Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

10/26/2008

Το ανέκδοτο της δεκαετίας

Από τη στιγμή που ο πιο Προδευτικάνος απ’ όλους μας Γιάννης Καλαμίτσης μας κάνει την τιμή να μας μνημονεύει από την εκπομπή του στην ‘’ΝΕΤ 105,8’, δεν θα σταματήσουμε κι εμείς ν’ αναφερόμαστε σ’ όσα απίστευτα λέει από την δική του εκπομπή.
Από το Γιάννη μάθαμε για το περιοδικό πολιτικού προβληματισμού ΡΕΣΑΛΤΟ, που τα τεύχη που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα μπορείτε να βρείτε και στο διαδίκτυο, κλικάροντας τον τίτλο του περιοδικού πάνω στη μηχανή αναζήτησης.
Το ενδιαφέρον στην περίπτωση του ΡΕΣΑΛΤΟΥ δεν έχει να κάνει με το αν συμφωνεί η διαφωνεί κανείς με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται σε κάθε κείμενο, αλλά τον εντελώς ξεχωριστό και συχνά ανατρεπτικό τρόπο που προσδιορίζονται τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται το περιοδικό, και πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να το ‘’ξεφυλλίσετε’’.
Για εισαγωγή αναπαράγουμε ‘’το ανέκδοτο της δεκαετίας’’ όπως ακριβώς το βρήκαμε και σας καλούμε να το απολαύσετε. Δ.Β.

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούργιο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της SONY) και το μάθημα αρχίζει με μερικές ερωτήσεις.

«Για να δούμε, λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορίας», λέει η δασκάλα.

«Ποιος είπε δώστε μου ελευθερία ή δώσε μου θάνατο»;

Κάποιοι μουρμουρίζουν, αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούργιο:
«Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.

«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: «Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.

«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουρκ», απαντά πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
«Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή πίσω από τα θρανία:
«Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!»

«Ποιος το είπε αυτό;;;», ρωτάει αυστηρά η δασκάλα;

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
«Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόβα, το 1982, στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς».

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
«Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

«Ποιος το είπε αυτό;;;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
«Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια δείπνου στο Τόκιο, το 1991».

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π..α, λέω εγώ!!!»

Και ο Σουζούκι ψύχραιμα:
«Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού οίκου»

Δύο-τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
«Αϊ γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι».

Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
«Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες. Η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
«Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιοι μπουρδέλο!!!»

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων