Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

5/27/2008

ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Η Βόρεια Τράπεζα, Boleyn Ground, το 1991, πριν από την ανάπλαση.



ΣΗΜΕΡΑ

BOLEYN GROUND

Πρέπει να ήταν το 1978. Η WEST HAM έπαιζε το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς σαν γηπεδούχος. Χρειαζόταν τον βαθμό της ισοπαλίας για να μείνει στην κατηγορία. Τελικά έχασε και έπεσε. Εντυπωσιάστηκα βλέποντας τους οπαδούς της να μένουν στην θέση τους και να τραγουδούν, μαζί σου ως τον θάνατο.

Δεν ήθελα και πολύ για να κολλήσω. Οι παραλληλισμοί ήταν απίστευτοι. Ομάδα της Βρετανικής πρωτεύουσας, όχι κορυφαία αλλά από τις πιο ιστορικές, στην χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο. Λένε πως ο άνθρωπος που την δημιούργησε, ανακατευόταν με ναυπηγεία. Και πάνω απ’ όλα βυσσινί σαν κι εμάς που διεκδικούσαμε επίσης με πάθος την παρουσία μας στην δική μας μεγάλη κατηγορία, εκείνη την εποχή.

Αλλοι άνθρωποι, άλλες αντιλήψεις.

Περάσανε τα χρόνια η λονδρέζικη ομάδα βρήκε τον δρόμο της μέχρι και σε τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ έπαιξε, ανακατασκεύασε το γήπεδο της, και σήμερα ξανασκέφτομαι τι θα έκαναν οι οπαδοί και οι ‘’παράγοντες’’ οποιασδήποτε Ελληνικής ομάδας που θα βρισκόντουσαν στην ίδια θέση, ενεργώντας με συνέπεια ανάλογη με τον ανίατο αυτισμό τους. Φαντάζομαι ότι θα εφάρμοζαν στο ακέραιο τον δικό μας δεκάλογο που παρουσιάζω πιο κάτω:

1) Θα απειλούσαν θεούς και δαίμονες.

2) Θα καταστρέφανε το γήπεδο

3) Θα καίγανε τα γραφεία της ομάδας

4) Θα τρομοκρατούσανε τους παίκτες

5) Δεν θα αφήνανε ούτε θηλυκιά γάτα απείραχτη, στην αερογαμική, νυμφομανή, φαντασία τους.

6) Θα κατασκευάζανε απίστευτα σενάρια συνωμοσίας.

7) Θα σπάγανε τα γραφεία αντιπάλων φιλάθλων, μπορεί να δέρνανε μέχρι θανάτου και ‘’κανα’’ εχθρό άμα λάχαινε

8) Θα τρέχανε πριν τους βρει το κακό στην Paraga street για ‘’κονέ’’, καθώς είναι γνωστό ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

9) Θα κάνανε συμμαχίες τύπου πάρε δώσε το τελευταίο δίμηνο πριν την λήξη του πρωταθλήματος, (Πρώτος κανόνας στο εθνικό μας σπορ το τσατσιλίκι, είναι ότι κανείς δεν πέθανε επειδή του τον … πιάνανε και λίγο).

10) Θα ένοιωθαν μέχρι και υπερήφανοι, γιατί τα εθνικά μας λαμόγια

ασχολήθηκαν μαζί τους.

Σε άλλους τόπους με άλλες νοοτροπίες οι άνθρωποι βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα. Η Premier της Αγγλίας θέλει σκληρά … καρύδια, κι αν δεν τα ‘χεις καλό είναι να προσπαθήσεις να τ’ αποκτήσεις, χωρίς να κοιτάς με τι κάνουν, και τι δεν κάνουν οι κάθε λογής ακατοίκητοι. Ετσι φτάνεις πιο γρήγορα και με λιγότερο κόστος στον προορισμό σου. Γι’ αυτό τώρα που βρισκόμαστε στην αφετηρία της νέας μεγάλης πορείας καλό είναι τέτοια θεμελιώδη πράγματα να μην τα ξεχνάμε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος αδέλφια να προσπαθούμε να μοιάζουμε με οποιονδήποτε άλλον, μας αρκεί να είμαστε ο εαυτός μας, κι αυτόν να προσπαθούμε να καλυτερέψουμε.

Το εργοστάσιο παραγωγής ιερών τεράτων



Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης είμαι σίγουρος πως οι οπαδοί της West Ham ένοιωθαν μπερδεμένοι. Από τη μια βλέποντας τον αρχηγό της Μάντσεστερ Ριο Φέρντιναντ περιχαρή να σηκώνει το τρόπαιο μαζί με τον Ραϊαν Γκιγκς, κι από την άλλη τον μοναδικό Φρανκ Λαμπάρντ να μην μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυα της απογοήτευσης. Τι κοινό έχουν αυτοί οι δυο; Όχι μόνο προέρχονται από την ίδια κορυφαία σχολή παραγωγής μεγάλων ποδοσφαιριστών, αλλά ότι από την ίδια σχολή προέρχονται και ο πατέρας του Λάμπαρντ, αλλά και ο αδελφός του Φέρντιναντ που βρίσκεται τώρα σ’ αυτήν!

Τα ‘’σφυριά’’ δεν έχουν ακαδημία ποδοσφαίρου για να βγάζουν παίχτες

για την πρώτη ομάδα, αλλά τους αρχηγούς της εθνικής Αγγλίας που κατά παράδοση από εκεί προέρχονται!

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Champions Άγαλμα για Barking Road.

Μπομπι Μουρ, Τζεφ Χαρστ, Μαρτιν Πήτερς, πρωταθλητές κόσμου με την εθνική Αγγλίας το 1966, ζωντανοί αλλά και σε ορειχάλκινο άγαλμα, σε κεντρικό δρόμο κοντά στο Boleyn Ground-Upton Park


O ανεπανάληπτος ‘’σερ’’ Τρέβορ Μπρούκινγκ, δεκάρι της West Ham, της εθνικής Αγγλίας, εδώ και στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με την Αντερλεχτ. Κερασάκι στην τούρτα η τελευταία φωτογραφία που απεικονίζει όλα τα ιερά τέρατα μαζί, με την βυσσινί φανέλα.

Θα έπρεπε να γράψουμε βιβλίο για να πούμε τι παιχταράδες ξεσκολίσανε από εκεί. Πωλ Ινς, Τόνυ Κότι, Μαικλ Κάρρικ, και άλλοι πολλοί.

Κι αφού όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα εκεί για να ανακαλύψουν τους νέους super star του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, δεν είναι τυχαίο που ανακαλύψανε νωρίς -νωρίς τον Καρλίτο Τέβεζ, και τον Χαβιέ Μασκεράνο. Ο πρώτος έχει ήδη ένα τίτλο τσάμπιονς λιγκ στο παλμαρέ του, ο δεύτερος αρκείται ακόμη, σ’ ένα τίτλο πρωταθλητή κόσμου με τους νέους της Αργεντινής και την άτυπη ανακύρηξη του σ’ ένα από τους καλύτερους αμυντικούς χαφ στον κόσμο.

Πως γράφεται η ιστορία

Πριν από δύο χρόνια έβαλα ‘’στοίχημα’’ με τον Δαρζέντα, πόσοι ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την Προοδευτική, έπαιζαν ταυτόχρονα σε ομάδες Α Εθνικής. Του είπα 19, μου είπε αποκλείεται, τους μετρήσαμε, ο Αντώνης συμφώνησε, και προς τιμήν του, τους έγραψε στην εφημερίδα του. Το παράδοξο μ’ εμάς είναι πώς μπορεί να είμαστε ποδοσφαιρικό εργοστάσιο, αλλά δεν το ξέρουμε ούτε εμείς οι ίδιοι. Καμία προβολή, καμία εμπορική αξιοποίηση, με αποτέλεσμα να νομίζει ο κόσμος πως όλοι αυτοί οι παίχτες βγήκαν από παρθενογένεση. Πρόσφατα έγραψε η ΕΞΕΔΡΑ Πως εννιά παίχτες που κοστίσανε στην Ξάνθη 133.000 ευρώ, φέρανε στο ταμείο 9.000.000. Σ’ εμάς από τους 19 είναι ζήτημα αν μπήκε ένα. Στην Ξάνθη έχουνε προπονητικό κέντρο με έξι γήπεδα και πολυτελές ξενοδοχείο που θα ζήλευαν ακόμη και κορυφαίοι σύλλογοι του πλανήτη, και την ομάδα νέων πρωταθλήτρια Ελλάδας, κι εμείς πήραμε μέρος στο πρωτάθλημα, σ’ ένα αγωνιστικό χώρο που κρίθηκε ακατάλληλος ακόμη και για τον αγώνα των παλαιμάχων την Μεγάλη Παρασκευή! Μην επεκταθούμε όμως, γιατί για το συγκεκριμένο θα υπάρξει συνέχεια.Και μια τριτη θεση σε πρωταθλημα εφηβων πριν 2 χρονια

Το θέμα είναι αλλού. Είναι ιστορία να πρωτεύεις σ’ ένα πρωτάθλημα που δεν είναι και το πιο ανταγωνιστικό του κόσμου; Από μια άποψη είναι. Ακόμη και η άνοδος από την Δ Εθνική στην Γ. Και στην Ελλάδα που η ιστορία γράφεται με ‘’ντόπιες κούπες΄΄ και την ‘’εξαρτησιογόνο παραμύθα’’ των οπαδικών εντύπων, ιστορία είναι αυτό, και μόνο αυτό. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από την μιζέρια της Ψωροκώσταινας.

Για να γράψεις ιστορία όμως, υπάρχει κι άλλος δρόμος κι άλλος τρόπος. Η ασύγκριτη Ελληνική γλώσσα διδάσκει πως δίπλα στο ρήμα πρωτεύω, υπάρχει το ρήμα πρωταγωνιστώ, που σημαίνει παίζω σημαντικό ρόλο σε μία υπόθεση, το ρήμα πρωτοπορώ που σημαίνει κάνω κάτι πριν από άλλους-ανοίγω δρόμους, το ρήμα πρωτοτυπώ που σημαίνει κάνω κάτι με διαφορετικό τρόπο από τον συνηθισμένο, πολλές φορές μοναδικό και καινοτόμο.

Ως εκ τούτου αδέρφια μη μασάτε. Μπορούμε να γράψουμε ιστορία παραμένοντας στο παρόν και το μέλλον τελείως διαφορετικοί, όπως είμαστε μέχρι τώρα. Σκεφτείτε ότι δεν είχαμε καλά-καλά ιστοσελίδα, και τώρα έχουμε μέχρι και ραδιοφωνικό σταθμό στο διαδίκτυο!

Τέλος στους θιασώτες της ‘’κούπας’’ και των κ-οπαδικών εντύπων να θυμίσω πως για να γράψεις ιστορία μ’ άλλο τρόπο, χρειάζεται ικανότητα, μαγκιά, αλλά και στυλ. Και το να ‘χεις άποψη, ξεχωριστή άποψη, είναι κάτι που σπανίζει στις μέρες μας, και είναι χαρακτηριστικό των πρωταθλητών (στο μυαλό τουλάχιστον).

1 σχόλιο:

  1. Θα ηθελα να πω δυο λογια για το κειμενο του Δημητρη. Το ζητησε και ο ιδιος αλλωστε. Υπαρχουν χιλιαδες ραγματα καταρχην που μπορεις να πεις για εναν τετοιο ανθρωπο. Ενα φιλο της ομαδας μας ενα εργατη του σωματειου.Μιλησαμε γιαυτον και στην εκπομπη μας την Κυριακη και ομολω οτι παντα με εκπλησει ο τροπος που σκεφτεται και που γραφει.
    Το κειμενο αυτο με πολλους παραλληλησμους και ομοιοτητες με την ομαδα μας και τa σφυρια δινει βαση για συζητηση και σχολια. Δινει βαση στην προσπαθεια να κανουμε και μεις πραγματα και να δουμε το μελλον. Σε θεματα που ομως που αφορουν τα οπαδικα μας, το κειμενο αυτο ηρθε σε μια στιγμη που και μεις στο συνδεσμο ψαχνουμε μια καινουργια αρχη και ενα δρομο που θα μας γαλει απο το τελμα. Η δουλεια και τα λογια του Δημητρη πρεπει να μελετηθουν απο ολους αφου οχι μονο ειναι επικαιρα αλλα δειχνουν πως ισως πρεπει να βαδισουμε. Οσο αφορα τα οπαδικα εντυπα και μπλογκ και σαίτ ο καθενας διαβαζει κρινει και βγαζει τα συμπερασματα του. Εμεις σαν οπαδικο μπλογκ ακολουθουμε την γραμμη του σκεπτομενου φανατικου ανθρωπου. Αγαπαμε με παθος την ομαδα αλλα και αλλα πραγματα, αυτο φαινεται στα κειμενα μας. Δεν ειμαστε μονοπλευροι αλλα ανοιγουμε την ψηχη μας και δινουμε χωρις απαραιτητα να περνουμε η να μας καταλαβαινουν. Απλα αγαπαμε. Ανιδιοτελος, παλευουμε για κατι καλυτερο καθε μερα, σε ολα τα επιπεδα σε ολες τις εκφανσεις της κοινωνικης ζωης. Ετσι δεν ειναι Δημητρη?
    Σε ευχαριστουμε που εισαι μελος της ομαδας και αυτου του μπλογκ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων