Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

12/15/2008

Προοδευτική Νεολαία . Ολυμπιακός Λαυρίου 1 - 2

Link για φωτογραφίες του αγώνα : http://rapidshare.com/files/173350544/proo-laurio1-2__14-12-08__by_Donkey2.zip

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 15:00 - Δημοτικό Στάδιο Νίκαιας

Προοδευτική Νεολαία . Ολυμπιακός Λαυρίου 1 - 2

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ...Σκεφτόμουν αρκετή ώρα αν πρέπει να γράψω το ρεπορτάζ του αποψινού αγώνα ή αν ως ελάχιστη ένδειξη διαμαρτυρίας εκ μέρους μου πρέπει απλά να αναφέρω μόνο το τελικό αποτέλεσμα. Πήρα την απόφαση να γράψω. Κυρίως για να μεταφέρω στους υπόλοιπους φιλάθλους μας που δε βρέθηκαν απόψε στο γήπεδο τα όσα συνέβησαν. Απλά, κατανοητά και με απόλυτη ειλικρίνεια χωρίς αναστολές. Εξάλλου και εγώ και όλοι όσοι γράφουμε και λέμε τη γνώμη μας το λέμε ενυπόγραφα χωρίς να κρυβόμαστε. Μιλάμε με τη γλώσσα της αλήθειας. Το κείμενο ίσως είναι μακροσκελές, κουραστικό, φλύαρο αλλά νιώθω την ανάγκη να γράψω πολλά πράγματα.

Πρέπει αναγκαστικά να μιλήσω για ποδόσφαιρο και για τα όσα διαδραματίστηκαν στον αγώνα. Ως ελάχιστη πράξη αντίδρασης θα ξεκινήσω αντίστροφα. Τις δυνατότητες της ομάδας μας και των ποδοσφαιριστών μας λίγο πολύ μετά από περίπου δεκαπέντε επίσημους αγώνες όλοι μας τις έχουμε αντιληφθεί. Πιστεύω πως δεν υπάρχει Προοδευτικάνος που να μην έχει καταλάβει στοιχειώδη πράγματα για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Το να στήσω και να στήσουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα τον τερματοφύλακα Μηλιώνη για το τέρμα που δέχθηκε και άνοιξε το σκορ της αναμέτρησης δεν θα οδηγήσει πουθενά... Το βάθος στον πολυπληθές πάγκο της ομάδας σε ορισμένες κομβικές θέσεις είναι ανύπαρκτο. Λόγου χάρη η τεράστιας σημασίας θέση του τερματοφύλακα. Σε 585'(αλλιώς 6,5 παιχνίδια) ο βασικός Μητρόγιαννης δέχθηκε μόλις 5 τέρματα κράτωντας ανέπαφη την εστία του στα τρία από αυτά σε αντίθεση με τον αναπληρωματικό Μηλιώνη που σε 405'(αλλιώς 4,5 παιχνίδια) έχει δεχθεί 8 τέρματα. Εδώ δεν είναι το βήμα για να ανοίξει κάποιος κόντρα με τους ποδοσφαιριστές της ομάδας ούτε έχω πρόθεση να πώ πως για όλα τα γκολ που έχουμε δεχθεί φταίει ο συγκεκριμένος τερματοφύλακας. Η σκληρή γλώσσα των αριθμών λέει όμως πως με τέτοιο παθητικό η ομάδα έχει τρομερό πρόβλημα και κατά μέσο όρο δέχεται 2 γκολ όπως και σήμερα... Αλλά η αποψινή ήττα πόνεσε πιο πολύ από κάθε άλλο αποτέλεσμα...

Θα συμφωνήσω πως ο παράγοντας διαιτησία, η απαράδεκτη στάση των αντίπαλων ποδοσφαιριστών, η ατυχία και η αστοχία της ομάδας μας έκριναν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό η καθεμία την έκβαση του αγώνα. Όμως την τύχη μας την ρυθμίζουμε μόνοι μας και την έχουμε ρυθμίσει με τις 3 ήττες και τις 2 ισοπαλίες που έχουμε φέρει και μας έχουν κάνει έρμαια των αποτελεσμάτων και των διαθέσεων του καθένα αφού απέχουμε το λιγότερο 8 βαθμούς από την κορυφή. Δυστυχώς η υπόθεση άνοδος κατά ένα τρομακτικά υψηλό ποσοστό έχει απομακρυνθεί και μοιάζει με άπιαστο όνειρο αν κρίνει κανείς τα αποτελέσματα και την σταθερότητα των άλλων διεκδικητών της προνομιούχου θέσης. Επειδή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία παρά την οργή και την αγανάκτηση μου θα επαναλάβω για μια ακόμη Κυριακή πως πρέπει να παραμείνουμε κοντά στην ομάδα αφού το πρωτάθλημα λήγει μετά από 6 περίπου μήνες αλλιώς μετά από 17 αγώνες. Όλα μπορούν να συμβούν αλλά πλέον η τύχη μας ρυθμίζεται και από τα αποτελέσματα άλλων...

Πρέπει δυστυχώς να μιλήσω και για ποδόσφαιρο. Η συνείδηση μου και ο σεβασμός προς τον εαυτό μου αλλά και όλους τους αναγνώστες μου λέει να μην γράψω το παραμικρό για τα όσα είδαμε σήμερα... Δε ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Είμαι τόσο μπερδεμένος που ενώ πάντα θέλω να κοιτάζω την ομάδα μου και να περιορίζομαι μονάχα στην αγωνιστική εικόνα της γράφοντας μονάχα για αυτή και για την αγάπη μου προς αυτή..., απόψε φοβάμαι πως ήδη έχω φύγει εκτός θέματος και αν συνεχίσω θα αφιερώσω περισσότερο διαδικτυακό "μελάνι" σε αντιπάλους και διαιτητικό τρίο τόσο ώστε να τους δοθεί περισσότερη αξία από την μηδαμινή την οποία έχουν. Ας είμαι όσο πιο περιληπτικός γίνεται...

Βροχερό μεσημέρι παρόλα αυτά ο αγωνιστικός χώρος δεν ήταν τόσο βαρύς όσο θα περίμενε κανείς με την διαφορά ότι ο εξωαγωνιστικός χώρος και πιο συγκεκριμένα οι εξέδρες έμοιαζαν άδειες με τα περίπου 400 άτομα που βρέθηκαν σε αυτές να μην καταφέρνουν τα ζεστάνουν πολύ το κλίμα μετά την βαριά ήττα για τον "αδιάφορο" όπως αποδείχθηκε θεσμό του κυπέλλου. Ανάμεσα τους και λιγοστοί υποστηρικτές των φιλοξενούμενων. Ο αγώνας ξεκίνησε και στα πρώτα λεπτά εκτυλίχθηκε ένα αναγνωριστικό παιχνίδι κέντρου. Σε μια ανύποπτη φάση στο 10ο λεπτό ο τερματοφύλακας της "Προο" ύστερα από λανθασμένη συνεννόηση με τους αμυντικούς βγήκε στο ύψος της μεγάλης περιοχής να διώξει την μπάλα σε ένα ακίνδυνο γέμισμα...η μπάλα παίζοντας το δικό της παιχνίδι κατέληξε σε αντίπαλο επιθετικό ο οποίος με την εστία κενή δεν δυσκολεύτηκε να την στείλει με ψυχραιμία στα βυσσινί δίχτυα για να σημειώσει το 0-1. Η "Προο" ήταν από νωρίς πίσω στο σκορ και κυνηγούσε εξ αρχής την ισοφάριση και στη συνέχεια την ανατροπή. Ανέβηκε πιο ψηλά και προσπάθησε να πιέσει και να γίνει απειλητική. Στο διάστημα 10'-35' δε τα κατάφερε όσο θα ήθελε εκτός από ένα ανεπανάληπτο τετ α τετ του Μαλισιόβα στο 24' κατά το οποίο μόνος του απέναντι στον αντίπαλο τερματοφύλακα δεν κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα όπως επίσης στην εξέλιξη της φάσης ο επερχόμενος Κουβάτσος απέτυχε να σκοράρει. Και ενώ παρά την μέτρια εικόνα της θα έλεγε κανείς πως δε πρέπει να ειπωθεί κάτι παραπάνω αφού η απόδοση της κινήθηκε σε χαμηλά επίπεδα στο εν λόγω χρονικό διάστημα "αξίζει" να αναφέρω απλά όσα είδα και είδαμε... Ποδοσφαιριστές των φιλοξενουμένων σε κάθε φάουλ υπέρ τους να σωριάζονται στο έδαφος κάνοντας σκοπίμως καθυστερήσεις αφού είναι αδιανόητο να τραυματίζονται συνεχώς σε κάθε διεκδίκηση και μαρκάρισμα. Έναν διαιτητή να ανέχεται αυτή τη συμπεριφορά και σαν να μην έφτανε αυτό να διακόπτει για τουλάχιστον τρεις φορές τον αγώνα. Ο λόγος ; Επαναλαμβανόμενες λάθος υποδείξεις και του ίδιου αλλά και του βοηθού του προκάλεσαν αγανάκτηση. Σε ένα "ανάποδο" σφύριγμα μπροστά στον επόπτη η εξέδρα αγανάκτησε και κινήθηκε προς το μέρος τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις κακώς μεν αλλά μικροαντικείμενα εκτοξεύτηκαν στον αγωνιστικό χώρο με αποτέλεσμα αμέσως να διακοπεί το παιχνίδι. Ο ποδοσφαιριστής με το #3 των φιλοξενουμένων δυναμίτισε ακόμα το κλίμα με την προκλητική συμπεριφορά του και πλέον το βραδύκαυστο φιτίλι είχε ανάψει και το γήπεδο μύριζε μπαρούτι. Μετά από 3' ο αγώνας ξεκίνησε πάλι για να διακοπεί ξανά αυτή τη φορά γιατί ο επόπτης απλά άκουγε σε κάθε του βήμα την δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου της Προοδευτικής. Ίσως νομίζουν κάποιοι ότι το γήπεδο είναι εκκλησία ή μέγαρο μουσικής αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση πέρα από το λεκτικό κομμάτι και ότι άκουγε ο επόπτης δεν έγινε το παραμικρό. Αυτό στάθηκε αφορμή για να διακοπεί πάλι για περίπου 2' ο αγώνας. Μετά από συστάσεις και εκκλήσεις κυρίως από τους ποδοσφαιριστές της "Προο" προς την εξέδρα ο αγώνας ξεκίνησε πάλι ώσπου να διακοπεί για μια ακόμη φορά πάλι για τον ίδιο λόγο. Ακόμα ακούγεται στα αυτιά μου η φωνή και παρότρυνση από την αντίπαλη εξέδρα προς το διαιτητή να σφυρίξει σωστά όπως ξέρει μένοντας ανεπηρέαστος από τα τεκταινόμενα. Μήπως αισθάνονται αδικημένοι κιόλας οι φιλοξενούμενοι ; Το θέατρο του παραλόγου έχει ακόμα πολύ συνέχεια όμως... Αφού πέρα από τις συνεχείς διακοπές θεωρητικά παιζόταν και ποδόσφαιρο πρέπει να επικεντρωθούμε στο αγωνιστικό κομμάτι. Με τόσες διακοπές ούτε λόγο για ρυθμό αλλά ως από μηχανής θεός σε μια φάση διαρκείας ο Ζαφειράτος με μονοκόματο σουτ έξω από την μεγάλη περιοχή ισοφάρισε σε 1-1. Ήταν ακριβώς στο 44' και ο κόσμος ζεστάθηκε για τα καλά περιμένοντας την ολική ανατροπή του σκηνικού. Με τόσες διακοπές θα έπρεπε το λιγότερο ο διαιτητής να κρατήσει πεντάλεπτη καθυστέρηση όμως πρωτοτύπησε για μια ακόμη φορά σφυρίζοντας ακριβώς στο 45' σαν να μην είχε διακοπεί ούτε για ένα δευτερόλεπτο ο αγώνας. Σαφώς και καταδικάζω και εγώ αλλά και όλοι την ρίψη αντικειμένων και την βία στα γήπεδα αλλά με τα όσα βλέπουμε κάποιες φορές φαίνεται αδύνατον η λογική σκέψη να συγκρατήσει την αγανακτισμένη μάζα που δικαίως νιώθει ότι αδικείται. Έτσι με πολύ προσπάθεια οι διαιτητές προσέγγισαν τα αποδυτήρια εν χορό αποδοκιμασιών και όχι μόνο τρέχοντας να "κρυφτούν" στο ασφαλές σημείο τους...

Πλούσιο το πρώτο ημίχρονο...Εγώ πάντως ότι είδα προσπαθώ να το γράψω χωρίς εμπάθειες και ψεύδη γιατί ο καθένας θα εκφέρει διαφορετική εκδοχή. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινούσε με μια Προοδευτική μεταμορφωμένη προς το καλύτερο να κυνηγάει το γκολ. Ο Ολυμπιακός Λαυρίου επιστράτευσε κάθε τρόπο για να ανακόπτει τον ρυθμό και δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι σε κάθε δυνατό μαρκάρισμα είχαμε και καθυστέρηση λόγω τραυματισμού...Σε μια από τις πολλές τέτοιες φάσεις οι ποδοσφαιριστές της Προοδευτικής μιας και τις περισσότερες φορές οι αντίπαλοί τους συναγωνίζονταν θεατρικούς πρωταγωνιστές με τις εκφράσεις τους δεν τήρησαν το fair play και συνέχισαν κανονικά και νόμιμα την προσπάθεια τους χωρίς οι φιλοξενούμενοι να αμύνονται κανονικά. Για το αθλητικό πνεύμα και το ευ αγωνίζεσθαι αυτή η κίνηση δεν ήταν σωστή αλλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν υπήρχε ούτε αθλητικό πνεύμα ούτε σεβασμός από τους φιλοξενούμενους. Ο τερματοφύλακας τελικά απέκρουσε την μπάλα και την πέταξε εκτός αγωνιστικού χώρου αλλά αμέσως μετά δημιουργήθηκε σύρραξη ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές, όπως και στην πρώτη διακοπή στο πρώτο μέρος, με αποτέλεσμα να διακοπεί για μια ακόμη φορά ο αγώνας. Αυτή τη φορά η ενέργεια αμυντικού των φιλοξενουμένων να χτυπήσει ποδοσφαιριστή της Προοδευτικής θεωρώ πως έπρεπε να τιμωρηθεί με κόκκινη κάρτα αλλά ο διαιτητής περιορίστηκε σε κίτρινη κάρτα και στους δύο ποδοσφαιριστές που ενεπλάκησαν στον καβγά ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να ηρεμήσουν την κατάσταση. Με αυτά και με αυτά ο αγώνας ξεκίνησε πάλι με την "Προο" να έχει τον έλεγχο και την κατοχή της μπάλας. Η ομάδα μας ήταν απειλητική και ειδικότερα σε τρεις φάσεις(63',68',76') η μπάλα ως δια μαγείας δε κατέληξε στα δίχτυα. Σε μια από αυτές δύο φορές το δοκάρι έσωσε τους φιλοξενούμενους οι οποίοι έδιωξαν ουκ ολίγες φορές την μπάλα πάνω στην γραμμή. Κάποιες φορές η μπάλα δε θέλει με τίποτα να αναπαυτεί στα αντίπαλα δίχτυα... Στο 80' ο διαιτητής ύστερα από καταφανέστατο χέρι εντός της περιοχής καταλόγισε πέναλτι υπέρ της Προοδευτικής. Με τέτοια αντιμετώπιση σε όλο το παιχνίδι από τον διαιτητή και τους βοηθούς του ήταν αδιανόητο να σφυρίξει πέναλτι το οποίο δεν ήταν τόσο εμφανές όσο αυτό. Κάπου εδώ αρχίζουν τα τραγελαφικά της υπόθεσης. Οι φιλοξενούμενοι κατευθύνονται προς τον πάγκο τους ομαδικά αντιδρώντας στην υπόδειξη και αρνούνται να εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο. Ο διαιτητής καλεί τους βοηθούς του και διακόπτει το παιχνίδι. Ο χρόνος κυλάει και παρά το γεγονός ότι καλεί τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού Λαυρίου να επανέλθουν στο παιχνίδι αυτοί επανειλημμένως αρνούνται. Σε αυτή την περίπτωση εγώ προσωπικά γνωρίζω ότι ο αγώνας έπρεπε να λήξει με υπαιτιότητα της ομάδας τους και να κατοχυρωθεί στα χαρτιά με 3-0 υπέρ του αντιπάλου καθώς επίσης θα έπρεπε ύστερα από συνεδρίαση του αρμόδιου οργάνου της ΕΠΟ να επιβληθεί ποινή αφαίρεσης βαθμών από το πρωτάθλημα. Αντί να συμβεί αυτό ύστερα από διαβουλεύσεις και συζητήσεις ανάμεσα στους πάγκους και τους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων ο διαιτητής ανεχόμενος αυτή τη συμπεριφορά και αφού περίμενε για πέντε ολόκληρα λεπτά χωρίς να κάνει τα αυτονόητα είδε τους ποδοσφαιριστές των φιλοξενουμένων να εισέρχονται πάλι στον αγωνιστικό χώρο για να συνεχιστεί ο αγώνας. Μάλλον αυτή η διακοπή ήταν προς όφελός τους... Το πέναλτι εκτελέστηκε αλλά ο τερματοφύλακας εκτινάχθηκε σωστά και με δύσκολη επέμβαση κράτησε ανέπαφη την εστία του. Δεν ήταν κακή η εκτέλεση αλλά η μπάλα δεν κατέληξε στα δίχτυα. Στην επόμενη φάση η Προοδευτική πάλι άγγιξε το γκολ το οποίο δεν ήρθε και σαν να μην έφτανε αυτό οι φιλοξενούμενοι στην μοναδική τους ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο σημείωσαν το 1-2 στο 86'. Να τονίσω εδώ κάτι που όσο ασήμαντο και αν φανεί μπορεί να αναδείξει μια χαρακτηριστική εικόνα του αγώνα. Η "Προο" δε σκόραρε στην ευκαιρία πριν την επίτευξη του γκολ παρόλα αυτά ο τερματοφύλακας των φιλοξενουμένων βρέθηκε "τραυματίας" στο έδαφος αποσκοπώντας στο να πετάξει κάποιος ποδοσφαιριστής την μπάλα άουτ ώστε να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Στην εξέλιξη της αντεπίθεσης οι συμπαίχτες του σκόραραν και αυτός σαν ελατήριο σηκώθηκε μην έχοντας τίποτα πανηγυρίζοντας έξαλλα και προκλητικά το γκολ... Στα υπόλοιπα λεπτά η Προοδευτική προσπαθούσε πλέον να ισοφαρίσει ξανά με τους ποδοσφαιριστές των φιλοξενουμένων να προκαλούν συνεχώς όπως έκαναν και από την αρχή του αγώνα και να τους φταίει το παραμικρό από ένα γήπεδο που είχε πια εκραγεί. Το σφύριγμα της λήξης ανέδειξε νικήτρια την ομάδα του Λαυρίου και όσοι από τους ποδοσφαιριστές της πρόλαβαν αμέσως να τρέξουν προς τα αποδυτήρια ήταν τυχεροί. Οι υπόλοιποι παρέα με τον διαιτητή περίμεναν υπομονετικά στο κέντρο του γηπέδου να απομακρυνθεί ο κόσμος που βρισκόταν πάνω από την φυσούνα των αποδυτηρίων. Μάταια όμως αφού η οργή του πλήθους ξεχείλιζε και έτσι θα περίμεναν για πολύ ώρα ακόμα. Τελικά με γρήγορο τρέξιμο και σαν κυνηγημένοι με την ουρά στα σκέλια το διαιτητικό τρίο κατάφερε να μπει στα αποδυτήρια. Ακολούθησαν μετά από λίγη ώρα οι φιλοξενούμενοι οι οποίοι κατά μικρές ομάδες έμπαιναν συνοδευόμενοι από αποδοκιμασίες στα αποδυτήρια. Ο κόσμος της Προοδευτικής πραγματικά άργησε να φύγει από το γήπεδο και η εμφάνιση της βροχής ήταν καταλυτική για να ηρεμήσουν λίγο τα πνεύματα.

Κλειδί του αγώνα οι πολλές κλασσικές χαμένες ευκαιρίες της Προοδευτικής οι οποίες σε συνδυασμό με το χαμένο πέναλτι δεν της επέτρεψαν να πάρει κεφάλι στο σκορ και κατ' επέκταση να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης. Καλύτερος παίχτης της ομάδας ο σκόρερ Ζαφειράτος. Αδύναμος κρίκος αρχικά ο τερματοφύλακας και η άμυνα της Προοδευτικής για το "φτηνό" πρώτο γκολ που δέχθηκε η ομάδα. Αδύναμος κρίκος όμως και οι ποδοσφαιριστές των φιλοξενουμένων για την προκλητική και αντιαθλητική συμπεριφορά που επέδειξαν στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Τέλος αδύναμος κρίκος οι επιεικώς απαράδεκτοι και ανίκανοι διαιτητές της αναμέτρησης που προκάλεσαν την οργή όλων. Τα ονόματά τους μαζί με την παράκληση να μην ξαναεμφανιστούν στο γήπεδό μας είναι Γκιόλης Π., Νεοφύτου Δ., Καραγιαννίδης Ι. του συνδέσμου Αθηνών. Πραγματικά απαράδεκτη διαιτησία και δε το λέω με ύφος τέτοιο ώστε να ρίξω τις ευθύνες αποκλειστικά πάνω στην διαιτησία αλλά με ύφος ακόμα και ενός ουδέτερου παρατηρητή που θα παρακολουθούσε την συνάντηση.

Επόμενη αγωνιστική εκτός έδρας με την ΑΕΡ Αφάντου στην Ρόδο με ευχή για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Εδώ πριν απολογηθώ για μια ακόμη φορά για το μακροσκελές και κουραστικό άρθρο μου θα κάνω δύο προτροπές. Πρέπει επιτέλους ο σύλλογος να κινηθεί παρασκηνιακά και να κόψει τον βήχα στην αντιμετώπιση που έχει. Καλό θα είναι να κάνει έστω και τώρα την αρχή και με το βίντεο του αγώνα να κινηθεί με κάθε νόμιμο τρόπο ενάντια στην αντίπαλη ομάδα. Θεωρώ δεδομένο ότι στο φύλλο αγώνα θα έχουν γραφτεί πάρα πολλά τα οποία ενδεχομένως επιφέρουν και κάποια τιμωρία στην ομάδα. Εγώ από την πλευρά μου παρακαλώ θερμά σε τέτοια περίπτωση να αναρτηθεί το φύλλο αγώνος στο διαδίκτυο και να το δούμε όλοι. Επίσης παρακαλώ τον κάθε αρμόδιο να ψάξει το άρθρο του ΚΑΠ που αφορά την διακοπή αγώνα και να κινηθεί με οποιοδήποτε τρόπο κρίνει ορθότερο. Και αυτό το αναφέρω στην άρνηση των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού Λαυρίου να εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο για να εκτελεστεί το πέναλτι και να συνεχιστεί ο αγώνας. Προσωπικά δεν με πειράζει καθόλου να μην κερδίσει κάτι παραπάνω από αυτή τη διαδικασία η ομάδα. Όμως με πειράζει να μένει αμέτοχη και να ανέχεται αυτά τα φαινόμενα από κάθε ομάδα που με ασπίδα σκοτεινούς παράγοντες έχει το θράσος να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο εντός του γηπέδου. Αναμένω την οποιαδήποτε κίνηση από την διοίκηση για να προστατεύσει την ομάδα από το να επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα. Συγχαρητήρια στους ποδοσφαιριστές για την μαχητικότητα που επέδειξαν στο δεύτερο ημίχρονο. Καλές γιορτές σε όλους...

Donkey2.(Γιώργος Π.).

1 σχόλιο:

  1. Οσο και μεγάλο να είναι το κείμενο δεν κουραζόμαστε να διαβάζουμε για την τρέλα μας έστω και όταν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Δυστυχώς παρά το μεγάλο ρόστερ 6-7 παίκτες μπορούν να σταθούν στο ύψος της φανέλας για τα δεδομένα της κατηγορίας φυσικά. Υπάρχουν τρανταχτές αδυναμίες με πρώτη αυτή στον τερματοφύλακα.

    Το θέμα που καίει είναι αυτό με τους επενδυτές. Στο γήπεδο είδα μόνο τον σωτήρα Μπαταγιάννη. Ο Μόλαρης ερχόταν και έβλεπε το ματς κυπέλλου με τον Προφήτη Ηλία μέσα στη βροχή και τώρα; Πρέπει να τοποθετηθούν δημόσια για τις προθέσεις τους όχι τίποτε άλλο για να ξέρουμε τι μας γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων