Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/16/2008

ΜΠΑΣΚΕΤ, EUROBASKET, ΚΑΙ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ.


Πολλές φορές η τύχη παίζει περίεργα παιχνίδια. Σαν και χθες που η ήττα από τη Ρωσία στο EURO 2008 σκόρπισε απογοήτευση, σηματοδοτώντας τον αποκλεισμό από την επόμενη φάση, της ακόμα πρωταθλήτριας Ευρώπης, εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Ωστόσο ότι και να γίνει η 14η Ιουνίου θα παραμείνει χαραγμένη με ανεξίτηλα γράμματα, στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, γιατί ένα ζεστό καλοκαιριάτικο βράδυ σαν το χθεσινό, η εθνική ομάδα basket κατάκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης, στον αξέχαστο τελικό που έγινε στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το ημερολόγιο έδειχνε 14 Ιουνίου 1987.

Τι σχέση έχει η επέτειος με την Προοδευτική θα μου πείτε; Κατά την γνώμη μου μπορεί να μην έχει σχέση η ομάδα μας, έχει όμως η πόλη του Κορυδαλλού, που κουβαλάει μια μπασκετική παράδοση πολύχρονη και καθόλου αμελητέα.

Δεν διεκδικούμε τίποτα από την λαμπρή παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη με την φανέλα του Ιωνικού. Όμως είναι ιστορικά καταγραμμένο ότι ένας από τους πρώτους τίτλους που κατέκτησε ο Δράκος, ήταν ο τίτλος του πρωταθλητή Ελλάδος με το εξατάξιο γυμνάσιο του Κορυδαλλού, που τότε στεγαζόταν στον Ηράκλειτο. Όπως και το γήπεδο της ομάδας μας, έτσι και το γυμνάσιο της πόλης, τα χρόνια εκείνα βρισκόταν στον δήμο Νικαίας

Κι αν ο Παναγιώτης (που μου λένε ότι μέλη της οικογένειας του είναι δικοί μας, όπως ο πατέρας του επίσης διεθνούς μπασκετμπολίστα Νίκου Οικονόμου) βρέθηκε με ‘’μεταγραφή’’ στον Κορυδαλλό, ο τίμιος γίγαντας Αργύρης Καμπούρης και η οικογένεια του είναι βέροι Κορυδαλλιώτες. Κι όπως μαθαίνω στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Αστυπάλαια, υπάρχουν αρκετοί αθεράπευτοι Προδευτικάνοι.

(Να συμπληρωσω εδω οτι σε τηλεοπτικη συνεντευξη του στο κρατικο καναλι ο Δρακος ειχε πει οτι το πρωτο αθλημα που ηθελε να ασχοληθει ηταν το ποδοσφαιρο και οτι καθε Κυριακη πηγαινε με τους συγγενεις και φιλους στην Προοδευτικη. Με το μπασκετ ασχοληθηκε πολυ αργοτερα και επειδη το σπιτι του ηταν απεναντι απο τον Πλατωνα. Ο αδερφος του που εχει ποδηλαταδικο στην συγκεκριμενη γειτονια ακομα, εχει στο τοιχο του μαγαζιου κασκολ της Προο!! ΒΚ>)

Θυμάμαι από τα χρόνια εκείνα τον σπουδαίο καλαθοσφαιριστή Λάκη Περτέση, που την εποχή εκείνη ήταν το πρώτο βιολί της μπασκετικής Προοδευτικής, και αργότερα έπαιξε και στον Ιωνικό. Ενώ από την πόλη μας ξεκίνησε την σπουδαία σταδιοδρομία του, και ο ‘’βάλτο αγόρι μου’’ κορυφαίος μπασκετικός σχολιαστής Βασίλης Σκουντής.

Όπως καταλαβαίνετε αδέρφια, η επάνοδος της ομάδας μας στις εθνικές κατηγορίες δεν προήλθε από παρθενογένεση, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης κι ενδιαφέρουσας μπασκετικής ιστορίας που κουβαλάει η πόλη μας εδώ και 40 τουλάχιστον χρόνια.

Με στόχο το μέλλον

Οι μεγάλες επιτυχίες για τα ερασιτεχνικά τμήματα της Προοδευτικής, ποτέ δεν έλειψαν. Το πρόβλημα ξεκίναγε από την ώρα που άλλαζε το μέγεθος του προϋπολογισμού. Έτσι έπεσε η ομάδα μπάσκετ, έτσι διαλύθηκε η ομάδα βόλλεϋ ανδρών από την Γ εθνική ανδρών που βρέθηκε, η ομάδα ποδοσφαίρου σάλας που έφτασε μέχρι την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος της ΕΠΟ, και κάτι τέτοιο δεν πρέπει να ξανασυμβεί με τίποτα στην ομάδα basket, τώρα που βρίσκεται στην αφετηρία μιας νέας σημαντικής πορείας.

Το κάθε τμήμα του συλλόγου δεν μπορεί και δεν πρέπει να το χρεώνεται με 108, ένας άντε δυο το πολύ ήρωες, κι άλλοι απ’ έξω, κριτική και ξερό ψωμί. Η ομάδα για να σταθεί σε ψηλότερο επίπεδο, χρειάζεται σχεδιασμό, προγραμματισμό, πόρους και χορηγούς, οργάνωση των τμημάτων υποδομής έτσι που να μπορούν να παράγουν αθλητές άξιους για την πρώτη ομάδα, στοιχεία που συνοψίζονται και στην ανάγκη διοικητικής στήριξης, αλλά και εκούσιου εθελοντισμού από τον καθένα μας, αρκεί να μπορεί και να θέλει.

Για να πας από το δημοτικό στο πανεπιστήμιο πρέπει να περάσεις κι από τις ενδιάμεσες τάξεις. Καλό είναι να φτάσουμε ως το Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά μέχρι τότε ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον, να γίνουμε Πανελλήνιος. Μια ζωντανή αθλητική κυψέλη με νοικοκυριό και ευπρόσωπη παρουσία, για όλα τα τμήματα που καλλιεργούμε. Από την πλευρά μου κρατάω την φράση και του Γ. Παναγιωτίδη, και του Σ. Μόλαρη στην πρόσφατη γενική συνέλευση, ότι πρώτιστα τους ενδιαφέρει το κοινωνικό πρόσωπο του συλλόγου.

Συμφωνώ και συμπληρώνω πως αν μπορέσουν με την εμπειρία και την τεχνογνωσία που διαθέτουν, να οδηγήσουν τον σύλλογο σε κατάσταση βιωσιμότητας, θα έχουν προσφέρει την μεγαλύτερη υπηρεσία στην ιστορία της Προοδευτικής.

Για επίλογο κρατάω κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό. Στην φτωχή σε αθλητικές εγκαταστάσεις πόλη μας, το μόνο που περισσεύει είναι γήπεδα και γηπεδάκια μπάσκετ, που βρίσκονται σε κάθε σχολικό προαύλιο, και όχι μόνο. Επειδή ο σύλλογος διαθέτει και γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης, και η πόλη μας 40 σχολικά συγκροτήματα με χιλιάδες μαθητές, θα πρέπει από τον Σεπτέμβρη να γίνει μια πολύ σοβαρή συζήτηση με τους υπεύθυνους του αθλητικού οργανισμού του δήμου, που δυστυχώς εδώ και χρόνια διακρίνεται μόνο στις γυμναστικές επιδείξεις, ώστε να υπάρξει ένα καλά επεξεργασμένο πρόγραμμα ανάπτυξης σε βάθος, τόσο για το μπάσκετ όσο και το βόλλεϋ, με κεντρικό στόχο μέσα από την ανάπτυξη του κάθε αθλήματος, να αναδείξουμε ιδιαίτερα ταλαντούχους αθλητές και αθλήτριες, που θα μας επιτρέψουν και σε συλλογικό επίπεδο, να φτάσουμε στην κορυφή.

Για να ξεκαθαρίσω μια και καλή τα πράγματα. Όσοι αγαπούν την Προοδευτική αγαπούν το σύνολο του συλλόγου. Γιατί αρέσει δεν αρέσει, η Προοδευτική λόγω ιστορίας και ειδικού βάρους, είναι καθρέφτης της κοινωνίας που εκπροσωπεί, σε όλα τα επίπεδα. D.V.

Το παρακατω κειμενο ειναι του φιλου μου christian και το πηραμε απο το forum
Το τοπικ αυτο το ανοιγω με αφορμη την δημοσιευση που εγινε στο blog της ομαδας και αφορα καποιες προσωπικοτητες του αθληματος που εχουν τις ριζες τους στις περιοχες μας και η προο ειναι η ομαδα που αγαπησαν απο τα παιδικα τους χρονια.Ξεκιναω με τον μεγαλυτερο μπασκεμπωλιστα που εχει αναδειξει το Ελληνικο μπασκετ και δεν ειναι αλλος απο τον Παναγιωτη Γιαννακη.Θα αναφερω καποια στοιχεια για αυτον τον ανθρωπο που πιθανον καποιοι δεν γνωριζετε.
Ο Παναγιωτης στα γυμνασιακα του χρονια δεν εχανε παιχνιδι της προο στο κλουβι παρ ολο που ηταν μπασκεμπωλιστας του ιωνικου νικαιας μιας ομαδας που εκεινη την εποχη χαρις κυριως της παρουσιας του συγκαταλεγοταν αναμεσα στις καλυτερες της Ελλαδας και υποστηριζοταν και απο πολλους φιλους της προο που μαζι με τους φιλους του ιωνικου κανανε τον Πλατωνα κολαση σε καθε παιχνιδι.Επισης κατι που οι περισσοτεροι σιγουρα δεν το γνωριζετε.Η πρωτη ομαδα που προπονησε ο Γιαννακης ηταν η προο.Οπως το διαβαζετε. Εκεινη την περιοδο ηταν παιχτης του ιωνικου και παραλληλα προπονητης στην προο με την οποια εφτασε ενα βημα πριν την ανοδο στην β εθνικη (Α2 τοτε δεν υπηρχε) αλλα την εχασε σε αγωνες μπαραζ απο την ΝΗΑΡ ΗΣΤ και μια αλλη ομαδα που δεν θυμαμαι.Οι αγωνες μπαραζ ειχαν γινει στο κλειστο του Πανελληνιου στη Κυψελη και ειχαν σημαδευτει και απο πολλα επεισοδια αναμεσα στους φιλους της προο και αυτους της νηαρ ηστ.
Η εποχη που αναφερομαι ειναι απο τα μεσα της δεκαετιας του 70 εως αρχες της δεκαετιας του 80.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων