Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

12/10/2008

Η ΑΝΑΡΘΡΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΩΝ

Τα άκουσα κι εγώ όπως τ’ ακούσατε κι εσείς. Για τους ‘’γνωστούς άγνωστους’’, για τα τσογλάνια που τα σπάνε, για το κράτος που δεν παίρνει θέση, όλα θεμελιωμένα πάνω στη βάση που τα ιδιωτικά κανάλια της ‘’αδέσμευτης πληροφόρησης’’ προσδιορίζουν.
Κανείς δεν μιλάει για μια γενιά που της στερήσανε το δικαίωμα στο όνειρο χωρίς να σκεφτεί κανείς ότι χωρίς όνειρα παλαβώνεις, γίνεσαι σχιζοφρενής.
Τη γενιά της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της ανασφάλιστης εργασίας, των εργαζομένων που νοικιάζονται σαν αντικείμενα, που δεν μεγαλώνουν γιατί δεν έχουν λεφτά για να ξεφύγουν από το παιδικό τους δωμάτιο.
Αυτή τη γενιά δεν την ακούει κανείς. Δεν την καταλαβαίνει κανείς. Αυτό που λέγαμε παλιά χάσμα γενεών για να περιγράψουμε σε πολλές περιπτώσεις τα προσωπικά μας αδιέξοδα, είναι δυστυχώς σήμερα μια οδυνηρή πραγματικότητα.
Αυτό που ονομάσθηκε ‘’εκπαιδευτική μεταρρύθμιση’’ και έστειλε στον καιάδα της εκλογικής αναμέρτησης την προηγούμενη υπουργό παιδείας κα Κουτσίκου τον υφυπουργό της Γ Καλό, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια προσπάθεια να μετατραπεί η παιδεία από δημόσιο αγαθό σε ανταλλάξιμη εμπορευματική υπηρεσία.
Όλα έγιναν βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Απαξίωση της δημόσιας παιδείας, ιδιωτικά πανεπιστήμια, περιορισμός εισακτέων και χρονικής διάρκειας σπουδών με στόχο απτό και συγκεκριμένο. Εκπαίδευση υψηλού επιπέδου μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες.
Για τους υπόλοιπους φοιτητικά δάνεια μακρόχρονης διάρκειας για μετανιώνουν την υπόλοιπη ζωή τους που αποφάσισαν να σπουδάσουν.
Σ’ όλους αυτούς αφιερώνω ένα ποίημα του μεγάλου Νίκου Καββαδία πρώτου γραμματέα του ΕΑΜ λογοτεχνών επίκαιρο όσο ποτέ, σχόλιο πάνω στο αγγλοσαξωνικό μοντέλο εκπαίδευσης που μας οδήγησε στον αστερισμό των golden boys και στην κατάσταση που βρίσκεται ο κόσμος σήμερα. Τα σχόλια τ’ αφήνω σ’ εσάς
ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ

Συλλογή Μαραμπού 1933

Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα.
Τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών,
των φορτηγών οι βρώμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των κοινών, χαμένων γυναικών.

Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ' όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων