Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

11/25/2008

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού και του προέδρου της Κίνας υπεγράφη η συμφωνία παραχώρησης του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του ΟΛΠ, στην κινέζικη πολυεθνική εταιρεία COSCO.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να κρίνω τη συμφωνία, από οποιαδήποτε άποψη. Έχει χυθεί πολύ μελάνι πάνω σ' αυτό, και δεν είναι αυτός ο λόγος για το συγκεκριμένο κειμένο.
Η αναφορά που γίνεται στο γεγονός, έχει να κάνει με την προσωπική μου αδυναμία (και όχι μόνο δική μου) να καταλάβω τον κόσμο που ζούμε.
Για καλοσκεφτείτε το. Μια πολυεθνική ιδιωτική εταιρεία, την κατά τ' άλλα ''κομμουνιστικής'' Κίνας επί της ουσίας αγοράζει ένα δημόσιο λιμάνι μιας ''φιλελεύθερης'' χώρας με ιδιωτική οικνομία μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οέο που είναι η μπάλα αδέρφια. Μόνο αυτό μπορεί να πει κανείς. Οέο που είναι η μπάλα.
Κάποτε βλέπαμε γουέστερν στο σινεμά και ξέραμε ποιοι είναι καμπόηδες και ποιοι οι ινδιάνοι.
Στον αποδομημένο σημερινό κόσμο, ακόμη κι αυτή την θεμελιώδη αίσθηση την χάσαμε ή μάλλον μας την αφαιρέσανε.
Σήμερα και στο πλαίσιο του ψηφιακού κόσμου δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε την αλήθεια από την ψευδαίσθηση. Τα πάντα γύρω μας μοιάζουν με ριάλιτι που χρειάζεσαι ορό της αλήθειας που να απαντάει με τον ίδιο σιχαμερό τρόπο που γίνεται στο γνωστό τηλεπαιχνίδι, για να καταλάβεις τι γίνεται.
Και μέσα σ' αυτή την εικονική πραγματικότητα άντε να απαντήσεις τι είναι αριστερά σήμερα. Τί σημαίνει αριστερός και τι όχι. Ποιο πολιτικό μίγμα διαμορφώνει μια αριστερή πολιτική στην πράξη και ποιο όχι.
Μέσα σ' αυτή την ωραία ατμόσφαιρα, η πάσης λογής αριστερά εξακολουθεί να προσδιορίζεται μ' εκείνο τον μοναδικό τρόπο που μόνο η αριστερά μπορεί να κάνει.
Ριζοσπαστική, μεταρρυθμιστική, μαχόμενη, επαναστατική, νέα, σύγχρονη, αντιδογματική, οικολογική, πολύχρωμη, ευρωπαϊκή, ανοιχτή, αλύγιστη, λαϊκή, εργατική, ανυπάκουη, διαλεκτική, φιλελεύθερη, προλεταριακή, διεθνιστική και πάει λέγοντας.
Ανεξάντλητη αλλά και τόσο σίγουρη για τις ιστορικές της βεβαιότητες, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να περιχαρακωθεί και να κλειστεί στο γιατάκι της πέφτοντας σε χειμερινή νάρκη σαν τις αρκούδες, έτοιμη να ξυπνήσει στην επόμενη φάση ιστορικής διαμόρφωσης για να παλέψει με το τέρας του κεφαλαίου υπέρ των φτωχών και αδυνάτων, διαμορφώνοντας τις νέες ''σταθερές''

Ξεκαθαρίζοντας πως δεν έχω την παραμικρή εκτίμηση και εμπιστοσύνη με κάθε είδους ασιατική αριστερή εκδοχή, περιορίζομαι να δηλώσω τα κατ' εμέ αυτονόητα.
Ο πολιτικός πολιτισμός από την Ευρώπη ξεκίνησε. Όλα τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα, ακόμα και οι εκτροπές τους που κόστισαν στην ανθρωπότητα κολασσιαίους πολέμους, εδώ γεννήθηκαν.
Από εδώ (αυτό αφορά και την χώρα μας) πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή και χωρίς προαπαιτούμενα η κουβέντα για την αριστερά του 21ου αιώνα.
Μια αριστέρα που θα προσδιορίζεται σαν σύγχρονη γιατι απλά θα μπορεί να συγχρονίζεται με τις απαιτήσεις των καιρών και τις ανάγκες της κοινωνίας.
Που θα είναι σε θέση όχι απλά να περιγράψει το θεωρητικό πλαίσιο ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, αλλά και να το εξιδεικεύσει σε συγκεκριμένες πολιτικές που να μπορεί να τις εφαρμόσει στην πράξη.
Που θα είναι έτοιμη να πετάξει στην θάλασσα τα μέχρι χθες εργαλεία πολιτικής ανάλυσης που χρησιμοποιούσε.
Και για να γίνω ξεκάθαρος στο τι εννοώ θα μεταχειριστώ ένα παράδειγμα.
Ένας σπουδαίος διανοητής του καιρού μας ο Κώστας Βεργόπουλος, σχολιάζοντας την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους μίλησε για την ανάγκη διαμόρφωσης μητροπολιτικών κοινωνικών δίκτυων.
Σ' αυτή τη βάση εκατοντάδες απλές ενορίες της χώρας μας, μοιράζουν μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας αμέτρητες χιλιάδες μερίδες δωρεάν φαγητό σε ανθρώπους που δεν είναι σε θέση ούτε αυτό να εξασφαλίσουν, στηριγμένες στον εθελοντισμό χιλιάδων απλών ανθρώπων.
Ρωτάω, τι σχέση έχει αυτή η συμπεριφορά με τις κομπίνες τύπου Βατοπεδίου που στήνει το ανεκδιήγητο κράτος ξεφτιλίζοντας τα πάντα.
Μέχρι πότε θα υπερσπιζόμαστε αυτό τον κλινικά νεκρό κρατισμό, αφήνοντας τις αναγκαίες μεταρυθμίσεις στα χέρια των ''χρυσών αγοριών'' που μας οδήγησαν στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα;
Αυτή η νέα αριστερά δεν μπορεί με τίποτα να προκύψει μέσα από ατυχείς συγκολήσεις παρωχημένων πολιτικών σχηματισμών.
Το καινούργιο χρειάζεται γενναιότητα, και έλλειψη εγωισμού, για να γεννηθεί και να μπορέσει κάποτε να γίνει πλειοψηφικό.
Και επειδή είμαι εξαιρετικά επιφυλακτικός για μια τέτοια προοπτική, θα συνεχίσω να παρακολουθώ γεμάτος απορία παράδοξες συμφωνίες σαν τη σημερινή, περιμένοντας να σκάσει μύτη, το επόμενο επί παραγγελία γκάλλοπ. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων