Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

11/11/2008

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΚΥΡΙΑΚΗ

Το πρώτο σχόλιο που θα μπορούσα να κάνω ξεκινώντας, σχετίζεται με τις χορταστικές περιγραφές των αγώνων από το Γιώργο που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για το τι έγινε σε όσους τις διαβάζουν, ακόμα κι αν δεν ήτανε στο γήπεδο.
Μερικές παρατηρήσεις όμως νοιώθω πως αξίζει τον κόπο να τις καταθέσω.
Αρχίζω από το γεγονός πως έστω και τυπικά τέταρτοι στη βαθμολογία μειώσαμε την απόσταση που μας χωρίζει από την κορυφή στους 3 βαθμούς, καθώς η πρωτοπόρος Αφάντου έκανε το ρεπό της.
Είναι σημαντικό πως σε απόσταση τριών βαθμών την ακολουθούν 3 ομάδες κάτι που δείχνει ότι στο πρώτο στραβοπάτημα των Ροδιτών η κορυφή θα αποκτήσει κι άλλους συγκάτοικους, κι όσο και καλή ομάδα κι αν διαθέτουν, δε μπορεί κάποια στιγμή το ρόδι θα σπάσει, σε σχέση με το χάδι της τύχης που απολαμβάνουν από την αρχή της σαιζόν, γι’ αυτό αδέρφια υπομονή.
Για την ομάδα μας τώρα σημαντικό γεγονός η τρίτη σερί νίκη, η προσαρμογή του νέου προπονητή αλλά και των παικτών στις διαφορετικές συνθήκες που προέκυψαν, το γεγονός ότι και οι τρεις βασικοί σκόρερ της ομάδας βρήκαν δίχτυα, (Τάτσης, Κουβάτσος, Μαλισιόβας που έφτασε κι αυτός τα τρία γκολ), αλλά και το μηδέν παθητικό στην άμυνα για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι.
Πρέπει όμως και να σημειώσουμε πως η ανασταλτική δυσλειτουργία της μεσαίας γραμμής ήταν για μια ακόμη φορά φανερή, επιτρέποντας σε μια ομάδα με πάρα πολλά αγωνιστικά προβλήματα να κάνει κλασσικές ευκαιρίες, γεγονός που επέτρεψε πάντως στον τερματοφύλακα Μητρογιάννη σε δυο περιπτώσεις, να δείξει την κλάση αλλά και τη φόρμα που διανύει, με πραγματικά σπουδαίες αποκρούσεις.
Να σημειωθεί πως το παιχνίδι παρακολούθησαν και δυο scouters της ομάδας της Αφάντου που ήρθαν να παρακολουθήσουν το Μοσχάτο προσεχή αντίπαλο των Ροδιτών.
Δεν ξέρω αν εμείς έχουμε αντίστοιχη λειτουργία, (αν δεν έχουμε να δημιουργήσουμε, αν έχουμε να τη βελτιώσουμε), γιατί κάποια πράγματα πλέον θεωρούνται αυτονόητα ακόμη και για το επίπεδο της Δ εθνικής για όσες ομάδες θέλουν να ξεχωρίσουν, και δικαιωνόμαστε για όσα γράφουμε από την αρχή της χρονιάς γι’ αυτό το θέμα.
Αξίζει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο της ομάδας που για μια ακόμη φορά έδωσε σημαντικό παρόν στο γήπεδο, αλλά και στους οπαδους μας που φρόντισαν ήδη να δρομολογήσουν δύο πούλμαν για όσους θέλουν να πάνε στα Σπάτα την άλλη Κυριακή, σ’ ένα παιχνίδι που χρειάζεται αδέρφια να δώσουμε βροντερό παρόν.
Από ‘δω και πέρα η προσπάθεια εκτιμώ πως πρέπει να είναι στοχευμένη με σκοπό να φέρουμε νέους φιλάθλους στο γήπεδο, εξ εξειδικεύοντας στο ζήτημα της μαθητικής εξέδρας.
Προ ημερών στην μαθητική παρέλαση μέτρησα πως υπάρχουν 23 δημοτικά σχολεία Κορυδαλλό. Προσθέστε τα αντίστοιχα μόνο στα Άσπρα Χώματα στη Νίκαια και υπολογίστε μαζί και γυμνάσια λύκεια, μας κάνουν πάνω από 50 σχολεία μέσα στο σκληρό πυρήνα της Προδευτικάνικης γειτονιάς.
Είναι αδιανόητο για μια ομάδα σαν την Προοδευτική να μην μπορούμε να γεμίσουμε την 1.200 θέσεων εξέδρα πίσω από το τέρμα, με τους (PROO FANS, PHOENIX SONS), αυτούς δηλαδή που σαν πραγματικοί γιοι του Φοίνικα θα εγγυηθούν στην ιστορική συνέχεια αυτής της μεγάλης ομάδας.
Από τους φορείς (δήμους, κράτος, ομοσπονδίες) μπορείς να ζητάς ότι θες εκτός από ένα, να σου βρούνε φιλάθλους. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο καλύτερα.
37 παίχτες στο ρόστερ της ομάδας σηματοδοτεί γεγονός πιο πέρα κι απ’ την υπερβολή. Αναμενόμενη η αραίωση που προέκυψε και πιθανόν ν’ ακολουθήσει κι άλλη.
Έχω την αίσθηση πως στη μεταγραφική περίοδο που πλησιάζει η Προοδευτική δεν θα μείνει αμέτοχη, με προσανατολισμό αυτή τη φορά σε συγκεκριμένες κινήσεις που θα την ισχυροποιήσουν αγωνιστικά.
Τους παίχτες που φύγανε και δεν τους έχουμε δει αγωνιζόμενους πλην του Μπαλή δεν μπορούμε να τους κρίνουμε. Τους ευχόμαστε πάντως κάθε επιτυχία στη συνέχεια της σταδιοδρομίας τους.
Τέλος κλείνω με κάτι που θεωρώ σημαντικό, και με ευχαρίστησε πολύ η αλλαγή που προέκυψε στο τελευταίο παιχνίδι.
Τι ήταν αυτό; Ότι η ομάδα αγωνίστηκε με την παραδοσιακή βυσσινί στολή, και οι παίχτες στον πάγκο φορούσανε επίσης βυσσινί φόρμες.
Έχω ξαναπεί πως το χρώμα μας ταυτίζεται με την περηφάνια του ίδιου του συλλόγου, λόγω της σπανιότητας του, και της εξαιρετικής δυσκολίας που συνεπαγόταν για δεκαετίες η εξεύρεση κατάλληλου ιματισμού.
Κρατιόμουνα να μην το πω αλλά θα το πω. Όταν βλέπεις την ομάδα με γκριζόμαυρες φόρμες κόκκινα αδιάβροχα μπουφάν, και το προπονητικό teem με μπλε μπλούζες, μόνο μια λέξη υπάρχει για να χαρακτηρίσει το οπτικό αποτέλεσμα. Σούργελο.
Ελπίζω τώρα που χειμωνιάζει κάτι να γίνει και με τα μπουφάν. Γιατί τον Προδευτικάνο δεν τον νοιάζει τι μάρκα φοράει η ομάδα, αλλά τι χρώμα. Αλλιώς ν’ αλλάξουμε τελείως το βυσσινί, δεν νομίζετε; Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων