτόκου, της Υπερμάχου στρατηγού, και υπέρτατου βυζαντινού συμβόλου. Μάθαμε επίσης πως οι τεχνίτες που έπαιρναν το χρώμα από τα συγκεκριμένα όστρακα, λεγόντουσαν κογχυλάριοι

Η απεικόνιση του Ιουστινιανού, όπως απεικονίζεται στο περίφημο ψηφιδωτό του Αγίου Βιταλίου της Ραβέννας, είναι ενδεικτική. Η ενδεικτική collection με στολές βυζαντινών αυτοκρατόρων που βρήκαμε στο διαδίκτυο ενισχύει την αρχική υπόθεση.




























Η απεικόνιση των αυτοκρατόρων , αλλά και η αμφίεση των ευγενών στην εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής που ανάγεται στην περίοδο της εικονομαχίας δεν αφήνουν περιθώρια επιφυλάξεων για την απόχρωση της βυζαντινής πορφύρας και το πώς το βυσσινί ήταν επίσημο χρώμα του βυζαντίου. Εξ άλλου είναι εξακριβωμένο ότι στην πρώτη περίοδο της αυτοκρατορίας, πριν επικρατήσει ο δικέφαλος αετός σαν σύμβολο της Ορθοδοξίας, στις πορφυρές βυζαντινές σημαίες που λόγω χρώματος λεγόντουσαν Φοινικίδες, έμβλημα ήταν ο μονοκέφαλος ρωμαϊκός αετός.

Η φασματοκοπική ανάλυση του βυσσινί

Η εξαιρετική γαλλόφωνη ιστοσελίδα pourpre com προσφέρει μια χρωματική ανάλυση 15 εκ χρωμάτων και αξίζει να σερφάρει κανείς σ’ αυτήν, όπου θα διαπιστώσει ότι το αυθεντικό βυσσινί είτε σαν Bordeaux είτε σαν grenat ανήκει στην οικογένεια των βαθυκόκκινων rouges χρωμάτων άρα πορφυρό και βρίσκεται στο άκρο της παλέτας του ουράνιου τόξου.

bordeaux

invariable. Rouge foncé tirant sur le violet.

Fait partie du champ chromatique rouge.

.

grenat

invariable. Rouge sombre très légèrement rosé.

Fait partie du champ chromatique rouge.

Επίλογος

Τώρα θα μου πέιτε γιατί καταπιανόμαστε με τόσο ειδικά θέματα. Για δύο λόγους. Αφ’ ενός για να υπερασπιστούμε την ιστορία μας και την βυζαντινή μας ρίζα, και αφ’ ετέρου για ένα λόγο εξ ίσου σοβαρό. Γιατί είμαστε τρελοί, εμείς οι βυσσινί.

6/12/2008

ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΒΑΡΥ, ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ




















Λίγες είναι οι μητροπόλεις της εκκλησίας της Ελλάδος που σε επίπεδο συμβολισμού, κουβαλάνε με τόσο ανεξίτηλο τρόπο, το ειδικό βάρος του βυζαντινού τους παρελθόντος, όσο η μητρόπολη Νικαίας. Λίγες και μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Τόπος υποδοχής προσφύγων απ’ όλες τις περιοχές του ξεριζωμένου Μικρασιατικού Ελληνισμού, η προσφυγομάνα του Πειραιά, το 1934 έγινε δήμος Κοκκινιάς, το 1940 μετονομάστηκε σε Νίκαια μετά από πρόταση του δικηγόρου Μελά που καταγόταν από την Νίκαια της Βιθυνίας, και με απόφαση της εκκλησίας της Ελλάδος το 1965, απέκτησε και την δική της μητρόπολη, που παραπέμπει στην πρωτεύουσα της βυζαντινής αυτοκρατορίας και έδρα του οικουμενικού πατριαρχείου, από το 1204 ως το 1261 μετά την άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους.

Η Νίκαια όμως εκτός από ιστορική έχει και τεράστια θεολογική σημασία, αφού εκεί πραγματοποιήθηκαν η πρώτη και η έβδομη οικουμενική σύνοδος, όπου στην μεν πρώτη συντάχθηκε το ‘’Πιστεύω’’ το σύμβολο της πίστεως και προσδιορίστηκε ο χρόνος εορτασμού του Πάσχα, και στην δεύτερη αποφασίστηκε το τέλος της εικονομαχίας, και η αναστήλωση των ιερών εικόνων.

Την έβδομη Κυριακή από το Πάσχα, κάθε χρόνο και με κάθε μεγαλοπρέπεια, (φέτος με συμμετοχή και του αρχιεπισκόπου) εορτάζεται η ανάμνηση της πρώτης οικουμενικής) συνόδου στον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου Νικαίας, (ο Άγιος Νικόλαος ήταν ένας από τους 318 πατέρες που έλαβαν μέρος στην σύνοδο) ξαναθυμίζοντας την άρρηκτη σχέση που συνδέει την γειτονιά των προσφύγων, με το βυζαντινό της παρελθόν.

Μέρα που είναι και συμπίπτει με την σημαντική επέτειο, μας δίνεται η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε κάποια πράγματα, ν’ ανακαλύψουμε και πάλι ψήγματα της χαμένης μας συλλογικότητας, και να γνωρίσουμε στους νεότερους κομμάτια από την τοπική μας ιστορία, στη χώρα που έχει αντικαταστήσει την βιωματική ιστορική γνώση με την εθνοκαπηλεία (τις οποίας οι εκφραστές απολαμβάνουν εξαιρετική φιλοξενία στα Μ.Μ.Ε) και την ατεκμηρίωτη μυωπική προπαγάνδα, που έχει οδηγήσει δυστυχώς, σε ανεπανόρθωτες εθνικές τραγωδίες.

Και τι μας νοιάζει εμάς θα μου πείτε που γουστάρουμε τη μπαλίτσα, όλα αυτά. Μας νοιάζουν και μας καίνε αδέρφια, γιατί δυστυχώς έχουμε γίνει μια κοινωνία αντί, μια κοινωνία που ‘χει κάνει μόδα την ανακάλυψη αντιπάλων, είτε στο πρόσωπο του αντίπαλου οπαδού, είτε του μετανάστη, είτε του φτωχού κι απόκληρου, είτε του ανθρώπου τις διπλανής πόρτας, κι έχουμε ξεχάσει να ψάχνουμε ότι μας ενώνει, κι ηδονιζόμαστε με ότι μας χωρίζει, με τον πόνο και την φρίκη των άλλων.

Μητρόπολη Νικαίας και Προοδευτική.

Όσο υπάρχουν παραστατικά έγγραφα που μας προσδιορίζουν σαν Προοδευτική Νεολαία Κοκκινιάς από το 1926, θα βροντοφωνάζουμε μ’ όλη την δύναμη της ψυχής μας, να ποια είναι η ομάδα των προσφύγων όχι της Νίκαιας η του Κορυδαλλού, αλλά όλης της επικράτειας της ιεράς μητροπόλεως Νικαίας. Της μητρόπολης των μεταναστών από την Πόλη, τη Σμύρνη και τον Πόντο, των εσωτερικών μεταναστών από τα νησιά του Αιγαίου, τη Μάνη, κι όχι μόνο, της μεγάλης κοινωνίας των ιδιόρρυθμων μεταναστών που λέγονται ναυτικοί. Με απόλυτο σεβασμό στο γειτονικό σωματείο που λέγεται Ιωνικός και τα αθλητικά επιτεύγματα του, θυμίζουμε πως είναι άλλο να γεννιέσαι από πρόσφυγες πρώτης γενιάς την δεκαετία του 20, κι άλλο να προέρχεσαι από συγχώνευση την δεκαετία του 60. Με απόλυτο σεβασμό στην βασίλισσα του κάμπου Λάρισα, ίδιας ηλικίας με τον Ιωνικό, νοιώθουμε πως είναι άλλο να διαλέγεις για βασικό χρώμα το βυσσινί, κι άλλο να σε διαλέγει εκείνο, αυθεντικό σύμβολο του βυζαντίου, που σαν φρέκο αίμα σκούραινε τα ρούχα των πρώτων προσφύγων στα παραπήγματα της Παλιάς Κοκκινιάς, (η Νίκαια αναπτύχθηκε σταδιακά τα επόμενα χρόνια). Τελεία και παύλα η Προοδευτική που σε ανεπίσημη πρώιμη μορφή λεγόταν Σμυρναϊκή, είναι το μεγάλο προσφυγικό σωματείο του Πειραιά, ισότιμο με την ΑΕΚ και τον Απόλλωνα Σμύρνης, στη ζώνη Νέας Φιλαδέλφειας, Νέας Χαλκηδώνας, Νέας Ιωνίας, τον Εθνικό Αστέρα και την Νήαρ Ηστ, στην Καισαριανή, τον Πανιώνιο και την Πέρα Κλουμπ στην Νέα Σμύρνη και το Παλιό Φάληρο, τον ΠΑΟΚ στην Θεσσαλονίκη.

Μια από τις αποφάσεις της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου αφορούσε, την απαγόρευση του εκούσιου ευνουχισμού με σκοπό την κατάπνιξη των σαρκικών παθών, και την χειροτονία των ευνουχισμένων. Αδέρφια έφτασε η ώρα κάνοντας κι εμείς το ίδιο, να πάψουμε να ευνουχίζουμε την ιστορία μας, βάζοντας φραγμούς στην ακρίβεια των ιστορικών γεγονότων, και την αναγέννηση του συλλόγου. Σου σηκώνεται η τρίχα όταν διαβάζεις στην ιστοσελίδα των μαθητών του ΙΕΚ Νικαίας για την πόλη της Νίκαιας επί λέξει τα εξής: ‘’Με την ακατάβλητη ζωτικότητα της φυλής (οι πρόσφυγες) με αδάμαστη ψυχική αντοχή, ανασυγκρότησαν τις δυνάμεις τους μέρα με τη μέρα χρόνο με το χρόνο, και παρ’ όλες τις οργανικές οικιστικές και οικονομικές αδυναμίες, το ξαναγέννημα μέσα από τις τέφρες μιας εθνικής καταστροφής, σαν το μυθικό φοίνικα αποτέλεσε έκπληξη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα’’ !!! Επιβεβαίωση όσων λέμε κι εμείς αδέρφια, για την δύναμη των συμβόλων και των συμβολισμών. Διάβαζα δηλώσεις εκπροσώπου ιστορικής ελληνικής ομάδας που δήλωνε πως θέλει να κάνει την ομάδα ‘’μόδα’’ Η δική μας ομάδα μιλώντας με όρους marketing, έχει και status symbol, και ένα από τα δυνατότερα brand name στο σύνολο του ελληνικού αθλητισμού. Δικός μας στόχος είναι να βάλουμε σπίθα στην στάχτη μας, και να αφυπνήσουμε τον κοιμισμένο γίγαντα που την δεκαετία του 60 έκοβε στο Καραϊσκάκη 20.000 εισιτήρια σε κάθε παιχνίδι.

Το τραγούδι των ξεριζωμένων ανθρώπων.






Κοκκινιά δεν σημαίνει μοναχά ποδοσφαιρομάνα και προσφυγομάνα. Κι όλοι εμείς που μεγαλώσαμε βλέποντας την Προοδευτική από την εξέδρα των φανατικών που βλέπει στην Χρυσοστόμου Σμύρνης, και φέρει το όνομα του τελευταίου μητροπολίτη Σμύρνης που κατακρεουργήθηκε από τους Τούρκους στις 27 Αυγούστου 1922, θα γεράσουμε έχοντας στ’ αυτιά μας, το μεγάλο λαϊκό τραγούδι που ακολουθεί, σε μουσική του Απόστολου Καλδάρα στίχους Πυθαγόρα, από τον κύκλο Μικρά Ασία που το τραγούδησε μοναδικά ο μεγάλος Κοκκινιώτης τραγουδιστής, Γιώργος Νταλάρας, και μιλάει για τον αγώνα επιβίωσης των ξεριζωμένων.

“Πέτρα πέτρα χτίσαμε μια φτωχή γωνιά
τη ζωή μας κλείσαμε μες την Κοκκινιά
δάκρυ δάκρυ φτάσαμε ως τη λησμονιά
τι είμασταν ξεχάσαμε μες την Κοκκινιά


Μα το βράδυ που ‘ρχεται τ’ όνειρο μας παίρνει
στην Πέργαμο μας φέρνει και στο Μαρμαρά


Δρόμο δρόμο βρήκαμε χώμα και νερό
απ’ τον πόνο βγήκαμε κι από το χαμό
συννεφάκια αρμένισαν σ’ άλλους ουρανούς
τα παιδιά μας γέννησαν κόρες κι εγγονούς


Μα το βράδυ που ‘ρχεται τ’ όνειρο μας παίρνει
στην Πέργαμο μας φέρνει και στο Μαρμαρά”

6/11/2008

EURO 2008 ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ


Το πρωτο παχνιδι και η πρωτη ηττα

Θα ‘τανε παράλογο μέρα που ‘ναι να μην κάνουμε αναφορά στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου που χθες ξεκίνησε τις υποχρεώσεις τις στο EURO 2008, όχι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ωστόσο ο τρόπος που θα προσεγγίσουμε το θέμα, ξεφεύγει από τα συνήθη και τα τετριμμένα, με τα οποία ξοδευόμαστε, σαν διακεκριμένοι προπονητές της εξέδρας, που είμαστε όλοι μας.

Πρώτο δεδομένο είναι, ότι η εθνική ομάδα έχει αλλάξει επίπεδο. Κι ας αποκλείστηκε από τα προκριματικά του Μουντιάλ. Το γεγονός ότι φτάσαμε να έχουμε την Εθνική ανδρών πρωταθλήτρια Ευρώπης, και την Εθνική νέων φιναλίστ την ίδια στιγμή, έχει να κάνει με την απίστευτη δυναμική που πυροδότησε η κατάκτηση του τροπαίου, πριν από τέσσερα χρόνια.

Η εντυπωσιακή σε συγκομιδή βαθμών πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2008, ενισχύει την αρχική υπόθεση. Ότι οι βασικοί παίχτες αυτής της ομάδας αγωνίστηκαν η αγωνίζονται σε σπουδαίους συλλόγους του εξωτερικού, με ετήσιες αποδοχές που ξεφεύγουν από τα ελληνικά μέτρα, και μεγάλη προσωπική αναγνώριση, φανερώνει την πρόοδο που έγινε, και στο επίπεδο της εικόνας του ποδοσφαίρου μας, αλλά και στην παγκόσμια βαθμολογία της F.I.F.A. για τις εθνικές ομάδες.

Να θυμίσουμε, ότι κάποτε ο τεράστιος Ανδρέας Μουράτης που ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την Προοδευτική, ήρθε σε ρήξη με τους πάντες και τα πάντα, διεκδικώντας από ομοσπονδία και πολιτεία οδοιπορικά για τα μέλη της εθνικής ομάδας! Κι όταν σήμερα παρακολουθείς την αδικαιολόγητα συνεχιζόμενη κόντρα ομοσπονδίας πολιτείας, σκέφτεσαι πως βαστάει χρόνια αυτή η κολόνια. Συγνώμη η απερισκεψία ήθελα να πω.

Αυτή η ομάδα που σε γενικές γραμμές είναι ότι καλύτερο έχει να παρουσιάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, μπορεί και να ξανακατακτήσει το

EURO, μπορεί και όχι. Μπορεί να προκριθεί στην επόμενη φάση, μπορεί και όχι. Στις καρδιές μας όμως, θα μείνει για πάντα η δική μας πρωταθλήτρια, κι αυτό έχει να κάνει, με τα μοναδικά συναισθήματα που μας χάρισε πριν από τέσσερα χρόνια.

Τέτοιες μέρες το 1987 η χώρα παραληρούσε με την πρωτοφανή για τα μέτρα της εποχής, κατάκτηση του Ευρομπάσκετ. Πώς να ξεχάσεις τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, και τα’ άλλα παιδιά που γράψανε με χρυσά γράμματα το όνομα τους στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Πώς να λησμονήσεις το ανεπανάληπτο σερί επιτυχιών που ακολούθησε, τόσο σε επίπεδο συλλόγων, όσο και σε επίπεδο εθνικών ομάδων, και φτάσαμε κάποια στιγμή να ρίχνουμε κατοστάρα στους Αμερικάνους με πανηγυρική πρόκριση στον τελικό του παγκόσμιου πρωταθλήματος, και να αποκαλούμε το ελληνικό πρωτάθλημα N.B.A. της Ευρώπης!

Με τον ίδιο τρόπο που τα παιδιά του μπάσκετ, διαμόρφωσαν με την επιτυχία τους μια κομβική στιγμή για τον ελληνικό αθλητισμό, παίρνοντας το άθλημα από τον ‘’τάφο του Ινδού’’ και την παράγκα του Παπαστράτειου, κι ανεβάζοντας το στα υπερσύγχρονα Palais και τ’ αστέρια, να ‘στε σίγουροι πως το ίδιο θα γίνει σε βάθος χρόνου και με το ποδόσφαιρο, χωρίς οι αποτυχίες κάποτε ακόμα και κραυγαλέες, να λείψουν από το πρόγραμμα.

Το ζήτημα είναι άλλο. Όπως λένε και στο νησί μου, καλόμαθε η γριά στα σύκα, και θέλει κι άλλα. Για να υπάρχει συνέχεια στο σερί των επιτυχιών για τις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου τουλάχιστον, πρέπει να ξαναχτίσουμε από μηδενική βάση, όλο το πλαίσιο της παραγωγικής δομής του ελληνικού ποδοσφαίρου, που ξεχειλίζει από ταλέντο, αλλά δεν μπορεί να δει χαϊρι και προκοπή εγκλωβισμένο σε τριτοκοσμικές συνθήκες εγκαταστάσεων και συνθηκών άθλησης, κι ένα οργανωτικό πλαίσιο διαχείρισης, του τύπου ‘’σε δουλειά να βρισκόμαστε’’.

Έχω ασχοληθεί για χρόνια με τα τμήματα υποδομής ποδοσφαίρου, και η ερασιτεχνική Προοδευτική μου έκανε την μεγάλη τιμή να μου εμπιστευθεί την εκπροσώπηση της σε ΕΠΟ και Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά για μεγάλο διάστημα. Ξέρω πρόσωπα, πράγματα, γεγονότα και καταστάσεις, όσο λίγοι. Δεν είναι του παρόντος ν’ ανοίξουμε τέτοια κουβέντα. Κάνω όμως έκκληση στη νέα διοίκηση, να δει με μεγάλη προσοχή το θέμα του φυτωρίου μας, να δημιουργήσει σχέδιο ανάπτυξης, να εμπιστευθεί κατάλληλους ανθρώπους, και σίγουρα θα βγει πολλαπλά κερδισμένη.

Τελειώνοντας καλώ κάθε σκεπτόμενο φίλο του ποδοσφαίρου που διαβάζει αυτές τις γραμμές, να κλείσει μάτια, μύτη, και αυτιά, στον οχετό του ιδεολογικού νεοελληνικού φτωχομπινεδισμού, που άρχισε να κατακλύζει τα πάντα πρόθυμα για σαβουρογαμικές αλλαξοκολιές ελληνικά Μ.Μ.Ε. Έχουμε μπροστά μας δυο παιχνίδια ακόμη, και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, αμέσως μετά προκριματικά παγκοσμίου κυπέλλου. Μένουμε αταλάντευτα δεμένοι με την εθνική της καρδιάς μας, που μας ταξίδεψε ως στον 7ο ουρανό. Δηλαδή ρε ακαταλόγιστοι, οι Ιταλοί που φάγανε τρία, οι Ρώσοι που αρπάξανε τέσσερα, κι οι Άγγλοι που βλέπουνε το πάρτι από το σπίτι, τι θα ‘πρεπε να κάνουνε; Να κόψουνε τη μπάλα, ή ν’ αυτοκτονήσουνε:


6/10/2008

Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ.

Το εξαιρετικό φωτορεπορτάζ του Βασίλη για το PHOENIX PARK των ονείρων μας, μου δίνει πάσα να κάνω ένα μικρό σχόλιο. Όταν ξεκίνησε η κουβέντα μεταξύ καφέ και τσιγάρου για το που θα πρέπει να γίνει το γήπεδο της Προοδευτικής, η πρώτη ένσταση ήταν, μα πως γίνεται να μιλάς για μοντέρνο γήπεδο που θα λείπει η μία κεντρική εξέδρα. Η απάντηση είναι πολύ εύκολη αδέρφια. Ο θεός στα γαλλικά λέγεται dieu, στα αγγλικά god. Στα ισπανικά ο θεός δεν λέγεται dieugod αλλά Diego. Diego Armando Maradona. Κι ο οίκος του θεού Diego, από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιρικούς καθεδρικούς ναούς του κόσμου, δεν είναι άλλος από το La Bombonera της Μπόκα Τζούνιορς, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Γήπεδο σύμβολο, εφάμιλλο με το Μαρακανά, το Γουέμπλεϋ, το Μπερναμπέου, και το οποίο έχει μόνο τρεις εξέδρες. Οι εικόνες που ακολουθούν είναι όλα τα λεφτά.






























Ένα μικρό Λα Μπομπονέρα, φανταζόμαστε το γήπεδο που περιγράφει ο Βασίλης στο περίγραμμα που ακολουθεί.










Για να μιλήσουμε σοβαρά.

Σαν blog δεσμευτήκαμε ν’ ανοίξουμε το θέμα του γηπέδου, χωρίς ναι, μεν, δεν, όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Ήδη ρωτήσαμε γιατί άλλαξαν τα σχέδια για το γήπεδο του Σχιστού. Ρωτήσαμε τι γίνεται με τα έργα που (εκτελούνται;) εκεί. Μιλήσαμε για την ανάγκη τα έργα που θα γίνουν στην Νίκαια να μην γίνουν ως συνήθως στο πόδι. Το γήπεδο αυτό που θεωρείται όχι άδικα από τα χειρότερα στις εθνικές κατηγορίες, μπορεί με άλλης αντίληψης διαχείριση, και χωρίς εκταμίευση μυθικών ποσών, να μετασχηματιστεί σε NO GATE ARENA. Να πάψει η σχέση της Προοδευτικής με το συγκεκριμένο γήπεδο, να μοιάζει σαν την πεντάμορφη και το τέρας. Το ασχημόπαπο μπορεί να γίνει, αν όχι κύκνος, τουλάχιστον να μοιάζει με κύκνο. Δεν σταματάμε εδώ, συνεχίζουμε. Τα ψέματα τελειώσανε. Το δεν απαντώ, ή απαντώ, με ήξεις αφίξεις δεν είναι δικαίωμα. Κι επειδή εμείς πιστεύουμε στα τοπικά δημοψηφίσματα, θα δώσουμε και σ’ εσάς το λόγο. Μαζί θα διαμορφώσουμε το διεκδικητικό πλαίσιο της Προοδευτικής του 21ου αιώνα. Για να κάνουμε πραγματικότητα αυτό που δεν υπήρχε. Δεν διεκδικούμε αυτό που εμείς φανταζόμαστε, αλλά αυτό που άλλοι μας τάξανε. Η ομάδα μας δεν είναι παιχνίδι που παίζεις μαζί του, το πετάς και το ξαναπιάνεις. Κι επειδή κάποιοι θα πουν πως η κατασκευή νέου γηπέδου κοντά σε κατοικημένη περιοχή, υποβαθμίζει το περιβάλλον απαντάμε με μια φωτογραφία, και τη λέξη εξαρτάται.

















Το
Louis ΙΙ του Μονακό βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό συνδυάζεται με εμπορικό κέντρο κι έχει και βοηθητικό γήπεδο στο άκρο δεξιά. Αν υποβαθμίζει το περιβάλλον το αφήνουμε στην κρίση σας

Στην Νέα Σμύρνη, που δεν βρίσκεις να παρκάρεις ούτε μηχανάκι, η προοπτική ανακατασκευής του γηπέδου αντιμετώπισε μεγάλες αντιδράσεις. Προφανώς οι υπερασπιστές του περιβάλλοντος από ένα σύγχρονο γήπεδο με θέσεις στάθμευσης που θα δημιουργήσουν ζωτικό χώρο, κυρίως στους εκτός γηπέδου γύρω δρόμους, προφανώς προτιμούν την εικόνα που βλέπετε με τους αρχαίους πυλώνες ηλεκτρισμού να ξεπηδούν με εκκεντρικό τρόπο μέσα από τα μπετά της εξέδρας. Ίσως να θυμίζουν σε κάποιους αρχιτεκτονικό δημιούργημα εφάμιλλο του Καλατράβα και του Γκαουντί. Η εικόνα της ελληνικής πραγματικότητας τα λέει όλα. Τα σχόλια περιττεύουν












Δημητρης Β.

6/09/2008

Κυριε Nησιανακη...ριξτε μια ματια..


O κ. Ιωαννης Κομνηνος μας εστειλε την δικη του εκδοχη για το ΕΑΚ. Τον ευχαριστουμε. Απιστευτη δουλεια!! Μεγαλα ονειρα.Ετσι μπραβο.... δεν θα μικρυνουμε ποτε ξανα...ακουτε? Ακουστε το καλα ολοι...

Που αλλου εχετε δει τοσους τρελους μαζεμενους.... οπαδοι αρχιτεκτονες, και μηχανικοι!!
Μονο στην Προοδευτικη!!! Να δω τι αλλο θα κανουμε....

6/08/2008

Σας υποσχεθηκαμε μακετα!!


Οι παρακατω φοτογραφιες και μελετες εγιναν απο μας. Δεν ειναι της ομαδας ουτε του δημου. Ειναι το ονειρο μας και ο τροπος που βλεπουμε το μελλον του γηπεδου μας.
Ελπιζουμε να βαλαμε το μικροβιο και ιδεες στους διοικουντες μας και να το κανουν πραγματικοτητα....

Δειτε εδω ποσο χωρο εχουν οι κερκιδες του μπασκετ απο κατω

Θα ηθελα τελος να πω οτι προσωπικα δεν συμφωνω με την λυση του Σχιστου και του γηπεδου εκει γιατι ενα γηπεδο 3,000 θεατων και με στιβο ειναι κοροιδια για την Προο. Πολυ μικρο για να χωρεσει τα ονειρα μας. Εμεις μεγαλωσαμε και μεγαλουργησαμε σε εδρα οπως το κλουβι οχι σε γκαρσονιερες...Ο δημαρχος πρεπει να ξανασκεφτει τα πραγματα...

Περι ταπητα ολογος...

Ενδιαφέρουσες και χρήσιμες οι απόψεις στα προηγούμενα κείμενα από τον Δημήτρη Β. και τον Βασίλη Κ. . Δεν θα σταθώ σε κάποια πρόταση ή σε κάποιο σχολιασμό αφού πέρα από φίλοι της Προοδευτικής και πέρα από τις προτάσεις και τον σχολιασμό μας δεν νομίζω να μπορούμε να υποδείξουμε σε κανένα δημόσιο φορέα τι χλοοτάπητα θα επιλέξει και πως θα τον εγκαταστήσει. Εγώ απλά θα επισημάνω ενδεικτικά κάποια ενδιαφέροντα επιστημονικά στοιχεία, μιας και είμαι τελειόφοιτος του συγκεκριμένου γνωστικού αντικειμένου, τα όποια να είναι εύκολα κατανοητά έτσι ώστε ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Αρχικά η παρούσα κατάσταση στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου μας είναι τραγική. Θεωρώ πράγματι χάσιμο χρόνου και ανώφελο να στηριχτούμε σε "μπαλώματα" πάνω στον υπάρχοντα χλοοτάπητα. Τώρα το θέμα της επιλογής φυσικού ή συνθετικού χλοοτάπητα είναι κάτι που πρωτίστως πρέπει να συνεκτιμηθεί από τους αρμόδιους φορείς με ώριμη σκέψη και κρίση. Προσωπική μου γνώμη για τις συνθήκες και την λειτουργικότητα του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου είναι όπως ορθά αναλύθηκε παραπάνω η χρήση συνθετικού χλοοτάπητα τελευταίας γενιάς. Βασικό του πλεονέκτημα είναι η αντοχή του στην κυκλοφορία (->χρήση αγωνιστικού χώρου από τους ποδοσφαιριστές), η αντοχή στην ξηρασία και στις υψηλές θερμοκρασίες, η έλλειψη φυτοπαθολογικών προσβολών(->ασθένειες-μύκητες), η εξασφαλισμένη πυκνότητα και αντοχή σε όλες τις κλιματολογικές συνθήκες και τέλος το χαμηλό κόστος συντήρησης σε σύγκριση με το φυσικό χλοοτάπητα. Όμως αυτά τα πλεονεκτήματα δε σημαίνουν πως και ο συνθετικός χλοοτάπητας δεν εμφανίζει προβλήματα ή είναι ίδιος με τον φυσικό. Σίγουρα οι λύσεις και ο τάπητας που έχει εγκατασταθεί στα γήπεδα του εξωτερικού είναι τελευταίας γενιάς και από τεχνολογικής πλευράς ότι καλύτερο κυκλοφορεί για χρήση σε αγωνιστικό χώρο. Ποιό είναι όμως το κόστος του ? Θεωρώ ότι το κόστος αυτό δε μπορεί να καλυφθεί από τους τοπικούς φορείς και εφόσον δεν υπάρχει και ιδιωτική πρωτοβουλία και οικονόμικη ενίσχυση από πλευράς της θα επιστρατευτούν οικονομικότερες λύσεις. Σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι απογοητευτικό και ενδεικτικά αναφέρω τον χλοοτάπητα στο ΕΑΚ Κορυδαλλού ο οποίος μάλλον έιναι πλέον επικίνδυνος για την ακεραιότητα των ποδοσφαιριστών(όσοι έχουν αγωνιστεί ή έστω τρέξει στο χώρο θα με καταλάβουν). Καλύτερα λοιπόν να μπεί λίγο παραπάνω το χέρι στην τσέπη και για μια δεκαετία τουλάχιστον να έχουμε χλοοτάπητα με ελάχιστο κόστος συντήρησης παρά να τοποθετηθεί κάτι φτηνό με τον ίδιο χρόνο ζωής αλλά χαμηλότερων προδιαγραφών. Σίγουρα το παραπάνω κόστος αγοράς θα αντισταθμιστεί από τα ελάχιστα λειτουργικά έξοδα για την συντήρηση που θα είχε ένας φυσικός χλοοτάπητας σ αυτή τη δεκαετία.

Νομίζω ότι αρκετά αναφέρθηκα στον συνθετικό χλοοτάπητα και είναι στιγμή να εκθέσω λίγα βασικά πράγματα για τον φυσικό που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν. Ο φυσικός χλοοτάπητας διαχωρίζεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες ειδών : 1. Ψυχρόφιλα είδη 2. Θερμόφιλα είδη . Γίνεται εύκολα αντιληπτό πως εφόσον η ποδοσφαιρική περίοδος διαρκεί από τον Σεπτέμβριο εώς και τον Μάιο για εγκαταστάσεις αγωνιστικών χώρων θα επιλέξουμε μείγμα σπόρων ή εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα που θα αποτελείται πρωτίστως από ψυχρόφιλα είδη. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι τα ψυχρόφιλα είδη έχουν άριστη θερμοκρασία αναπτύξεως περίπου ανάμεσα σε 15 εώς 24 βαθμούς Κελσίου σε αντί8εση με τα θερμόφιλα που απαιτούν 27 εώς 35. Καταλαβαίνουμε γι αυτό το λόγο τι πρέπει να επιλέξουμε για ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο... Ενδεικτικά είδη ψυχρόφιλου χλοοτάπητα είναι
Poa Pratensis, Lolium Perenne , Festuca arrundinacea, Festuca Rubra . Ένα μείγμα που να περίεχει πρωτίστως αυτά τα είδη κρίνεται ιδανικό για την περίπτωση του γηπέδου. Επόμενα κριτήρια είναι η βλαστικότητα , η πυκνότητα, η αντοχή σε ξηρασία και υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες και κυρίως η χειμερινή αντοχή και καταπόνηση στην κυκλοφορία επάνω στον χλοοτάπητα. Απαιτούνται είδη όπως αυτά που ανέφερα που είναι ανθεκτικότερα στην χειμερινή καταπόνηση και κυκλοφορία. Αυτομάτως όμως το γήπεδο θα έχει περιορισμένες ώρες χρήσης κάθε εβδομάδα ώστε ο χλοοτάπητας να παραμένει σε ικανοποιητική κατάσταση και να συντηρείται με το οικονομικό κόστος που αυτό απαιτεί. Όλα αυτά ίσως σας κούρασαν αλλά θέλω να καταλήξω στο σημαντικό της υπόθεσης το οποίο ίσως κανείς δεν σας έχει πεί.

Το κυριότερο πρόβλημα των ψυχρόφιλων ειδών είναι οι υψηλές θερμοκρασίες επομένως η εποχή σπορά τους είναι από Σεπτέμβριο εώς αρχές Απριλίου το πολύ. Στην περίπτωση μας εφόσον το γήπεδο πρέπει να είναι έτοιμο για χρήση τον Σεπτέμβριο θα πρέπει η σπορά να γίνει άμεσα άρα μέσα στο καλοκαίρι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι λόγω θερμοκρασίας ο χλοοτάπητας δε θα φυτρώσει και δε θα αναπτυχθεί όπως θα θέλαμε, θα εμφανίσει μυκητολογικές προσβολές, θα υπάρχει ανάγκη συνεχούς φροντίδας και άρδευσης και το σημαντικότερο αδυναμία ανάπτυξης και λειτουργίας του ριζικού συστήματος με αποτέλεσμα ο χλοοτάπητας να μην προλαβαίνει να αναπτύσσει πλούσια ρίζα και σε περίοδο καύσωνα ή ξηρασίας τα νεαρά φυτά να νεκρωθούν. Εδώ μπορεί κάποιος να πεί να τοποθετηθούν θερμόφιλα είδη που αυτή την περίοδο έχουν ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης. Ναι τον Σεπτέμβριο το γήπεδο θα είναι έτοιμο αλλά με τα πρώτα κρύα ... θα είναι μάλλον σε τραγική κατάσταση πάλι. Επομένως ας σταματήσουν οι προχειρότητες και να γίνει κάτι σωστό που να αντέξει σε βάθος χρόνου. Επιπλέον πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα το υπόστρωμα δηλαδή το χώμα καθώς και η άρδευση και στράγγιση του χλοοτάπητα. Τέλος κάθε φυσικός χλοοτάπητας απαιτεί την σωστή διαχείριση και συντήρηση. Αυτό έχει κόστος και χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό. Κούρεμα, λίπανση, αραίωμα, καταπολέμηση ασθενειών είναι τα βασικότερα. Ίσως σας κούρασα με όλα αυτά αλλά είναι απαραίτητα για να σχήματίσετε μια άποψη για όσα μιλάμε αλλά και να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας.

Μετά από όλα αυτά δεν κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ σε παραπάνω λεπτομέρειες όσο αναφορά το θέμα του χλοοτάπητα πρός το παρών. Θα κλείσω κάνοντας κάποιες ερωτήσεις. Οι ποδοσφαιριστές σε φυσικό ή συνθετικό χλοοτάπητα προτιμούν να αγωνίζονται ? Τα τμήματα υποδομής θα μπορούν να χρησιμοποιούν το γήπεδο ως προπονητήριο εφόσον επιλεχθεί η λύση του συνθετικού χλοοτάπητα ? Για ποιά ανακατασκευή μιλάμε μέσα στο καλοκαίρι και στις περιόδους του καύσωνα ? (εφόσον η ανακατασκευή αφορά φυσικό χλοοτάπητα) Ποιός μας διασφαλίζει την επιτυχία της ανακατασκευής αυτής και ότι σε λίγους μήνες το γήπεδο δεν θα είναι πάλι σε αυτή την κατάσταση ? Με ποια κριτήρια θα επιλεγεί ο συνθετικός χλοοτάπητας αν στραφούμε σε αυτή τη λύση ? Επιλέγουμε τον φθηνότερο και τελειώνουμε γρήγορα με συνοπτικές διαδικασίες ή στρεφόμαστε σε κάτι εξειδικευμένο και κάνουμε επένδυση και για το μέλλον ?

Κάθε σκεπτόμενο άτομο ας βγάλει τα συμπεράσματά του . Ελπίζω να σας βοήθησε πληροφοριακά και ενημερωτικά το κείμενο αυτό . Τα στοιχεία για όσους θέλουν επικοινωνήσουν μαζί μου βρίσκονται στη διαχείρηση του
blog. Κάθε σχόλιο και επισήμανση είναι ευπρόσδεκτα. Σας ευχαριστώ.
Donkey2. (Γιώργος Π.)

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων