Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

7/04/2008

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ, ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ

Είναι κινέζικη παροιμία και την έχω ξαναπεί. Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Κι αντί να ξοδευόμαστε με κουβέντες ας δούμε μια σειρά φωτογραφικά ντοκουμέντα που δεν θα τα σχολιάσω εκτενώς, και αφήνω σ’ εσάς να κρίνετε, πόσα ψέματα και πόση υποκρισία κρύβουνε.


Λέγαμε πριν λίγες μέρες για τα γήπεδα στα λατομεία του Καραμπίνη που βρίσκονται στην Άνω Νεάπολη, και ανήκουν αυτοδιοικητικά τουλάχιστον, στην δικαιοδοσία του δήμου Νικαίας.

Περιλαμβάνουν ένα πρωτόγονο γήπεδο ποδοσφαίρου με επιφάνεια μπετόν, μια ακόμη μεγαλύτερη αλάνα στο πάνω μέρος, και μια αδιαμόρφωτη έκταση στην οποία βρίσκεται το προκάτ κλειστό γυμναστήριο του δήμου, όπως φαίνεται στο κάτω μέρος της φωτογραφίας.

Είναι προφανές ότι με υπαρκτή βούληση, σχεδιασμό και επένδυση χρημάτων φυσικά, (που πιστεύω ότι μπορούνε να βρεθούν) μπορεί κάλλιστα να δημιουργηθεί ένα ποδοσφαιρικό αθλητικό κέντρο, που να περιλαμβάνει μέχρι και τρία γήπεδα ποδοσφαίρου, αν το μικρό κλειστό γυμναστήριο μεταφερθεί σε κάποιο άλλο χώρο, όπως στην έκταση του πρώην νεκροταφείου Νεάπολης για παράδειγμα.

Γιατί όλη αυτή η έκταση βρίσκεται σήμερα, σ΄ αυτή την πρωτόγονη και τραγική κατάσταση, σας βεβαιώνω ότι δεν γνωρίζω.

Στις 5/6/08 σε αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, ρωτήσαμε αν ξέρει κανείς να μας πει κάτι για το μέλλον των 37 στρεμμάτων του πρώην νεκροταφείου Νεάπολης που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν μεταξύ άλλων και αθλητικές εγκαταστάσεις. Η έκταση ακροβατεί ανάμεσα σε νέα Νίκαια και Κορυδαλλό, σαν χρήση κοιμητηρίου κάλυπτε τις ανάγκες και των δύο δήμων, διοικητικά υπάγεται στην Νίκαια και λόγω του τεράστιου μεγέθους της έκτασης και του γεγονότος ότι βρίσκεται στο κέντρο πυκνοκατοικημένης περιοχής, υπάρχει εύλογο ενδιαφέρον για το μέλλον του χώρου.

Κατηφορίζοντας φτάνουμε και στο Κατράκειο μένοντας πάντα στον δήμο Νικαίας. Στο κάτω μέρος της φωτογραφίας, εκεί που σήμερα βρίσκεται στο πάρκινγκ του χώρου, βρίσκεται η έκταση που ο ξεριζωμένος Εθνικός που έφτασε στη Γλυφάδα για να βρει γήπεδο, θα έφτιαχνε υποτίθεται το σπίτι του.

Δεν ξέρω αν το μπλεγμένο ιδιοκτησιακό του χώρου ξεκαθάρισε, εκείνο που ξέρω είναι πως ούτε κει έγινε γήπεδο, όπως ήταν αποφασισμένο κάποτε.

Στο πάνω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται το πράγματι κουκλίστικο γήπεδο Γρηγορίου. Εδώ το ζήτημα είναι άλλο.
Στην αρχική του μορφή το γήπεδο περιλάμβανε και κουλουάρ στίβου. Προκειμένου να γίνει το σπίτι της Άρσης Βαρών, ο στίβος εξαφανίστηκε, το γήπεδο στριμώχτηκε στην πάνω γωνία, και το αν ένας δήμος 100.000 κατοίκων σαν την Νίκαια θα αποκτήσει κάποτε γήπεδο στίβου, παραμένει ζητούμενο
Ώρα να πάμε και στον Κορυδαλλό. Απολαύστε το ‘’Ολυμπιακό’’ αθλητικό κέντρο Κορυδαλλού, όπως ακριβώς ετοιμάστηκε για την Ολυμπιάδα του 2004! Μπροστά σ’ αυτό το αθλητικό μεγαλούργημα τι ζημιά μπορεί να κάνει ένα κέντρο υπερυψηλής τάσης της ΔΕΗ που παραχωρήθηκε σαν αντισταθμιστικό όφελος, κι είναι το μόνο που λειτούργησε για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Ένα τόσο δα ‘’κτιριάκι’’ στο κάτω μέρος της φωτογραφίας είναι, που πρωτόδικα έχει απλώς κριθεί παράνομο από το συμβούλιο Επικρατείας.

Ο κοινόχρηστος χώρος των λατομείων δεν εξαντλείται στα 110 στρέμματα της προηγούμενης φωτογραφίας. Στο νότιο τελείωμα του χώρου διακρίνεται το σχολικό συγκρότημα της οδού Σταματοπούλου, που βρίσκεται ανάμεσα στη χωματερή που βρίσκεται στο πίσω μέρος του χώρου στάθμευσης των αποριμματοφόρων του Δήμου Κορυδαλλού, και τις ανοιχτές αποθήκες εναπόθεσης υλικών που βρίσκονται στο σημείο μα την κόκκινη τελεία. Ομολογώ πως δεν έχω καλή πληροφόρηση για το καθεστώς του χώρου, κι αν ξέρει κάποιος κάτι παραπάνω ας πληροφορήσει κι εμάς.
Πάντως κι εδώ θα μπορούσαν να δημιουργηθούν αθλητικές εγκαταστάσεις, και είναι το λιγότερο ενοχλητικό να λειτουργεί σχολικό συγκρότημα σε τόσο επιβαρημένο περιβάλλον, με κερασάκι στην τούρτα το κέντρο της ΔΕΗ, πάνω αριστερά.

Σαν blog έχουμε αναφερθεί δύο φορές στο περιβόητο υπό κατασκευήν αθλητικό κέντρο, ρωτώντας τα αυτονόητα. Στα 110 στρέμματα της έκτασης εκτελούνται έργα; Σε ποια φάση βρίσκονται; Έχουν εκταμιευτεί χρήματα και πόσα; Υπάρχουν ρήτρες έγκαιρης παράδοσης; Έχει τελειώσει η απαλλοτρίωση του χώρου; Κι αν ναι τις δραστηριότητες που υπάρχουν σήμερα ποιος τις εγκρίνει; Απάντηση δεν έχουμε πάρει. Δεν θα βαρεθούμε να ρωτάμε όμως. Η μη απάντηση δεν είναι δικαίωμα κανενός. Είμαστε πολίτες κι όχι υπήκοοι.


Πάμε και μέχρι το ΕΑΚ, όπου η εικόνα που βλέπετε είναι υπεράνω πάσης περιγραφής. Θα επανέλθουμε πιο διεξοδικά για τον συγκεκριμένο χώρο, και για την ώρα ας μείνουμε στα πιο βασικά.
Στο κάτω μέρος του χώρου εκεί που βρίσκεται το ανοιχτό πάρκινγκ του δήμου, κάποτε υπήρχε ταμπέλα προσεχώς κολυμβητήριο που όμως δεν έγινε ποτέ. Η Ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Πειραιά ζήτησε να γίνει γήπεδο έστω για προπονήσεις, γιατί ό χώρος είναι μεγάλος, και τελικά ο δήμος επέλεξε το καλύτερο οικόπεδο της πόλης με πρόσοψη στη Λαμπράκη να το κάνει υπαίθριο χώρο στάθμευσης, και χώρο πρασίνου λέει ότι θα κάνει τα 17 στρέμματα που θα παραχωρηθούν μετά την απομάκρυνση των γυναικείων φυλακών! Προφανώς ο συγκεκριμένος χώρος ικανοποιεί την δημοτική αρχή έτσι όπως είναι.
Για την ώρα το μόνο που περιορίζομαι να πω, είναι πως αν το πάρκινγκ υπογειοποιηθεί, στην επιφάνεια μπορούν να γίνουνε παπάδες.

Δίπλα στο ΕΑΚ Κορυδαλλού φαίνονται καθαρά τα δύο ασφαλτοστρωμένα γηπεδάκια που δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ μάλλον για αδιευκρίνιστους λόγους, σαν αθλητική εγκατάσταση.
Στην αρχή προοριζόντουσαν για γήπεδα τέννις. Επί δημαρχίας Χρήστου ο σημερινός δήμαρχος και τότε αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών Σταύρος Κασιμάτης, ήθελε να δημιουργήσει δεύτερο κλειστό με μπαλόνι, γιατί βλέπετε υπάρχει και έτοιμη εξέδρα, και να δημιουργηθεί εκεί κλειστό γήπεδο για ποδόσφαιρο σάλας και Χάντμπολ. Αν δεν αληθεύει ότι λέω, να βγει να με διαψεύσει.

Σήμερα ακούω ότι ξαναπροτείνεται ή λύση τέννις που μου θυμίζει την παροιμία: Τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι.
Σε μια πόλη χωρίς αθλητικές εγκαταστάσεις, με 40 σχολεία, ομάδες μπάσκετ και βόλλεϋ σε εθνικές κατηγορίες, σε ένα χώρο που με το σύστημα μπαλόνι θα μπορούσαν να γίνουν όχι ένα αλλά δύο κλειστά, Χάντμπολ-ποδόσφαιρο, και μπάσκετ-βόλλεϋ, ανακουφίζοντας αφ’ ενός το υπερφορτωμένο κλειστό γήπεδο, με ταυτόχρονη κάλυψη αφ’ ετέρου επειγουσών αθλητικών αναγκών, ελπίζω να έχω καταλάβει λάθος τις προθέσεις της δημοτικής αρχής .
Επειδή αθλητισμός δεν σημαίνει μόνο αγωνιστικές ομάδες αλλά και τμήματα υποδομής, ιδού πως ο δήμος Κορυδαλλού φρόντισε να καλύψει τις ανάγκες των τμημάτων υποδομής ποδοσφαίρου, τόσο της Προοδευτικής όσο και των 11 συνολικά ποδοσφαιρικών σωματείων του Κορυδαλλού, στον χώρο του πρώην ασύλου.
Εδώ το ρεζιλίκι μας έχει γίνει δορυφορικό,. Αν μπείτε στο Google Earth, και κλικάρετε πάνω στις φωτογραφικές μηχανές, θα δείτε όχι μόνο εσείς ακριβώς ότι ακολουθεί: Απολαύστε το.


Βεβαίως τέτοια γήπεδα μπορεί να μην βρίσκεις όπως έχω ξαναπεί ούτε καν στις χώρες της Κεντρικής Ασίας στην πρώην αυτοκρατορία του Τζέκινς Χαν και του Ταμερλάνου, αλλά στο γήπεδο της επάνω φωτογραφίας, έχει τουλάχιστον προβλεφθεί για την ‘’προστασία’’ των ανήλικων αθλητών συμπαγές τετραγωνισμένο κάγκελο περιμετρικά του χώρου, που άμα πέσεις πάνω του κομματιάστηκες, ασχέτως αν δεν υπάρχει το στοιχειωδώς απαραίτητο δίχτυ πίσω από τις εστίες για να μην χάνονται οι μπάλες, και τα δοκάρια έχουν σκουριάσει!

Ξαναγυρίστε όμως φίλοι μου στην αρχική εικόνα, αυτού του εξαιρετικού χώρου, γιατί αυτό που θα πω έχει μεγάλη σημασία. Το άκουσα με τ’ αυτιά μου στα γραφεία της ερασιτεχνικής Προοδευτικής που μέχρι την λειτουργία των νέων στο Περιβολάκι, στεγάζονται σε χώρο του παρακείμενου κτιρίου του πρώην ασύλου που μας παραχωρήθηκε από τον δήμο, από εκπρόσωπο της προηγούμενης δημοτικής αρχής.

Σύμφωνα μ’ αυτή την δήλωση, η προηγούμενη δημοτική αρχή σκόπευε αν εξασφάλιζε την επανεκλογή της, να αλλάξει, την φορά του μεγαλύτερου γηπέδου που βρίσκεται στο αριστερό άκρο της εικόνας.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε μπορεί να δημιουργηθεί ένα σχεδόν κανονικών διαστάσεων γήπεδο που να αντικαθιστά τα τρία υφιστάμενα, και θα καλύπτει πολύ πιο αποτελεσματικά τις ανάγκες των αθλητών.
Επειδή ακούγονται διάφορα περί κατασκευής δημαρχιακού μεγάρου στον συγκεκριμένο χώρο, δηλώνω ότι η σκέψη δεν είναι δική μου, και απλώς την βρίσκω ενδιαφέρουσα.



Από τότε που λειτούργησε το κλειστό γυμναστήριο, οι χώροι που βλέπετε δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ. Όταν ακόμη το γυμναστήριο ανήκε στην Γ.Γ.Α. είχα προτείνει στην διοίκηση του γηπέδου να στεγαστούν εκεί τα γραφεία της Προοδευτικής, λαμβάνοντας κατ’ αρχήν θετική γνώμη. Τα γραφεία για τα οποία έγινε λόγος και βρίσκονται στο δεξιό άκρο και είναι πάνω από 100 τ.μ.

‘Όταν το γήπεδο έγινε δημοτικό επανέφερα το θέμα προτείνοντας πως είναι ο καλύτερος τρόπος για τον δήμο για να τιμήσει τα 80χρονα της Προοδευτικής, παραχωρώντας της γραφεία στην καρδιά της πόλης. ‘Ότι το καλύτερο δηλαδή για ένα σύλλογο με την δική μας ιστορία και κοινωνική εμβέλεια. Απάντηση θετική η αρνητική δεν έχει υπάρξει ακόμη. Κι εδώ ισχύει πως δεν θα βαρεθούμε να περιμένουμε και να ρωτάμε.

Πάμε στο δια ταύτα


Γιατί κάθομαι και γράφω όλα αυτά; Είναι απλό φίλοι μου, έχω βγει από τα ρούχα μου. Είναι δεδομένο και ξεκάθαρο ότι σε Νίκαια και Κορυδαλλό υπάρχουν και εκτάσεις για την δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων, και πολιτικές δεσμεύσεις πρόσφατες και παλιότερες που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν.

Επίσης είναι βέβαιο πως υπάρχουν εγκαταστάσεις που λειτουργούν με τριτοκοσμικές συνθήκες, αποτελμάτωση, αδράνεια, ανικανότητα, έλλειψη σχεδιασμού, και αντί για έργα μόνο λόγια του τύπου, ναι μεν δεν, θα θα θα, και ψέματα ψέματα ψέματα, με μια διαλεκτική αντιμετώπισης των πραγμάτων, παλιομοδίτικη και κακοφορμισμένη.

Δεν λέω ότι φταίνε μόνο οι δήμοι. Υπάρχει και Γ.Γ.Α., και νομαρχία και περιφέρεια, και αθλητικές ομοσπονδίες, και υπουργοί και βουλευτές και πάσης φύσεως παρατερχάμενοι, με σοβαρότατες ευθύνες γι’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.

Απλώς οι δήμοι έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης γιατί δουλειά τους μεταξύ των άλλων είναι, να συντονίζουν τους μόνιμα αναρμόδιους και ανίκανους φορείς του δημοσίου, ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες της κοινωνίας. Η φράση τα παραπονά σου στον δήμαρχο είναι χαρακτηριστική.

Ο λόγος που έγραψα αυτό το μακροσκελές κείμενο είναι η Προοδευτική. Είναι τραγικό και εξοργιστικό αυτοί που ευθύνονται για όλη αυτή την τραγική εικόνα να ζητάνε χωρίς ντροπή από την ομάδα μας να παραχωρήσει απαράγραπτα δικαιώματα στο ίδιο της το σπίτι, για να καλύψει ανάγκες που η ανικανότητα άλλων δεν μπορεί να καλύψει.

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να αγαπάει την Προοδευτική. Υποχρεούται όμως να σέβεται την ομάδα που έχει καθετοποιημένη υποδομή με πέντε τμήματα, προπαιδικό, παιδικό, εφηβικό, (ομάδα νέων μέχρι πέρυσι που υπήρχε ΠΑΕ), και αντρική ομάδα.

Που μόλις πριν δύο χρόνια πριν, καμάρωνε που 19 παίχτες από τα σπλάχνα της παίζανε σε ομάδες Α εθνικής.

Που την τελευταία δεκαετία πάνω από 10 παίχτες της παίξανε σε εθνικές ομάδες (θα επανέλθω στο θέμα) και αυτή η 80χρονη μεγάλη κυρία του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν δικαιούται σύμφωνα με την γνώμη κάποιων, ούτε καν ένα παλιό γήπεδο με πλήρη χρήση για τις ανάγκες τις.

Θα σιγήσω για μερικές μέρες για να δώσω χρόνο να διαβάσετε ξανά και ξανά αυτό το φωτογραφικό ντοκουμέντο ποταμό, (δυστυχώς όλα αυτά τα μακροσκελή νοιώθω πρέπει να ειπωθούν μια κι έξω), για να μπορέσετε κι εσείς να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Μοιραστείτε το κείμενο και με άλλους, και μην διστάσετε να μας στείλετε και την δική σας γνώμη, και με ψυχραιμία και σύνεση ελάτε να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Ο κοιμισμένος γίγαντας ξυπνάει και πάλι.

Όπως λέει κι ο συγγραφέας μαφιόζος στο μάνατζμεντ της Μαφίας, ο καλύτερος τρόπος ν’ ασχολείται κανείς με τις δουλειές των άλλων, είναι να κοιτάει τις δικές του. Δεν κάνω υψηλή πολιτική, απλά ότι γίνεται και δεν γίνεται και περιγράφεται πιο πάνω, μας αφορά και μας επηρεάζει

Η διαδικτυακή σειρά γήπεδο Προοδευτικής έχει κι άλλες συνέχειες. Μην τις χάσετε. ΔΒ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων