Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

5/06/2008

21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ , ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΣΧΕΣΗ

Δημητρης Βεντουρης

Η γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής περιλαμβάνεται στις μεγάλες Θεομητορικές γιορτές είναι κινητή και γιορτάζεται πάντα την Παρασκευή της λαμπροβδομάδας. Τον Απρίλη του 1944 συνέπεσε με την 21η Απριλίου. Τη μέρα εκείνη, έγινε η μεγάλη έκρηξη στις αποθήκες πυρομαχικών του στρατοπέδου που βρισκόταν στη θέση στρατώνα εκεί που βρίσκεται σήμερα η πλατεία Βενιζέλου. Ποτέ δεν εξακριβώθηκε αν η έκρηξη οφειλότανε σε σαμποτάζ ή άλλη αιτία. Το σίγουρο είναι πως οι μάρτυρες του περιστατικού νοιώσανε στιγμές βγαλμένες από την αποκάλυψη. Το ξέρω καλά γιατί το σπίτι που μεγάλωσα απέχει 200 μέτρα, από εκεί, κι οι αφηγήσεις των δικών ανθρώπων που τα ζήσανε ξεπερνάνε την φαντασία.

Χάθηκε ο ουρανός απ’ τον καπνό και τη φωτιά, τα πορτοπαράθυρα διαλύθηκαν από το ωστικό κύμα, κι οι άνθρωποι δεν ξέρανε που να κρυφτούνε ανάμεσα στα βλήματα που περνούσαν δίπλα τους σφυρίζοντας. Κι όμως την ημέρα εκείνη δεν άνοιξε μύτη. Εργοστάσια πυροτεχνημάτων εκρήγνυνται προκαλώντας εκατόμβες θυμάτων, και σ’ ένα τέτοιο γεγονός δεν υπήρξε ούτε καν τραυματισμός! Στα κατοπινά χρόνια της ανοικοδόμησης της περιοχής υπήρξανε θύματα από άσκαστα βλήματα που βρεθήκανε στα θεμέλια των σπιτιών, εκείνη τη μέρα όμως τίποτα.

Η αίσθηση των κατοίκων ήτανε τόσο έντονη πως ένα αόρατο δίχτυ προστασίας είχε απλωθεί πάνω τους, που τους έκανε ν’ αφιερώσουν όχι μόνο εικονοστάσι της στον Αγιο Γιώργη αλλά και να ζητήσουν την ονομασία του δρόμου που συνδέει την πλατεία με την Νίκαια (πράγμα που έγινε) σε Ζωοδόχου Πηγής. Τα πρόσφατα χρόνια φτιάχτηκε κι ο σύλλογος κατοίκων που με την συνδρομή του δήμου φτιάξανε το μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται πάνω στην πλατεία.

Θυμάμαι παιδάκι τη μάνα μου που τέτοια μέρα αρνιότανε να κάνει ακόμα και τις πιο απλές δουλείες μέχρι ν’ απολύσει η εκκλησία σε ανάμνηση του γεγονότος. Εχοντας μεγαλώσει με τέτοιες παραστάσεις μπορώ να βεβαιώσω πως το μικρό παρεκκλήσι πρέπει να το δει κανείς μάλλον σαν μνημείο αναφοράς στην ιστορία της πόλης, παρά σαν αυτοτελή θρησκευτικό χώρο. Η εντύπωση πως στον ουρανό της πόλης βρίσκεται η Υπέρμαχος Στρατηγός που ακόμα και στα μαύρα χρόνια της κατοχής λειτουργούσε σαν ζωοδόχος πηγή ελπίδας, ήταν κυρίαρχη σε δυο γενιές κατοίκων που ζήσανε στην περιοχή, κι η θεαματική συμμετοχή του κόσμου στην ακολουθία της Ανάστασης που από πέρσι γίνεται στο μικρό εκκλησάκι, λειτουργεί σαν κρίκος συνέχειας στην ιστορία της πόλης, και δικαιώνει όσους προσπάθησαν για να φτάσουμε μέχρι εδώ.

Η χούντα και το πουλί της

23 χρόνια μετά ξημερώματα 21ης Απριλίου ‘’ η εθνοσωτήριος επανάστασις’’ αποφάσισε να βάλει τη χώρα στο γύψο για να την σώσει από τον ‘’κομμουνιστικόν κίνδυνον’’ Η χούντα των συνταγματαρχών επέλεξε για έμβλημά της τον αναγεννώμενο φοίνικα παρομοιάζοντας τον εαυτό της-αν είναι δυνατόν-με την φιλική εταιρεία που πυροδότησε την επανάσταση του 21.

Το ίδιο σύμβολο που διαλέξανε κι οι πρόσφυγες της Παλιάς Κοκκινιάς για την ομάδα τους, όταν από τις στάχτες της μικρασιατικής καταστροφής και της προσφυγιάς, άρχισαν να ξαναχτίζουνε τη ζωή τους από το μηδέν μέσα από μια αντίληψη ζωής μαχητική και αισιόδοξη.

Όμως τούτο το αναστάσιμο άρα και επαναστατικό σύμβολο, δεν χώραγε ούτε στα κολαστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ ούτε στις εξορίες της Γυάρου. Ξαναφτερούγισε με το επαναστατικό ριζίτικο τραγούδι του Ξυλούρη ‘’πότε θα κάνει ξαστεριά’’ στην εξέγερση της νομικής το 72 και ξαναπέταξε μέσα από το σταθμό του Πολυτεχνείου το σταθμό των σύγχρονων ελεύθερων πολιορκημένων που ρίξανε τη χούντα

Κι όταν κάποιοι με ρωτούσανε πως γίνεται η Προοδευτική να έχει για σύμβολο το πουλί της χούντας (αυτό καταφέρανε όσοι εξευτέλισαν κάθε αξία με το πρόσχημα του εθνικού συμφέροντος, με κορύφωση την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) απαντούσα πως λίγη μελέτη της ιστορίας δεν έβλαψε ποτέ κανένα.

21η Απριλίου 2008 το νέο θαύμα.


Όταν η Προοδευτική έχασε εντός έδρας από τον Εσπερο φαντάζομαι πως ούτε κι ο πιο αισιόδοξος δεν περίμενε πως η ομάδα μπάσκετ θα κέρδιζε την άνοδο στην Γ Εθνική κατηγορία. Οσα ακολούθησαν ανήκουν στη σφαίρα του απίστευτου. Νίκη επί του πρωτοπόρου Πορφύρα εκτός έδρας στην εκπνοή, νίκη του Εσπερου επί του Πορφύρα την τελευταία αγωνιστική, και άνοδος μέσα από τετραπλή ισοβαθμία με τυχερή την ομάδα μας, γεγονός πραγματικά χωρίς προηγούμενο!

Ετσι αυτή η μαύρη για την ιστορία του συλλόγου μας χρονιά, τελειώνει με τον πιο αισιόδοξο τρόπο φωνάζοντας πως η αναγέννηση του φοίνικα ξεκίνησε. Κι αν μη τι άλλο πως η μάνα του Θεού κάθε τέτοια μέρα είναι μαζί μας σύμβολο προστασίας και ευ-τυχίας

Βυσσινί το ιερό μας χρώμα

Η παράδοση αναφέρει πως όταν ο αυτοκράτορας Λέων ο Α με την ιδιότητα ακόμη του απλού πολίτη, περνούσε κάποτε από την πύλη της Συληβρίας στη βασιλεύουσα, ένας τυφλός του ζήτησε νερό. Νερό δεν βρισκότανε ώσπου μια γυναικεία φωνή υπέδειξε στο Λέοντα που να βρει νερό και μ’ αυτό να δώσει στον τυφλό όχι μόνο να πιει αλλά και να του πλύνει τα μάτια. Ετσι κι έγινε. Ο τυφλός είδε το φως του, ο Λέοντας έγινε αυτοκράτορας και στη θέση της πηγής βρίσκεται από τότε ο ναός της περιώνυμης για το θαυματουργό νερό που περιέχεται στο αγίασμα της Παναγιάς της Μπαλουκλιώτισσας (Ζωοδόχος Πηγή). Μεγάλο προσκύνημα και για τους Ελληνες της πόλης αφού η Αγία Σοφία δεν λειτουργούσε σαν ναός, αλλά και για αλλόθρησκους που προστρέχανε στη χάρη της.

ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Σύμβολο μέγα του Βυζαντίου η Υπέρμαχος Στρατηγός απεικονίζεται στην ορθόδοξη αγιογραφία πάντα με σκούρο βυσσινί χιτώνα σύμβολο χαρμολύπης και νίκης επί του θανάτου, σε αντίθεση με το μαύρο χρώμα που δεν χρησιμοποιείται ποτέ γιατί συμβολίζει το απόλυτο πένθος που αίρεται με την Ανάσταση. Η εικόνα της Παναγιάς της Αργοκοιλιώτισσας που βρέθηκε στη Νάξο κι ανάγεται στην περίοδο της εικονομαχίας, φανερώνει την συμβολική δύναμη της σκουρόχρωμης βυζαντινής πορφύρας την πρώτη τουλάχιστον περίοδο του Βυζαντίου.

Σκεφτείτε λοιπόν αδέρφια αν τούτη η προσφυγομάδα της Κοκκινιάς με σύμβολο το βυσσινί χρώμα, που προκαλούσε μεγάλο μπελά μέχρι τα πρόσφατα χρόνια στους εκάστοτε παράγοντες της ομάδας στο να βρουν στολές με τόσο δύσκολη απόχρωση, αν δικαιούται να παίζει με άλλη εμφάνιση από την σκούρα βυσσινί με εναλλακτική τη λευκή, φορώντας ότι παρδαλόχρωμα προτείνει κάθε άσχετος εμπορορουχάς.

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα. Το βυσσινί για την Προοδευτική δεν είναι επιλογή. Είναι σημαία κι ιστορία, ποτισμένη με αίμα δάκρυα και ιδρώτα. Πάει και τελείωσε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων