Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

9/05/2008

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ

Ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη υπέστησαν τόσο μεγάλο κόστος στα χρόνια της κατοχής όσο η Ελλάδα, πληρώνοντας το τίμημα της επιλογής τους να αντισταθούν τόσο στον ιταλικό φασισμό, όσο και στον γερμανικό ναζισμό.
Περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι χάθηκαν είτε σαν θύματα πολεμικών επιχειρήσεων, είτε σαν μάρτυρες αντιστασιακής δράσης και των συνεπακόλουθων αντιποίνων, είτε σαν θύματα πείνας και κακουχίας
Περίπου 50.000 Έλληνες πολίτες οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας με τις γνωστές συνέπειες, κατατάσσοντας την Ελλάδα τέταρτη σε αριθμό θυμάτων στα ναζιστικά κρεματόρια, ενώ ποτέ δεν υπολογίσθηκαν οι υλικές συνέπειες της καταλήστευσης κάθε πλουτοπαραγωγικού πόρου της χώρας.
Μέσα σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι πολύ λίγα αστικά κέντρα της Ευρώπης υπέστησαν τόσο μεγάλα δεινά όσο ο Πειραιάς στην διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου.
Το λιμάνι καταστράφηκε συνολικά τρεις φορές. Την πρώτη στις 6/4/1041 από αεροπορικό βομβαρδισμό των Γερμανών, την δεύτερη από αεροπορικό βομβαρδισμό των συμμάχων στις 11/1/1944, και την τρίτη και τελευταία στις 12/10/1944 κατά την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής.
Τι άφησαν πίσω αυτές οι χωρίς οίκτο πολεμικές επιχειρήσεις και ιδιαίτερα η ‘’συμμαχική’’ που ήτανε το μεγάλο ευχαριστώ του Τσώρτσιλ σ’ αυτούς που δήλωνε πως ‘’οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες’’, το αντλούμε από την ιστοσελίδα pireasweb.

<<Η πολεμική περιπέτεια του έθνους (1940-44) είχε τις ανάλογες επιπτώσεις στην πόλη και το λιμάνι του Πειραιά. Ιδιαίτερα στο τελευταίο ήταν άμεσες και ανασχετικές στην απρόσκοπτη - ως τότε - λειτουργία του. Τα πολεμικά γεγονότα, όπως ο βομβαρδισμός από γερμανικά "στούκας" και η έκρηξη του α/π "Κλαν Φρέιζερ" (6-4-1941), ο μεγάλος βομβαρδισμός του Πειραιά από τους "Συμμάχους" (11-1-1944) και η ανατίναξη των λιμενικών εγκαταστάσεων, κατά την αποχώρηση των Γερμανών (12-10-1944), είχαν ως αποτέλεσμα την πλήρη σχεδόν καταστροφή του λιμανιού, με ζημιές που, κατά σχετικές εκτιμήσεις της εποχής, υπολογίστηκαν σε 325.000.000 προπολεμικές δραχμές. Μεγάλες ήταν και οι καταστροφές στην πόλη (κατάρρευση ενός Ιερού Ναού - της Αγίας Τριάδας - 684 δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων, 56 αποθηκών και εργοστασίων, 3000 πλινθόκτιστων και ξύλινων οικημάτων και σημαντικές ζημιές σε 2.070 δημόσια και ιδιωτικά κτίρια και 146 εργοστάσια και αποθήκες, ενώ βαρύτατος ήταν και ο φόρος αίματος που κατέβαλε ο Πειραιάς - οι θυσίες σε ανθρώπινα θύματα (15.000 περίπου νεκροί, από τους οποίους οι 11.000 από πείνα τον φοβερό χειμώνα του 1941-42)>>.

Ας πάμε όμως στο τελευταίο. Οι Γερμανοί γνωρίζοντας ότι έχασαν τον πόλεμο αποφασίζουν κατά την αποχώρηση τους ν’ αφήσουν πίσω τους ερείπια, υπονομεύοντας και ανατινάζοντας τις λιμενικές εγκαταστάσεις. Το ρολόι του χρόνου δείχνει 12/10/1944. Η έγκαιρη αντίδραση του ΕΛΑΣ περιορίζει τις συνέπειες.
Την επόμενη ανατινάζουν τις εγκαταστάσεις καυσίμων της SHELL στο Ικόνιο. Τελευταίος στόχος το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι, που τότε ανήκε στην Αγγλική εταιρεία Πάουερ. Αν το κατάφερναν η Αθήνα και ο Πειραιάς θα έμεναν για μήνες στο σκοτάδι.
Δύο μονάδες του ΕΛΑΣ αναλαμβάνουν το έργο της υπεράσπισης του εργοστασίου, απέναντι στο μηχανοκίνητο και βαριά οπλισμένο σώμα των 60 Γερμανών. Η μάχη αμφίρροπη κρατάει ώρες. Στο τέλος οι Γερμανοί παραδίδονται με όλο τους τον οπλισμό. Το τίμημα όμως βαρύ. 8 παλικάρια του ΕΛΑΣ νεκρά, και συνολικά 17 σ’ εκείνη τη φάση των επιχειρήσεων.
Χάρη στο παιχνίδι των συμπτώσεων, στις 18/10 αποβιβάζεται στο Κερατσίνι η πρώτη κυβέρνηση της ελεύθερης πλέον Ελλάδας, με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Σ’ αυτή την ηρωική σελίδα της νεότερης Ελληνικής ιστορίας αξίζει να κρατήσουμε, ότι συμμετείχαν δύο ποδοσφαιριστές με προσφυγική καταγωγή. Ο πρώτος ήταν ο λοχαγός του ΕΛΑΣ και ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Νίκος Γόδας, που είχε πάρει μέρος και στην μάχη της Κοκκινιάς.
Τα χρόνια του εμφυλίου που ακολουθούν συλλαμβάνεται, φυλακίζεται στις φυλακές της Κέρκυρας, και τελικά εκτελείται. Τελευταία του επιθυμία να τουφεκιστεί φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα και το άσπρο παντελονάκι, σύμβολα της ιδεολογικής και οπαδικής του προσήλωσης.
Στερνή του φράση: Ζήτω οι ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού, που επαναπροσδιορίζει σε επιπέδου περιεχομένου τουλάχιστον την έννοια του ολυμπιακού πνεύματος, σε σχέση με όσα τρελά και παλαβά, συμβαίνουνε στις μέρες μας.
Ο άλλος ήταν ένας πραγματικός θρύλος του ελληνικού ποδοσφαίρου που εκείνη την περίοδο έπαιζε ακόμα στην Προοδευτική. Το όνομα του: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ. Συνεχίζεται. Δ.Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων