Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/09/2007

η ιστορια της no gate apo ton Μπιλι!

No gate απο το 1977

Γραφει ο billis

Ολα αρχισαν το 1974 οταν ξεκινησε η ογανωμενη μετακινηση οπαδων για αποφυγη επεισοδιων. Τα μερη που μαζευονταν οι οπαδοι ηταν μεχρι τοτε τα καφενεια. Απο το 1927 υπηρχαν καφενεια που μπορουμε να πουμε οτι ηταν κατι σαν συνδεσμοι. Παραδειγμα διπλα στο σινεμα ακροπολ ,στην πλατεια Ελευθερειας εκει που ηταν καποτε το ‘καφενειο’ ,στην πλατεια Μεμου.
H λεξεις no gate εμφανιστηκαν το 1977. το γηπεδο τοτε δεν ειχε θυρες και ο κοσμος καθονταν οπου ειχε τζερτζελο. Οι φανατικοι τοτε ακολουθουσαν το εποπτη γυρω γυρω και αλλαζαν θεση αναλογα με το τερμα που επιτηθονταν η ομαδα.
Ο πρωτος συνδεσμος με ονομα no gate ανοιξε διπλα στο 2 γυμνασιο στην Μεμου. Ενα δωματιακι χωρις μελοι που πληρωνε νοικι σχεδον ποτε. Κατι σαν καταληψη. Λειτουργουσε σαν κοινοβιο και ολοι εφερναν εκει οτι ειχαν. Αυτος ο συνδεσμος μαζευε ολα τα φρικια και τους τοτε αριστερους και χιπιδες . τοτε ελεγαν και ενα συνθημα ‘ η προο εχει την δικη της ιστορια καπιοι ειπαν πως την εγραψαν φρικια. Δυο λεξεις μοναχα no gate τρομοκρατια’.
Το 1980 ανοιξε συνδεσμος στην Μεμου. Ιδρυτικα μελοι Νεκταριος,Βιλλις ,Κονι και αλλοι, το Σ.Φ. Προοδευτικης. Παραλληλα λειτουργουσε και το vissini club στην Ταξιαρχων. Αρα υπηρχαν τοτε 3 συνδεσμοι στον κορυδαλλο και πολλα καφενεια που ειχαν τον ιδιο ρολο. Στους Αγ. Αναργυρους ειχαμε μαχημο καφενειο και απεναντι μας οι ιωνικοι. Τοτε υπηρχαν συνδεσμοι και προοδευτικανικα καφενεια στην Λημνο και στα Γιαννενα
Οπαδοι της προο ερχονταν στους συνδεσμους στον Κορυδαλλο απο την Δραπετσωνα τον Πειραια το Κερατσινι το Καλαμακι την Νεα Σμυρνη και τα Μανιατικα. Πρωτη εκδρομη και των τριων συνδεσμων στην Κορινθο. 40 πουλμαν. Επειτα ακολουθησαν εκρομες στην Πατρα ,Λειβαδια. Φιλικα με ξενες ομαδες στο Περιστερι και στην Ρουμανια το 85 για προετημασια για το κυπελλο εκθεσεων.
Στο κλουβι παιζαμε απο το 1971. τοτε πανο δεν υπηρχαν μονο σημαιες και τροκανες και καραμουζες για θορυβο. Το 1979 εμφανιστηκαν τα πρωτα πανο. Η καλυτερη εποχη ηταν το 80-81. Εκτιματε οτι οι συνδεσμοι τοτε κινητοποιουσαν 5,000 κοσμο ανα πασα στιγμη.
Παραδειγματα οι πορειες 2000 ατομων στην νεαπολη την εποχη του Βογιατζη. Παλιοτερα στο Καραισκακη η προο ειχε 30.000 κοσμο. Κορυδαλλος και Νικαια μια γροθια και γλεντια στην Μεμου στις νικες μας και μπαχαλα οταν χαναμε. Οι διαιτητες μας φοβοντουσαν γιατι επεφτε κυνηγι τρελο. Τοτε μαγκες τα εισητηρια μας για τους αγωνες εβγαιναν στην μαυρη αγορα.

Βασιλης Καλαμβοκας...πως εγινα προοδευτικανος!!

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑΝΟΣ

Οταν λεω στις παρεες μου τι ομαδα ειμαι με κοιτουν με απορια. «Προοδευτικη μου λενε ειναι μικρη ομαδα, τι εισαι απο τις μεγαλες ομαδες ρε φιλε?». Προοδευτικη ρε μαγκα απαντω. Ξερω οτι πολλοι απο εμας εχουν βρεθει σε παρομια κατασταση και εχουν συζητησει με αλλους για την προτιμηση τους σε αυτη την ομαδα.
Πολλοι απο εμας δεν σκεφτηκαν ποτε να μην ειναι Προοδευτικη. Ηταν φυσικο επακολουθο στην ζωη τους αφου γεννηθηκαν στον Κορυδαλλο. Μερικοι μενουν κοντα στο γηπεδο και καθε κυριακη ακουγαν τον κοσμο να φωναζει και πηγαιναν με τους πατεραδες τους στο γηπεδο. Αλλοι εγιναν γιατι ηταν και οι φιλοι τους. Στην δικη μου την περιπτωση τα πραγματα ηταν αλλιως.
Εγω δεν εμενα παντα στο Κορυδαλλο. Εμενα μεχρι την τεταρτη δημοτικου στην Καλλιθεα. Ποτε δεν ασχοληθηκα με την ομαδα της Καλλιθεας ουτε καν με τον Πανιωνιο. Δεν με επηρεασε καθολου το κλιμα εκει. Ουτε το γηπεδο ουτε φιλοι ουτε τιποτα. Γενικα ημουν παιδι που δεν εκανε πολλες παρεες, ημουν κλειστος χαρακτηρας και φοβομουν πολλες φορες ακομα και να μιλησω. Οταν πηγα πρωτη φορα στο καινουργιο μου σχολειο οταν ηρθα Κορυδαλλο και συγκεκριμενα στο 6ο δημοτικο -το πετρινο για οσους ξερουν -τα παιδια φορουσαν μπλουζες τις προο και επαιζαν μπαλα στις ακαδημιες.
Αμεσως καταλαβα οτι κατι παιζει εδω. Τα παιδια με πλησιασαν αμεσως και με εκαναν να νιωσω ευπροσδεκτος. Κατι που ποτε δεν ειχα νιωσει στη Καλλιθεα. Την Παρασκευη στο σχολασμα τα παιδια μου εδωσαν μια καρτα για ναμπω στο γηπεδο. Επαιζε προο αιγαλεω. Μεχρι τοτε δεν ειχα ξαναπαει ποτε γηπεδο. Πηγα με ενα φιλαρακι που καθομασταν στο ιδιο θρανιο
Αυτο που ειδα μου αλλαξε την ζωη για παντα. Μια θυρα γεματη κοσμο το σχολειο μου ολο μεσα. Ολοι μια παρεα. Εκει γνωρισα το οπαδικο σεβασμο στον οργανωτη τις κερκιδας ,εκει ειδα μια περιοχη να νοιαζετε πραγματικα και αγαπαει. Εκει ειδα τα «αλανια» που ολοι φοβοντουσαν αλλα και σεβονταν.
Η no gate μαγκες με εμαθε να σεβομαι να αγαπω το τοπι και αγαπω τον Κορυδαλλο την Κοκκινια την Νικαια και ολα τα μερη που χτυπα η καρδια της προο μας. Με εμαθε να κανω παρεες να μιλαω να μην φοβαμε γιατι ειχα πισω μου φιλους πραγματικους ανθρωπους με μαγκια που σημερα χανεται.
Η Προο πηρε ενα παιδακι και το εκανε αντρα. Εκει εμαθα να βλεπω μπαλα ,εκει εμαθα να φωναζω συνθηματα εκει εμαθα τι παει να πει να πει να φορας την μπλουζα της ομαδας σου απο περηφανια και οχι απο ψευτομαγκια και βιτρινα. Μεσα στην no gate εζησαν και μεγαλωσαν γενιες αληθινων ανθρωπων. Ετσι το βλεπω εγω.
Μπηκα στο τρυπακι και εμαθα γιατην ομαδα τους παιχτες την ιστορια της και η φλογα μεγαλωνε.
Ειμαι τωρα 28 χρονων και δεν μετανιωνω για τιποτα. Ειμαι προο για εκατομυρια λογους.
Ηθελα απλως να μοιραστω την ιστορια μου μαζι σας και να ριξω νερο στο μυλο του μυαλου σας. Να τον κανω να γυρισει λιγο πιο ρομαντικα.



τσιρος

δημητρης μπαντουρακης..για μια ζωη ΠΡΟΟ!!

Ο φοίνικας, χτες, σήμερα, αύριο.

Ξεκίνησα – συστηματικά να παρακολουθώ την Προοδευτική περίπου το 1994 ή το 1995. Πιτσιρικάς τότε 13-14 χρόνων, μπήκα στην εξέδρα στην αρχή λίγο «μαγκωμένος» αλλά βλέποντας ένα σχεδόν γεμάτο γήπεδο ξεθάρρεψα. Άρχισα σιγά - σιγά και γνώρισα συνομήλικους και όχι μόνο, που σαφώς και είχαν περισσότερες εμπειρίες από εμένα. Μου έκανε εντύπωση πως μια ομάδα Β΄ Εθνικής τότε, είχε μια εξέδρα με τόσο παλμό και ένταση. Πράγματι η Προοδευτική τότε είχε από τις πιο δυνατές έδρες πανελλαδικά. Ένας κόσμος απίστευτος που έδινε ώθηση στην ομάδα για 90 λεπτά. Κάθε Κυριακή σε εντός ή εκτός έδρας παιχνίδια ο κόσμος ήταν εκεί, στο τσιμέντο και ούρλιαζε, φώναζε, γελούσε στις νίκες ή έκλαιγε στις ήττες. Μετά ήρθε η χρυσή εποχή. Μάιος 1997 και η Πρόο στην Α’ Εθνική μετά από σχεδόν 30 χρόνια. Όλος ο Κορυδαλλός βγήκε στους δρόμους και πανηγύριζε. Στη τελευταία αγωνιστική εκείνης της σεζόν η Δράμα βάφτηκε βυσσινή και η ομάδα έπαιρνε τη νίκη – άνοδο μπροστά στο κόσμο της που έδωσε και εκεί βροντερό παρών. Αλμανίδης – Ντάγκας – Γιαννόπουλος – Αγγελόπουλος και τα άλλα παιδιά εκείνης της ομάδας με προπονητή τον Νίκο Κόβη, έγιναν ένα κουβάρι μετά το τέλος του αγώνα και σαν μικρά παιδιά φώναζαν, πανηγύριζαν και έκλαιγαν από συγκίνηση, όταν την ίδια ώρα η πλατεία Μέμου είχε καεί από τους πανηγυρισμούς. Θυμάμαι πάνω από 5000 κόσμο να είχε η πλατεία κα τα καπνογόνα άναβαν το ένα μετά το άλλο.
Τρία χρόνια στην Α’ Εθνική μετά δύο χρόνια στην Β’ Εθνική και μετά πάλι στην Α’ για άλλες δύο χρονιές. Και τότε άρχισαν όλα να στραβώνουν. Τα προβλήματα όλο ένα και μεγάλωναν. Χρέη στο δημόσιο, χρέη στους παίκτες, χρέη στο προσωπικό. Και να ‘ταν μόνο αυτό. Η διοίκηση με λίγες κινήσεις αντί να ανεβάσει την ομάδα ηθικά κυρίως, τη βουλιάζει όλο και περισσότερο. Και ο κόσμος στην εξέδρα λιγοστεύει… και η φωνές πληθαίνουν… Γιατί;;; Αυτό το γιατί βασανίζει τον κόσμο. Τη σεζόν που μόλις τελείωσε, η ομάδα έπεσε στη Γ’ Εθνική. Μέσος όρος εισιτηρίων, περίπου 250 εισιτήρια!!!!!! Και πριν 8-10 χρόνια ο αντίστοιχος Μ.Ο. ήταν περίπου 4000!!! Απίστευτη πτώση, δε συμφωνείτε!!
Το μέλλον φαντάζει της ΠΡΟΟ είναι δυσοίωνο. Ο Φοίνικας δείχνει να μη μπορεί να αναγεννηθεί «εκ της τεφρός του». Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Είναι η κακή διαχείριση του Καρρά και των συνεργατών του. Όλοι ξέρουμε ότι ο Καρράς έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα. Και πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι αν δεν ήταν αυτός, η ομάδα ίσως να μην είχε ανέβει ποτέ στην μεγάλη κατηγορία. Και τα παιδιά (ήρωες ίσως) του συνδέσμου το γνωρίζουν πολύ καλά κι ας τον βρίζουν 24 ώρες το 24ωρο. Η ιστορία όμως έδειξε, ότι αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο ίδιος ο Καρράς δείχνει πλέον ότι δε μπορεί να αντεπεξέλθει στο πόστο του. Μία λύση ίσως είναι η πώληση της ομάδας όσο είναι καιρός, αν και το καράβι έχει βουλιάξει σχεδόν ολοκληρωτικά. Άλλη λύση είναι να πέσει στο ερασιτεχνικό και να διαγραφούν τα χρέη – αν ισχύει ακόμα αυτός ο νόμος.
Εμείς, ότι και να γίνει, θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, στο τσιμέντο, στη No Gate και θα συνεχίσουμε να ακολουθάμε όπου μπορούμε την ομάδα στα εκτός έδρας. Τι κι αν είμαστε λίγοι. Τι κι αν μας λένε γραφικούς. Εμείς μεγαλώσαμε με τον φοίνικα στη καρδιά. Θα περιμένουμε να αναγεννηθεί και θα βοηθήσουμε γι αυτό με κάθε τρόπο. Όπως απέκτησα αυτό το μικρόβιο, έτσι θα το μεταδώσω στα παιδιά μου.
Φοίνικας για μια ζωή, Προοδευτική για μια ζωή. Κορυδαλλός για μια ζωή.


6/06/2007

συναντηση κορυφης

μολις σημερα μαθαμε οτι με πρωτοβουλια των βετερανων παιχτων της Προοδευτικης και του Δημου Κορυδαλλου κανονιστηκε συναντησε των προηγουμενων με την δοιηκηση της Παε, παρουσιας του συνδεσμου φιλαθλων Προοδευτικης και του Ερασιτεχνη. Το ποτε και το που ειναι ακομα αγνωστο. Ο συνδεσμος ειναι ετοιμος και θα εκφρασει στην συναντηση το λογο του και τις απαιτησεις του λαου της Προο, χωρις εκπτωσεις και κολοτουμπες.

6/04/2007

γινε μελος του συνδεσμου


πρεπει ολοι να γραφτουμε μελοι στο συνδεσμο. ερχονται δυσκολα χρονια για την ομαδα. ας μην αφησουμε να παρθουν αλλες αποφασεις χωρις εμας..

πεσαμε στην γ΄ εθνικη

η προο μας επεσε στην γ εθνικη. περιμενουμε τις εξελιξεις στο διοικητικο και τεχνικο τομέα. ολα δείχνουν οτι ο καρρας φευγει. και πως να μην φυγει, του πηραν τα γραφεια το πουλμαν και τωρα μαθαμε οτι μας εδιωξαν και απο το γηπεδο. ο δημος νικαιας μας πεταξε εξω απο το κλουβι και μαλλον το γκρεμιζει για να το κανει παρκο.
να ειστε σε αναμονη για περαιτερω εξελιξεις και πληροφοριες.

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων