Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/09/2007

Βασιλης Καλαμβοκας...πως εγινα προοδευτικανος!!

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑΝΟΣ

Οταν λεω στις παρεες μου τι ομαδα ειμαι με κοιτουν με απορια. «Προοδευτικη μου λενε ειναι μικρη ομαδα, τι εισαι απο τις μεγαλες ομαδες ρε φιλε?». Προοδευτικη ρε μαγκα απαντω. Ξερω οτι πολλοι απο εμας εχουν βρεθει σε παρομια κατασταση και εχουν συζητησει με αλλους για την προτιμηση τους σε αυτη την ομαδα.
Πολλοι απο εμας δεν σκεφτηκαν ποτε να μην ειναι Προοδευτικη. Ηταν φυσικο επακολουθο στην ζωη τους αφου γεννηθηκαν στον Κορυδαλλο. Μερικοι μενουν κοντα στο γηπεδο και καθε κυριακη ακουγαν τον κοσμο να φωναζει και πηγαιναν με τους πατεραδες τους στο γηπεδο. Αλλοι εγιναν γιατι ηταν και οι φιλοι τους. Στην δικη μου την περιπτωση τα πραγματα ηταν αλλιως.
Εγω δεν εμενα παντα στο Κορυδαλλο. Εμενα μεχρι την τεταρτη δημοτικου στην Καλλιθεα. Ποτε δεν ασχοληθηκα με την ομαδα της Καλλιθεας ουτε καν με τον Πανιωνιο. Δεν με επηρεασε καθολου το κλιμα εκει. Ουτε το γηπεδο ουτε φιλοι ουτε τιποτα. Γενικα ημουν παιδι που δεν εκανε πολλες παρεες, ημουν κλειστος χαρακτηρας και φοβομουν πολλες φορες ακομα και να μιλησω. Οταν πηγα πρωτη φορα στο καινουργιο μου σχολειο οταν ηρθα Κορυδαλλο και συγκεκριμενα στο 6ο δημοτικο -το πετρινο για οσους ξερουν -τα παιδια φορουσαν μπλουζες τις προο και επαιζαν μπαλα στις ακαδημιες.
Αμεσως καταλαβα οτι κατι παιζει εδω. Τα παιδια με πλησιασαν αμεσως και με εκαναν να νιωσω ευπροσδεκτος. Κατι που ποτε δεν ειχα νιωσει στη Καλλιθεα. Την Παρασκευη στο σχολασμα τα παιδια μου εδωσαν μια καρτα για ναμπω στο γηπεδο. Επαιζε προο αιγαλεω. Μεχρι τοτε δεν ειχα ξαναπαει ποτε γηπεδο. Πηγα με ενα φιλαρακι που καθομασταν στο ιδιο θρανιο
Αυτο που ειδα μου αλλαξε την ζωη για παντα. Μια θυρα γεματη κοσμο το σχολειο μου ολο μεσα. Ολοι μια παρεα. Εκει γνωρισα το οπαδικο σεβασμο στον οργανωτη τις κερκιδας ,εκει ειδα μια περιοχη να νοιαζετε πραγματικα και αγαπαει. Εκει ειδα τα «αλανια» που ολοι φοβοντουσαν αλλα και σεβονταν.
Η no gate μαγκες με εμαθε να σεβομαι να αγαπω το τοπι και αγαπω τον Κορυδαλλο την Κοκκινια την Νικαια και ολα τα μερη που χτυπα η καρδια της προο μας. Με εμαθε να κανω παρεες να μιλαω να μην φοβαμε γιατι ειχα πισω μου φιλους πραγματικους ανθρωπους με μαγκια που σημερα χανεται.
Η Προο πηρε ενα παιδακι και το εκανε αντρα. Εκει εμαθα να βλεπω μπαλα ,εκει εμαθα να φωναζω συνθηματα εκει εμαθα τι παει να πει να πει να φορας την μπλουζα της ομαδας σου απο περηφανια και οχι απο ψευτομαγκια και βιτρινα. Μεσα στην no gate εζησαν και μεγαλωσαν γενιες αληθινων ανθρωπων. Ετσι το βλεπω εγω.
Μπηκα στο τρυπακι και εμαθα γιατην ομαδα τους παιχτες την ιστορια της και η φλογα μεγαλωνε.
Ειμαι τωρα 28 χρονων και δεν μετανιωνω για τιποτα. Ειμαι προο για εκατομυρια λογους.
Ηθελα απλως να μοιραστω την ιστορια μου μαζι σας και να ριξω νερο στο μυλο του μυαλου σας. Να τον κανω να γυρισει λιγο πιο ρομαντικα.



τσιρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων