Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

11/24/2008

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

Αν χρειαστεί να ταυτοποιήσεις τη λέξη αντισυμβατικός δεν νομίζω πως μπορείς να βρεις άλλο πρόσωπο που το προσωνύμιο αυτό να του ταιριάζει πιο πολύ και από γάντι από το Νικόλα Άσιμο.
Ομολογώ πως ξαφνιάστικα ευχάριστα από την πρόθεση του Βασίλη να κάνει αφιέρωμα σ' ένα από τους μεγάλους αιρετικούς της μεταπολιτευτικής περιόδου, που μέσα από την αντιφατικότητα του, και την άρνηση του να αποδεχθεί οποινδήποτε συμβιβασμό, κατάφερε να σημαδέψει την ελληνική δισκογραφία με τραγούδια, σαν τον Μπαγάσα, το Γιουσουρούμ, το Άμα σε λέγαν Βάσω, που ερνηνεύθηκαν σε δεύτερες εκτελέσεις από μεγάλους τραγουδιστές σαν το Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τη Χαρούλα Αλεξίου.
Αν υπάρχει ένας στίχος που να μπορεί να περιγράψει τον ιδιαίτερο ψυχισμό του αυτός δεν μοπεί να είναι άλλος απ' αυτόν που λέει: Αν ήμουνα τραγούδι και συ ο στιχουργός, θα χόρευε τ' αρκούδι και ο δημιουργός.
Ας αφήσουμε όμως τη γνωστή ιστοσελίδα ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ να μας αφηγηθεί ένα μικρό βιογραφικό του.
<Ο> Νικόλας Άσιμος (1949 - 1988) ήταν στιχουργός, συνθέτης και τραγουδιστής του ελληνικού ροκ. Το πραγματικό του επίθετο ήταν Ασημόπουλος. Ήταν μία περίπτωση ιδιαίτερα αντισυμβατικού καλλιτέχνη, κυρίως όσον αφορά στον τρόπο ζωής που επέλεξε ο ίδιος για τον εαυτό του. Οι συμπεριφορές του και τα τραγούδια που έγραψε θεωρήθηκαν συχνά προκλητικά. Υπήρξε ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, που ιδεολογικά δεν άνηκε σε κάποιο χώρο.ο ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε την "ταξινόμηση" σε κάποια ιδεολογία. Ο Άσιμος ήταν αρχικά αριστερός. Όμως, απέκτησε αναρχική συνείδηση λίγο αργότερα και στην συνεχεια ξεπερασε και τους αναρχικους δεν επιθυμούσε να του κολλανε ταμπελες.
Ο Νικόλας Άσιμος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου του 1949 από γονείς Κοζανίτες. Μικρός υπήρξε αρκετά φιλομαθής. Το 1967 γράφεται στην Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ.. Τα χρόνια της φοιτητικής του ζωής ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο, ενώ παράλληλα έγραφε τραγούδια και τραγουδούσε σε μπουάτ. Συχνά είχε προβλήματα με την αστυνομία, αφού βρισκόμαστε στην περίοδο της Χούντας και της λογοκρισίας που αυτή επιβάλει.
Το 1973 φεύγει από τη Θεσσαλονίκη και πηγαίνει στην Αθήνα. Συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο και τελειώνει μια ιδιωτική σχολή Δραματικής Τέχνης. Γράφει τραγούδια τα οποία δε δισκογραφεί επίσημα, αλλά τα γράφει μόνος του σε κασέτες τις οποίες πουλάει σε διάφορους δρόμους της Αθήνας. Δίνει ακόμα μουσικές παραστάσεις σε μπουάτ της Πλάκας, και συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Σάκης Μπουλάς, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας και η Κατερίνα Γώγου. Το 1976 απέκτησε μία κόρη από την σχέση του με την Λίλιαν Χαριτάκη, εκτός γάμου.
Η πρώτη του συμμετοχή στη δισκογραφία ήταν το 1974 με το single Ρωμιός- Μηχανισμός. Το 1977 φυλακίστηκε προσωρινά μαζί με άλλους 5 εκδότες και συγγραφείς. Αποφυλακίστηκαν και οι 5 μετά από πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου. Το 1978 κατατάχτηκε στον στρατό. Ωστόσο δεν υπηρέτησε, αλλά πήρε απαλλαγή στράτευσης για ψυχολογικούς λόγους (έπασχε απο ένα είδος σχιζοφρένειας). Την περίοδο 1980 - 1981 έγραψε το βιβλίο του Αναζητώντας Κροκάνθρωπους το οποίο δεν εκδόθηκε επίσημα, αλλά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σε φωτοτυπημένα αντίγραφα. Τα τελευταία χρόνια, και μετά τον θανάτό του, το βιβλίο αυτό έχει κυκλοφορήσει και από εκδοτικό οίκο.
Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο του δίσκο μακράς διάρκειας με τίτλο Ο ΞΑΝΑΠΕΣ. Μελοποίησε το "Ουλαλούμ" του Γιάννη Σκαρίμπα. Το 1987 κατηγορήθηκε άδικα για το βιασμό μίας κοπέλας και οδηγήθηκε για λίγο στο ψυχιατρείο. Το γεγονός αυτό είχε σημαντικές συνέπειες στη ψυχολογία του και στις 17 Μαρτίου του 1988 κρεμάστηκε στο σπίτι του που ονόμαζε χώρο προετοιμασίας.>>
Είναι εντυπωσιακό πως έφηβος ακόμα, δεν δίστασε το 1966 να στείλει επιστολή στον Ελεύθερο Κόσμο επίσημο όργανο ένα χρόνο μετά της Απριλιανής χούντας σχολιάζοντας ένα κείμενο του πασίγνωστου Νίκου Μαστοράκη.
Εκείνος του απάντησε σκωπτικά, κι ο μικρός τότε ανταπάντησε με έμμετρο τρόπο περιορίζοντας επιδεικτικά το επιθετό του από Ασημακόπουλος σε Άσιμος, που του έμεινε στη συνέχεια της ζωής του.
Από το διαδίκτυο άντλησα την πληροφορία πως ο Νικόλας αγαπούσε το ποδόσφαιρο και έπαιζε τερματοφύλακας με το παρατσούκλι Βίντος.
Ως εκ τούτου ο ιδιαίτερος στίχος που περιλαμβάνεται στο τραγούδι Άμα σε λέγαν Βάσω και λέει τα παρακάτω λόγια: (Αν ήμουν ο Γαλάκος και ήσουν ο Μπουμπλής θα σου κανα μια τρίπλα και άντε να με βρεις), μόνο συμπτωματικός δεν είναι.
Μια παροιμία λέει πως από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Παραφράζοντας την, θα έλεγα πως μόνο ένας ενσυνείδητα Άσιμος και ολικά ασυμβίβαστος θα μπορούσε να αφήσει μέσα από τη σύντομη ζωή που έζησε ένα τόσο μεγαλειώδη και ανεπανάληπτο στίχο
Άδειο το βλέμμα κούφιες οι ώρες μας
στο ενυδρείο σα χύσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ για ένα κουστούμ
Πάνω στο μνήμα του, με την συνδομή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου είναι γραμμένοι οι στίχοι από τον Μπαγάσα, με τη χαρακτηριστική φράση από το ρερφραίν του τραγουδιού:
Ρε μπαγάσα περνάς καλά εκει πάνω.
Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος. Αν εκεί πάνω υπάρχουν ταξιάρχες άγγελοι, τότε υπάρχουν και Εξάρχεια, και ο Νικόλας θα συνεχίσει να πορεύεται σαν μοναχικός και μόνος καου μπόυ, έχοντας για συντροφιά όχι το Ραταπλάν αλλά τον θρυλικό Κανέλο. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων