Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

12/10/2008

Ο ΙΟΥΔΑΣ ΦΙΛΟΥΣΕ ΥΠΕΡΟΧΑ

Μέσα στον καταιγισμό της φωτιάς της καταστροφής και της έντασης που χαλάει τη σιέστα των ‘’φιλήσυχων πολιτών’’ και των ‘’νοικοκυραίων’’ που απειλούνται από την δράση των ‘’γνωστών αγνώστων’’ που σαν μόνιμοι παρτενέρ του συστήματος φροντίζουν πάντα να δίνουν άλλοθι στην ανεπάρκεια και την ανικανότητα των κρατικών φορέων στο να επιβάλλουν τα εντελώς αυτονόητα για όλους μας, κανένα ‘’μεγάλο’’ μέσο ενημέρωσης δεν αναρωτήθηκε έστω και υποτυπωδώς μήπως τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς όπως παρουσιάζονται.
Όχι δεν έχω στοιχεία για να αποδείξω δράση προβοκατόρων και εγκάθετων σε όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες όχι μόνο στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη αλλά σε όλη τη χώρα από τα Γιάννενα μέχρι τα Χανιά, και από την Κομοτηνή μέχρι την Πάτρα, γεγονός που δηλώνει πως κάτι άλλο συμβαίνει που χρειάζεται χρόνος και καθαρό μυαλό για να το καταλάβουμε και να το ερμηνεύσουμε.
Από διαίσθηση όμως (και είναι δικαίωμα μου να αισθάνομαι έτσι), πιστεύω πως πίσω από τον καπνό πάντα υπάρχει κάποιος ή κάτι που βάζει την φωτιά.
Σ’ όσους λοιπόν πιστεύουν πως ο αόρατος εχθρός που σπάει και απαξιώνει (και αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται) είναι δεδομένος και γνωστός, αφιερώνω τα λόγια από ένα γνωστό κι αγαπημένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη.

ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

Μουσική/Στίχοι: Θεοδωράκης Μίκης/Ρώτας Βασίλης
Ερμηνεία Μαρία Φαραντούρη

Δεκαοχτώ Νοέμβρη, στο Μακρούμ μπροστά
φτάσανε οι χακένιοι με μεταγωγικά
παιδιά τους καρτερούσαν του λαϊκού στρατού
και με χειροβομβίδες τους κάμαν τ’ αλατιού


Ήταν πρωί τ’ Αυγούστου, κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αγέρα στην ανθισμένη γη
βλέπω μια κόρη κλαίει, σπαρακτικά θρηνεί
σπάσε καρδιά μου, εχάθη το γελαστό παιδί


Είχε αντρειά και θάρρος κι αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα, το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα, κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί

Μόν’ να ’ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και από βόλι Εγγλέζου μακάρι να ’χε πάει
από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα ’ταν τιμή μου που ’χασα το γελαστό παιδί

Βασιλικιά μου αγάπη μ’ αγάπη θα στο λέω
για τ’ ότι έχεις κάνει αιώνια θα σε κλαίω
Γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ
δόξα τιμή στ’ αξέχαστο γελαστό παιδί

Το τραγούδι αυτό του Θεοδωράκη που μελοποιήθηκε για την θεατρική παράσταση ‘’Ένας όμηρος’’ πάνω σε έργο του Ιρλανδού συγγραφέα Μπρένταν Μπίαν το αγαπάω πέρα από την αυτοτελή του αξία, και για ένα πολύ ειδικό λόγο.
Λες και γράφθηκε παραγγελία για το μπλόκο της Κοκκινιάς που έγινε τον Αύγουστο του 44, όταν στην πλατεία της Αγίας Ξένης οι κουκουλοφόροι προδότες έστελναν στο απόσπασμα τους Έλληνες πατριώτες που είχαν συγκεντρωθεί εκεί με τη βία, κι όσους δεν εκτελέστηκαν τους οδήγησαν πρώτα στο κολαστήριο του Χαϊδαρίου και ύστερα σαν ομήρους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, απ’ όπου πάρα πολλοί δεν γύρισαν ποτέ.
Το τραγούδι αυτό πέρα από την μεγάλη Μαρία Φαραντούρη που το έχει πει σε πρώτη εκτέλεση, το έχει τραγουδήσει με αγγλικούς στίχους και ανεπανάληπτο τρόπο η μία και μοναδική Shirley Bassey.
Για όποιους δεν την ξέρουν θυμίζω πως είναι εκείνη που τραγούδησε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία παγκόσμιου κινηματογράφου ερμηνεύοντας το μουσικό θέμα από την ταινία ‘’Χρυσοδάκτυλος’’ (από την πρώτη γενιά ταινιών James Bond) με πρωταγωνιστή τον Sean Connery.
Το συγκεκριμένο τραγούδι περιλαμβάνεται στην συλλογή Greek lounge όπου εκτός από την Bassey τραγουδάνε μεγάλες ελληνικές επιτυχίες, ιερά τέρατα σαν την Brenda Lee, την Dalida, την Caterina Valente, την Milva, και τον Nat King Cole.
Μακάρι σύντομα να ενεργοποιηθεί η μικροφωνική εγκατάσταση του γηπέδου Νικαίας για να μπορούμε να παίζουμε τραγούδια σαν κι αυτό, γιατί η Προοδευτική και ο κόσμος της όπως έχουμε αποδείξει με αδιαπραγμάτευτα στοιχεία, και αντιστάθηκε και πολέμησε παίρνοντας μέρος στη μάχη της Κοκκινιάς, στο μπλόκο και την μάχη της Ηλεκτρικής.
Πάμε όμως και στην ιστορία του τραγουδιού και τον ίδιο τον Μπίαν αναδημοσιεύοντας το σημείωμα που βρήκαμε στο kithara vu που έχει τους στίχους του τραγουδιού.
<<Οι στίχοι είναι του Brendan Behan σε μετάφραση του Βασίλη Ρώτα. O Behan έγραψε το γελαστό παιδί σε ηλικία 13ων ετών προς τιμήν του Michael Collins, έναν από τους μεγαλύτερους Ιρλανδούς επαναστάτες αρχηγούς του ιρλανδικού απελευθερωτικού κινήματος.
Ο πατέρας του Behan είχε επίσης φυλακιστεί από τους Άγγλους.
Ο Collins σκοτώθηκε σε μια μάχη με τους σκληροπυρηνικούς μαχητές του IRA οι οποίοι εναντιώθηκαν στην συνθήκη που είχε προωθήσει και υπογράψει ο Collins με τους Άγγλους. Η συνθήκη έδινε ανεξαρτησία στην Ιρλανδία αλλά όχι στην βόρειο Ιρλανδία.

Γι’αυτό τον λόγο, επειδή δηλαδή σκοτώθηκε από χέρι Ιρλανδού (άσχετα αν μετά αποδείχθηκε πως ήταν πράκτορας των Άγγλων), λέει στο τραγούδι


Μόν’ να ’ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και από βόλι Εγγλέζου μακάρι να ’χε πάει
από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα ’ταν τιμή μου που ’χασα το γελαστό παιδί>>

Θα μου πείτε ότι αυτά τα πράγματα έγιναν στην Ιρλανδία που μας πέφτει κομμάτι μακριά. Συμφωνώ και περιορίζομαι να θυμίσω πως στην ιστορία που όλοι μας διδαχθήκαμε στα σχολεία, αν δεν υπήρχε ένας ακατονόμαστος τύπος που τον λέγανε Εφιάλτη, ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες ακόμα θα πολέμαγε τους Πέρσες ξεβράκωτος όπως ακριβώς τον δείχνει το άγαλμα που στήθηκε προς τιμήν του, και στο τέλος της κάθε μάχης θα τα … έδειχνε κανονικότατα στους αντιπάλους του όπως ακριβώς γίνεται μέχρι σήμερα σε κάθε ελληνικό γήπεδο.
Αφού λοιπόν γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως από την εποχή του Χριστού μέχρι την εποχή του Εφραίμ του Βατοπεδινού ‘’Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα’’ όπως λέει στον τίτλο του εξαιρετικά πετυχημένου βιβλίου της (που μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση) η Μάιρα Παπαθανασοπούλου, ας είμαστε πιο προσεχτικοί όταν δείχνουμε με το δάχτυλο όχι τα παιδιά με τα πρησμένα πόδια (αλλά με τα πρησμένα από τα δακρυγόνα μάτια) που τα έλεγαν αλήτες όπως θα έλεγε και ο βραβευμένος με νόμπελ ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων