Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/07/2008

ΓΗΠΕΔΟ ΝΙΚΑΙΑΣ, ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Αφορμή για το σημερινό κείμενο, πήραμε από μια ειδησούλα που ανέβασε στο blog του, το βυσσινί προoλεταριάτο. Σύμφωνα μ’ αυτό, στις 27/5/08 το δημοτικό συμβούλιο Νίκαιας αποφάσισε μετά από πρόταση του δημάρχου Στέλιου Μπενετάτου, την ανακατασκευή του χλοοτάπητα του γηπέδου Νικαίας, με χρήση κονδυλίων από την νομαρχία Πειραιά.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν πως ο προσανατολισμός στρέφεται στην εγκατάσταση συνθετικού τάπητα. Επί της αρχής κάτι τέτοιο θεωρείται πλεονέκτημα, καθώς μια τέτοια λύση, εξασφαλίζει όχι μόνο καλύτερη ποιότητα αγωνιστικού χώρου, αλλά λύνει και το πρόβλημα των προπονήσεων λόγω της αντοχής των συγκεκριμένων ταπήτων, και δίνει τη δυνατότητα χρήσης για αγώνες και από τα τμήματα υποδομής, γεγονός περισσότερο κι από σπουδαίο, για ένα σωματείο που έχει καταγραφεί σαν εργοστάσιο παραγωγής σπουδαίων ποδοσφαιριστών.

Το ζητούμενο είναι το τι είδους τάπητας θα τοποθετηθεί. Παρακολουθώ την εξέλιξη της τεχνολογίας των συνθετικών ταπήτων από την δεκαετία του 90, λόγω της παρουσίας της Προοδευτικής στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου σάλας που οργανώνει η ΕΠΟ. H συμμετοχή στον τελικό του πρωταθλήματος, στην κατηγορία ανδρών το 2000, είναι από τις πιο συναρπαστικές αθλητικές εμπειρίες στην ζωή μου.

Το 2004 η UEFA υλοποίησε σε συνεργασία με κάποιες εθνικές ομοσπονδίες, ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα εγκατάστασης ταπήτων τελευταίας τεχνολογίας σε γήπεδα πρώτης κατηγορίας προκειμένου να αντλήσει πολύτιμα συμπεράσματα για την μαζικότερη χρήση τέτοιων γηπέδων στο μέλλον. Τέτοια υποστρώματα χρησιμοποιήθηκαν από τις πρωταθλήτριες Αυστρίας και Σουηδίας, ( το είδαμε στους αγώνες του κυπέλλου UEFA της ΑΕΚ ) αλλά και σε Σκωτία, Ρωσία, Τουρκία. Διαβάζοντας στο διαδίκτυο τις σχετικές ιστοσελίδες, μάθαμε πως κι ο δικός μας Θόδωρος Θεοδωρίδης καταπιάστηκε κάποια στιγμή με το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η φωτογραφική απεικόνιση των εργασιών εγκατάστασης στο γήπεδο της επιλεγμένης Σκωτσέζικης Ντανφέρμλιν, που κράτησαν ενάμιση μήνα, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.

Εγκατάσταση Artificial Turf - Αύγουστος / Σεπτέμβριος 2003

Πορεια του εργου απο 10 Αυγ 2003-26 Σεπ 2003


Η ιδιαιτερότητα των ταπήτων που εγκρίθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν περιέχουν κόκκους καουτσούκ και χαλαζιακή άμμο, και δεν έχουν την παραμικρή σχέση με ένα πλήθος ταπήτων που χρησιμοποιούνται στην χώρα μας και βασίζονται σ’ αυτή την τεχνολογία, όπως για παράδειγμα το ΕΑΚ Κορυδαλλού, που χρηματοδοτήθηκε από κονδύλια της ΕΠΟ, και μετά από κάποιο διάστημα παρουσιάζει την εικόνα που βλέπετε.


Η υλοποίηση βασίζεται σε μια ευρεσιτεχνία της πολυεθνικής εταιρείας χημικών BASF που λέγεται XL turf, και αντικαθιστά το νάϋλον με ίνες πολυεθυλενίου, που κατασκευάζει η γνωστή από τα τεντόπανα ολλανδική εταιρία TEN CATE, με τέσσερεις φορές μεγαλύτερη πυκνότητα, και ίνες που λειτουργούν σαν ελατήρια δίνοντας μεγαλύτερη αντοχή. Το υπόστρωμα αντί για άμμο και καουτσούκ περιέχει αφρό, που ελαχιστοποιεί το στρες που ασκείται στους μυς και τις αρθρώσεις των παικτών, μειώνοντας τους τραυματισμούς και εξασφαλίζει αγωνιστική συμπεριφορά παρόμοια με το φυσικό χόρτο. Οι τάπητες αυτής της τεχνολογίας, καταργούν το στημόνιασμα, τις τρύπες και τα γκελ, δίνοντας την δυνατότητα να παιχτεί υψηλής ποιότητας ποδόσφαιρο, είναι παντός καιρού, αντέχουν στη σκληρή χρήση, και έχουν 15 χρόνια κύκλο ζωής.

Δεν μιλάμε πλέον για γήπεδα άμμου με χόρτο, αλλά για υβριδικούς χλοοτάπητες, που σε μεγάλες θερμοκρασίες αποτρέπουν τα εγκαύματα από την τριβή του σώματος με το ελαστικό, και ανταποκρίνονται σε όλα τα πεδία δοκιμών UEFA και FIFA, γεγονός που επέτρεψε ακόμη και την τέλεση διεθνών αγώνων. Το σύστημα αυτό θεωρείται ιδανικό και για ερασιτεχνικά γήπεδα, λόγω αντοχής, ποιότητας, και εύκολης και χαμηλού κόστους συντήρησης. Βεβαίως πάντα χρειάζεται κι ένα σύστημα για την διαβροχή του γηπέδου με νερό πριν από αγώνες, για ακόμα καλύτερη ποιότητα παιχνιδιού. Αν κλικάρετε XL turf BASF, μπαίνετε στην μεταφρασμένη σελίδα για περισσότερες πληροφορίες.

Σαφώς και δεν είναι μόνο η BASF που κατασκευάζει τέτοια γήπεδα. Η Καναδέζικη MONDO, που έχει εκτελέσει τεράστια προγράμματα στην Αμερική κι όχι μόνο, κι ένα σωρό άλλες εταιρίες, παρουσιάζουν μια τεράστια γκάμα προϊόντων και τιμών. Εκφράζοντας και την θέση του blog, δηλώνω πως ούτε μεσίτες είμαστε, ούτε υπερειδικοί. Απλά οπαδοί της ομάδας μας, και φίλοι του ποδοσφαίρου που παρακολουθούν τι γίνεται γύρω τους.

Είναι εξωφρενικό τον καιρό της λειψυδρίας, της έλλειψης γηπέδων στα αστικά κέντρα, του τεράστιου κόστους που συνεπάγεται η απόκτηση οικοπέδων για την δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων, να ξοδεύονται απίστευτα ποσά για ‘’μη μου άπτου’’ χλοοτάπητες με ποιότητα σαν του γηπέδου της Τούμπας, που έκανε τους ανθρώπους της εθνικής Ισπανίας να ζητούν ματαίωση του προγραμματισμένου φιλικού αγώνα πέρυσι, χώρια το ρεζιλίκι, και την τροχοπέδη που μπαίνει στην ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, στην χώρα πλέον των πρωταθλητών Ευρώπης.

Και βέβαια μπορεί να μην είναι για πέταμα οι τάπητες παλιότερης τεχνολογίας, απλά επειδή το κόστος εγκατάστασης δεν είναι καθόλου αμελητέο, όποιο κι αν είναι το χρηματοδοτικό σχήμα που πληρώνει, δημόσιο, ιδιωτικό, η μικτό, να πάρει η ευχή δεν δίνεις μια περιουσία για να πάρεις αυτοκίνητο με καρμπυρατέρ, όταν στην αγορά άρχισαν να κυκλοφορούν υβριδικά, και ξέρεις από χέρι ότι σε λίγο θα ‘ναι για απόσυρση. Πιστεύουμε πως έχουν γνώση οι φύλακες, και θα πράξουν το καλύτερο.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η διαχείριση του blog, αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια τον δήμαρχο Νίκαιας Στέλιο Μπενετάτο, που σε μια μαύρη για μας στιγμή, σεβάστηκε την ιστορία της Προοδευτικής παραχωρώντας μας αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του γηπέδου, την χρονιά που πέρασε. Είναι σαφώς προτιμότερο να σου δίνουνε το φιλί της ζωής όταν είσαι κλινικά νεκρός, από το να ‘ρχονται να πίνουνε βερεσέ τον καφέ της παρηγοριάς στη μνήμη σου, όταν εσύ είσαι στον τάφο.

Έχουμε ξαναπεί πως η Προοδευτική, ούτε κόρη του Ολυμπιακού είναι, ούτε εξώγαμο κάθε ανιστόρητου κατασκευαστή παραμυθιών. Η ομάδα μας έχει γονείς. Μητέρα της είναι η προσφυγομάνα Κοκκινιά, από την μήτρα της οποίας γεννήθηκε, και πατέρας της ο Κορυδαλλός που δέθηκε μαζί της από το 1937, όταν κατασκευάστηκε το γήπεδο Νικαίας, που αγγίζει τον Κορυδαλλό, και η κορυφαία για τα μέτρα της εποχής Προοδευτική, άρχισε να το χρησιμοποιεί από τότε.

Είναι θέμα αρχής για μας, να τιμούμε και να το λέμε, όποιον σέβεται και τιμά την ομάδα μας, απ’ όποιο μετερίζι και να το κάνει. Κι έχουμε όχι την προσδοκία αλλά την βεβαιότητα, πως η δημοτική αρχή θα βρει με την νέα διοίκηση εκείνο το σχήμα συνεργασίας που θα εξασφαλίζει και την εύρυθμη λειτουργία του γηπέδου, και τα συμφέροντα της ομάδας μας, γιατί όπως και να το κάνουμε, κλουβί ξεκλουβί είναι η έδρα μας, το σπίτι μας, τα τελευταία 35 χρόνια, και σ’ αυτό το γήπεδο έχουμε γράψει ιστορία, κι έχουμε ζήσει μεγάλες στιγμές.

Δημητρης Βεντουρης

Διαβαστε στα σχολια αρθο περι γηπεδικου του Βασιλη Καλαμβοκα και ας ξεκινησουμε μια σηζητηση για το θεμα που ταλανιζει το Ελληνικο ποδοσφαιρο και την ομαδα μας εδω και χρονια.

6/06/2008

Νεα της ομαδας!!

Μολις πριν λιγα λεπτα γυρισα απο το κλουβι. Ειδα την προπονηση της ομαδας.
Ζεσταμα και μετα οικογενειακο διπλο. Τα παιδια παιζουν με την καρδια τους, πολυ φανατικα για να κερδισουν την συμμετοχη τους του χρονου. Πεφτουν κορμια.
Το καλο κλιμα στους κολπους της ομαδας συνεχιζεται. Ο κ. Τακης Αγγελακης δοκιμαζει παιχτες που προταθηκαν στην Προοδευτικη, κυριως πιτσιρικαδες και βγαζει τα συμπερασματα του.
Σημερα ειδα 4 καινουργια προσωπα που κατα την γνωμη μου αφησαν καλες εντυπωσεις αλλα μαλλον ειναι νωρις ακομα για να πω κατι παραπανω. Μην ξεχναμε οτι απο φετος οι απαιτησεις ειναι πολλες και πρεπει η ομαδα να παρει υλικο ΑΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.Παιχτες που θα μας φερουν στην πρωτη θεση!!
Θα προσπαθησω να ειμαι και στις επομενες προπονησεις για να σας μεταφερω το κλιμα και καυτα νεα που ερχονται.....

6/05/2008

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ






Να ‘ναι καλά το korydallos blogspot που μας θύμισε ότι σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, και μας έστειλε πεσκέσι το μοναδικό αυτό στιγμιότυπο που αναδημοσιεύουμε και θα πούμε πιο κάτω γιατί το θεωρούμε μοναδικό. Η πομπή των αυτοκινήτων που βλέπετε, έχει στρίψει από την οδό Ποταμού στο βορινό άκρο των λατομείων του Σχιστού, και βρίσκεται στην οδό Επαμεινώνδα όπου διακρίνεται και το δημαρχιακό αυτοκίνητο αλλά και το δημοτικό λεωφορείο. Ο γκρεμός που διακρίνεται ακάλυπτος στα αριστερά του δρόμου, μπορεί φτάνει σε κατακόρυφο ύψος ακόμη και τα 10 μέτρα, και χάσκει χωρίς το παραμικρό προστατευτικό τοιχίο, σαν Καιάδας έτοιμος να καταπιεί όποιον πέσει μέσα, όπου σίγουρα αποκλείεται να ανασυρθεί τραυματίας.

Σαν κάτοικος της περιοχής έχω μιλήσει για τον τεράστιο κίνδυνο που διατρέχουν οι διερχόμενοι, κατά σειρά και επί σειρά ετών, και στον σημερινό δήμαρχο όταν ακόμα ήταν αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών, και στον κο Δημόπουλο που τον διαδέχθηκε, και στον αντιδήμαρχο κο Κοσμίδη, και στον κο Μετζελίδη και δημόσια αλλά και προσωπικά, όταν ήρθαν στην περιοχή για να παρουσιάσουν τον δήθεν συμμετοχικό προϋπολογισμό. Εκεί δήλωσα πως έχω καταθέσει έγγραφο υπόμνημα στο πρωτόκολλο του δήμου από τις 6/9/2004 για όλα τα θέματα της περιοχής αλλά και το συγκεκριμένο, κι ότι ακόμη περιμένω να με καλέσουν στον δήμο για κουβέντα γιατί το βρήκαν πολύ ενδιαφέρον!

Παρατηρώντας την φωτογραφία, σε αντίθετη φορά απ’ αυτήν που στρίβουν τα οχήματα διακρίνεται η είσοδος έξοδος για τις νταλίκες που μεταφέρουν τα κοντέινερς. Σ’ ένα δρόμο που δεν χωράνε καλά καλά δυο ι.χ. που καθημερινά το λεωφορείο του δήμου μεταφέρει μαθητές στο παρακείμενο 9ο δημοτικό σχολείο, υπολογίστε τι κίνδυνος υπάρχει, και λάβετε υπ’ όψη ότι ο δρόμος αυτός είναι διπλής κατεύθυνσης, και υπάρχουν τεράστιες ευθύνες είτε για την τροχαία είτε για οποιονδήποτε φορέα είναι αρμόδιος, και ανέχεται αυτή την κατάσταση.

Σκεφτείτε να είναι νύχτα, να βρέχει, να περνάει ένα μηχανάκι, ένα παιδί με ποδήλατο, να διασταυρωθεί ένα όχημα με νταλίκα τι τεράστιοι κίνδυνοι ανακύπτουν, και πόσο εύκολα μπορείς να βρεθείς στο βάθος του γκρεμού. Στην διασταύρωση με την Ποταμού λίγα μέτρα πιο κάτω, όχι μόνο τα πάσης φύσεως οχήματα, αλλά και τα φορτηγά, διασχίζουν κάθετα τον δρόμο αντικαθιστώντας την ασφάλεια με την νεοελληνική καπατσοσύνη, με αποτέλεσμα να θρηνήσουμε εφτά νεκρούς τα τελευταία χρόνια, κι ακόμη φανάρι δεν έχει μπει, παρ’ ότι ακριβώς απέναντι είναι κι η έξοδος της οδού Θεσπιέων όπου βρίσκεται η εφορία, και καθημερινά υπάρχει, μεγάλος κυκλοφοριακός φόρτος.

Αφού λοιπόν οι εκπρόσωποι τόσο της σημερινής, όσο και της προηγούμενης δημοτικής αρχής, αδυνατούν να αντιληφθούν την σοβαρότητα της κατάστασης, και να πάρουνε μέτρα, απευθύνω κυριολεκτικά δραματική έκκληση, στο σύνολο των μελών του δημοτικού συμβουλίου και οποιονδήποτε φορέα μπορεί να παρέμβει, για να δοθεί λύση εδώ και τώρα. Απειλούνται ζωές, κι αν δεν παρθούν μέτρα θα μιλάμε κάποια μέρα δυστυχώς, για Δήμο-δήμιο.
Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις υποστηρίζει η αρχαία κινέζικη σοφία, και δεν έχει άδικο. Πίσω από την μαρκίζα που προαναγγέλλει την κατασκευή του αθλητικού κέντρου υπάρχει η πανοραμική εικόνα που βλέπετε πιο πάνω και δείχνει σε ποια ‘’φάση’’ βρίσκονται σήμερα τα εκτελούμενα έργα. Στην πρόσοψη του (δημόσιου;) χώρου που θα γίνει το αθλητικό πάρκο επικρατεί η κατάσταση που βλέπετε πάνω πάνω.

Εικόνα απόλυτης απαξίωσης, με τα κοντέινερς να έχουν πλημμυρίσει κάθε σπιθαμή γης, μπαζοχώματα, παραπήγματα, περίεργες κατασκευές, νταλίκες και φορτηγά, κι όλα αυτά σ’ ένα από τα πιο διακεκριμένα σημεία της πόλης. Φόρα παρτίδα στην πρόσοψη της Ποταμού, τον δρόμο που συνδέει την Εθνική Αθηνών Κορίνθου, την περιφερειακή του Αιγάλεω, και την Ιερά οδό με την Γρηγόρη. Λαμπράκη, το Χαϊδάρι και το Αιγάλεω, με την Νίκαια και το Κερατσίνι μέσω Κορυδαλλού, στιγματίζοντας την περιοχή με μια εικόνα που δεν ταιριάζει σε σύγχρονη πόλη. Κι όταν σκέφτεσαι πως αυτή η διαδρομή διασχίζει και τον Διομήδειο βοτανικό κήπο που βρίσκεται στην Ιερά Οδό με έκταση 1600 στεμμάτων, αγγίζοντας τα όρια του δήμου Κορυδαλλού, παρουσιάζοντας την εικόνα που βλέπετε πιο κάτω, και το συγκρίνεις με ότι γίνεται και δεν γίνεται στην πόλη σου, σου σε πιάνει απελπισία.

Όλα τα στραβά ψωμιά στην στραβή πινακωτή λένε στο νησί μου. Γι’ αυτό για να ‘μαι δίκαιος δεν θα τα φορτώσω όλα στο δήμο. Στον δήμο θυμίζω την λαϊκή ρήση ‘’τα παραπονά σου στον δήμαρχο’’ ενδεικτική της απαίτησης των πολιτών, η τοπική αυτοδιοίκηση να παρεμβαίνει, μεταξύ των εχόντων γνώμη επί παντός επιστητού, αλλά και απόλυτα ευθυνόφοβων φορέων του δημοσίου, και να βρίσκει λύσεις.

Δόξα το Θεό φορείς έχουμε. Και δήμο, και νομαρχία, και περιφέρεια, και κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, και υπουργεία, και υπηρεσιακούς παράγοντες, και πάρε να ‘χεις. Τους πάντες σιτιζόμενους από το Πρυτανείο, συγνώμη τον κρατικό προϋπολογισμό ήθελα να πω.

Ας μας πει επιτέλους κάποιος, στα λατομεία εκτελούνται έργα; Σε ποια φάση βρίσκονται; Έχουν εκταμιευτεί χρήματα και πόσα; Υπάρχουν ρήτρες μη έγκαιρης παράδοσης; Έχει τελειώσει η απαλλοτρίωση του χώρου, κι αν ναι, τις δραστηριότητες που υπάρχουν σήμερα ποιος τις εγκρίνει; Τελειώνοντας να θυμίσω πως η σημερινή κυβέρνηση θεσμοθέτησε, και κανείς δεν έφερε αντίρρηση στο συγκεκριμένο, ( για να τελειώνει η φάμπρικα με τους εχθρούς των μεταρρυθμίσεων) τα τοπικά δημοψηφίσματα. Όποιος τοπικός άρχοντας θέλει να επηρεάσει το μέλλον του τόπου του, και να κοιμάται με ήσυχη την συνείδηση του δίνει τον λόγο στους πολίτες. Καιρός είναι, να πάμε ένα βήμα μπροστά.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ας μας πει κάποιος τι ‘’σχέδια’’ υπάρχουν για τα 37 στρέμματα του πρώην νεκροταφείου Νεάπολης που εφάπτονται στην οδό Ποταμού, τα οποία διοικητικά μεν ανήκουν στον δήμο Νικαίας, αλλά σαν χρήση κοιμητηρίου αφορούσαν κατά το μισό περίπου, αποδημήσαντες κατοίκους του Κορυδαλλού, και που όπως φαίνεται στον χάρτη η μισή ζωτική έκταση εισέρχεται ουσιαστικά στον οικιστικό ιστό του Κορυδαλλού, και αφορά σαφέστατα και τους κατοίκους της γύρω περιοχής τουλάχιστον, τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει μελλοντικά στον συγκεκριμένο χώρο.


ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


Δανείζομαι άλλη μια εικόνα από το korydallos blogspot όχι για να θίξω τον κο Κοσμίδη, αλλά κάθε ξεσαμάρωτο γαϊδούρι ανεξαρτήτως φύλλου, μηδέ του κρίνοντος εξαιρουμένου, όπου με την αναισθησία που μας δέρνει, κάνουμε μαρτυρική την καθημερινότητα μας, απλά γιατί κάνουν κι άλλοι το ίδιο!

Θα μπορούσα να προτείνω σαν πράξη προσωπικού ακτιβισμού, να κολλάμε στην μέση του παρπρίζ κάθε όρθιου τετράποδου, ένα τέτοιο αυτοκόλλητο, ώστε τουλάχιστον να θυμάται τι έκανε, όσο προσπαθεί να καθαρίσει το τζάμι του. Δεν το κάνω όμως γιατί μπορεί να λειτουργήσει επί δικαίων και αδίκων στη χώρα που ζούμε, και να προξενήσει μέχρι και φθορά σε ξένη περιουσία. Άσε που θα υπάρχει και καθυστέρηση, μέχρι κάθε δράστης να καθαρίσει το ρημάδι του.

Αυτό όμως είναι κάτι που μπορεί να το κάνει και η τροχαία, και η κάθε δημοτική αστυνομία. Πέρα από την παγίδευση του οχήματος ώστε ο δράστης να μην μπορεί να το πάρει, μέχρι να παρέμβει γερανός οπότε θα επιβαρύνεται και με τα έξοδα μεταφοράς, να του κολλάει στη μαρκίζα την κλήση με αυτοκόλλητη ταινία, με αυτή την ωραιότατη ρεπλίκα, ώστε να το θυμάται τουλάχιστον όση ώρα την καθαρίζει.

Και μέρα που ‘ναι ας κάνουμε και μια έκκληση από καρδιάς για το περιβάλλον:

Το περιβάλλον εκπέμπει SOS

Μη λες πως φταίνε οι άλλοι

Κι ότι εσύ δεν φταις

Θυμήσου πως οι δραματικές επιπτώσεις της καταστροφής του περιβάλλοντος δεν γνωρίζουν εθνικά και ταξικά σύνορα. Πέρυσι η λειψυδρία χτύπησε με δραματικό τρόπο την πόρτα της Κωνσταντινούπολης φέτος της Βαρκελώνης. Γρήγορα έρχεται και η δική μας σειρά. Τι κάνουμε;

Ανακοινωση της διαχειρησης του Blog

Επειδη ανοιξε το επισημο blog του συνδεσμου φιλαθλων (nogatevissiniclub.blogspot.com) απο δω και περα οτι αρθα και αποψεις εχετε για τον συνδεσμο πρεπει να τα στελνετε εκει!! Ετσι θα μπορεσετε να ερθετε σε αμεση επικοινωνία με το νεο Δ.Σ. και να παρετε της απαντησεις και τις πληροφοριες που ζητατε.

6/04/2008

Φασιστες με υποστηριξη των ΜΜΕ

Η δωρεάν «εφημερίδα» λάιφ στάιλ και μικροαστικού κρετινισμού με το όνομα «LIFO» (ή Λάιφο) που υπάρχει σε χίλια δυο μέρη σε όλη την Αθήνα και έχει (σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται) 183.000 αναγνώστες φιλοξενεί ως πρώτο άρθρο (με το που την ανοίξεις , φάτσα, φόρα – παρτίδα) ένα άρθρο – οχετό ενός καραγκιοζοπαίκτη που ακούει στο όνομα «Κωνσταντίνος Ζουγανέλης» και δηλώνει «επιχειρηματίας».

Το άρθρο με τον τίτλο: «Δώσε μου πίσω την πόλη μου, Κύριε Δήμαρχε», το οποίο και έχω ανεβάσει σκαναρισμένο, είναι ένας οχετός έκκλησης σε τραμπουκισμό και καταστολή εναντίων των μεταναστών, των εξαρτημένων ανθρώπων, των φτωχών και των απόκληρων της μητρόπολης, με το επιχείρημα : «εγώ είμαι επιχειρηματίας και δεν θέλω να τους βλέπω».

Ο εμετικός «επιχειρηματίας» καλεί το Δήμαρχο και τη Δημοτική του αστυνομία να «καθαρίσει» το μέρος της πόλης στην περιοχή της Πλατείας Θεάτρου, από τους «μαύρους» , τους «ναρκωμανείς», τον «ΟΚΑΝΑ» και τις «πόρνες». Φέρνει ως παράδειγμα ένα φασίστα δήμαρχο μίας πόλης της Κολομβίας (ο αγεωγράφητος μαλακοπήτουρας λέει για.. «δήμαρχο της Κολομβίας», σαν να λέμε «ο δήμαρχος της Ελλάδας») ο οποίος έχει ξεκινήσει να «καθαρίζει» την πόλη του από τους απόκληρους με μπάτσους και παραστρατιωτικούς, και καλεί τον «καλό μας» κύριο «Κακλαμάνη» να τον μιμηθεί πάραυτα. Ισχυρίζεται ότι έχει αναλάβει και συγκεκριμένες «πρωτοβουλίες» προσωπικώς !

Και όλα αυτά γιατί «ενοχλείται» που είναι «κοντά σε όλους αυτούς» αυτός, ένα τόσο… «λαμπρό μπουμπούκι» της κοινωνίας. Γράφει επακριβώς :

«Ζω και δουλεύω.. στην πλατεία Θεάτρου. Όταν θέλω να δώσω οδηγίες σε κάποιον του λέω : Ξέρεις το δρόμο που κάνουν πιάτσα οι μαύρες; … Ακριβώς από κάτω. Ξέρεις που είναι ο ΟΚΑΝΑ; Εκεί που γίνεται όλο το εμπόριο ναρκωτικών; ε, ακριβώς δίπλα».

Εφόσον καλεί τον Κακλαμάνη να «αναλάβει δράση όπως ο δήμαρχος της Κολομβίας που αγαπάει την πόλη του» (η σύγχυση με την Κολομβία που είναι «πόλη» συνεχίζεται), του προτείνει και τρόπους (τον πατροπαράδοτο, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ). Συγκεκριμένα γράφει :


«Δεν μπορεί η Δημοτική Αστυνομία να βγαίνει παγανιά και να κόβει κλήσεις σε όποιον παρκάρει παράνομα, με σχολαστικότητα Ελβετού κρατικού λειτουργού…» (παρένθεση: εγώ να παρκάρω όπου γουστάρω τη BMW γιατί είμαι μάγκας) «…-και έξω από το δημαρχείο σας να πουλάνε πρέζα…» (να την πουλήσουν μακριά από εμάς), «…να εκδίδονται παράνομα ανήλικες μαύρες χωρίς κανένα πιστοποιητικό υγείας…» (παρένθεση: θα προτιμούσε να γίνεται αυτό νόμιμα σε μπουρδέλα πολυτελείας προφανώς, αυτό που τον μάρανε είναι να μην κολήσουν κανέναν ανυποψίαστο ευπόληπτο πελάτη-βιαστή, το πώς θα σωθούν αυτές οι κοπέλες από τους νταβατζήδες είναι ψιλά γράμματα), «… και να έχει στηθεί ένα τρελό παζάρι από όλες τις φυλές, με είδη ρουχισμού, όπλα, ταυτότητες, διπλώματα οδήγησης, κινητά τηλέφωνα και ότι άλλο επιθυμείτε για νόμιμη ή παράνομη χρήση». (Το προνόμιο στο «εμπόριο» πρέπει να το έχουν μόνο οι ευπόληπτοι «επιχειρηματίες» σαν και του λόγου του. Όταν ένας φτωχός προσπαθήσει να βγάλει πουλώντας ρουχαλάκια το ψωμί του, πρέπει να «παταχθεί πάραυτα». Ειδικά αν ανήκει σε…. «όλες τις φυλές» ! ! !)

Και τελειώνει το άρθρο με ατάκες για «γερά στομάχια» :

Πρώτη : «Αφού η Αθήνα υπήρξε καθαρή έστω μια φορά (το 2004) μπορεί να ξαναγίνει». (κοινώς : διαρκές πογκρόμ ενάντια σε όσους «χαλάνε» την «ομορφιά» της φάτσας της δικής του και των ομοίων του).

Δεύτερη : «Ποιος μετέφερε, ως υπουργός Υγείας, τον ΟΚΑΝΑ στην οδό Σοφοκλέους; Όποιος το βρει κερδίζει…» (Να κλείσουν επομένως και οι τελευταίες μονάδες απεξάρτησης, να οδηγηθούν οι άνθρωποι στο θάνατο μια ώρα αρχύτερα για να μην «χαλιέται η εικόνα του επιχειρηματία ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ και των ομοίων του».)

ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΤΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΜΙΑΣ ΦΥΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

Ο ΤΥΠΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο,ΤΙ ΜΑΖΙ ΜΕ «ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΦΟΡΕΩΝ» ΠΗΓΑΝ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ «ΠΑΠΑΔΑΚΗ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΕΞΕΘΕΣΑΝ» ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΓΚΗ ΠΟΓΚΡΟΜ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ». ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΙ «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ» (23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ) ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ !!!!

Πρέπει να μάθουμε ΠΟΙΟΙ είναι αυτοί οι φορείς πρώτον (τίποτα Χρυσή Αυγή και ΛΑΟΣ προφανώς), και δεύτερον, πρέπει να απαντήσουμε σε αυτό και αυτά τα καθίκια που όχι μόνο έχουν οδηγήσει αυτούς τους ανθρώπους στην εξαθλίωση, αλλά αντί για χείραν βοηθείας, τους απειλούν και με πογκρόμ.



O "κυριος" Κωνσταντίνος Ζουγανέλης είναι ο ιδιοκτήτης του τρενταδικου "BAR GURU BAR" στην πλατεία θεατρου (Πλατεία Θεάτρου 10, 2103246530).
Ο τυπος ταϊζει και διασκεδαζει τρεντυ καραγκιοζηδες προς 50 ευρω το κεφαλι με ταιλανδεζικες γευσης και ανατολιτικη διακοσμηση, φαινεται η πολυπολιτισμικοτητα του αρεσει αρκει να εξαντλειται στο ντεκορ. Αυτος και καμμια 30αρια αλλοι καθυστερημενοι τυπικοι Ελληνες εκαναν και παρασταση διαμαρτυρτιας έξω απο το δημαρχειο της Αθηνας πριν καμμια βδομαδα. Το αιτημα ηταν το ιδιο "παρτε ολους τους εξαθλιωμενους, τους προσφυγες, τους αστεγους, τους αρρωστους πεταχτε τους σε μια χωματερη και φτιαξτε την βιτρινα του ψεμματος στο οποιο μαθαμε να ζουμε τοσα χρονια ωστε να μπορουμε να προσελκυουμε τα καθε λογης τσογλανια απο τη Κηφισια". Η πλακα ειναι πως αυτα τα καθικια οταν η "γενετειρα της δημοκρατιας" εξαφανισε όλους τους προσφυγες το 2004 για να "φανουμε ομορφοι στους ξενους" και ανταξιοι του "ολυμπιακου ιδεώδους" τοτε αυτοι οι ελληναραδες διαμαρτυροταν γιατι έχασαν την πελατεια τους, παραθετω αρθρο της εποχης από τα ΝΕΑ

"Απ' ό,τι φαίνεται δε, πάνω στο τελευταίο νοικοκύρεμα, το ραβδάκι «σάρωσε» και όλους τους αλλοδαπούς (πραματευτάδες και αγοραστές), αφήνοντας πολλούς από τους παραδοσιακούς (Έλληνες) μαγαζάτορες χωρίς πελατεία. Πού πήγαν οι Αφρικανοί και τα σαρίκια των Ινδών; Οι Πακιστανοί; Τα τσαντόρ; Εμ, το Ολυμπιακό μας προφίλ δεν επιτρέπει μυρωδιές σαρδέλας και τσαντόρ...

«Προφανώς, τους διοχέτευσαν σε άλλες αγορές», λέει ο κ. Κώστας Καραντινός, ιδιοκτήτης του «Art Tower Agora» (όπου στεγάζονται και οι γκαλερί «Diana Gallery» και «Επίκεντρο» σε πολυκατοικία επί της Βαρβακείου) κι ένας από τους πρώτους οραματιστές τής μετατροπής του «ντάουν τάουν έρια» σε κέντρο των προοδευτικών τάσεων της τέχνης.

Το ολοκαίνουργιο μπαρ «Βαρβάκειος» βρίσκεται στο υπερυψωμένο κέντρο της Βαρβακείου Αγοράς. Λειτουργεί όλο το 24ωρο και καθ' όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων θα έχει λάιβ μουσικές.

Μάλλον σαστισμένος και αμήχανος μοιάζει ο παντοπώλης Δημήτρης Ζαχαριάς που βρίσκεται στην ίδια θέση (επί της Αριστογείτονος) εδώ και 40 χρόνια: «Τι να πω, δεν ξέρω. H πλατεία ομόρφυνε μεν, η κίνηση όμως έπεσε δραματικά. Εμείς δουλεύαμε κυρίως με αλλοδαπούς, και οι αλλοδαποί εξαφανίστηκαν. Αλβανοί, Πολωνοί, Βούλγαροι πού πήγαν; Τελείωσαν τα Ολυμπιακά έργα και τους έστειλαν πίσω;».
Βασιλης Καλαμβοκας

Α - ΠΡΟΟ - ΠΤΑ

Από σήμερα το blog εγκαινιάζει μια καινούργια στήλη με τον τίτλο απρόοπτα. Πρόθεση μας είναι στην στήλη αυτή να φιλοξενούμε μικρά πιπεράτα σχόλια που να σχετίζονται με την Προοδευτική κι όχι μόνο με την Προοδευτική. Να αφορούν περιστατικά του σήμερα, αλλά και του χθες. Έντονες αναμνήσεις που ξεχάστηκαν στον ωκεανό του χρόνου, και αξίζει να ξαναθυμηθούμε. Αστεία περιστατικά, σχόλια πάνω στην τρέχουσα επικαιρότητα.

Πρόθεση μας είναι να μην το γράφουμε εμείς, αλλά να το γράφουμε, κι εσείς κι εμείς. Η επικοινωνία μέσω διαδικτύου είναι από την φύση της αμφίδρομη. Είναι επίσης γεγονός ότι υπάρχει ένα έλλειμα στην καταγραφή της ιστορίας του σωματείου, σας καλούμε να το καλύψουμε μαζί. Και μην ξεχνάτε το περιοδικο. Αρχίζουμε:

Η χρονιά που πέρασε ήταν γεμάτη με απρόοπτα. Από πού ν’ αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Στην έναρξη της αισθανόμαστε σαν κάποιους που πήγαν στο καζίνο ποντάρισαν όλες τις οικονομίες τους στον Μπα-Καρά, και στο τέλος χάσανε μέχρι και τις κάλτσες που φορούσαν.

Το τέλος της χρονιάς ακόμη πιο απρόοπτο. Διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις τα ονόματα αυτών που μπήκαν στο νέο Δ.Σ. της ομάδας κι αναρωτιέσαι; Τώρα που να πάω για καφέ; Στην Μέμου η στην Wall Street!

Νοιώθεις σαν τον γκαντέμη Ντόναλντ Ντακ του Μίκυ Μάους, που δεν του πάει τίποτα καλά στην ζωή του, και ξαφνικά ανακαλύπτει πως ο βαθύπλουτος και τσιγκούνης θείος του Σκρουτζ Μακ Ντακ, του αφήνει κληρονομιά μια εταιρεία εισηγμένη στον Nas-daq! Άντε μετά να βρεις καινούργιο όνειρο για να δεις το βράδυ.

Πάντως εγώ αδέρφια δεν έχω πρόβλημα. Σαν γνήσιος λάτρης του μοναδικού Κλιντ Ίστγουντ, έχω αντικαταστήσει στο DVD του μυαλού μου, το ανεπανάληπτο Million Dollar Baby, με το Billion Dollar Billi, (όταν έχεις τον αυθεντικό mister Billi-on δικό σου, δεν βολεύεσαι πλέον με υποκατάστατα) πορεύομαι σαν ‘’Σιωπηλός Καβαλάρης’’ με υπόκρουση τις θεϊκές μουσικές του Μορρικόνε, και έστειλα e-mail στον Κλιντ, ότι από τον Καλό τον Κακό και τον Ασχημο, κρατάω μόνο τον Καλό, και τους άλλους δυο να τους κρατήσει για πάρτη του.

Απίστευτη σύμπτωση σου λέει ο άλλος η άνοδος της ομάδας Μπάσκετ μέσα από τετραπλή ισοβαθμία., Αυτά μέχρι το περασμένο Σάββατο, που η παλιά καραβάνα ο Καίσαρης έγραφε στην Goalday ότι Βόλος και Αιγάλεω σώνονται με χι, αρκεί να μην κάνει διπλό ο Πιερικός στην Νεάπολη.

Και να σου την Δευτέρα πρώτη μούρη στο ΦΩΣ, ο κατά-δικός μας Σούλης Παπαδόπουλος που από τον πάγκο του Πιερικού, κάρφωσε λέει τον Ιωνικό μέσα στη Νεάπολη, κι έστειλε το Αιγάλεω στην Γ Εθνική! Τέτοια απρόοπτα ποδοσφαιρικά φαινόμενα, που ξεπερνάνε ακόμα και τον Θωμά, γίνονται κάθε 100 χρόνια. Απίστευτο.

Και να ‘ταν μόνο αυτό. Εκφράζοντας την καθαρόαιμη Προδευτικάνικη ψυχή, μεταφέρω τον βαθύτατο πόνο μας για τον V.I.P. της καρδιάς μας τον διακεκριμένο ποινικολόγο Αλέξη Κούγια, που ούτε φέτος κατάφερε να μπει στην Σούπερ Λιγκ. (Εξηγούμαι πως δεν έχουμε τίποτα με τα Γιάννενα)

Είναι τραγικό να βλέπεις τον πέρα κι απ’ τα Λιόσια Θρασύβουλο στην μεγάλη κατηγορία, κι εκείνος κοτζάμ υποψήφιος δήμαρχος Πετρούπολης να παρακολουθεί από τα κατώτερα κλιμάκια. Που πήγε άραγε ο οίστρος με τον οποίο ξεφώνιζε, όταν η Προοδευτική έχασε πριν από χρόνια τελευταίο παιχνίδι εκτός από τον Παναιγιάλειο, λες και δεν έπρεπε να κερδίσει σαν γηπεδούχος και να μείνει στην κατηγορία, και τώρα που ‘’ζωγράφισε’’ το διπλό ο Πανθρακικός στου Ζωγράφου, κάνοντας ‘’άνθρακες’’ τα όνειρα των οπαδών του ΠΑΣ, ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Πάντως για να χρυσώσω λίγο το χάπι, σας εξομολογούμαι ότι είδα σε όραμα τον μεγάλο ρήτορα Λυσία, που σε δικανικό του λόγο είχε πει το ανεπανάληπτο: Δει δει χρημάτων ω άνδρες Αθηναίοι, και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων, και μου είπε ότι συγκλονισμένος από την ζωή και την δράση του μεγάλου μέντορα της νομικής επιστήμης, αποφάσισε να το προσαρμόσει στο σήμερα ως εξής: Δει δει νοός ω άνδρες Αθηναίοι και άνευ τούτου ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων. Ετσι είναι φίλοι μου, χωρίς μυαλό δεν πας πουθενά.

Επίσης θέλω να καταγγείλω τα ρατσιστικά σχόλια του Λάκη Λαζόπουλου περί κοντού και κοντών. Σαν γνήσιος απόγονος κοντών ανθρώπων, σας βεβαιώνω ότι δεν υπάρχουν κοντοί άνθρωποι, παρά μόνο χαμηλοτάβανα. Συμφωνείς κε Κούγια;

Ήξερα πως υπάρχουν σχέδια που υλοποιούνται η ακυρώνονται. Σχέδια που σουρώνουνε δεν ήξερα πως υπάρχουν. Και ομολογώ κε δήμαρχε πως ακόμα δεν έχω καταλάβει, πως το πολυδιαφημισμένο γήπεδο του Σχιστού από 5.000 θέσεις, έπεσε στις 3.000. Μπήκε στο πλύσιμο μήπως;

Όπως επίσης δεν κατάλαβα την διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στον κο δήμαρχο και τον κο Διάκο με αφορμή ένα πιθανολογούμενο γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων στην πόλη μας. Εκεί έχουμε μείνει; Εγω πάντως έχω μείνει στην Ζούγκλα του κου Τριανταφυλλόπουλου όταν μετά από πολύωρη συνέντευξη που παραχώρησε ο διαπρεπής κος Καρβέλας μάθαμε πως στην ελληνική γλώσσα υπάρχει μια λέξη που ως εκείνη την στιγμή δεν ξέραμε. Και μας προέκυψε όταν δήλωνε πως η χώρα έχει γεμίσει φούστηδες.

Βεβαίως το καλύτερο και άξιο βραβείου το κρατάω για το τέλος. Κλικάρετε σε όποια μηχανή αναζήτησης θέλετε δήμος Κορυδαλλού. Μπείτε από τα νομικά πρόσωπα στον αθλητικό οργανισμό του δήμου, για να διαπιστώσετε και μόνοι σας πως περιμένουμε ακόμη 500 εκ. δραχμές από τον οργανισμό ΑΘΗΝΑ 2004 για αθλητικά έργα! Είναι συγκλονιστικό, είναι ανεπανάληπτο, στην πόλη μας δεν έχουμε αλλάξει ακόμα νόμισμα. Αυτό πάει να πει αντίσταση και προσδοκία

Δημητρης Βεντουρης

6/03/2008

2 νεες δημοσκοπησεις!

Στα πλαίσια της συνεχούς εξέλιξης του blog μας ζηταμε την γνωμη σας σε μια δημοσκόπηση στα δεξια της σελιδας. Οστε το καλοκαίρι να εχουμε κατι να κανουμε!!
Ψηφίστε και μην μείνετε εκει στειλτε μας ιδεες και γνωμες στο γνωστο e-mail kalamvokas@yahoo.com.
H 2η δημοσκοπηση αφορα την πορεια της Εθνικης μας στο Euro2008!!

ΣΤΑΘΗΣ ΣΑΡΑΝΤΕΑΣ



Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΠΛΕΞΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΈ, ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ.

Σαν σήμερα πριν από δυο χρόνια, ένα τροχαίο ατύχημα έκοψε το νήμα της ζωής, του ογκόλιθου του ελληνικού βόλεϋ, που λεγόταν Στάθης Σαραντέας. Αν η πετοσφαίριση έχει παρουσία στην πόλη μας, 60 χρόνια,. αυτό οφείλεται αποκλειστικά, στο ασίγαστο δημιουργικό πάθος αυτού του ανθρώπου. Θυμάμαι τη μάνα μου που μεταφέροντας αναμνήσεις από τα γυμνασιακά της χρόνια, μίλαγε με θαυμασμό για τον νεαρό άνδρα, που το όποιο φυσικό του ελλάτωμα, δεν τον εμπόδισε να βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του, σ’ ένα άθλημα κυριολεκτικά off balance. Μιλάμε όπως λέει και το βιογραφικό του, για την περίοδο 51-54, τότε που ήταν προπονητής στο γυμνάσιο θηλέων Νικαίας, περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη γυμνάσιο στον Κορυδαλλό, και τα παιδιά της πόλης μας όπως η μάνα μου, πηγαίνανε κάθε μέρα μέχρι τον κήπο της Νίκαιας με τα πόδια. Και τότε ακόμη, κουβαλούσε ήδη 10 χρόνια αθλητικής προσφοράς.
Άρτεμις το μεγάλο δημιούργημα της ζωής του.







Η δράση του πολυσχιδής και πολυσήμαντη. Μα το μεγάλο δημιούργημα της ζωής του ήταν η Αρτεμις. Ομάδα βόλλευ που κλείνει 30 χρόνια ζωής, με παρουσία ακόμη και στην Α1 γυναικών, και μήτρα ανάδειξης μεγάλων αθλητριών, με πρώτη και καλύτερη την κορυφαία Ελληνίδα πετοσφαιρίστρια και συμπολίτισσα μας Εφη Σφυρή, που απεικονίζεται στην φωτογραφία, με παλμαρέ φορτωμένο με μεγάλες διακρίσεις παγκόσμιας εμβέλειας. Είμαι σίγουρος πως θα νοιώθει περήφανος, που η ομάδα του με την καθοδήγηση του γιου του Γιώργου, κέρδισε φέτος ξανά την άνοδο της στην Α2 κατηγορία.

Ότι αγαπούσε την Προοδευτική το ξέραμε. Ότι υπήρξε προπονητής στην ομάδα ανδρών του βόλλευ, κι έχει χαρίσει ακόμη και μια πλήρη εμφάνιση ποδοσφαίρου για κάποιο από τα τμήματα υποδομής μπορούμε να το βεβαιώσουμε. Όταν όμως διαβάζεις στην επίσημη ιστοσελίδα της Άρτεμης πως ήταν μέλος όχι μόνο του συλλόγου μας, αλλά και του συνδέσμου φιλάθλων, τότε νοιώθεις πως μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Μιλάμε για την πιο ξεκάθαρη διαβεβαίωση, πως αυτός ο σκαπανέας, ο ιδεαλιστής, ο δάσκαλος, ο επιφανής συμπολίτης, ο αυθεντικός sportsmen, ο extreme του ψυχικών ορίων, ήταν κι ένοιωθε και ‘’δικός μας’’ άνθρωπος.

Κι αφού μας κάνει την τιμή, ακόμη και μετά θάνατο να μνημονεύει την σχέση του με την Προοδευτική, θα ήταν όχι απρέπεια, αλλά ατιμία από την πλευρά μας, και μιλάω για τους απλούς φιλάθλους, να μην τον θυμόμαστε, και να μην τον μνημονεύουμε, τουλάχιστον όσο υπάρχει βόλλευ στην πόλη μας.

Με την αδεια του κ. Βεντουρη (που εστειλε το αρθρο) θα ηθελα να προσθεσω το βιογραφικο του κ. Σαραντεα και λιγα λογια του γιου του. Ειναι το λιγοτερο που θα μπορουσαμε να κανουμε για ενα αδερφο μας, ενα οπαδο της Προοδευτικης. Στην μεγαλη κερκιδα του ουρανου εισαι ακομα ενας , για μας εισαι απωλεια αδερφε μας Σταθη....

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΑΘΗ ΣΑΡΑΝΤΕΑ

Ο Στάθης Σαραντέας γεννήθηκε στον Κορυδαλλό το 1928,ενώ η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί από το 1911.Ήταν παντρεμένος με την Αρχόντω Ηλιοπούλου και είχε δύο παιδιά την Βασιλική και τον Γιώργο.

Ήταν απόφοιτος του ενιαίου για την εποχή Γυμνασίου Νικαίας – Κορυδαλλού, ενώ αργότερα πήρε το Πτυχίο του Λογιστού από το Υπουργείο Παιδείας καθώς και Δίπλωμα Μελισσοκομικής από το Ινστιτούτο Γεωπονικών Σπουδών.

Το 1958 πήρε το Δίπλωμα του Ορειβάτη – Αναρριχητή από τον Ο.Ε.Σ.Ε και το 1971 το Δίπλωμα του Προπονητή Volleyball Α! Κατηγορίας από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης ακολουθώντας έτσι το δρόμο που θα καθόριζε την μετέπειτα ζωή του.

Δεν έπαψε ποτέ να διευρύνει τις γνώσεις του και παρακολουθούσε δεκάδες ενημερωτικά σεμινάρια με κύρια θέματα τον Αθλητισμό και την Υγεία.

Ο Στάθης Σαραντέας σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 3 Ιουνίου 2006 στην Καλλιθέα σε ηλικία 78 ετών ενώ πήγαινε να δει Αγώνες Beach Volleyball, αφήνοντας να κλείσει έτσι το τελευταίο κεφάλαιο της γεμάτης ζωής του με αυτό που τόσα χρόνια τον κράταγε σε αυτήν, τον «Αθλητισμό».

Διοικητική & Κοινωνική δραστηριότητα

  • 1946-1950:Υπεύθυνος Σωμ.Αγωγής στις κατασκηνώσεις της Χ.Α.Ν Νικαίας.
  • 1947:Ιδρυτής Ομάδας Volleyball της Χ.Α.Ν Νικαίας.
  • 1947:Προπονητής της Ομάδας Basket παίδων της X.A.N Νικαίας.
  • 1947-1952:Πρόεδρος Ομίλου Σωμ.Αγωγής Χ.Α.Ν Νικαίας.
  • 1951-1952: Υπεύθυνος Σωμ.Αγωγής στις κατασκηνώσεις θηλέων του Υπουργείου Πρόνοιας.
  • 1951-1954:Προπονητής Volleyball στο Γυμνάσιο Θηλέων Νικαίας.
  • 1953:Ιδρυτής της Ομάδας Basket της τότε διαλυμένης Α.Ε Νίκαιας.
  • 1953-1954:Μέλος Δ.Σ Α.Ε Νίκαιας / Έφορος αθλοπαιδιών.

Μέλος Τεχνικής Επιτροπής Ποδηλασίας Α.Ε Νίκαιας.

Μέλος Τεχνικής Επιτροπής Πυγμαχίας Α.Ε Νίκαιας.

Μέλος Τεχνικής Επιτροπής Στίβου Α.Ε Νίκαιας.

Γεν.Γραμματέας Παλαιστικού Συλλόγου «Μίλων ο Κροτωνιάτης».

· 1956:Μέλος του Δ.Σ του Ορειβατικού Φυσιολατρικού Ομίλου Νικαίας.

· 1957:Πρόεδρος του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Ομίλου Κορυδαλλού.

Μέλος του Δ.Σ της Προοδευτικής Νεολαίας Κορυδαλλού.

· 1962: Ιδρυτής Τμημάτων Αθλοπαιδιών Προοδευτικής Νεολαίας Κορυδαλλού.

· 1962: Ιδρυτής Ναυταθλητικού Ομίλου Κορυδαλλού.

· 1962: Ιδρυτής του Ομίλου Χειμερινών Κολυμβητών Κορυδαλλού.

  • 1966-1968: Προπονητής Volleyball στο Γυμνάσιο Θηλέων Κορυδαλλού.
  • 1968-1978: Πρόεδρος & Αντιπρόεδρος Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων Γυμνασίων & Λυκείων Κορυδαλλού.
  • 1969:Μέλος Δ.Σ του Σώματος Ελληνίδων Οδηγών Κορυδαλλού.
  • 1970:Ιδρυτής του Γυναικείου Volleyball στο Νομό Πειραιώς και στη Δυτική Αττική.
  • 1970:Ιδρυτής –Πρόεδρος & Προπονητής του Α.Γ.Σ.Γ ΑΡΤΕΜΙΣ Κορυδαλλού.
  • 1970-1971: : Προπονητής Volleyball στο Γυμνάσιο Θηλέων Κορυδαλλού.
  • 1970-2006: Αρχηγός Τμημάτων- Πρόεδρος και προπονητής στον Α.Γ.Σ.Γ ΑΡΤΕΜΙΣ Κορυδαλλού.
  • 1980:Τεχνικός Σύμβουλος της Ομάδας Κύπρου Κορυδαλλού.
  • 1981-1982: Αρχηγός Εθνικής ομάδας Volleyball Γυναικών.

Βοηθός προπονητή στην ίδια Ομάδα του κ.Μερκάτη.

Μέλος Τριμελούς Επιτροπής Volleyball της Ε.Ο.ΠΕ

Μέλος της Επιτροπής Διάδοσης του ΓυναικείουVolleyball στην Ελλάδα.

Σύνδεσμος μεταξύ προπονητών Εθνικών Ομάδων & Ε.Ο.ΠΕ

· 1982:Προπονητής Volleyball στην Ομάδα Ανδρών της Προοδευτικής.

· 1990:Ιδρυτής – Δ.Σύμβουλος & Προπονητής του Α.Γ.Σ ΗΡΑ Κορυδαλλού.

· 1998:Μέλος του Δ.Σ του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου Κορυδαλλού.

Διετέλεσε προπονητής Volleyball κατά καιρούς στα Λύκεια Μακρυγιάννη, Ρηνιωτάκη, στην Αρμένικη Ένωση, στο Οικονομικό Γυμνάσιο Νικαίας, στον Ηράκλειτο καθώς κα σε Σώματα Προσκόπων και Οδηγών και όπου αλλού του ζητήθηκε η συμβολή του για την δημιουργία Συλλόγων και Αθλητικών Κέντρων.

Ενώ ήταν τακτικό μέλος του Ο.Σ.Φ.Π, της Προοδευτικής και του Συλλόγου Φίλων Προοδευτικής.

Αθλητικές Διακρίσεις

· 1945-47:Πρωταθλητής Γυμνασίου Νικαίας-Κορυδαλλού στο Άλμα εις Ύψος, Αρχηγός όλων των Ομάδων Volleyball,Basket και Ποδοσφαίρου του Γυμνασίου

· 1947-1951:Αθλητής της Χ.Α.Ν Νικαίας με πολλές διακρίσεις στο Basket,το Στίβο και το Πινγκ-Πονγκ ενώ ίδρυσε και το Τμήμα Volleyball.

· 1952:1η θέση στον Πανελλήνιο Αγώνα Κολύμβησης μεγάλων αποστάσεων στο Φάληρο (4.500μ).

· 1952-1955:Αθλητής στα Τμήματα Basket,Volleyball και Στίβου της Α.Ε Νίκαιας.

· 1961-1966:Αθλητής και Αρχηγός των Ομάδων Volley& Basket της Προοδευτικής Νεολαίας Κορυδαλλού.

· 1970 και μετά: Ως προπονητής του Α.Γ.Σ.Γ ΑΡΤΕΜΙΣ Κορυδαλλού κατέκτησε στο Volleyball 2 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Κορασίδων-Νεανίδων,4 ασημένια μετάλλια στις ίδιες κατηγορίες, 5 χάλκινα μετάλλια στην κατηγορία των Γυναικών καθώς και 2 χρυσά μετάλλια με τα Λύκεια Νικαίας-Κορυδαλλού.

· 1998:2 χρυσά μετάλλια στους Πανελλήνιους Αγώνες Κλειστού Στίβου Βετεράνων στο Σ.Ε.Φ στη σφαίρα και το δίσκο.

· 2000:1 χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο Φθινοπωρινό Πρωτάθλημα Βετεράνων στη σφύρα και 1 ασημένιο μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες Βετεράνων στη σφύρα.

· 2001:3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο στη σφαίρα και στο δίσκο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Βετεράνων και στα Παναθήναια.

· 2002-2004: 2 ασημένια μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Βετεράνων σε σφαίρα και ακόντιο.

· 2005: 1 χρυσό μετάλλιο στο δίσκο στην κατηγορία +75 και 2 χάλκινα μετάλλια στη σφαίρα και στο ακόντιο στους Αγώνες Βετεράνων Στίβου Βορείου Ελάδας.

Βραβεύσεις

Μέχρι τώρα είχε βραβευθεί από πολλούς Αθλητικούς και Δημοτικούς φορείς για την μακροχρόνια προσφορά του τόσο στον Αθλητισμό όσο και στην Κοινωνική ζωή της πόλης μας.

Λίγα λόγια

Το να μιλήσω για τον Στάθη Σαραντέα, τον πατέρα και οικογενειάρχη δεν θα ήταν για μένα εύκολο, μια και ο ρόλος του σε αυτά δεν ήταν αυτό που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο της δικής του δυναμικής, της δικής του ιδιοσυγκρασίας και της δικής του ακατάπαυστης ενεργητικότητας.

Θα ήταν πιο εύκολο και δίκαιο να μιλήσω για τον Στάθη Σαραντέα τον ΔΑΣΚΑΛΟ, τον ΕΡΓΑΤΗ, τον άνθρωπο που αγόγγυστα έτρεχε να προσφέρει τις υπηρεσίες του ακόμη και σε αυτούς που παλιότερα τον είχαν πικράνει, αδιαφορώντας για τις συνθήκες και στοχεύοντας πάντα στο αποτέλεσμα.

Ο πατέρας μου πιστεύω ότι έζησε μια ζωή πλούσια σε εμπειρίες και συναισθήματα που λίγοι από εμάς θα έχουμε την τύχη να βιώσουμε. Κοντά του διδάχτηκα την επιμονή κα την υπομονή για να κερδίσω είτε το χρυσό με την Ομάδα μου, είτε την πιο απλή χαρά της ζωής που υπάρχει δίπλα μας και που εκείνος με μια απίστευτη αισιοδοξία κατόρθωνε να διακρίνει σε όλους και σε όλα γύρω του.

Για αυτό πάντα χαμογέλαγε στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές και αν τον ρώταγες πάντα σου απαντούσε : «ποτέ δεν ήμουν καλύτερα!».

Πάντα ήθελε να αναλάβω Πρόεδρος στην ΑΡΤΕΜΙΣ , στην Ομάδα που αγάπησε, που ήταν πολλές φορές πάνω και από την οικογένειά του και που κι εγώ μέσα της γεύτηκα χαρές και πίκρες, αλλά ποτέ δεν είχα τον χρόνο.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο, είμαι σίγουρος ότι όπου είναι και βλέπει με εκείνα τα πράσινα μάτια που κοίταγαν βαθιά μέσα σου, ότι πλέον το όνειρό του έγινε πραγματικότητα και προσπαθώ να συνεχίσω το έργο του, σίγουρα θα χαμογελάει και θα λέει «όλα καλά, ποτέ δεν ήμουν καλύτερα».

Σε ευχαριστώ για όλα

Γιώργος Ευσταθίου Σαραντέας


6/02/2008

Κατεβαστε το 1 τευχος του περιοδικου μας!!!

Σκαλωσα αυτες τις μερες και ετοιμασα το πρωτο τευχος (ας το πουμε δοκιμαστικο) του περιοδικου μας. Ειπα να σας βαλω στο παιχνιδι λιγο.
Περιττο να σας πω οτι δεν μου φτανουν μερες να το ετοιμασω.. οι ιδεες τρεχουν στο μυαλο μου και ηθελα να το κανω ολο και μεγαλυτερο. Ειναι πολλα που σκεφτομουν, τοσες ιδεες, τοσο μερακι!! Μπορουμε να κανουμε τρελα πραγματα!!
Δειτε το πειτε και σεις την γνωμη σας στα σχολια.!! Καντε κλικ στο τιτλο η εδω ειναι το λινκ!!

http://rapidshare.com/files/119590776/proomagazine1.pdf

H OIKONOMIA TOY ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ


Μια διάσταση του ποδοσφαίρου στην οποία δίνουμε ελάχιστη σημασία είναι η οικονομική. Κατά κανόνα περιοριζόμαστε στον γοητευτικό μύθο των μεταγραφών, τις προσδοκίες που αναπτύσσονται, και το πόσο ‘’φραγκάτος’’ είναι ο πρόεδρος που τα ‘’σπρώχνει’’. Γι’ αυτό όταν βρεθούμε μπροστά στο πρόβλημα που λέγεται διαχείριση, νοιώθουμε συνήθως σαν να έχουμε προσγειωθεί με τον Φοίνικα στον πλανήτη Αρη, και δεν ξέρουμε ούτε από πού να ξεκινήσουμε, ούτε προς τα πού να πάμε. Μήπως υπερβάλλω; Όμως επειδή το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζεται κυρίως χωρίς την μπάλα, το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο που αλιεύσαμε από το Βήμα είναι ότι πρέπει για να μας εισάγει στα οικονομικά του EURO 2008, και το πώς μια εθνική ομοσπονδία ποδοσφαίρου όπως η ελληνική μπορεί να αντλήσει έσοδα μεγαλύτερα ακόμη και από τον ετήσιο προϋπολογισμό της, μετά από καλή παρουσία της εθνικής της ομάδας στην συγκεκριμένη διοργάνωση. Κι επειδή είναι πολλά τα λεφτά αδέρφια, είναι μεγάλα και τα ζόρια που θα αντιμετωπίσουμε για να τα ξανακαταφέρουμε. Τα υπόλοιπα όμως επί της οθόνης του … υπολογιστή.

Τα ευρώ που θα γεννήσει το Euro

Η ποδοσφαιρική διοργάνωση του Euro 2008 (θα διεξαχθεί από τις 7 ως τις 29 Ιουνίου στην Αυστρία και στην Ελβετία) παρουσιάζει μεγάλο οικονομικό ενδιαφέρον, όχι μόνο για τις χώρες που τη φιλοξενούν αλλά για ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία. Σύμφωνα με μελέτη που χρηματοδότησε η Mastercard (ένας από τους επίσημους σπόνσορες του Euro), το μεγάλο ποδοσφαιρικό γεγονός θα ενισχύσει κατά 1,4 δισ. ευρώ την οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη.

Στην εκτίμηση περιλαμβάνεται ο τζίρος από τα εισιτήρια, τις μεταφορές, τις πωλήσεις τροφίμων, ποτών και άλλων εμπορευμάτων, καθώς και ο τζίρος για τους σπόνσορες, τη διαφήμιση, τις τηλεπικοινωνίες και τα ΜΜΕ. Το κάθε παιχνίδι εκτιμάται ότι θα αποφέρει κατά μέσο όρο έσοδα 42 εκατ. ευρώ. Για το Euro 2004, αντίστοιχη μελέτη που χρηματοδότησε η ίδια η UEFA υπολόγισε το όφελος για την ευρωπαϊκή οικονομία στα 800 εκατ. ευρώ.

Για τη φετινή διοργάνωση η UEFA εκτιμά το συνολικό λειτουργικό της μπάτζετ στα 234 εκατ. ευρώ. Κάθε πόλη που φιλοξενεί αγώνα θα λάβει από τη διοργανώτρια ομοσπονδία 740.000 ευρώ για τις επίσημες ζώνες των φιλάθλων και επιπλέον δύο γιγαντοοθόνες LED για την παρακολούθηση των παιχνιδιών. Σε κάθε πόλη θα δοθεί επίσης ενίσχυση της τάξεως των 600.000 ευρώ, η οποία θα είναι μεγαλύτερη για τη Βασιλεία και τη Βιέννη που αποτελούν τις δύο κεντρικές τοποθεσίες τη διοργάνωσης.

Παράλληλα, η UEFA θα πληρώσει 184 εκατ. ευρώ στις 16 ομάδες που θα συμμετάσχουν. Κάθε ομάδα θα λάβει αμοιβή συμμετοχής 7,5 εκατ. ευρώ και αμοιβή επίδοσης 1 εκατ. ευρώ για κάθε νίκη και 500.000 ευρώ για κάθε ισοπαλία στη φάση των ομίλων. Οι οκτώ ομάδες που θα προκριθούν στα προημιτελικά λάβουν από 2 εκατ. ευρώ, ενώ οι τέσσερις των ημιτελικών θα λάβουν από 3 εκατ. ευρώ έκαστη. Η φιναλίστ του τελικού της 29ης Ιουνίου θα εισπράξει 4,5 εκατ. ευρώ και η πρωταθλήτρια Ευρώπης 7,5 εκατ. ευρώ. Συνολικά αν η νικήτρια της διοργάνωσης πραγματοποιήσει τρεις νίκες στη φάση των ομίλων θα φύγει από το «Ερνστ Χάπελ» της Βιέννης «πλουσιότερη» κατά 23 εκατ. ευρώ.

ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ‘’ΠΟΥΛΙ’’ ΠΕΤΟΥΣΕ ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΥ


Σαν σήμερα στις 2 Ιουνίου 1971, στην πρώτη και μοναδική φορά που ελληνική ομάδα έφτασε σε τελικό κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης, (πρόδρομο του τσάμπιονς Λιγκ) στην μεγάλη ομάδα του Παναθηναϊκού της εποχής εκείνης, κορυφαίο μέλος της ήταν κι ένας τεράστιος αθλητής που πριν φορέσει την φανέλα με το τριφύλλι, φορούσε την φανέλα με τον Φοίνικα.

Ο μεγάλος Τάκης Οικονομόπουλος.

Για την ώρα περιοριζόμαστε σε μια απλή υπενθύμιση της επετείου, και επιφυλασσόμαστε για ένα εκτενές αφιέρωμα πολύ σύντομα, σε αυτον τον τεραστιο παιχτη καθώς για τεχνικούς λόγους ανεξάρτητους από την θέληση μας, δεν μπορέσαμε να το πραγματοποιήσαμε σήμερα.

Πρόθεση μας είναι, με συγκεκριμένα αφιερώματα, να παρουσιάσουμε το πώς ‘’δικοί μας’’ άνθρωποι, συμμετείχαν σε κορυφαίες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού. Και να ‘στε σίγουροι πως … θα πέσουνε κορμιά.

6/01/2008

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ;

Τις τελευταίες μέρες υπάρχει μια έντονη διεργασία σχετικά με το παρόν και το μέλλον του συνδέσμου φιλάθλων Προοδευτικής. Ο σύνδεσμος της ομάδας μας είναι μια πολύ παλιά ιστορία, που ξεπερνάει τα 30 χρόνια. Και σε καλές και σε δύσκολες μέρες οι οργανωμένοι φίλαθλοι έδιναν πάντα το παρόν στην γνωστή εξέδρα πίσω από το τέρμα που βλέπει στην Χρυσοστόμου Σμύρνης, δηλώνοντας πως υπάρχουν ακόμα φίλαθλοι που έχουν την ΠΡΟΟ σαν πρώτη επιλογή. Κι αυτό συνεχίστηκε ακόμη και πέρυσι, όταν η ομάδα έδινε μάχη επιβίωσης στην Δ Εθνική.

Αυτό δεν σημαίνει πως όλα είναι καλά κι ευτυχισμένα. Πως δεν υπάρχει ένα βουνό προβλήματα, πως η παθογένεια που χαρακτηρίζει την δραστηριότητα των οργανωμένων οπαδών σε όλη την Ελλάδα, κι έχει σαν αποτέλεσμα την δραματική μείωση του κόσμου που πηγαίνει στο γήπεδο για να δει ποδόσφαιρο, μαζί με ακραία κρούσματα βίας, και παραβατικής συμπεριφοράς, δεν έχει χτυπήσει και την δική μας πόρτα.

Εφθασε η ώρα για ένα νέο ξεκίνημα.

Την δεκαετία του 70 το γήπεδο Νικαίας τύπωνε 5.500 εισιτήρια που εξαφανιζόντουσαν πριν φθάσουν στα εκδοτήρια. Θυμάμαι πιτσιρίκος που έτρεχα μεσοβδόμαδα στον σύνδεσμο στη Μέμου, για να πάρω το εισιτήριο μου. Η Κυριακή ήταν γιορτή. Μετά το μεσημεριανό φαγητό στο γήπεδο με τα πόδια, μετά στη Μέμου για καφέ και σχόλια, και το βράδυ τα υπόλοιπα αθλητικά στην τηλεόραση. Πραγματική απόλαυση. Εισιτήρια αριθμημένα δεν υπήρχαν. Ολα ήταν ‘’κοινά’’, κι όμως ξέραμε και τη θέση μας στο γήπεδο, και ποιος καθότανε δίπλα μας. Είμασταν κοινωνία φιλάθλων. Μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί ο όρος, αλλά έτσι ήτανε. Ο σύνδεσμος πανίσχυρος, διέθετε και πολιτικό στίγμα, και κοινωνική αναφορά. Θυμάμαι ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου στο Κορωπί που είχαν φύγει από τον Κορυδαλλό 52 πούλμαν!

O σύνδεσμος μας, όπως και κάθε σύνδεσμος της εποχής, δεν ήταν ούτε σύλλογος ούτε παρασύλλογος, αλλά ότι η λέξη σύνδεσμος ετυμολογικά εννοεί. Σύνδεσμος ανάμεσα σε ότι ο επίσημος σύλλογος οργάνωνε, και την κοινωνία των φιλάθλων που συμμετείχε. Μ’ αυτή την έννοια όλοι συνδεσμίτες είμαστε, και κανείς παλιός Προοδευτικάνος δεν πρόκειται να εκχωρήσει σε κανένα, σκήπτρα και εύσημα οπαδικού πατριωτισμού.

Και βέβαια δεν πρόκειται να δεχθούμε σε επίπεδο αρχών, ούτε πρακτικές επαγγελματιών φιλάθλων, ούτε συμπεριφορές πραιτωριανών μισθοφόρων, ούτε την χυδαιότητα του μπουλουκιού σαν μαγκιά, ούτε να γίνεται το γήπεδο της κάθε ομάδας, σχολείο παραβατικότητας, και εκκολαπτήριο ρατσιστικών και φασιστικών συμπεριφορών, πίσω από μεγαλόστομους χαρακτηρισμούς όπως, στρατός, στρατιά, μαχητές και άλλα τέτοια, (οι φορείς τέτοιων αντιλήψεων βλέπετε, μπορεί να σπάνε, να καίνε, να τραυματίζουν, να δηλητηριάζουν ψυχές, αλλά έχουνε χοντρό πρόβλημα πίσω από τις πράξεις και τις συμπεριφορές τους, να βάζουν όνομα κι επίθετο).

Υπάρχουν πολλές και ιστορικές ομάδες στην χώρα μας, που έχουν σήμερα μεγάλο πρόβλημα. Η θέση που διατυπώνω ξεπερνάει τα όποια οπαδικά σύνορα και απλώνεται απ’ άκρη σ’ άκρη. Επιτέλους έφτασε η ώρα η σιωπηλή πλειοψηφία των φίλων του ποδοσφαίρου, με ειρηνικό τρόπο να πει τα πράγματα με το όνομα τους, και να διεκδικήσει το δικαίωμα της στη χαρά του παιχνιδιού, χωρίς ψευτοπατριωτισμούς και νταβατζιλίκια. Δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε στο γήπεδο φτιαγμένοι, μας ανεβάζει το παιχνίδι, κι αυτό μας αρκεί.

Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει.

Λίγο πιο κάτω από το όνομα και πράμα ‘’κλουβί’’ βρίσκεσαι το Viilage Park. Με λιγότερα χρήματα απ’ ότι κοστίζει ένα ποδοσφαιρικό εισιτήριο βλέπεις την ταινία της αρεσκείας σου βουλιάζοντας αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου, και απολαμβάνοντας όλα τα gadgets της σύγχρονης τεχνολογίας. Σε γήπεδα σαν κι αυτό, που δυστυχώς δεν είναι το μόνο στην χώρα μας, δεν χρειάζεσαι μάτια για να βλέπεις, αλλά τρανζίστορ για ν’ ακούς, μαντρωμένος πίσω από συρματοπλέγματα.

Τέτοια γήπεδα με συμπαγή τετραγωνισμένα κάγκελα, που πάνω τους έχουνε τσακιστεί αθλητές, δεν υπάρχουν όχι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά ούτε καν στο Τατζικιστάν, την Κιργιζία και σ’ οποιοδήποτε άλλο σημείο της πρώην αυτοκρατορίας του Τζέκινς Χαν και του Ταμερλάνου.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν στην χώρα που καυχιέται ότι δίδαξε πολιτισμό, και καμαρώνει γιατί έχει την εθνική ανδρών πρωταθλήτρια, και την νέων φιναλίστ στην Ευρώπη. Το σύνθημα ‘’και τα μυαλά στα κάγκελα’’ ανήκει στο οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ούτε μυαλά στα κάγκελα χρειαζόμαστε, ούτε μυαλά με κάγκελα, ούτε κάγκελα και αίσθηση φυλακής. Όποιος αισθάνεται ότι πρέπει να τον φυλάνε όπως τα θηρία στο τσίρκο για να μην μπουκάρει, και να μην πετάει ότι βρει, ας κάτσει σπίτι του να βλέπει το prison break. Τέτοιες εικόνες μας προσβάλουν και σαν πολίτες, και σαν χώρα. Αν δε αποτινάξουμε από πάνω μας αυτή την υποκουλτούρα, σταδιακά θα πάψουμε να έχουμε θεατές στο γήπεδο. Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει.

Εμπρός για ένα νέο κώδικα φίλαθλης δεοντολογίας

Στα μεγάλα λυρικά θέατρα της Ιταλίας ένα από τα οποία είναι και το La Fenice (Φοίνικας) της Βενετίας, που γίνεται και το παγκόσμιας εμβέλειας φεστιβάλ κινηματογράφου, αν μια παράσταση ήταν πετυχημένη η όχι, το έκρινε το μπιζάρισμα ή το γιουχάισμα της γαλαρίας, των απλών ανθρώπων που καθόταν στα πίσω καθίσματα. Ηταν αδιανόητο να γίνει παράσταση χωρίς αυτούς. Το ίδιο αδιανόητο είναι να κάνει όνειρα μια ομάδα ποδοσφαίρου, όταν το πέταλο της είναι άδειο.

Η διαφορά είναι ότι οι θεατές της πίσω ζώνης, εκεί είχαν το δικαίωμα να χειροκροτούν ή να αποδοκιμάζουν, αλλά πάντα στα πλαίσια ενός κοινά αποδεκτού κώδικα. Ούτε τους ηθοποιούς έδερναν, ούτε τους μισητούς ‘’ευγενείς’’ των θεωρείων. Οι ταξικές συγκρούσεις κρινόντουσαν σε άλλα πεδία.

Αυτό που συμβαίνει στα ελληνικά γήπεδα, είναι ότι δεν υπάρχει κανένα όριο στην συμπεριφορά κάποιων διανοητικά ακατοίκητων και ληγμένων. Δεν τολμώ να τους αποκαλέσω περιθωριακούς γιατί είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς, τι ακριβώς περιλαμβάνει ο όρος. Τους αποκαλώ ακραίους, με την έννοια ότι δεν έχουν κάποιο όριο αποδεκτό, ούτε καν απ’ αυτούς τους ίδιους. Όταν δηλώνεις ότι θα γκρεμίσεις κάτι ακόμη και με την βία, βάζεις κάποιο κριτήριο μελλοντικής νομιμοποίησης. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα, μόνο χύμα.

Όταν σε ένα γήπεδο τεσσάρων αστέρων ΟΥΕΦΑ, όπως το Καυταντζόγλειο, κόβεις 10.000 θέσεις από τον τελικό του κυπέλλου για το χατίρι 300 ανεγκέφαλων, στερώντας το δικαίωμα σε χιλιάδες παλιούς Αρειανούς να δουν την ομάδα τους σε τελικό μετά από 30 χρόνια και μάλιστα στην πόλη τους, αλλά και σε πιτσιρίκους που τους είπανε γίνε Αρης για να γουστάρεις, τι να την κάνεις την κάμερα που θα πάρει μάτι τον ηλίθιο της εξέδρας, όταν έχεις ξενερώσει χιλιάδες ανθρώπους που θα ήθελαν να είναι στο γήπεδο. Εδώ δεν αρκεί η ρήξη και τα αστυνομικά μέτρα. Εδώ χρειάζεται κυρίως συναίνεση, και ένας νέος κώδικας.

Σύλλογοι μελών εδώ και τώρα.

Η Ρεαλ και η Μπαρτσελόνα εκτός από μυθικά ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με χιλιάδες φίλους και στην χώρα μας, είναι κατά κυριολεξία σύλλογοι μελών. Όχι σύλλογοι οπαδών, επαναλαμβάνω, σύλλογοι μελών. Αυτό δεν αποθαρρύνει ούτε επιφανείς ανθρώπους να ασχοληθούν με τα διοικητικά των τεράστιων αυτών συλλόγων, αλλά και δεν ακυρώνει την δυνατότητα στο κάθε απλό μέλος και να ψηφίζει και να εκδηλώνει ποικιλότροπα την γνώμη του. Πάντα μέσα στα πλαίσια θεσμοθετημένων διαδικασιών.

Αυτό είναι κάτι που λείπει από την Ελληνική φίλαθλη αντίληψη. Όμως έφτασε και για μας η ώρα. Ακόμα κι αν ένας σύλλογος έχει ΠΑΕ, ΚΑΕ, ΤΑΠ, φιλαρμονική ορχήστρα, όσοι αισθάνονται ότι η ζωή και δράση κάθε αθλητικού συλλόγου αφορά και τους ίδιους, οφείλουν να δηλώσουν μέλη στην μήτρα του συλλόγου, που είναι το ερασιτεχνικό κομμάτι.

Όταν βρεθήκαμε πριν 10 χρόνια στην Α Εθνική, υποστήριζα πως έφθασε η ώρα, να μεγαλώσουμε σαν σύλλογος. Καλώς η κακώς δεν έγινε. Σήμερα με την διοίκηση που διαθέτουμε, έφθασε η ιστορική στιγμή να γίνουμε σύλλογος από την αρχή, ενθαρρύνοντας και τους σημαντικούς ανθρώπους που ανέλαβαν την αναγέννηση του Φοίνικα. Μην ξεχνάνε, ότι δεν είναι λίγοι οι οικονομικά επιφανείς που όταν είδαν τι γίνεται στους Ελληνικούς συλλόγους, τα μαζέψανε κι ακόμη τρέχουνε.

Η δράση των οργανωμένων φιλάθλων χωρίς να χαρίζει ούτε ψίχουλο από την αυτονομία της,. οφείλει να βρει κώδικες καλόπιστης συνεννόησης με την διοίκηση του κάθε συλλόγου, για το κοινό καλό. Έτσι θα εξυπηρετηθούν όχι μόνο οι κάτοχοι διαρκείας και οι ‘’δικοί μας’’, αλλά και οι μαθητές φοιτητές, οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, κι όσοι θέλουν να βρεθούν στο γήπεδο οικογενειακά. Με πιλότο την κάρτα μέλους, μπορεί να τονωθεί ακόμη και η τοπική οικονομία, μέσα από προγράμματα προσφορών, με αμοιβαίο όφελος.

Αξιοποιώντας την τεράστια κοινωνική διείσδυση που έχει το ποδόσφαιρο, μπορούμε να ξανακερδίσουμε κομμάτια από την χαμένη μας συλλογικότητα, και να μπούμε σε δρόμους κοινωνικής παρουσίας που μαζί θα ανακαλύψουμε, με γνώμονα ότι αθλητισμός σημαίνει πολιτισμός. Κι αυτό μας αφορά όλους, ανεξάρτητα από το πώς προσδιοριζόμαστε πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Δεν πρέπει αδέρφια να καταστρέψουμε αυτή την ευκαιρία, με στενοκεφαλιές και καμώματα. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής:

Εχουμε και βαθύπλουτους

και Προολεταριάτο

κι ήμασταν Α Εθνική

πριν φτάσουμε στον πάτο

Από τις αντιθέσεις μας

γεννιέται η δύναμη μας

φλόγα απ’ την στάχτη ξεπηδά

η αναγέννηση μας

Υστερόγραφο: Επειδή το κείμενο διατυπώνει έντονα προσωπικές απόψεις, θεωρώ υποχρέωση μου να το υπογράψω. Μακάρι ν’ ανοίξει διάλογος, και ν’ ακουστούν και άλλες γνώμες. Κατά τα λοιπά, τα στοιχεία μου είναι γνωστά στην διαχείριση του blog.

Δημήτρης Βεντούρης.



Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων