Είσαι Προδευτικάνος και έχεις κάθε δικαίωμα να σε σέβονται και να σε λογαριάζουν, και να αναφέρονται σε σένα έχοντας πάντα στο μυαλό, πως η Προοδευτική αγωνίζεται για την τιμή και την ιστορία της, τον κόσμο της και τη βυσσινί φανέλα, τον Κορυδαλλό και την Κοκκινιά.

6/09/2007

δημητρης μπαντουρακης..για μια ζωη ΠΡΟΟ!!

Ο φοίνικας, χτες, σήμερα, αύριο.

Ξεκίνησα – συστηματικά να παρακολουθώ την Προοδευτική περίπου το 1994 ή το 1995. Πιτσιρικάς τότε 13-14 χρόνων, μπήκα στην εξέδρα στην αρχή λίγο «μαγκωμένος» αλλά βλέποντας ένα σχεδόν γεμάτο γήπεδο ξεθάρρεψα. Άρχισα σιγά - σιγά και γνώρισα συνομήλικους και όχι μόνο, που σαφώς και είχαν περισσότερες εμπειρίες από εμένα. Μου έκανε εντύπωση πως μια ομάδα Β΄ Εθνικής τότε, είχε μια εξέδρα με τόσο παλμό και ένταση. Πράγματι η Προοδευτική τότε είχε από τις πιο δυνατές έδρες πανελλαδικά. Ένας κόσμος απίστευτος που έδινε ώθηση στην ομάδα για 90 λεπτά. Κάθε Κυριακή σε εντός ή εκτός έδρας παιχνίδια ο κόσμος ήταν εκεί, στο τσιμέντο και ούρλιαζε, φώναζε, γελούσε στις νίκες ή έκλαιγε στις ήττες. Μετά ήρθε η χρυσή εποχή. Μάιος 1997 και η Πρόο στην Α’ Εθνική μετά από σχεδόν 30 χρόνια. Όλος ο Κορυδαλλός βγήκε στους δρόμους και πανηγύριζε. Στη τελευταία αγωνιστική εκείνης της σεζόν η Δράμα βάφτηκε βυσσινή και η ομάδα έπαιρνε τη νίκη – άνοδο μπροστά στο κόσμο της που έδωσε και εκεί βροντερό παρών. Αλμανίδης – Ντάγκας – Γιαννόπουλος – Αγγελόπουλος και τα άλλα παιδιά εκείνης της ομάδας με προπονητή τον Νίκο Κόβη, έγιναν ένα κουβάρι μετά το τέλος του αγώνα και σαν μικρά παιδιά φώναζαν, πανηγύριζαν και έκλαιγαν από συγκίνηση, όταν την ίδια ώρα η πλατεία Μέμου είχε καεί από τους πανηγυρισμούς. Θυμάμαι πάνω από 5000 κόσμο να είχε η πλατεία κα τα καπνογόνα άναβαν το ένα μετά το άλλο.
Τρία χρόνια στην Α’ Εθνική μετά δύο χρόνια στην Β’ Εθνική και μετά πάλι στην Α’ για άλλες δύο χρονιές. Και τότε άρχισαν όλα να στραβώνουν. Τα προβλήματα όλο ένα και μεγάλωναν. Χρέη στο δημόσιο, χρέη στους παίκτες, χρέη στο προσωπικό. Και να ‘ταν μόνο αυτό. Η διοίκηση με λίγες κινήσεις αντί να ανεβάσει την ομάδα ηθικά κυρίως, τη βουλιάζει όλο και περισσότερο. Και ο κόσμος στην εξέδρα λιγοστεύει… και η φωνές πληθαίνουν… Γιατί;;; Αυτό το γιατί βασανίζει τον κόσμο. Τη σεζόν που μόλις τελείωσε, η ομάδα έπεσε στη Γ’ Εθνική. Μέσος όρος εισιτηρίων, περίπου 250 εισιτήρια!!!!!! Και πριν 8-10 χρόνια ο αντίστοιχος Μ.Ο. ήταν περίπου 4000!!! Απίστευτη πτώση, δε συμφωνείτε!!
Το μέλλον φαντάζει της ΠΡΟΟ είναι δυσοίωνο. Ο Φοίνικας δείχνει να μη μπορεί να αναγεννηθεί «εκ της τεφρός του». Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Είναι η κακή διαχείριση του Καρρά και των συνεργατών του. Όλοι ξέρουμε ότι ο Καρράς έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα. Και πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι αν δεν ήταν αυτός, η ομάδα ίσως να μην είχε ανέβει ποτέ στην μεγάλη κατηγορία. Και τα παιδιά (ήρωες ίσως) του συνδέσμου το γνωρίζουν πολύ καλά κι ας τον βρίζουν 24 ώρες το 24ωρο. Η ιστορία όμως έδειξε, ότι αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο ίδιος ο Καρράς δείχνει πλέον ότι δε μπορεί να αντεπεξέλθει στο πόστο του. Μία λύση ίσως είναι η πώληση της ομάδας όσο είναι καιρός, αν και το καράβι έχει βουλιάξει σχεδόν ολοκληρωτικά. Άλλη λύση είναι να πέσει στο ερασιτεχνικό και να διαγραφούν τα χρέη – αν ισχύει ακόμα αυτός ο νόμος.
Εμείς, ότι και να γίνει, θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, στο τσιμέντο, στη No Gate και θα συνεχίσουμε να ακολουθάμε όπου μπορούμε την ομάδα στα εκτός έδρας. Τι κι αν είμαστε λίγοι. Τι κι αν μας λένε γραφικούς. Εμείς μεγαλώσαμε με τον φοίνικα στη καρδιά. Θα περιμένουμε να αναγεννηθεί και θα βοηθήσουμε γι αυτό με κάθε τρόπο. Όπως απέκτησα αυτό το μικρόβιο, έτσι θα το μεταδώσω στα παιδιά μου.
Φοίνικας για μια ζωή, Προοδευτική για μια ζωή. Κορυδαλλός για μια ζωή.


2 σχόλια:

  1. οταν μου εστειλες το αρθο να το διαβασω σκεφτηκα οτι αν υπαρχουν προοδευτικανοι με τετοια αγαπη για την ομαδα τοτε εχουμε ελπιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. έχεις απόλυτο δίκιο η Πρροδευτική από το 1994 έβαλε οργανωμένα τις βάσεις γιΑ ΜΙΑ ΜΕΓΆΛΗ ΟΜΆΔΑ
    εύχομαι να γίνει και τώρα το ίδιο
    και να ξαναδούμε την ομάδα που αγαπάμε στη Α Εθνική πάλι
    Θέλω να πω ότι όλοι εμείς που παρακολουθουμε την ομάδα από το 1971 στη Νίκαια δεν ξεχνάμε ποτέ τον Λάκη Γκλέζο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πνευματικα Δικαιωματα κειμενων και φωτογραφιων