Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

12/12/2008

ΡΗΓΜΑ

Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, έχουν ήδη κάνει τον γύρο του κόσμου με τρόπο μάλιστα που η μίζερη ελληνική πραγματικότητα αρνείται να αντιληφθεί και να προσπαθήσει να καταλάβει.
Το πρωτοσέλιδο της διάσημης γαλλικής liberation που γεννήθηκε μέσα από την εξέγερση του Μάη του 68 είναι χαρακτηριστικό.


Οι επαναστατημένοι δεν αισθάνονται απλά καταπιεσμένοι και θύματα της μεγάλης κρίσης, αλλά εναντιώνονται στην πολιτική για την ίδια την πολιτική, όπως μας πληροφορεί το πραγματικά εξαιρετικό anti weblog.
Και η εφημερίδα συμπληρώνει: Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στην Αθήνα, δεν είναι τόσο μακριά όσο φαίνεται.


Δεν είναι μόνο εικόνες σαν κι αυτή που δείχνουν τη σχέση που έχει το επίσημο κράτος με το ‘’σκιώδες’’ κράτος και τρελαίνουν την πιτσιρικαρία .

Αλλά και σαν κι αυτές, που λες, τώρα τι να διαλέξω; Την trendy τσάντα της Αλέκας η το fashion victim της ‘’Μνήσθητι μου κύριε’’ οπισθοφωτογραφημένης κυρίας.

Πολιτικές συνευρέσεις με περιεχόμενο ‘’Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή Κανέλλη’’, μπερδεύουνε τα ‘’πιπίνια’’.



Αναρωτιούνται και δικαίως τι δουλειά έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;



Μένουν με την απορία αν ο Μωάμεθ είναι τελικά εκείνος που πάει στο βουνό, η το βουνό στον Μωάμεθ; (Τον διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος τον ξέρετε, τον άλλο δεν τον μαρτυράω, για ποιον με περάσατε;).

Τόσα μαθήματα διδάσκονται στα σχολεία, αλλά κανείς δεν τους εξήγησε πως συσχετίζονται, η αρχαιολαγνεία του δωδεκάθεου, τα τεστ της αλήθειας σε ριάλιτι εκδοχή, οι ατάκες του Καρατζαφέρη, και οι δεξιότερα της δεξιάς πολιτικές απόψεις.
Δεν πείθονται από τις αναλύσεις τηλεπερσόνων της ίδιας σχολής με τα πρόσωπα που βλέπετε.
Τελικά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η πολιτική μοιάζει κάπως έτσι. Πολύχρωμη αλλά έτσι.



Κι έτσι απ’ όλους τους παραπάνω επιλέγουν αυτόν. Όχι μόνο διαχρονικός, αλλά και αντισυμβατικός, αντικομφορμιστής, αντιστάρ, με την καλύβα του πάντα αριστερά κι απέναντι από το σεράι της κάθε εξουσίας, με το μακρύ του χέρι να μην διστάζει να καρπαζώσει τον συνθηκολογημένο Χατζηαβάτη, όχι για να τον τιμωρήσει αλλά να τον ξυπνήσει.




Κι ύστερα το χέρι οπλίζεται κι η πέτρα φεύγει. Η κουκούλα και το μαντήλι είναι το δικό τους ‘’κράνος’’ απέναντι στο κράνος και τη μάσκα των ΜΑΤ, γιατί κανείς στο σχολείο η το σπίτι δεν τους έμαθε πως οι κουκουλοφόροι μιας άλλης εποχής ήτανε σιχαμεροί προδότες και ο συγκεκριμένος συμβολισμός είναι όχι μόνο απεχθής αλλά και βούτυρο στην προβοκάτσια των όποιων ‘’ φιλήσυχων νοικοκυραίων’’.



Το ‘’σύστημα’’ ενοχλείται, το δείχνει, και καταγγέλει ‘’ακραίες’’ συμπεριφορές ‘’ακραίων’’ στοιχείων. (εδώ που τα λέμε η όλη φάση το έχει το ακραίο της).








Δεν φοβάμαι τίποτα! Δεν ελπίζω τίποτα Είμαι ελεύθερος!
Για τον Καζαντζάκη που πάνω στο μνήμα του χαράχθηκε η συγκεκριμένη έξοχη φράση του, η εκκλησία το 1954 ζήτησε την απαγόρευση της κυκλοφορίας των βιβλίων του, και μερικοί ιεράρχες ζήτησαν ακόμη και τον αφορισμό του.
Αν συνεχίσουμε να αντιδρούμε με αφορισμούς, τότε δεν θα ‘’κάψουμε’’ μόνο τα παιδιά μας, αλλά μαζί τους θα καεί κι η ψυχή μας κι εμείς οι ίδιοι.
Γι’ αυτό αδέρφια αυτοσυγκράτηση, κι ας μάθουμε επιτέλους εκτός από το να μιλάμε σαν τις κομμένες κεφαλές ν’ ακούμε κιόλας. Έχουμε να μάθουμε πολλά, πιστέψτε με. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων